Waarom 2016 best nog wat langer had mogen duren

Hoewel de actualiteit in 2016 gekleurd werd door een aantal gebeurtenissen die iedereen zo snel mogelijk zou willen vergeten (lees: de terroristische aanslagen en de dood van Alan Rickman en Toots Tielemans om maar iets te zeggen), mogen we ook niet die positieve dingen vergeten die ervoor gaan zorgen dat we ons 2016 altijd zullen blijven herinneren. Voor mij zijn er zeker heel wat dingen waar ik met een liefdevolle en verheugde blik naar kan terugkijken. En aangezien ik graag zoveel mogelijk positiviteit doorgeef aan jullie, stel ik voor dat we samen even terugblikken op de laatste twaalf maanden met deze samenvatting van 2016 in facts & figures.

2016

Wanderlust: Ik bezocht dit jaar 7 landen

2016 begon voor mij in Spanje, waar we een huis hebben gebouwd, en waar ik nu al drie jaar elke winter nieuwjaar heb gevierd. Van hieruit begon ook mijn avontuur in India, waar ik met mijn medestudenten van het 3CMGM programma drie maanden heb gestudeerd en gewoond, en waar ik nog eens drie weken heb rondgereisd samen met mijn papa nadat we het trimester afsloten met het kleurrijke Holi festival. Ik passeerde even langs Londen voor de Crowdsourcing Week conferentie, de organisatie waarvoor ik een jaar vrijwilligerswerk deed. Daarna keerde ik voor twee weekjes naar België om mijn valies om te wisselen en mijn familie en vrienden even terug te zien.

3CMGM-India-holi

taj-mahal-agra-india

In mei reisde ik door naar New York, waar ik het laatste trimester van het 3 continenten jaar zou doorbrengen. Ik bezocht ook Miami en Key West tijdens de roadtrip op een motorcycle. In juli kwam ik terug naar België om vrijwel meteen een kleine drie weken opnieuw naar Spanje te trekken voor een 3C-detox. In augustus werkte ik een maandje op de luchthaven van Brussel om centjes te sparen. Die had ik nodig toen ik in september opnieuw naar India trok en naast een bezoek aan Bhubaneswar ook verder op verkenning ging in Kolkata.

Top-Rock-Rockefeller-NY Manhattan-skyline-new-york key-west-sunset

Daarna was het heel even gedaan met reizen, omdat ik met mijn eerste job begon (daar kan ik jullie nog altijd nog wat meer over vertellen als je daar interesse voor zou hebben – laat maar iets weten via een commentaartje hieronder!). Ik ging wel even een dagje op het kantoor in Utrecht werken.

In november ging ik dan weer op pad. Ik trok een weekendje de Zwitserse bergen in en bracht een bezoek aan Engelberg en Titlis, Interlaken en Lake Brienz, Genève en Lyon. Enkele weken later was ik een weekendje terug te vinden in Maastricht. Ik bezocht ook enkele kerstmarkten in Duitsland: met enkele vrienden het 3CMGM ging ik naar de kerstmarkt in Dusseldorf, en het weekend daarna verkende ik met mijn nieuwe collega’s de kerstmarkt in Aachen, waarna ik jammer genoeg terugkeerde met een longinfectie. Ach ja… Het nieuwe jaar zette ik afgelopen weekend opnieuw in in Spanje, zoals altijd trouw aan de traditie!

zwitserland-engelberg Lyon-2016-Frankrijk

Kortom, ik bezocht 7 verschillende landen in 2016:

  • Spanje (x3)
  • India (x2)
  • Nederland (x2)
  • Duitsland (x2)
  • Groot-Brittannië
  • België
  • Zwitserland
  • Frankrijk

Hiervoor reisde ik:

  • Meer dan 25 keer met het vliegtuig
  • 11 keer met de bus
  • 17 keer met de trein

srinagar-dal-lake-kashmir

Andere belangrijke mijlpalen in 2016

Maar het leven is toch nog net iets meer dan reizen alleen! Belangrijke mijlpalen die ik bereikte in 2016 en die ik nooit zal vergeten:

  • Reizen rond de wereld gedurende een jaar: het 3CMGM programma heeft het mogelijk gemaakt dat ik de hele wereld kon rondreizen in een jaar tijd. Van Europa, naar Azië, naar Amerika en terug naar huis. Ik besef heel goed dat dit een once in a lifetime thing is dat niet zomaar iedereen kan meemaken, maar ik heb er hard voor gewerkt en het was elke cent waard! (Zo ben ik immers mijn huidige vriend tegengekomen, is het niet?!)
  • Afstuderen van AMS/XIMB/Fordham: hoewel ik veel reisde tijdens het 3CMGM programma, waren de studies voor mij ook best zwaar. Voor ik besloot business management te gaan studeren, heb ik me verdiept in de Spaanse en Engelse taal, cultuur en geschiedenis. Dat heeft natuurlijk niet onmiddellijk iets met business, economie, marketing en finance. Dat maakte de studies superinteressant, maar ook best zwaar. Daarom ben ik dus ook super tevreden dat ik het er goed van heb afgebracht en met drie diploma’s extra naar huis ben gekomen!
  • Starten met de eerste echte job: in oktober begon ik officieel te werken op een headhunters kantoor in België. Momenteel ben ik in opleiding en bied ik ondersteuning in de vorm van research, first screenings en hunting (allemaal termen uit het wereldje!) voor de collega consultants in mijn team.

3CMGM-new-york

Nieuwe ervaringen die ik opdeed in 2016

  • Ik bracht 2,5 dagen door op een houseboat in de backwaters van Kerala in een gebied met heel beperkte ontvangst (FOMO alert!)
  • De houseboat ervaring was trouwens ook de eerste keer dat ik met een vriendje op reis ging
  • Ik kreeg voldoende vertrouwen na het rondreizen in India dat ik zelfs het initiatief nam toen mijn papa afkwam en plande de volledige trip naar Delhi, Jodhpur, Jaipur, KashmirGoa en Mumbai volledig zelf
  • Ik leerde samen te wonen met mensen van heel andere culturen; in New York deelde ik zelfs een appartement met alleen maar Indiërs (lang leve elke dag chai!)
  • In Amerika maakte een motorcycle roadtrip van Miami naar Key West via de Overseas Highway (heen en terug in drie dagen)
  • En mag ik er ook even op wijzen dat ik gewoon in India en New York gestudeerd heb?!
  • Ik ging ook zowaar op reis met de bus, en niet één keer maar méérdere keren (zowel in India als in Zwitserland)
  • Ten slotte ging ik ook voor het eerst naar de kerstmarkt, en dan nog in Duitsland zelf (maar na deze hele lijst lijkt dat misschien niet zo indrukwekkend meer he?)

backwaters-kerala-kollam

goa-acacia-hotel-rooftop

interlaken-brienz-2016

Objectieven voor 2017

Het lijkt wel een trend dit jaar onder de bloggers, maar aangezien ik nooit echt aan “goede voornemens” doe (wie houdt zich daar uiteindelijk aan?!) en ik een fan ben van lijstjes waar ik dingen van kan afschrappen, geef ik je hierbij enkele doelen mee die ik graag wil bereiken dit jaar.

  • Een nieuwe taal leren: eigenlijk begon ik er twee maanden geleden al mee, maar ik wil dus een vlotte babbel kunnen doen en een simpele tekst kunnen lezen in het Hindi!
  • In 2017 wil ik minstens drie nieuwe landen kunnen uitkrassen op mijn scratch map! Liefst zou ik wat meer van het Noorden en (Zuid-)Oosten van Europa ontdekken. Op mijn wishlist staan steden zoals Riga, Tallinn, Ljubljana, Stockholm, Oslo, Kopenhagen, Mostar, Plitvice, Praag, Boedapest… Er zijn zoveel mogelijkheden!
  • Ik wil elke maand minstens twee nieuwe artikels op CGA posten (misschien is dat toch eerder een goed voornemen dan een doel? So be it!)
  • Graag zou ik ook minstens 1 activiteit van mijn bucketlist schrappen. Mijn eerdere ervaringen kan je terugvinden op mijn engelstalige blog: Blonde Gone Travel.

srinagar-dal-lake-kashmir

Ik denk dat dit wel kan tellen voor een uitgebreid overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen in mijn 2016! Hopelijk wordt 2017 minstens half zo indrukwekkend. Wat is jouw favoriete gebeurtenis uit 2016 die ervoor zal zorgen dat je 2016 nooit meer vergeet?

Mijn favoriete momenten van 2014 vind je hier.
Jullie favoriete artikels van 2015 vind je hier.

