Een maand Barcelona

De feestweek zit er intussen alweer even op. La Mercè was weer een groot succes dit jaar en dit keer heb ik er eens van kunnen meegenieten.

Zondag had ik met Steffen en Dani – twee vrienden van couchsurfing – afgesproken om te gaan pingpongen in Parque de Joan Miro, in de buurt van Plaça Espanya. We hebben heel het park rondgelopen voor we de pingpongtafels effectief hadden gevonden, maar ondertussen kon Steffen me nog vertellen welke Spaanse woorden hij had geleerd met het programma Duolingo, een app die ik intussen ook op mijn iPhone heb gezet. Hiermee kan je een taal leren tegen je vrienden. Het werkt met een puntensysteem, wat dus erg motiverend is.

Pingpongen met Steffen (links) en Dani (rechts)

lucht barcelona

Wanneer de lucht niet goed weet wat het wilt…

In de namiddag ben ik naar de Correfoc gegaan, waarbij ze met vuur door de straten lopen (correr betekent ‘rennen’ en foc is Catalaans voor ‘vuur’). Er wordt steeds aangeraden om je goed te beschermen tegen de vonken om brandwonden te voorkomen. Dat doe je door kleren met lange mouwen en pijpen aan te doen en eventueel een kap over je hoofd te trekken. Sommigen zetten zelfs een labo- of duikbril op als ze van plan zijn om echt onder de vuursproeiers door te gaan lopen. Hieronder enkele foto’s van mijn geweldige ervaring. Ik heb ook enkele filmpjes gemaakt, maar die kan ik jammer genoeg niet uploaden in mijn blog…

draak Correfoc barcelona

correfoc Barcelona

correfoc barcelona

bengalas barcelona Correfoc

Maandag was het weer school en dat verliep zoals gewoonlijk. Ik heb trouwens pas deze week maandag opgemerkt dat er een erg a(uthe)ntieke lift in een van de inkomhallen van het gebouw is. Je kan deze lift alleen openen en gebruiken met een speciale sleutel en alleen het personeel heeft er zo een. Donderdag – toen ik meeging naar het bureau van één van mijn professors omdat ze een document moest invullen i.v.m. Erasmus – hebben we die lift naar de tweede verdieping genomen. Het is slechts een lift – die volgens mijn professor uit de beginjaren ’90 dateert – maar het gaf toch een speciaal gevoel. Ik vind die lift om de één of andere reden heel fascinerend!

universitat de barcelona lift

Dinsdag was het feestdag. Nee, mijn faculteit besloot de brug jammer genoeg niet te maken. Ik heb ondertussen een Vlaams meisje leren kennen die een jaar Psychologie komt studeren aan de UB en zij had geen les op maandag. Dinsdag waren er echter veel activiteiten te doen. Ik ben onder andere een kwartiertje naar de Parada de Gigantes gaan kijken (zie ook filmpjes op Facebook). Hierbij werd er een hele geschiedenis verteld – ik weet echter niet precies waar het over ging – en dan dansten er reuzepoppen terwijl er een massa publiek, bijeengeperst als sardientjes in een blik en dit bij zessentwintig graden in de schaduw, toekeek en meezong op de Catalaanse volksmuziek. Dat soort muziek is leuk voor even, maar na een tijdje wordt het echt wel irritant. Geef mij maar Ierse volksmuziek!

fiesta de la merced gigantes

fiesta de la merced gigantes barcelona

fiesta de la merced barcelona gigantes

’s Avonds was er dan de grote afsluiter: de Piromusical. Er was ook al vuurwerk op zaterdag- en zondagavond geweest, maar dit was echt wel big. De volgende dag las ik in de krant dat er meer dan anderhalf miljoen mensen op af waren gekomen – dat is 200.000 man meer dan vorig jaar! Het was bovendien wel duidelijk dat de oudere Barcelonezen zich niet tussen de massa waagden. Ik ben daarnaartoe gegaan met Steffen en een vriend van hem, Augusto, een Braziliaanse homo waarmee het goed klikte. Ik had natuurlijk wel verwacht dat het na de vuurwerkshow moeilijk zou zijn om de metro te nemen, dus stelde ik voor om een halte verder te wandelen. Dat deden we, maar dat was natuurlijk de volgende halte op dezelfde lijn die we moesten nemen, dus hoewel we drie keer op een volgende trein wachtten, geraakten we er geen enkele keer bij, zo vol! Uiteindelijk moesten we nog een metrohalte verder lopen en daar konden we een andere metrolijn nemen. De opluchting toen elke wagon compleet leeg was! Toen ik eindelijk aan de L7 was, de rechtstreekse verbinding naar El Putxet, stapten Shannon en Angelica toevallig net op in mijn wagon! Zij hadden gewoon geduldig gewacht in Plaça Espanya en hadden de metro daar genomen. Uiteindelijk hadden zij er dus even lang over gedaan als ik, maar hoefden veel minder moeite te doen… Achja. Nu volgen er een heleboel foto’s van het vuurwerk. I love fireworks!

 

vuurwerk barcelona montjuic

vuurwerk barcelona montjuic

vuurwerk barcelona montjuicWoensdag en donderdag was het weer gewoon les, zoals altijd. Niks speciaals gebeurd. Ik ging naar school, las mijn boeken, deed mijn huiswerk enz.

De gangen in de UB

De gangen in de UB

Vandaag heb ik heel de dag huiswerk gedaan en ben enkel even naar de Ramblas gegaan om een frisse neus te halen en te genieten van het feit dat het er nu weer ‘normaal druk’ is. Tijdens de feestweek was het onmogelijk druk in heel Barcelona. Eindelijk is de rust gelukkig weer teruggekeerd!

2 thoughts on “Een maand Barcelona

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s