Januari: Alles in India is een avontuur

Zoals je al kon lezen in mijn vorige post, had ik enorm veel geluk dat ik in één ruk tot in India ben geraakt. Laat me je nu een overzicht geven van wat er in de rest van de maand januari allemaal gebeurd is.

XIMB-India_3CMGM

School op zijn Indisch

De eerste maandag was, net zoals in Antwerpen, gericht op formaliteiten: we moesten allerlei formulieren invullen en de schoolregels werden ons in detail uitgelegd. Enkele voorbeelden:

  • Om 23u moet je terug op de campus zijn
  • Als je een uitstap plant, moet je eerst een formulier invullen waarin je in detail uitgelegd waar en wanneer je ergens naartoe gaat
  • Alcohol, drugs en roken zijn niet toegelaten op de campus

De volgende dagen hadden we dan effectief les: afwisselend werden we onderwezen in Sustainability en Innovation Management. De eerste week hadden we les van maandag tot zondag – nee, da’s niet om te lachen! En daarna hadden we elke avond ook nog eens een introductie in yoga. En aangezien ik een lange stijve hark ben is ook dat niet om te lachen. Maar na deze eerste week was het zwaarste van de maand alweer voorbij…

In de tweede, derde en vierde week van januari gingen we op bezoek bij twee staalbedrijven en een seafood bedrijf – op zich niet erg interessant voor mij maar bij de eerste kregen we na het bezoek wel een fris biertje aangeboden, wat met deze temperaturen natuurlijk zeer geapprecieerd werd en bij TK Marine kregen we de kans om zelf eens garnalen te wassen. Om op deze uitstappen te gaan maakten we ofwel gebruik van de schoolbus of een AC Sleeper Bus. De eerste is een kanariegeel voertuig met raster voor de vensters. Niemand die weet waarom een schoolbus zo erg beschermd moet worden, maar ok. De Sleeper Bus is dan weer enkele stapjes hoger. Deze bus kregen we ter beschikking voor de iets langere ritten, zodat degenen die wilden de bedden konden gebruiken om een dutje te doen.

We hebben ook een nieuw onderwerp gekregen voor het master project van dit semester. Ditmaal is het voor ons Bhubaneswar as a Smart City waarbij we ons vooral focussen op hoe ze omgaan met afval (waste management) want dat is hier toch een significant probleem. Ben best wel benieuwd wat ik daaruit allemaal zal leren!

Tenslotte gingen we ook nog op bezoek in het meisjes weeshuis dat wij steunen: Asha Kiran, wat Straal van Hoop betekent. We bezorgden de meisjes een zorgeloze namiddag door met hen te spelen, Engels te oefenen en onze snacks en gsm’s met hen te delen. Een lonende, vermoeiende en onvergetelijke dag! We gaan ook geld in

3CMGM-India-RuralVisit

Het platteland ontdekken

Om de een of andere redenen hadden velen onder ons – eigenlijk ook een beetje incl. mezelf – de idee dat een bezoek aan het platteland een bezoek aan het “echte, pure India” zou zijn. Maar als je erover nadenkt, is dat uiteindelijk hetzelfde als zeggen dat een bezoek aan het platteland in België een bezoek aan het “echte, pure België” is. Redelijk stereotiep dus. Het stadsleven is evenzeer echt Indisch.

India-ChilikaLake-RuralVisit-3CMGM

In ieder geval, tijdens de derde week in India waren we dus al op weg naar ons eerste grote avontuur. Ik denk dat we allemaal wel min of meer verwachten in hutjes te moeten slapen in the middle of nowhere, maar waar we terecht kwamen was een heus onderzoekershotel. De matrassen waren zowaar nog harder de matrassen op school, maar we hadden tenminste een bed! En toiletpapier! En een echte wc! Zo snel waren we al content. En het uitzicht over Chilika Lake – het grootste meer van de staat – was alleen maar een extra bonus.