Advertenties

Mumbai is meer dan Slumdog Millionaire

Het voelde een beetje onwerkelijk, aankomen in Mumbai. Mumbai stond op dat moment niet gelijk aan metropolitan city, Slumdog Millionaire en Bollywood. Mumbai betekende het einde van mijn verblijf in India. En eerlijk is eerlijk, daar werd ik een beetje verdrietig van. Maar ik sloeg erin de onprettige gedachte dat ik India weldra zou verlaten opzij te zetten en het beste te maken van mijn drie dagen in de hoofdstad van India.

Met een Ola vertrokken we naar het appartement van Karan, een Indische vriend van me die ik had leren kennen op het trouwfeest in Patna een maand eerder. (Was dat echt nog maar een maand geleden?!) Hij had mijn vader en mij uitgenodigd om bij hem te komen logeren en ons de stad te laten zien.

Het was nog steeds mijn verjaardag nadat we Goa hadden verlaten. Daarom mocht ik kiezen hoe ik mijn verjaardag wou vieren en dat deden we uiteindelijk, na het genieten van (eindelijk!) échte goede champagne, op de beste rooftop van de stad, Aer, dat zich op de 36ste verdieping van het Four Seasons Hotel bevindt en een mooi uitzicht biedt op de twinkelende lichtjes van een modern deel van Mumbai. Daarna, om middernacht, dineerden we aan de zee in het leuke restaurant Corniche. Eenmaal terug in het appartement liet Karan nog wat frisse biertjes leveren en hadden we een aantal interessante gesprekken voor we uiteindelijk in onze nest kropen.

ik-mumbai-verjaardag

De volgende ochtend genoten we een klein ontbijtje en trokken de stad in. We reden wat rond met Karan en onze eerste stop was aan het “Mumbai” standbeeld aan het water. Nadat we een vriendin hadden opgepikt, stopten we bij een Starbucks voor een verfrissing. (Mag ik hierbij even vermelden dat dit de eerste keer was in 3,5 maanden dat ik in een Starbucks ben geweest? Echt waar.) Daarna deden we verder met onze rondrit en verkenden een grafittibuurt dat er uitziet zoals ik me een niet-toeristische wijk in Rio zou voorstellen. Zelfs vele inwoners van Mumbai weten niet eens dat deze buurt bestaat.

Onze lunchbreak ging door in Colaba Social, een populaire burgertent. En ja, ik heb er een echte, overheerlijke burger gegeten. Daarna wandelden we naar het bekende Taj Hotel dat in 2008 slachtoffer was van een reeks aanslagen door een terroristische groep. Er was veel materiële schade en 167 onschuldige burgers stierven. Tegenover het intussen heropgebouwde hotel bevindt zich de Gateway of India. De laatste Britse troepen verlieten door deze poort het land nadat India een onafhankelijke republiek werd. De poort is een van Mumbais meest populaire attracties, ook voor Indiërs zelf. Dus zodra ik gevraagd werd om een selfie te maken met een Indische toerist, ontstond er onmiddellijk een rij met anderen die een foto met mij wilden. Uiteindelijk moest mijn papa mij wegsleuren, want Karan had geregeld dat we een boottochtje konden maken en anders mistten we de boot.

starbucks-mumbai

mumbai-boot-gateway-india

Die avond mochten we Karan vergezellen naar een album launch party in Bonobo. Het is een uitgaansgelegenheid waar we anders nooit terecht zouden zijn gekomen. De muziek is niet echt mijn stijl – ik weet zelfs niet meer hoe het noemt, het leek wel trance ofzoiets – en tegen dat we daar vertrokken, was het al zo laat dat het (zelfs voor een stad als Mumbai in een land als India) moeilijk was om nog een plek te vinden dat eten serveerde. Dat vonden we uiteindelijk in het restaurant van het Sun-n-Sand Hotel.

De volgende dag bezochten we Mount Mary Church, een andere populaire toeristische atrtactie. Het is heel kleurrijk binnenin, voor een kerk. Dichtbij deze kerk is er een ander altaar waar je een wens kan doen. Maar, waarschuwde Karan me, be careful what you wish for because it always comes true. Ik wenste dat ik nog wat langer in India kon blijven, want ik was er écht nog niet klaar voor om die nacht aan de terugreis naar huis te beginnen…

Daarna vervolgden we de rit en gingen naar Bandra Sea Face. Hier is een park dat ook wel couple’s park wordt genoemd en al snel bleek waarom. Het leek wel alsof elk koppeltje op voorhand hun metertje ruimte had gereserveerd. Want letterlijk elke één à twee meter was bezet door verliefde koppeltjes. Het was een beetje ongemakkelijk allemaal. Het park ligt op een heuvel en onderaan kan je op de rotsen lopen langs de zee. Blijkbaar is het er echter niet zo veilig, want veel mensen zijn al uitgegleden en gestorven op deze plek.

couples-dog-mumbai-india

Onze lunch nuttigden we in Pali Village Café, opnieuw een aanrader dat we zonder Karan nooit zouden hebben gevonden. Bovendien ontdekte ik hier dat niet alle Californische wijn zoals Gallo is, de wijn die ik liet proeven aan shoppers in supermarkten tijdens mijn dagen als promo girl. De witte Californische wijn die we hier drinken was heerlijk!

In de namiddag maakten we een wandeltocht over de promenade van Marine Drive, waar op dat moment het Worli Festival doorging. Er stonden wat stalletjes waar ze indische producten verkochten en er was aan elk uiteinde een podium waar concerten doorgingen van artiesten waar ik nog nooit van gehoord had. Daarna eindigden we de dag in Doolally Taproom, dat me een beetje aan een alcoholische versie van Anti-Café in Parijs, en waar we Uno en Jenga speelden met een andere vriend van Karan die toevallig in de buurt was. We trokken ook even naar het appartement van deze vriend voor een hapje en een drankje.

mumbai-sign-ik-india

Al gauw begon het inpakken. Mijn papa zou vier uur eerder vliegen dan ik, dus hij vertrok al snel naar de luchthaven. Ik zou proberen nog twee à drie uurtjes te rusten alvorens zelf ook met een taxi naar de luchthaven te vertrekken.

Op de luchthaven begonnen de problemen echter al bij het inchecken van mijn koffer. Ik zal je het hele verhaal besparen, maar het komt erop neer dat een jonge vrouw die voor Turkish Airlines werkt ervoor gezorgd heeft dat ik het land niet mocht verlaten omdat ik een bepaald formulier niet had. Nu moet je weten dat ik wel drie keer achter dat papier heb gevraagd tijdens mijn tijd op XIMB en telkens is mij gezegd dat ik dat niet nodig zou hebben. Bovendien hadden mijn klasgenoten die dat formulier ook niet hadden zich er uit kunnen praten. Ik had dus de pech dat ik een bemoeizuchtige werknemer aan mijn been had. Ze scheurde mijn vliegticket doormidden en zette me midden in de nacht op straat in Mumbai. No guilt whatsoever.

Daar stond ik dan.

Gelukkig mocht ik van Karan terugkomen en van zijn appartement mijn crash location maken. Ik ging dan maar opnieuw slapen om de volgende dag fris mijn problemen op te kunnen lossen. De volgende ochtend ging ik dus inderdaad op weg naar de FRRO (Foreign Regional Registration Office) aan het politiebureau in Mumbai. Het heeft twee dagen geduurd (en een hoop bureaucratisch en administratief gezever gekost) om dat papier te kunnen bemachtigen. En dan moet je weten dat het al een uur heen en een uur terug duurt om tot daar te geraken. Mumbai is best groot en er is best druk verkeer…

Mumbai-victoria-terminal

Bron: Thousand Wonders

Na mijn eerste tocht lunchte ik dan maar bij Leopold Café, op aanraden van Karan. Je kan best op het eerste verdiep gaan zitten. Daar is het rustiger en is er airco. Dan wandelde ik wat rond en begon aan de rit terug naar Karans appartement. Daar praatten we wat bij, dronken we een biertje, luisterden naar muziek en keken naar de Amerikaanse versie van Loft. Daarna verhuisde ik naar een hotel dichter bij de luchthaven.

Ondertussen had ik ook een nieuw vliegtuigticket moeten boeken, want Turkish Airlines was niet van plan mij een nieuw ticket te gunnen of mijn geld terug te storten. (Je kan je vast wel voorstellen hoe ambetant ik was door die hele situatie.) De Antwerp Management School was zo vriendelijk om alle kosten die ik door XIMB had opgelopen te vergoeden tijdens de extra dagen dat ik in India moest blijven. (Maar weet je, misschien is dit allemaal ook mijn fout… Ik had immers gewenst dat ik wat langer in India kon blijven, toch?)

