Net alsof ik weer voor het eerst naar school moest

Het is niet moeilijk om dit blogbericht te beginnen. Iedereen weet al waar het over zal gaan: de eerste schoolweek! Ik had 20 dagen om te acclimatiseren in Barcelona voor het echte werk zou beginnen en ik heb heel blij dat ik over die tijd beschikte en ze naar behoren heb gebruikt. Sinds de eerste les is de goesting om rondjes te lopen in de stad al veel minder geworden. Ik heb nu wel andere dingen aan mijn hoofd… Zoals mij voorbereiden op de eerste schooldag/schoolweek!

Binnentuin in de Facultad de Filologia van de UB

Binnentuin in de Facultat de Filologia van de UB

De bibliotheek van de UB is lang niet zo modern als die van de UA, zoals je ziet!

De bibliotheek van de UB is lang niet zo modern als die van de UA, zoals je ziet!

Maandag was ik goed op tijd naar school vertrokken – om 12u, want ik begin op maandag pas om 13u – omdat ik mijn weg nog niet ken op de campus. Goed dat ik dat gedaan had, want blijkbaar is er een verschil tussen 203 en 2.03. Dat zijn namelijk twee verschillende gebouwen. Wist ik veel… Uiteindelijk was ik nog steeds 10 minuten op tijd. Desondanks vreesde ik dat ik toch aan het verkeerde lokaal stond, want er was nog niemand (op twee mensen na). Ondertussen heb ik echter geleerd dat het de moeite niet is van vroeger naar de les te komen, want de profs zijn zelf altijd minstens 10 minuten te laat! Maar het zit niet in mij om te laat te komen, dus ben ik toch nog steeds bij de eersten aan het lokaal… Voor de volgende twee lessen op mijn eerste maandag was ik in principe wel te laat. Voor de tweede, omdat ik snel terug naar huis moest om enkele formulieren op te halen die de professoren moeten invullen maar die ik was vergeten mee te nemen, en voor de derde omdat ik al enkele schoolboeken was gaan kopen, maar de winkel niet meteen had gevonden. Maar zoals ik al zei, veel maakte dat niet uit omdat de les toch nog niet was begonnen.

De straat van de boekenwinkel in de wijk El Raval

De straat van de boekenwinkel in de wijk El Raval

Voorbeeld van een leslokaal in het oude gebouw in de UB

Voorbeeld van een leslokaal in het oude gebouw in de UB

Na mijn eerste schooldag was ik mentaal volledig uitgeput. Al dat rondcrossen, me aanpassen, opletten, de spanning en opwinding… Het was best een vermoeiende dag. Maar ik zag het nog steeds helemaal zitten!

Dinsdag begin ik altijd vroeg, om 8u30 al! Dat is in Spanje blijkbaar inderdaad vroeg. En aangezien ik vorig semester aan de UA altijd pas om 10u begon (behalve op donderdag dan) is dat voor mij ook vroeg. Ja, het is waar dat ik tijdens de maand dat ik op de luchthaven werkte, ook vaak om 3u moest opstaan en om 5u beginnen, maar dat stak mij toen ook serieus tegen! Zeker als je een Spaans vak hebt zo vroeg en dan blijkt dat je er met je volle aandacht bij moet zijn om er iets van te verstaan. Nee, de lessen in het Spaans zijn niet simpel. De professoren houden hier niet zoveel rekening met de Erasmusstudenten. Ze praten relatief snel, gebruiken uitdrukkingen en woorden waarvan de profs in België weten dat wij ze toch niet verstaan, er is geen cursus die me kan helpen… Nope, helemaal niet simpel. De Engelse vakken zijn dan weer van een lager niveau dan thuis, maar dat vind ik helemaal niet erg. Dat zorgt ervoor dat ik wat meer tijd aan mijn Spaans kan besteden.

Woensdag en donderdag had ik weer dezelfde vakken als maandag en dinsdag, maar nu had ik écht les. De vorige twee dagen was het voornamelijk ‘kennismaking’ en ‘introductie’ enzovoort. Ik heb toen ingezien dat ik teveel hooi op mijn vork heb genomen. Daarom ga ik één vak laten vallen, omdat ik dat vorig jaar en het jaar daarvoor al eens op de UA heb gehad in het Nederlands en omdat ik er niks, maar dan ook niks van begrijp. Zelfs als ik dit vak laat vallen, dan heb ik nog steeds teveel studiepunten op het einde van het jaar – ik zal uiteindelijk voor 72 studiepunten aan vakken volgen, terwijl het maximum eigenlijk 64 studiepunten is. Ik volg nu dus 5 literatuur-/cultuurvakken.

Donderdagnamiddag was ik blij dat ik naar huis mocht. Ik had met Aaron afgesproken om gedurende de rest van de namiddag en avond een Disney Marathon te houden. We keken dus tegelijkertijd naar dezelfde films en hadden Skype aanstaan om ondertussen te kunnen praten. Heerlijke quality time! Dat gaan we zeker nog eens doen!