De eerste dag gingen we al meteen op pad… of moet ik het zeggen: het water op. Met z’n zessentwintig klommen we in een boot waar normaal maximum tien personen in horen te zitten… maar dat vertelden ze ons natuurlijk pas achteraf! We moesten continu samenwerken om de boot in evenwicht te houden. Het was best wel grappig allemaal. Na een hele tijd bereikten we het eilandje waar we een half uurtje aan birdwatching deden, fotoshoots hielden en van het uitzicht genoten. Daarna keerden we weer om en hervatten onze hachelijke tocht.

Diezelfde avond kwamen de lokale jongeren ook een dansshow voor ons opvoeren en nadien zaten we allemaal samen in het gras met biertjes en genoten van het heerlijke avondweer in Odisha terwijl we tegen de muggen vochten.

De tweede dag splitsten we ons op in drie groepen en deden elk een typische activiteit van de Chilika regio. Mijn groep ging naar Mangalajodi, waar we leerden hoe het ecotoerisme omgaat met wildvissers en birdwatchers. We kregen te zien hoe vissersboten gemaakt worden en gingen dan effectief met zo’n boot het water op – de wetlands genoemd – waar we tientallen soorten vogels spotten. Het was vooral een heel relaxerende ervaring en onze gids Sanjay was ook super.

Toen we terug waren in het hotel had iedereen natuurlijk reuzehonger! Gelukkig was het eten in het hotel heel erg lekker (alleen heb ik er wel vaak vegetarisch gegeten, omdat ik geen vis, scampi of krab lust). Maar ik heb gehoord dat die ook erg lekker waren.

In de namiddag kregen we tijd om onze presentaties voor te bereiden.

De derde dag gingen we opnieuw het water op – in twee boten deze keer. Ditmaal was een andere eilandje in het meer de bestemming. Het was er heel erg toeristisch, deels omdat er een tempel is die veel locals graag bezoeken. We doolden er wat rond en aten wat streetfood zoals de typische samosa alvorens terug te keren. Gelukkig zaten wij niet op de lekke boot waarin het water scheppen was!

De laatste dag begon hectisch. De iPhone van een klasgenote was verdwenen en het was superduidelijk dat iemand van het personeel verantwoordelijk moest zijn – ook al geloofden zelfs de Indiërs van onze klas daar niet in – maar zij hielden zich natuurlijk van den domme. Het was een heel gedoe waarbij de securitybeelden van de bewuste tijdspanne onvindbaar bleken en dan plots toch gevonden werden en waarbij er eerst gedreigd moest worden naar de politie te stappen voordat de gsm “plots” opdook op een plek waar men al vijfentwintig keer gekeken had. Ja hoor!

India-ChilikaLake-RuralVisit-3CMGM

Na alle heisa konden we dan toch nog een uurtje genieten van het strand en de zee in Gopalpur, waar de jongens voetbalden, de meisjes aan hun kleurtje werkten en ik wat meer van de typische strandsnacks ging proberen. Voor we de rurale trip afronden, hadden we nog een uitgebreide lunch in een hotel.

Puri-3CMGM-India

De zoo en de zee

Naast het bezoek aan het platteland deden we ook nog twee uitstapjes op eigen houtje. De eerste zondag – na de les – gingen we naar Nandan Kanan Zoo, wat de oudste dierentuin van India is. Het is er enorm groot en wij hebben maar een klein stukje gezien, omdat we de safari niet op een saunabus wilden doen.

Het was een eigenaardige ervaring. Eerst en vooral moesten wij als buitenlanders 100 rupees betalen (€1,5) terwijl Indiërs maar 20 rupees hoefden voor te leggen (30 cent). We hebben het foreigner tax genoemd.

In de zoo zelf dan bleek al snel dat wij een grotere attractie waren dan de bengaalse tijgers en de met uitsterven bedreigde sneeuwleeuwen. Of ze het nu vroegen of niet, ik denk dat we zowat met alle bezoekers wel op de foto staan.