Omdat ik geen tijd meer had om langs huis te gaan (en mijn zomerkleren om te wisselen voor warmere, min of meer regenbestendige kleren), vloog ik dan maar rechtstreeks naar London. Daar zou ik de volgende dag immers de Crowdsourcing Week conferentie bijwonen. Na een koude nacht op het vliegtuig, kreeg ik te horen dat de lokale temperatuur in de Britse hoofdstad 4°C bedroeg… Dat was best een shock na de dagelijkse 40°C die ik die maand gewoon was beginnen worden!

Het was een goede keuze om naar London te gaan. Ik kreeg er de kans om te bekomen van mijn Indisch avontuur. Er is best een grote populatie daar aan Indiërs en de eerste mensen die me aanspraken bij aankomst op Heathrow waren toevallig ook Indiërs. Ik denk dat als ik meteen naar België was teruggekeerd, ik een veel grotere culture shock zou ervaren hebben.

Eerlijk is eerlijk, de eerste nacht heb ik me toch in slaap gehuild. Ik weet dat ik voornamelijk de goede kanten van India te zien heb gekregen, maar ik miste het land op dat moment al enorm. Ja, ook al was ik dan in London of all places! Het duurde dan ook amper twee dagen voor ik opnieuw een retourtje naar India had geboekt… Oeps.

Hoewel het 3CMGM avontuur natuurlijk officieel eindigde in maart, had ik het gevoel dat het pas echt voorbij was toen ik in London aankwam. Mumbai was een leuke afsluiter van de rondreis in India. Het is er perfect mogelijk om er alleen als vrouw rond te lopen. Hoewel je, net als overal in de wereld eigenlijk, ’s avonds toch twee keer moet nadenken of je wel op straat zou willen komen.


Extra informatie over Mumbai:

Mumbai van A-Z door Bombay Jules


Wat je ook niet mag missen bij jouw bezoek aan Mumbai:

Elephanta Island: je kan met een “deluxe boot” (slechts €2) naar het eiland varen, waar je kan ronddwalen in de grotten en tempels. Pas wel op voor de apen die alles stelen of het nu los of vast zit. Het is er ook best wel toeristisch, wat ook de reden is dat ik het deze keer heb overgeslagen.

Sealink: Mumbai bestaat uit zeven eilanden. De Sealink verbind Bandra met Juhu en het is zeker de moeite om de toll te betalen om er een keer overheen te rijden.

Koli fisherfolk: de Koli stam bevindt zich op verschillende locaties in Mumbai. Ze zijn de oudste en oorspronkelijke inwoners van de stad. Je kan hen bezoeken in Sassoon Docks, Worli Fishing Village en Khar Danda Market.

Roadtrip op een motorcycle: Miami – Key West

Tijdens het trimester in New York zou al snel duidelijk worden dat een uitstapje naar een andere staat niet verantwoord zou zijn. Maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen niet minstens één reis te maken. Logische keuzes waren Boston en Chicago, twee steden die ik doodgraag zou bezoeken en waar ik nog nooit ben geweest.

Maar als je vriendje klaagt dat hij zijn Enfield mist en jij vindt het eigenlijk best wel leuk om achterop te zitten, dan is het maar een kleine moeite om “epic roadtrips in usa” in te geven in Google. Het meest voor de handliggende is natuurlijk Route 66, maar die is een beetje lang voor een weekend natuurlijk.

Al snel dook de Overseas Highway van Miami naar de Florida Keys op in de lijsten. Enkele jaren geleden reed ik al eens met mijn papa en broer deze wondermooie route, maar ik kon me meteen voorstellen hoe het moest zijn om dat op een Harley (bijvoorbeeld…) te doen. Ik stelde het voor en het plan werd meteen goedgekeurd. Niet lang daarna werden de tickets geboekt.

miami-key-west-motorcycle

The three of us right before leaving to Key West

Op een donderdag na de les gingen we snel naar huis om onze zakken te pakken. Zowel de luchthaven van JFK als La Guardia liggen op hetzelfde eiland als Queens, waar wij woonden, en La Guardia was maar tien minuten verwijderd van ons appartement. Desondanks is het in Woodside altijd al moeilijk een taxi te bemachtigen dus wilden we het ook niet té nipt maken.

Eenmaal op de luchthaven kochten we nog snel iets om achter onze tanden te steken. Op het vliegtuig schreven we een paper die afmoest tegen maandag. Zo doen we dat, studeren onderweg!

De eerste nacht sliepen we in Miami Beach in het Art Deco district. Dat zou onze goedkoopste nacht zijn van de hele trip (€86 voor de Airbnb). ’s Avonds maakten we nog een wandeling langs de promenade. Ik moet zeggen dat ik me Miami een pak drukker en levendiger herinnerde! Het was er echt doods…

key-west-miami-sunset

De volgende ochtend gingen we, gepakt en gezakt na een uitbundig ontbijt dat ons voor een lange tijd gevuld diende te houden, op zoek naar een motorshop waar we een deftige motorfiets konden huren die ons naar Key West en terug kon voeren. Dat vonden we na een uur rondlopen bij EagleRider. We huurden een Yamaha Star 650 (incl. helmen, zijzakken en all-round insurance).

Met mijn iPhone als GPS waren we rond het middaguur eindelijk op weg. Het was een zonnige dag, we werden aangeraden voldoende te drinken en zonnecrème te smeren want het was ongelofelijk warm en vochtig die dag. Na een uur of 40km was ik al aan een pauze toe. Ik ben het niet gewoon van zo lang op een motorfiets te zitten en het is verdomd zwaar. De wind slaat van alle kanten tegen je aan en de trillingen van de motor zorgen voor een slopende workout. Na een korte stop vertrokken we voor de volgende 230km.

Net zoals ik had gehoopt waren de uitzichten onderweg adembenemend. De Overseas Highway is een reeks bruggen die je over helderblauw water van eiland naar eiland voeren in de Florida Keys. Aan de ene kant is de Florida Bay en aan de andere kant de Pacific Ocean. We stopten nog een keer of twee kort om te eten en drinken (bij de leuke The Wreck Galley & Grill, waar we nog meer bekijks hadden met onze bike dan op de voorgaande plaatsen) en te tanken (wat dan weer wel goedkoop was) en te schuilen voor een korte regenbui. De laatste tussenstop was om van de zonsondergang te genieten. Een van de voornaamste redenen waarom ik per se helemaal tot in Key West, het meest zuidelijke punt van Amerika, wilde rijden was om naar de bekende zonsondergang te kijken.

key-west-sunset

Eenmaal in Key West was het al donker. De zoektocht naar een motel waar er 1) nog een kamer vrij was en dat 2) aan een redelijke prijs was redelijk moeilijk. Uiteindelijk keerden we terug naar onze eerste keuze, de Spanish Gardens Motel, en installeerden ons voor één nacht in een redelijk ruime, propere kamer. We klommen al snel terug op de motorbike om nog een hapje te gaan eten (maar de meeste restaurants waren al gesloten, dus eindigden we, zoals wel vaker, in een sports bar).

De volgende dag begonnen we al aan de terugrit naar Miami. Ik zag het niet zitten om de volledige 270km opnieuw op één dag af te leggen. Mijn hele lijf was stijf en (sorry, too much information…) mijn kont deed ongelofelijk veel pijn. Het leek me beter om de reis op te splitsen en daarna nog telkens wat voor school te werken. We hadden tegen woensdag immers een examen voor Finance!

We maakten eerst nog een rondje op Key West want de vorige dag hadden we het eiland alleen in de donker gezien. Onderweg sloegen we hier en daar nog eens af om wat rond te kijken en te lunchen (bij Kiki’s Sandbar). Toen we na 80km het eiland Marathon bereikten, besloten we daar te stoppen, wat voor school te werken, te zwemmen en te slapen. We boekten een kamer voor één nacht in Coconut Cay Resort & Marina, die heel ruim en proper was. ’s Avonds aten we in het lokale ale house waar de locals vrolijk dansten op country rock.

key-west-marathon

De volgende dag reden we eerst tot in Key Largo waar we in een strandbarretje iets te drinken namen terwijl we hoopten dat de file op tijd voorbij zou zijn voor de storm die beloofd was zou komen binnenrollen over de Keys. De file maakte de rit bovendien extra zwaar omdat de 190km die we nog moesten afleggen eens zo lang duurde…

Onze volgende grote stop was bij mijn tante die in Coral Gables woont. We hadden nog net tijd voor een koffie en babbel, maar dan moesten we al weer verder om onze vlucht naar New York nog te halen. Al snel stonden we terug in Miami om de motor terug te brengen. Dat verliep supervlot en we bedankten EagleRider voor deze leuke ervaring. Een taxi vinden verliep moeizaam. Maar we haalden gelukkig toch nog onze vlucht dankzij een vreemde, maar op een grappige manier, Jamaicaan ons naar Fort Lauderdale Airport bracht.