Vrijdag had ik een moeilijk momentje. Ik zag het even niet meer zitten met al dat Spaans. Tegen volgende donderdag moet ik enkele artikels gelezen hebben over filosofische onderwerpen en ik snap(te) er niks van. Van één artikel vond ik uiteindelijk een Engelstalige samenvatting en die heeft ervoor gezorgd dat ik tenminste één tekst volledig begreep. Over de rest heb ik nog enkele uren mijn hoofd gebroken, maar uiteindelijk heb ik gewoon nog een tijdje zitten zwelgen in zelfmedelijden – ik had gewoon in België moeten blijven… waarom wilde ik dit ooit doen? – en besloten het later nog eens te proberen met nieuwe moed. Ik was van heel de dag nog niet buiten geweest, hoewel het eindelijk nog eens supermooi weer was (en nog steeds is tot en met volgende week!), en die avond ben ik dan nog maar eens naar een CS meeting gegaan. Dat was alweer een week geleden en Miriam en Annalisa vroegen al waar ik bleef. Er was niet zo heel veel volk deze keer, omdat sinds vrijdag de Fiesta de la Merced is begonnen, het feest ter ere van de patroonheilige van de stad. Dan zijn er gedurende vijf dagen overal concerten, feesten, workshops, markten, optredens enz. in heel de stad. Na de CS meeting – waar ik een korte salsales heb gekregen – ben ik nog even naar het concert op de Plaça Catalunya gegaan. Steffen, een Deen die ik op een van de CS meetings heb ontmoet, had gevraagd of ik niet tot daar wilde komen, maar toen ik daar was, bleek hij alweer naar ergens anders te zijn. De muziek boeide me ook niet zo, dus daarna ben ik maar naar huis gegaan.

Vandaag is het zaterdag. Ik word al goed in uitslapen, haha! Tegen 11u zat ik aan de ontbijttafel. Het plan voor vandaag was mij een halve dag bezig te houden met notities in orde te brengen voor mijn Engelse vakken en mij dan met een boek, dat ik tegen volgende week moet lezen, op het strand te placeren. Maar ik wilde ook naar de Colles de falcons, de mensentorens, en dat begon al om 17u, dus heb ik uiteindelijk maar een half uurtje in de zon kunnen liggen.

strand barceloneta barcelona

Daarna heb ik dus enkele groepen gezien die in een parade door Barcelona liepen om torens te vormen. Zij trekken meerdere keren rond en één keer is er zelfs een wedstrijd: wie kan de hoogste, beste, spectaculairste toren vormen?

mensentorens barcelona

Barcelona fiesta de la merced

Vanavond wilde ik nog naar de Parade of Fire-Breathing Dragons and Beasts, maar dat begint om 21u en dan is het etenstijd bij Cristina. Ik wilde haar nog vragen of we niet weer om 20u konden eten, zoals gisteren, maar ze was niet thuis en de amerikaantjes waren ook weg. Uiteindelijk is gebleken dat zij besloten hebben niet thuis te eten, dus bleef ik alleen over. Ik wist dat zij ook naar die parade wilden, dus wilde ik met hen meegaan, maar zij hebben hun eigen avond georganiseerd. Achja, uiteindelijk maakte Cristina het eten alsnog ietsje rapper, maar dan voor mij alleen. Zij vond dat zeker niet erg, omdat zij daarna als vrijwilliger naar een bejaardentehuis in de buurt ging om de oudjes eten te geven. Tijdens de feestweek is er daar blijkbaar altijd een personeelstekort… Maar goed, uiteindelijk heb ik de parade gemist omdat de metro overbelast was. Normaal gaan de locals eerder met de bus, maar de stad raadde aan om de metro te nemen. Gevolg: de metro’s zitten stampvol en de bussen zijn halfleeg. Dan maar naar het vuurwerk! Ik ben naar daar gewandeld zodat ik langs de kermis kon passeren. Ik had zin in een suikerspin en wilde het reuzenrad eens van dichterbij bekijken. Uiteindelijk heb ik het geld voor de suikerspin – ze zagen er walgelijk uit – besteed aan de kamelenrace. Zowat iedereen weet dat ik niet kan waarstaan aan ‘met de ballekes rollen’! Ik heb echter geen één keer gewonnen. Stomme Spaanse kamelen… Normaal win ik altijd minstens 1 keer! En uiteindelijk hebben diezelfde kamelen ervoor gezorgd dat ik nog maar een minuutje van de vuurwerkshow kon genieten… Maar morgen is er nog één en vooral dinsdag is er een spectaculaire om de feestweek af te sluiten. Ik heb dus nog twee kansen.

Catedral op Pl. Sant Jaume

De volgende dagen ga ik nog wat meer van de Merced genieten tussen het schoolwerk door. Ik moet immers nog altijd 18 van de 19 boeken lezen die op de leeslijsten van mijn lessen staan. Ik hou jullie op de hoogte!

iHasta luego!

 

4 thoughts on “Net alsof ik weer voor het eerst naar school moest

  1. Etienne Longdot schreef:

    Het is dus wel goed om een geleerde taal te beleven in zijn echte context….taal leren is simpel als men zich inzet en leert, doch een taal beleven en dan nog in leermiddens is iets anders… “It’s the real stuff”.
    Na een tijdje zal het wel beter wennen en hou gewoon de draad goed bij betreffende het huiswerk ritme.
    All the best,
    Etienne

    Like

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s