Na enkele uren waren we compleet uitgeput van rondwandelen in de hitte en poseren voor foto’s, dus keerden we snel terug naar de campus waar we ons opfristen en onze rugzak pakten voor alweer een volgend avontuur: we zouden de trein nemen – in de general class! – naar Puri.

Oké, laat ik even de tijd nemen om de treinrit te beschrijven. Als je aankomt in het treinstation van Bhubaneswar moet je onderweg naar je perron allereerst goed uitkijken dat je op niemands ledematen stapt. Overal liggen en zitten mensen te wachten op hun trein, mensen van alle klassen en standen. Vanzelfsprekend worden we langs alle kanten openlijk aangestaard. En dat voor vijfenveertig minuten langer dan gehoopt, omdat de trein te laat was.

Uiteindelijk konden we dan met ons ticket van 40 rupees (70 cent) de trein op. Het was vechten voor een zitplek. Het gangpad stond ook vol met lokale bevolking die hun zakken, valiezen en weet ik veel wat op hun hoofd droegen omdat er anders simpelweg niet genoeg plaats was voor iedereen. En daardoor liepen er dan ook nog eens mannen die eten en drinken verkochten. Het meest voorkomende is toch wel

  • Chai: de typische thee die ik voordien al vermeldde
  • Pani: water (wordt vaak ook genoemd met de merknaam Bisleri)
  • Biryani: een typisch rijstgerecht van India

Maar ook verse groenten kwamen regelmatig voorbij. Het zal je niet verbazen dat we allemaal redelijk onder de indruk waren na de twee uur durende treinrit.

Toen we aankwamen in Puri kregen we te maken met het Indische fenomeen van “plannen”: het hotel waar we zouden verblijven was helemaal niet geboekt! Gelukkig hadden ze nog twee suites vrij waar we (mits wat extra bedden) allemaal zouden kunnen slapen. Toen het hotelpersoneel echter zag dat er zoveel blanken aanwezig waren, rekenden ze ons de foreigner tax aan… Hoewel het voor ons niet veel geld is, kan 1000 rupees (€14) wel tellen in dit land!

Uiteindelijk hadden we geen andere keuze dan toe te geven – waar zouden we anders zo last minute met twintig man terecht kunnen? – en onze zakken neer te zetten en avondeten te gaan zoeken. Terwijl enkele jongens eropuit trokken om een liquor store te zoeken – een verhaal voor een andere keer – ging de rest van de groep naar het strand om de kraampjes te bekijken en alvast wat snacks te eten. Na het avondeten trokken we dan terug naar het hotel waar we tot in de vroege uurtjes aan het zwembad biertjes dronken en interessante gesprekken voerden. De volgende ochtend lonkte het zwembad uitnodigend naar ons en ging ik samen met enkele anderen het water in voor een (heel heel heel) verfrissende duik.

In de namiddag bezochten we de stad en bewonderen van buitenaf de Shree Jagannath tempel waarvoor Puri bekend staat. Het is echt een enorm bouwwerk waar alleen hindus binnenmogen – en ze komen echt van alle omstreken om deze tempel te bezoeken! Het was echter super warm die dag, dus na enkele uurtjes gingen alle niet-Indiërs naar huis. Ik bleef nog wat achter omdat het echt zalig was op het strand. En het moest waarschijnlijk zo zijn: eindelijk kreeg ik een nieuwe kans om op een kameel te rijden! Het was dan wel maar voor een dikke tien minuten en ik werd ook ongelofelijk in het zak gezet (jep, foreigner tax again), maar het was een superervaring zo langs de zee met de ondergaande zon.

Om het simpel te zeggen: of het nu een bedrijfsbezoek, een dagje naar de zoo, een tripje naar de zee of een meer is… alles is één groot avontuur in India. Het is vermoeiend en interessant tegelijk en ik ben zo blij dat ik de kans krijg om dit allemaal mee te maken. Elke dag is een uitdaging and I am loving it!

2 thoughts on “Januari: Alles in India is een avontuur

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s