Tijdens de vlucht probeerde ik voornamelijk een niet-pijnlijke positie te vinden voor mijn gesloopd lijf en ondertussen een hoofdstuk Finance in mijn hoofd te stampen. Maar tussendoor bleven er ook glimpen van de wondermooie rit door mijn hoofd flitsen en ik wist dat, ondanks het afzien en hard labeur, dit een van de mooiste en uniekste reizen zou zijn die ik ooit nog zou maken (ik bedoel, zie je mij al die hele rit doen op mijn eentje op een motorbike?!).

key-west-overseas-highway

Waar(naar) zou jij wel eens een roadtrip willen maken? Zou je dat dan doen op een motorcycle of met een auto?

Mei & Juni: Wonen in New York, hoe was dat?

Mijn verblijf in New York was waarschijnlijk niet zoals iedereen het zich zou voorstellen. Ik huurde een oubollig appartement in Queens samen met drie Indische jongens en bracht mijn avonden liever door in Little India (officieel Jackson Heights) en in de lokale pool bar. Desondanks kan ik me geen betere manier voorstellen om mijn tijd in the Big Apple door te brengen.

jackson-heights-new-york-3cmgm

Voor het eerst samenwonen met roommates

Mensen die mij persoonlijk kennen, weten dat India een enorme indruk op me heeft achtergelaten. Omdat ik er nog lang geen genoeg van heb, ga ik binnenkort dan ook nog eens terug. Samenwonen met Indiërs was op het eerste zicht iets waar ik nooit mee zou kunnen omgaan, maar eigenlijk was het een geweldige ervaring: mijn roommates (tevens mijn klasgenoten) gunden me enorm mijn privacy, iets wat natuurlijk voortkomt vanuit hun cultuur en opvoeding, maar ook vanuit hun persoonlijkheid. Het zijn gewoon alle drie echt “chille gasten”.

Eerst was het best wel wennen. Ik probeerde me aan hen aan te passen op zoveel mogelijk vlakken, omdat ik natuurlijk – hoe je het ook draait of keert – in de minderheid was. Ik ging met hen mee eten na tien uur ’s avonds, ging laat slapen en stond vroeg op. Maar als je tijdens de dag niet in staat bent om wat slaap in te halen, dan hou je van die vreemde leefschema’s niet lang vol. Na twee weken kreeg ik er verteringsproblemen (en humeurproblemen) van en begon ik meer mijn eigen ding te doen.

Hoeveel we ook ons best deden om ons aan elkaar aan te passen, twee maanden was in mijn geval toch wel lang genoeg. De grootste ergernissen van mijn kant waren de dingen die alle kotgenoten ook bij elkaar ondervinden; verschillende standaarden in properheid voorop natuurlijk (wat wil je als je met drie mannelijke studenten samenwoont). Maar zoals ik al zei, ik had met niemand anders willen samenwonen!

3CMGM-new-york

Het dure New Yorkse leven

Mijn eigen ding doen betekende dat ik vaker in de lokale diner (Jax Inn Diner) ging eten. Het was zo een retro eetgelegenheid met zetels, gratis water en free coffee refills zoals je in de films ziet. Maaltijden in deze diner waren relatief duur, maar nog steeds goedkoper dan in Manhattan. Bovendien probeerde ik het altijd zo te regelen dat ik twee keer van mijn maaltijd kon eten, waardoor de prijs natuurlijk al snel gehalveerd werd (long live doggy bags!). Door de enorme Amerikaanse porties kon ik van een mac ’n cheese van $14 al snel twee keer genieten.

Boodschappen doen verdeelden we onderling. Om de beurt gingen we voor gemiddeld $20 halen wat we nodig hadden. Ook de afwas doen en koken verdeelden we op basis van wie goed was in wat (kortom, ik deed altijd de afwas).

Shoppen deed ik eigenlijk niet tot de laatste week. De dollar stond tijdens mijn verblijf bijna gelijk aan de euro, waardoor het niet echt voordelig was (bovendien had ik me in India ook al goed laten gaan).

Rondtrekken in de stad deed ik vrijwel altijd met de metro (een maandabonnement kost $117). Veel goedkoper dan de taxi, die in New York eigenlijk nog relatief betaalbaar is, zeker in vergelijking met België. Je moet trouwens de horrorverhalen van de New York subway niet geloven. Ja, je zal de vreemdste types tegenkomen als je de metrolijnen verkent, maar als je hen negeert is het wel de beste manier om ergens snel te geraken!

De was werd gedaan door de medewerkers van de lokale Laundromat. Dat bespaarde veel van onze zeldzame vrije tijd en de prijs verschilde zelfs niet zoveel als wanneer je zelf zou uitvogelen hoe de wasmachines werkten. Bovendien was de kans zo toch iets kleiner dat mijn witte was roze uit de machine zou komen…

Uitgaan deden we, zoals gezegd, meestal in de lokale pool bar en niet zo vaak in Manhattan. Alcohol in NYC is trouwens niet zo goedkoop. Je betaalt al snel $7 voor een glas bier, $10 voor een glas wijn en $12 voor een cocktail. En als je twee terrassen aan je appartement hebt, wat is er dan beter dan een volledige fles Campo Viejo van $10 te kopen en er thuis van te genieten?

3CMGM-new-york

Naar school gaan in New York

Fordham University verschilt niet zoveel van een Belgische universiteit. Alleen moet je je badge scannen elke keer als je binnen en buiten loopt (zelfs om van het ene gebouw naar het andere te gaan) en hebben ze een Starbucks machine in de cafetaria. Bovendien stond de airco er zo hard dat ik telkens naar de 30°C buiten vluchtte om terug wat op te warmen en de blauwpaarse kleur uit mijn uiterste ledematen te krijgen.

Onze proffen waren over het algemeen echt geweldig. De meesten wisten echt waar ze het over hadden en konden hun vak op een interessante manier brengen. Wat minder leuk was, was de berg werk waarmee we opgezadeld werden. We hebben ons allemaal te pletter gewerkt en zelfs enkele weken als slaperige zombies rondgelopen om vier maanden werk in twee maanden rond te krijgen. Van sightseeing is er dan ook niet zoveel in huis gekomen als ik had gehoopt. Anderzijds heb ik wel de graduation gekregen waar ik altijd van droomde – caps, gowns, roll, authentieke ceremonie met een class valedictorian die ons met haar speech tot tranen toe bewoog, en enkele van mijn favoriete personen om me te steunen.

Elke dag liep ik bovendien langs Central Park, over de drukke Columbus Circle, richting het bruisende theatercentrum Lincoln Center, waar ook Juillard haar thuis heeft, om naar school te gaan. De dag dat ik terug naar huis moest heb ik diezelfde wandeling nog een laatste keer gemaakt, omdat het echt zo’n typerende wandeling is die je het bruisende leven van New York laat opsnuiven.

3CMGM-new-york

Calling New York “my home”

Wie kan er niet zeggen dat ze nooit een seconde gehoopt hebben New York ooit hun thuis te mogen noemen? Ik zeker wel. Nu ik de stad effectief mijn thuis kon en kan noemen – elke plek waar ik ooit langere tijd gewoond heb en me effectief thuisgevoeld heb durf ik oprecht een “thuis” noemen – vind ik wel dat ik moet specifiëren dat “Queens” meer als “thuis” voelt dan “Manhattan”. Ik zou nooit in Manhattan kunnen wonen. Hoewel ik van de drukte hou, is er een reden waarom ik liever in een kleine stad dan een grote stad woon. Het leuke in New York – en ook thuis in België – vind ik dat ik in een stad woon waar alles is, maar als ik echt de drukte van een grote stad wil voelen, heb ik de keuze om erheen te gaan. Door in Queens te wonen had ik datzelfde gevoel.

Wil ik nog eens terug naar New York? Zeker! Ik heb lang niet alles kunnen doen dat ik wou doen. Zou ik er ooit willen wonen? Misschien, maar niet voor altijd. Ik heb het gevoel dat ik ergens langere tijd kan wonen nog niet vaak gehad. Behalve bepaalde steden in België, noem ik Barcelona, London en Parijs (ook drukke steden, ik weet het) veel oprechter “my home”. Hoewel New York een geweldige ervaring was, had ik me er misschien (ondanks waarschuwingen) toch iets te veel van voorgesteld.

3CMGM-new-york

Toch verliet ik New York met een zwaar hart. Meer omdat het 3CMGM programma erop zat dan omdat ik New York zal missen. Naar New York kan ik altijd nog terug, maar 3CMGM kan je niet overdoen. Het was financieel toch wel een opluchting om te kunnen vertrekken uit NYC. Er wonen, het is niet voor iedereen weggelegd. Dat wist ik tervoren wel, maar nu weet ik het nog veel meer.

