Maart: De derde maand in India die de eerste lijkt

Is het echt al maart? Het lijkt alsof ik nog maar twee weken in India ben en tegelijk lijken die eerste twee weken al een jaar geleden. De tijd loopt heel raar in dit land. Aan de ene kant voel je nooit haast, want “het resultaat is altijd belangrijk dan de due date”. Aan de andere kant lijk ik nooit genoeg tijd te hebben om alles te doen dat ik wil doen.

Maart begon (relatief) heel relaxt. We hadden enkele weken vrij gekregen om ons visum voor de US in orde te krijgen en naar het Indische trouwfeest te kunnen gaan. Tijdens de eerste week van maart slaagde ik erin al mijn taken en mijn aandeel van het master project af te werken, zodat ik zonder zorgen kon vertrekken.

3CMGM-India

Off the beaten track in Bargarh

Die zondag trok ik naar het kleine dorp Bargarh, waar mijn klasgenoot Abhisek woont. Ik ontmoette er zijn familie – en het halve dorp – en snoof de sfeer op in een typisch stadje in India. Het was een leuke en unieke ervaring. Ik kan nu bevestigen dat homecooked meals het beste zijn, ook in India. Ook kreeg ik er de kans om met de lokale bevolking Shivratri te vieren; dat is een feestdag ter ere van de god Shiva. Tijdens deze avond bezocht ik een shiva tempel en at er een vreemd goedje om mijn vrienden te plezieren (het was eetbaar (het smaakte naar niet veel) maar zag er wel een beetje ranzig uit).

Indisch trouwfeest in Patna

Na twee dagen in Bargarh namen we de trein naar Patna, waar het trouwfeest de volgende dag al zou plaatsvinden. De treinrit duurde 17 uur, maar tijdens mijn verblijf in Bargarh was ik erg uitgeput. Gedurende 24 uur continu sociaal zijn in je beste Indisch-Engels (de lokale bevolking van kleine dorpen spreekt niet zo goed Engels) is vermoeiend, zeker voor een introvert! Een geluk eigenlijk dat ik zo moe was, want zo slaagde ik erin een groot stuk van de reis slapend door te brengen, zodat de rit eigenlijk niet zo lang leek. Hoe het was om een Indisch trouwfeest bij te wonen lees je in mijn post van twee weken geleden.

3CMGM-India-wedding

De visa procedure in Kolkata

Op dertien maart kwamen we aan in Kolkata waar we zouden proberen ons US visa te bemachtigen. Ik had er erg naar uitgekeken om naar de voormalige hoofdstad van India te gaan, omdat iedereen me er alleen maar goede dingen over had verteld (behalve dan dat het er nog warmer zou zijn dan in Bhubaneswar, en dat leek me op dat moment eerst nog onmogelijk). Mijn aanraders voor Kolkata lees je in het lijstje dat ik postte vorige week.

3CMGM-India-Kolkata

De laatste dagen op XIMB

Na een nachtrit op de bus kwamen we op donderdag weer aan in Bhubaneswar. De volgende dagen waren redelijk rustig. We werkten het master project verder af, tot in de details, woonden de laatste lessen GHRM bij en legden hierover een examen af.

De allerlaatste les werd geschrapt omdat we te afgeleid waren door de explosies in de luchthaven van Zaventem. Ja, ook in India hebben we hierover gehoord. Op het grote scherm in de klas projecteerden we het Journaal, zodat we mee alles konden volgen. We konden ons niet echt voorstellen hoe erg de situatie was, behalve op basis van wat onze thuisbasis ons vertelde en hoe de nieuwslezer eraan toe was. Iedereen was zo emotioneel…

De avond na het examen hadden we ook nog het afscheidsdiner (Indisch natuurlijk) en tussen al dit alles ben ik er ook nog in geslaagd om mijn valies te pakken. Zelfs mijn avondkleed en saree zijn erin geraakt! Wat een wonder!

3CMGM-India

Het originele Holi festival vieren

Mijn laatste volledige dag in Bhubaneswar was gefocust op het Holi festival, dat op 24 maart plaatsvond. Dat begon al van ’s morgens vroeg. Zo snel mogelijk goten we ons zelf onder de kokosnootolie: over alle niet met kleding bedekte huid en vooral in ons haar. We kregen deze tip van de studenten van vorig jaar, die de kleuren van Holi maar moeilijk uit hun haar kregen, hoe vaak ze het ook wasten. Pas daarna kregen de anderen toestemming, van ons meisjes, om ons onder de kleuren te gooien, kloppen, wrijven enz.

Tijdens de eerste momenten van de kleurenoorlog is het ook de gewoonte om bhaang te drinken. Ik weet niet precies wat erin zit – achteraf hoorde ik dat er onder andere cannabisblaadjes inzitten, en dat was dus waarom ik high was achteraf… – maar het is iets typisch van India, dus natuurlijk zou ik dat proberen! Wat een rare ervaring is het om high te zijn!

Toen de bhaang (zo goed als) op was, trokken we naar het cricketterrein om ook kleuren naar andere studenten van XIMB te gooien. Er werd ook met water gegooid, studenten werden door het modderige gras gesleurd en op een bepaald moment scheurden de jongens traditiegetrouw de t-shirts van elkaars lijf (dat is trouwens alleen in Orissa de gewoonte).

Holi was best leuk, ook al ben je daarna natuurlijk zo smerig als wat. En hoe vaak ik me ook waste, twee dagen later had mijn huid nog steeds een roze schijn en was mijn haar nog steeds kanariegeel met fuschiaroze en gifgroene plekken. Ik bedacht me dan maar dat het een leuke conversatie starter zou zijn tijdens de reis met mijn papa de volgende weken. Mijn kleren heb ik kunnen weggooien, maar dat was ook voorspeld en voorzien.

Die avond was ik, toen de bhaang uitgewerkt was, best wat droevig. Hoe kon het nu al voorbij zijn? Mijn verblijf in India was indrukwekkend, uniek, life changing, vermoeiend, leerrijk en nog veel meer geweest. En nu, schijnbaar zo plots, was het alweer voorbij…

Gelukkig kan ik nu nog wat verder India gaan ontdekken!

 

2 thoughts on “Maart: De derde maand in India die de eerste lijkt

Wat denk jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s