Wonen in New York is op zich een aanrader. Het is een ervaring die iedereen eens zou moeten meemaken. Het is een dynamische stad waar je het gevoel hebt dat alles mogelijk is. Maar kijk best wel uit dat je een aardig centje op zak hebt, ook al zijn er een heleboel gratis activiteiten in New York waaraan je kan deelnemen. 

Waar in de wereld zou jij willen wonen als je kon?

Gratis dingen om te doen in New York

Twee weken had ik om te bekomen van India. Voor ik de tijd had om me opnieuw te settelen in België vertrok ik alweer naar mijn derde bestemming: New York.

Na een week werd het al duidelijk: vrije tijd zou ons onbekend zijn in het derde continent van het 3CMGM programma. New York staat bekende om haar snelle tempo and bedrijvigheid en dat zouden we volop voorgeschoteld krijgen. Hoewel ik twee maanden heb doorgebracht in de meest bekende stad van de Verenigde Staten heb ik niet alle dingen kunnen doen die ik wou doen. Ik heb me uiteindelijk vooral gefocust op budget-vriendelijke activiteiten om het dure leven in the City te compenseren.

Hier een lijstje met gratis (of bijna gratis) activiteiten die je reis naar New York boeiend en wallet-friendly zullen maken.

Gratis activiteiten in New York

Roosevelt Island Tram

1. Roosevelt Island Tram

Tussen het eiland Manhattan en Queens ligt het Roosevelt Island. Dit is voornamelijk een residentieel gebied dat toch een bezoekje waard is vanwege de Roosevelt Memorial die op het ene uiteinde van het eiland te vinden is. De oranje lijn F brengt je naar het eiland en zodra je bovengronds komt krijg je een mooie uitkijk op Midtown Manhattan. ’s Avonds is het leuk om even in het gras te zitten aan het water en het uitzicht te bewonderen. Overdag is het dan weer leuk om de korte wandeling naar de hangende tram te maken voor een gratis ritje. Roosevelt Island is dus niet alleen bereikbaar per metro – de enige andere manier waarop je er komt, is via deze lift. De rit is gratis met je metrokaart en geeft je een unieke kijk op the City. Zeker de moeite! In de zomer is het wel enorm warm in de lift.

Staten Island Ferry

2. Staten Island Ferry

We blijven nog even in het transport thema. De Staten Island Ferry is net als de Roosevelt Island Tram een officiële vorm van transport voor pendelaars die elke dag van en naar hun werk in Manhattan willen reizen. Daarom is de ferry gratis – je hebt er zelfs geen metrokaart voor nodig. De boot is heel groot en vaart elk half uur heen en weer naar Staten Island. Op dat eiland is eigenlijk niet zoveel te zien. Er is een leuk terras aan het water waar je eventueel even naartoe kan, maar je kan ook gewoon genieten van het uitzicht op Manhattan en het Vrijheidsbeeld waar je vlak langs vaart, blijven zitten op de boot en gewoon terugkeren.

High-Line-New-York

3. High Line

Om over te schakelen naar wat groen: de high line is een overhangende spoorweg die al jaren niet meer in gebruik is. Heel lang stond het af te brokkelen en uiteindelijk besliste de stad om de spoorweg af te breken… Tot iemand met het idee kwam om er een park van te maken. Vandaag is de High Line een geliefde plek voor een wandeling of een picknick. Je hebt er mooie uitzichten op de Hudson River en komt onderweg allerlei kunstvormen tegen. Ik was superblij dat ik eindelijk de kans kreeg om de High Line van begin tot eind te verkennen!

central-park-new-york

Bron: Traveldigg

4. Central Park

Om nog even in het thema parken te blijven, moet ik je natuurlijk vertellen dat je gratis Central Park kan bezoeken. Enkele eeuwen geleden al beseften de New Yorkers dat ze in deze snelgroeiende stad snel te kort zouden hebben aan groen en natuur. Daarom legden ze een van de grootste parken ter wereld aan. Je kan aan allerlei betaalde activiteiten deelnemen in Central Park – zoals een bootje huren op het meer, een fietstocht maken en gaan lunchen in The Tavern on the Green – maar net zoals in alle parken kan je er bijvoorbeeld een gratis picknick houden, gaan joggen en mensen kijken. Vaak zijn er baseball practices bezig waar je naar kan gaan kijken en in de zomer worden er allerlei gratis festiviteiten georganiseerd zoals theater, concerten en zelfs yogalessen.

Coney-Island-Beach

5. Coney Island

Het peninsula Coney Island stond al heel lang op mijn bucketlist. Het staat bekend om het “alternatieve” volkje dat er rondloopt, de Mermaid Parade die er begin juni plaatsvindt, de pretparken en het witte zandstrand waar je lekker kan zonnen. Hoewel ik vooral naar Coney Island wou vanwege de achtbanen, bleken de ritjes een beetje te duur. Het systeem werkt op kermisbasis, waardoor je voor elke attractie afzonderlijk al snel $10-12 neertelt. Ik ben uiteindelijk gegaan voor de Mermaid Parade (ik raad je aan om dit filmpje te bekijken) en het strand. Het duurt best lang om er te geraken, dus ik zou je aanraden om er alleen naartoe te reizen als je een langere tijd in New York bent of gewoon dol bent op achtbanen en er gerust wat meer voor wilt betalen.

Niet gratis, maar wel de moeite!

Top-Rock-Rockefeller-NY

1. Top of the Rock

Zelf heb ik een aantal jaren geleden op de Empire State Building geweest (overdag) en hoewel het natuurlijk leuk is dat ik kan zeggen dat ik dat gedaan heb, vond ik het uitzicht vanop het dak van the Rockefeller Center veel indrukwekkender. Je ziet Central Park, een heleboel bekende skyscrapers (waaronder de Empire State die je natuurlijk niet kan zien als je erop staat) en een prachtig uitzicht over Queens, Brooklyn en New Jersey. The Top of the Rock bezocht ik ’s avonds en al die blikkerende lichtjes maakte het heel romantisch. Bovendien werd vlak naast mij een vrouw ten huwelijk gevraagd – zo mooi!

Prijs: $29 (met tijdslots)

fietstour-bicycle-tour-brooklyn-ny

2. Bicycle Tour in Brooklyn en Lower Manhattan

Veel stukken van Brooklyn kan je als toerist moeilijk bezoeken omdat er geen publiek transport naartoe gaat en het te ver is om te wandelen. Daarom is een begeleide fietstour de perfecte oplossing! Op 2,5u tijd ontdek je verschillende delen van Brooklyn (met een Nederlandse gids bovendien) en ga je via de Brooklyn Bridge naar Lower Manhattan om te eindigen in Chinatown. Omdat ik Lower Manhattan al redelijk goed kende, het dreigde te regenen en ik vooral Brooklyn wilde zien, paste onze gids de tour aan en zagen we wat meer van Brooklyn.

Prijs: $49 (met Rolling Orange Bikes)

aladdin-broadway-musical-ny

Bron: Artbeat

3. Broadway musical

Broadway in New York moet wel dé bekendste musicalstraat ter wereld zijn. Sterren zijn er geboren. Ik had de kans om de door Disney geproduceerde musical Aladdin bij te wonen… en het was gewoon ge-wel-dig. De kostuums, de decors, de special effects, de acteurs… Ik heb het aangeraden aan iedereen die ik ken en dat doe ik nu ook. Alle liedjes uit de film komen terug, samen met elke nieuwe teksten en melodieën. Geest/Genie kreeg meerdere malen een welverdiende staande ovatie. Verder hoorde ik ook positieve commentaren over Matilda, The Lion King en Book of Mormon. Enkel Chicago werd afgeraden. Hoewel musicals in New York niet goedkoop zijn, is de prijs het echt wel waard. Een onvergetelijke ervaring en echt typisch New York!

Prijs: vanaf $50 (prijzen zijn duurder tijdens de zomer en vakantieperiodes)

Manhattan-skyline-new-york

Nog een tip: doe je graag musea, kijk dan zeker eens rond op de websites voor de (bijna) gratis tickets. Sommige musea geven je na een bepaald uur ingang op basis van donatie. Dus in principe kan je voor slechts $1 het MoMa bezoeken bijvoorbeeld! Ook zijn er bepaalde dagen waarop je helemaal gratis New Yorkse musea kan bezoeken.

Een laatste tip: volg Time Out op Facebook of kijk uit naar de boekjes die ze aan de grote metrostations uitdelen. Daarin staan voor elke week gratis of goedkope activiteiten opgelijst die die week zullen plaatsvinden in New York.

Ga jij binnenkort naar New York? Wat zijn jouw gratis tips voor the City?

March 2016: The Third Month in India Still Feels Like the First

Voor Nederlands, klik hier

Is it really March already? It just seems like two weeks ago that I arrived in India, although at the same time it seems like I have experienced enough to fill a year! Time runs at an extremely weird pace here. On the one hand, you hardly ever feel in a hurry, because “the result is always more important than the due date”. On the other hand, it seems like I’m always short on time to do all the things I wanna do.

March started in a relatively relaxed way. We got a few weeks of to arrange our US visa for the New York trimester and attend the Indian wedding in Patna. During the first week of March, I succeeded in finishing all my schoolwork and most of my part of the master project. I planned it this way, so that I wouldn’t have anything left to do when I went on my trips.

3CMGM-India-group-March

Off the Beaten Track in Bargarh

That Sunday, I left for the small town of Bargarh, where my batchmate Abhisek is from. I met his family – and half the village – while getting a feel of the atmosphere in one of India’s many villages yet to be discovered by tourists. It was a nice and unique experience. Also, I can now confirm that also in India home-cooked meals are the best! Being here during an important festival in honor of the god Shiva, also gave me the possibility to celebrate Shivratri with the locals. During that evening, I visited a Shiva temple and was politely invited to try the strange green goo everybody was having.

3CMGM-India-Bargarh

3CMGM-India-Bargarh-Shivratri

Indian Wedding in Patna

After two days in Bargarh, we took the train to Patna, where the wedding would take place. The journey took 17h (jikes!), but I was exhausted from all the impressions in Bargarh and was able to sleep for a few hours. It definitely required a significant amount of energy to 1) socialize all day long (as an introvert) 2) in my best Inglish. The whole story on attending an Indian wedding and why it’s totally spectacular you can read in this post.

3CMGM-India-Wedding-Patna

The Visa Procedure in Kolkata

On the 13th of March, we arrived in Kolkata. Here, we would attempt to get our US visas for the last trimester at Fordham University in New York. I had been looking forward to coming here, because everyone who had visited the former capital city of India before was really excited about it. The only recurring doubt was that it is even hotter here than in Bhubaneswar! And even though it seemed impossible that this could be the case… it was definitely true! My tips for must-dos in Kolkata you can read in this post from last month.

3CMGM-India-Kolkata-Victoria

The Last Few Days at XIMB

After a long ride on the night bus, we arrived back in Bhubaneswar on a Thursday. The next few days were calmer again. We finished the master project and attended the last few classes of GHRM, for which I also passed an exam.

The last class was canceled because we were too distracted by the explosions that were taking place at Brussels airport and Maalbeek’s subway station. Yes, even in India we heard about it! We watched the Belgian news with the projector on the big screen in the classroom. It was very weird. It was hard to grasp just how tragic these terrorist attacks were, because it was happening so, so far away. We stayed in touch with our homebase while watching the news. Only seeing how affected the news anchor was, gave us an idea of the gravity of the situation. (Note: it is only now that I am home that I can feel how emotional these events still make every single Belgian citizen, and now also myself. Especially because it happened right in front of my former workplace.)

The evening after the exam we had a farewell dinner (we also had one in Antwerp, but this one was obviously with Indian food!) and through all of this I also started packing my suitcase and struggled – but succeeded! – in getting my evening gown and saree in there! Halleluja!

3CMGM-India-XIMB-group

Celebrating the Original Holi Festival

My last full day in Bhubaneswar revolved almost entirely around the Holi festival, which took place on the 24th that year. It started already early in the morning. As soon (and as fast) as we could we poured coconut oil over our hair and body parts that weren’t covered with clothes. Unfortunately, we didn’t take the advice of the students from the previous year seriously enough. They suggested wearing a swimming cap over our hair, because it is super hard to get the paint out (and no, the coconut oil didn’t seem to have helped all that much…

During the first moments of this color war, it is common to have this drink called bhaang. I don’t exactly know what is in it, but afterwards I heard there is some cannabis in it! So that is why I felt so high! Apparently it is a very indian thing, so I had to try it even though I didn’t know what it was. Such a strange experience it was…

When we finished the bhaang, we took all our powder paint to the cricket field to start throwing holi colors at the other XIMB students. People were also throwing water around, students were being dragged over the muddy ground and at a certain moment – apparently this is also a tradition, but specifically from Orissa – the boys literally started ripping each other’s shirts off!

Holi was kinda fun, although you get very filthy and my hair still looked bright yellow and pink after a whole month…. Even my skin kept looking bright pink and green for days, no matter how often I scrubbed and washed my skin. At first I considered it to be a good conversation starter while traveling with my dad, but soon it was just a bit annoying that I would have yellow hair in all the pictures… The clothes I wore I had to throw away, obviously, but I was prepared for that.

3CMGM-Holi-festival-XIMB

3CMGM-India-XIMB-Holi-colors

That evening, when the effects of the bhaang were gone, I got a bit sad. How could the second trimester already be over?? My stay in India had been impressive, unique, life changing, exhausting, educational and so many more things! And now, all of the sudden, it is over… In the blink of an eye. So what a relief it is to know I will be discovering more of this country for three more weeks!

Maart: De derde maand in India die de eerste lijkt

Is het echt al maart? Het lijkt alsof ik nog maar twee weken in India ben en tegelijk lijken die eerste twee weken al een jaar geleden. De tijd loopt heel raar in dit land. Aan de ene kant voel je nooit haast, want “het resultaat is altijd belangrijk dan de due date”. Aan de andere kant lijk ik nooit genoeg tijd te hebben om alles te doen dat ik wil doen.

Maart begon (relatief) heel relaxt. We hadden enkele weken vrij gekregen om ons visum voor de US in orde te krijgen en naar het Indische trouwfeest te kunnen gaan. Tijdens de eerste week van maart slaagde ik erin al mijn taken en mijn aandeel van het master project af te werken, zodat ik zonder zorgen kon vertrekken.

3CMGM-India

Off the beaten track in Bargarh

Die zondag trok ik naar het kleine dorp Bargarh, waar mijn klasgenoot Abhisek woont. Ik ontmoette er zijn familie – en het halve dorp – en snoof de sfeer op in een typisch stadje in India. Het was een leuke en unieke ervaring. Ik kan nu bevestigen dat homecooked meals het beste zijn, ook in India. Ook kreeg ik er de kans om met de lokale bevolking Shivratri te vieren; dat is een feestdag ter ere van de god Shiva. Tijdens deze avond bezocht ik een shiva tempel en at er een vreemd goedje om mijn vrienden te plezieren (het was eetbaar (het smaakte naar niet veel) maar zag er wel een beetje ranzig uit).

Indisch trouwfeest in Patna

Na twee dagen in Bargarh namen we de trein naar Patna, waar het trouwfeest de volgende dag al zou plaatsvinden. De treinrit duurde 17 uur, maar tijdens mijn verblijf in Bargarh was ik erg uitgeput. Gedurende 24 uur continu sociaal zijn in je beste Indisch-Engels (de lokale bevolking van kleine dorpen spreekt niet zo goed Engels) is vermoeiend, zeker voor een introvert! Een geluk eigenlijk dat ik zo moe was, want zo slaagde ik erin een groot stuk van de reis slapend door te brengen, zodat de rit eigenlijk niet zo lang leek. Hoe het was om een Indisch trouwfeest bij te wonen lees je in mijn post van twee weken geleden.

3CMGM-India-wedding

De visa procedure in Kolkata

Op dertien maart kwamen we aan in Kolkata waar we zouden proberen ons US visa te bemachtigen. Ik had er erg naar uitgekeken om naar de voormalige hoofdstad van India te gaan, omdat iedereen me er alleen maar goede dingen over had verteld (behalve dan dat het er nog warmer zou zijn dan in Bhubaneswar, en dat leek me op dat moment eerst nog onmogelijk). Mijn aanraders voor Kolkata lees je in het lijstje dat ik postte vorige week.

3CMGM-India-Kolkata

De laatste dagen op XIMB

Na een nachtrit op de bus kwamen we op donderdag weer aan in Bhubaneswar. De volgende dagen waren redelijk rustig. We werkten het master project verder af, tot in de details, woonden de laatste lessen GHRM bij en legden hierover een examen af.

De allerlaatste les werd geschrapt omdat we te afgeleid waren door de explosies in de luchthaven van Zaventem. Ja, ook in India hebben we hierover gehoord. Op het grote scherm in de klas projecteerden we het Journaal, zodat we mee alles konden volgen. We konden ons niet echt voorstellen hoe erg de situatie was, behalve op basis van wat onze thuisbasis ons vertelde en hoe de nieuwslezer eraan toe was. Iedereen was zo emotioneel…

De avond na het examen hadden we ook nog het afscheidsdiner (Indisch natuurlijk) en tussen al dit alles ben ik er ook nog in geslaagd om mijn valies te pakken. Zelfs mijn avondkleed en saree zijn erin geraakt! Wat een wonder!

3CMGM-India

Het originele Holi festival vieren

Mijn laatste volledige dag in Bhubaneswar was gefocust op het Holi festival, dat op 24 maart plaatsvond. Dat begon al van ’s morgens vroeg. Zo snel mogelijk goten we ons zelf onder de kokosnootolie: over alle niet met kleding bedekte huid en vooral in ons haar. We kregen deze tip van de studenten van vorig jaar, die de kleuren van Holi maar moeilijk uit hun haar kregen, hoe vaak ze het ook wasten. Pas daarna kregen de anderen toestemming, van ons meisjes, om ons onder de kleuren te gooien, kloppen, wrijven enz.

Tijdens de eerste momenten van de kleurenoorlog is het ook de gewoonte om bhaang te drinken. Ik weet niet precies wat erin zit – achteraf hoorde ik dat er onder andere cannabisblaadjes inzitten, en dat was dus waarom ik high was achteraf… – maar het is iets typisch van India, dus natuurlijk zou ik dat proberen! Wat een rare ervaring is het om high te zijn!

Toen de bhaang (zo goed als) op was, trokken we naar het cricketterrein om ook kleuren naar andere studenten van XIMB te gooien. Er werd ook met water gegooid, studenten werden door het modderige gras gesleurd en op een bepaald moment scheurden de jongens traditiegetrouw de t-shirts van elkaars lijf (dat is trouwens alleen in Orissa de gewoonte).

Holi was best leuk, ook al ben je daarna natuurlijk zo smerig als wat. En hoe vaak ik me ook waste, twee dagen later had mijn huid nog steeds een roze schijn en was mijn haar nog steeds kanariegeel met fuschiaroze en gifgroene plekken. Ik bedacht me dan maar dat het een leuke conversatie starter zou zijn tijdens de reis met mijn papa de volgende weken. Mijn kleren heb ik kunnen weggooien, maar dat was ook voorspeld en voorzien.

Die avond was ik, toen de bhaang uitgewerkt was, best wat droevig. Hoe kon het nu al voorbij zijn? Mijn verblijf in India was indrukwekkend, uniek, life changing, vermoeiend, leerrijk en nog veel meer geweest. En nu, schijnbaar zo plots, was het alweer voorbij…

Gelukkig kan ik nu nog wat verder India gaan ontdekken!

 

10 dingen om te doen in Kolkata

Eind maart, na vier dagen feesten op het trouwfeest in Patna waar ik je vorige week over vertelde, trokken we met de nachttrein naar Kolkata. Daar kwamen we vroeg in de ochtend aan. Ik had al veel goede dingen gehoord over de voormalige hoofdstad van India en keek er naar uit om dat nu zelf eens te gaan uitzoeken.

Ik geef je alvast een lijstje mee van de tien dingen die ik zou aanraden aan een first-timer in de hoofdstad van West Bengal.

3CMGM-kolkata-india

Bron: Travel Marvel

10 dingen om te doen in Kolkata

1. Bezoek South Park Cemetery

Een kerkhof bezoeken hoeft helemaal niet morbide te zijn. South Park Cemetery wordt gedacht het grootste christelijke kerkhof buiten Europa te zijn en lijkt volgens kennissen bijna meer op een park dan op een begraafplaats. Zoals de naam ook al zegt, bevindt het kerkhof zich in Park Street. Hoewel ik zelf geen tijd heb gehad om er een bezoekje te brengen, is alleen deze plek al een reden waarom ik zou teruggaan naar Kolkata.

2. Ontdek de Flower Market

De bloemenmarkt van Kolkata bevindt zich aan de voet van de Howrah brug en is een kleurrijk, druk gebeuren. De markt gaat praktisch 24/7 door, maar het beste moment om een bezoekje te brengen is natuurlijk ’s morgens als de nieuwe leveringen gebracht worden (en het nog niet te warm is buiten). Ook hiervoor heb ik jammer genoeg geen tijd gehad – deels omdat ik in Kolkata de nachtraaf aan het uithangen was en je voor de bloemenmarkt dus best vroeg uit de veren gaat.

3CMGM-flower-market-kolkata

Bron: Corbin Stree House

3. Slenter wat rond in de Park Street area

Park Street is net zo levendig als het centrum van London en het feit dat Kolkata vol rijdt met British cabs over de met bomen omzoomde lanen verstrekt dat beeld nog meer. Je vindt er een heleboel Westerse en moderne Indische restaurants, bars en uitgaansgelegenheden. Ook de eerder vermelde South Park Cemetery is hier te vinden. Als je niet weet wat te doen, kan je gewoon altijd hierheen komen.

4. Maak een wandeling naast de Howrah River

Zelf heb ik een wandeling gemaakt over de boulevard bij zonsondergang (probeer de spoorweg over te steken om er te geraken, maar wees voorzichtig!). Zodra de avond valt, zit het er wel vol muggen – wat minder leuk is – maar het is desondanks mooi genoeg om te zien hoe de lichtjes van de Howrah brug worden aangestoken terwijl de ferry’s naar de overkant van de rivier varen.

kolkata-howrah-3CMGM

Bron: Facts ’n Info

5. Chill in het park rond Victoria Memorial

Het gebouw zelf is mooi en binnenin kan je een museum bezoeken. Het was af in 1921, na 15 jaar werk, en werd gebouwd ter ere van Queen Victoria van het Verenigd Koninkrijk. De tuinen omheen de Memorial zijn op zich een wandeling waard. Ikzelf was er opnieuw met zonsondergang, want overdag is het in Kolkata ondraaglijk warm. De Memorial wordt ’s avonds erg mooi verlicht en reflecteert mooi in de vijver erachter.

3CMGM-victoria-memorial-kolkata

6. Neem een kijkje in Quest Mall

De Quest Mall als gebouw is een prachtig staaltje architectuur en ook vanbinnen is het een kijkje waard. De meeste winkels liggen wat buiten mijn prijsbudget maar je vindt er ook bijvoorbeeld een Vero Moda en de Inox cinema.

kolkata-quest

Source: questads

7. Ga eten in One Step Up en Eat Good Food

Een restaurant dat ons door een local werd aangeraden, is One Step Up in Park Street. We zijn er twee keer op rij geweest omdat we (degelijk) westers eten verschrikkelijk misten. Een ander plekje dat ik zelf ontdekte, maar jammer genoeg net te laat zodat we er niet meer konden gaan, is Eat Good Food dat zich vlakbij Quest Mall bevindt en erg originele gerechtjes aanbiedt aan een schappelijke prijs.

8. Geef toe aan de boekenwurm in je zelf

Bijna overal waar je komt in Kolkata worden er boeken verkocht – of het nu op straat is of in een winkel. Op straat kan je zowel de nieuwste als tweedehands boeken aanschaffen aan de beste prijzen. In de winkels kan je meteen met je boek in een zetel kruipen en bij een kop verse koffie of thee beginnen lezen; net zoals in de Britse Waterstones eigenlijk!

9. Kies voor een “boat ride by night”

Jammer genoeg is het er deze keer niet van gekomen, omdat we te laat waren, maar een rondvaart op de Howrah rivier is me aangeraden door vrienden die wel vaker in Kolkata zijn geweest. Je kan op een boot stappen vanaf Princep Gath.

10. Leef je uit in Nicco Park

Ja, ook in India hebben ze pretparken! Natuurlijk moet je je niet bij alle attractieparken een Six Flags voorstellen (maar naar het schijnt zijn die er ook), maar eerder een uit de kluiten gewassen kermis. Deze dag diende vooral als opvulling omdat we ’s avonds pas een bus konden reserveren om terug te keren naar Bhubaneswar en een keer de oververhitte stad uitwilden.

Budget tip: Wij kozen ervoor het dagticket te nemen (250 rupees) in plaats van het all-in pack (500 rupees). Het verschil is dat je met een all-in niet voor aparte attracties moet betalen. Er zitten een aantal gratis attracties inbegrepen (maar die stellen niet zoveel voor) en voor de indrukwekkendere attracties moet je telkens bijbetalen. Maar wij besloten, terecht in ons geval, enkel extra te betalen voor de attracties die de moeite waren. En dat waren er maar drie. Dus het dagticket was nog steeds voordeliger.

Nicco-park-kolkata

Kolkata is een stad waar ik best zou kunnen wonen – voor enkele jaren, maar niet voor altijd. Raad ik je aan om er naar toe te gaan? Zeker weten! Eerder dan Delhi is Kolkata een goede introductie tot India: het is een grote stad, maar niet zo druk als Delhi of Mumbai. Bovendien kost het ook niet zoveel moeite om ergens te geraken. Maar als er ergens een staking is, hoef je er niet op te rekenen dat een taxichauffeur je naar locaties in de buurt wil brengen… (Ja, hier spreek ik uit ervaring.)

Deze lijst van dingen om te doen in Kolkata is natuurlijk maar kort. Ik kan niet alles vermelden en ik heb ook niet de tijd gehad om zelf alles te ontdekken tijdens de drie/vier dagen dat ik daar was. Aan jou om ook zelf op verkenning te gaan!

Zou jij wel eens naar India willen? Staat Kolkata dan op jouw lijstje?

Why Our Weddings Are Nothing Compared to Indian Ones

Voor Nederlands, klik hier

After a 17-hour journey from West-Orissa to Mid-Bihar, I reached the city of Patna. This is the place my classmate Vidisha calls home. It is also the location of her brother’s wedding. The wedding of Aman, and his fiancé, Sushmita. If you were wondering if I was incredibly excited for this event, I can say: hell f***ing yeah! Who wouldn’t be? Whether I was prepared for it? That would have been absolutely impossible.

henna-mehendi-blonde-india

DAY 1

I didn’t sleep much on the train from Bargarh to Patna. Even though I wasn’t that well rested, the adrenaline kept me going. We were too early to go straight to the hotel, so we were all invited to Vidisha’s home for breakfast first. And of course we also participated in applying the mehendi!

Mehendi, also known as henna, is when they apply the brown stuff to your hands and arms. Because I arrived first, I was the first one to try it out. The family had hired two henna artists. After about twenty minutes the front and back of my hands and lower arms were adorned with the strong-smelling (although not necessarily bad-smelling) brown stuff they use. This had to soak into my skin for about half an hour. Then I had to add lemon juice with a small sponge. The purpose is to create a darker color that stays longer, which are the two important aspects of good henna application. After another half hour I could start scraping of the crusts from my arms and hands. Not so easy and quite an uncomfortable experience!

mehendi-henna-india-wedding

wedding-india-henna

The drawings were supposed to stay for about 1 to 2 weeks, depending on how thoroughly I was going to wash my hands (which, by the way, I was not allowed to do for the next hour or two).

After I was done with this and had helped my classmates doing the same, we left in groups of two for the dance studio where a choreographer was supposed to teach us an “easy” routine. I was soooo not up for this. I only went to do Vidisha a favor. I hate dancing. I’m no good at it. And of course, the rehearsal was terrible. For me. We had a dancer in the group, so my strategy was to just do whatever she does.

wedding-india-blonde-international

After the dance class, there was a lunch buffet in Vidisha’s garden. After that we could finally go to the hotel. Not to get the rest I needed so badly, but to get ready for the first big night of the wedding week!!!

Weddings in India usually last 3 to 5 days, because the whole family from both the groom and bride’s sides come from all over India. Weddings in India are such big celebrations because this is one of the only times many family members get to see each other. Besides that, it’s about two whole families joining. Therefore, there are lots of “networking” opportunities for unmarried bachelors and bachelorettes (if you know what I’m saying).

wedding-india-sarees-international

indian-wedding-blonde

That night would be all about performances to entertain the bride and groom. Our performance would be one of many, so I hoped it would soon be forgotten! Frankly, I did get me some Dutch courage first… That was the best idea, too! Our performance was so messed up. So messed up… But the whole crowd thought it was so amazing to see foreigners perform at this wedding that they loved it anyway. Haha!

The rest of the night I was enjoying myself examining the traditional Indian outfits, stuffing myself with delicious snacks and finally snatching some drinkable wine.

indian-wedding-sarees-international

 

DAY 2

The next morning I was the only one at breakfast. The buffet thing wasn’t great, but it was sufficient. I enjoyed myself sitting in the sofa, taking food from the buffet, seeing my batchmates come and go, one hangover worse than the other… Lucky me for rarely having hangovers! By the way, a hangover could never keep me from having breakfast.

Sitting there, I also got to know some of the other hotel guests. They shared their life stories for my India story. This way, the mornings passed relatively quickly. By noon, we went over the Vidisha’s house again for another lunch buffet.

In the afternoon, we started getting ready for our favorite day of the whole week: the official wedding ceremony. This meant we finally got to take out the sarees that we bought the month before. With the help of some professional dressers we succeeded in draping the sarees around us in an elegant way. It’s quite impossible to do by yourself, you see. There’s so much fabric! When you have it on, you just need to figure out how to walk in it. So we practised until the car came to pick us up: forward, up the stairs, down the stairs…

indian-wedding-patna

indian-wedding-bride-patna

The best part, of course, was to admire each other’s looks. Coincidentally, every girl choose a different color and every one looked beautiful in their own choice. I, too, felt like a princess. A queen even! What a great feeling it was… even if it only lasted for one night. My saree was a dark orange, almost red, with a golden border. My ‘cropped top’ was made completely out of white and golden pearls. Very bling bling. But it worked, especially in this setting. The top was kinda itchy though. But that wasn’t stopping me from wearing it till the end of the night! No way was I taking that saree off.

First of all, we were taken to the starting point of the bharat. This is a parade that goes through the city. The family and friends, along with some ‘musicians’ lead the parade. The groom follows, in this case, in a horse carriage. He basically watches his family celebrating, singing, and dancing like crazy people. This is like the epitome of fun for Indians. They had so much fun!

Bharati symbolize the walk from the groom’s house to the bride’s home. He will pick her up and bring her to his home, her new home. Today, this is the way they do it, because families are spreading out all over India and obviously it is impossible to walk 1000kms both ways! So starting on a random point in the city, we walked to the hotel where the festivities and ceremony took place.

wedding-india-groom-bride

indian-wedding-patna-international

I didn’t see much of the ceremony itself though. Quite quickly, Vidisha guided our group to a separate room where the reception with alcohol was taking place. When I asked if they had wine also, they said no but that they’d get it for me. WTF?! I said that wasn’t necessary at all, but they insisted on it. That’s Indian hospitality for yah.

The food was amazing. I also had a lot of interesting talks with Vidisha’s friends. There were a lot of photo sessions in our sarees where we were all smiling like crazy. After the dinner I snuck into the “official ceremonial part” but, honestly, it was soooo long and boring. Everything is being said in a language that no one understands (maybe Sanskrit?). Only the priests who perform the ritual to seal the marriage may know. And no one could explain to me what the different steps were about. So, after a half hour or so I left and went home.

wedding-patna-india-3cmgm

 

DAY 3 & 4

Day three was our day off. Most of my friends decided to already go home, because they had been traveling the first week of our off period and they really had to start on their homework (which I had already finished before I left for Bargarh). The four of us that were left in Patna were invited to Vidisha’s home for dinner. We had spent the day in the hotel because Patna is not really a safe city and there is not much to do either. We only visited a street food area in the afternoon.

patna-india-wedding-3CMGM

The fourth day we didn’t do much either. We packed our stuff and prepared ourselves for our long 8-hour train journey to Kolkata that evening. In Kolkata we would be applying for our US visa.

Right before we headed over to the train station, we stopped by at the last wedding event: the reception. It was a humongous dinner buffet to celebrate the wedded couple one last time. This wedding was so big that even the mayor of Patna attended. We got to quickly take a pic with the new couple and devoured as much food as we could before we had to go. We half ran to the car and the driver took us to the train station as fast as he could. We really cut it close to be able to stay as long as possible at the reception, but we barely made the night train!

indian-wedding-reception-3CMGM

By then we were all super tired of all the parties, all the impressions… My dreams were very colorful during this week… Like you could expect anything else, right? My tummy was a little bit bigger from all the food.

I had never attended a wedding in Belgium before – or anywhere for that matter – but I can already say no wedding will be as breathtaking as an Indian one. I also learned that the arranged marriages system works quite well. India has a divorce rate of only 1%!

Sleeping on a train was no problem at all that night. Besides, I had something new to look forward to: we would be discovering a new city, and not just any city, but the former capital city of India!

Waarom onze trouwfeesten in het niet vallen bij een Indian Wedding

Na een rit van 17 uur in de trein van West-Orissa naar midden-Bihar bereikte ik de stad Patna, waar mijn klasgenote Vidisha haar thuisbasis heeft en waar de trouw van haar broer Aman en diens toekomstige vrouw Smytha zou plaatsvinden. Of ik er naar uit keek om een Indisch trouwfeest bij te wonen? Zeker! Wie niet? Of ik erop voorbereid was hoe het zou zijn? Onmogelijk.

henna-3CMGM-India-wedding

DAG 1

Veel heb ik niet geslapen op de trein van Bargarh naar Patna, maar een paar uurtjes heb ik er toch uit kunnen persen. Ik was niet echt uitgerust, maar de adrenaline kept me going. Omdat we nog niet meteen naar het hotel konden wegens te vroeg, werd iedereen eerst uitgenodigd bij Vidisha thuis. Daar werden we door een deel van de familie verwelkomd met ontbijt en… mehendi.

Mehendi, ook wel beter bekend als henna, is wanneer ze henna aanbrengen op je handen. Omdat ik er als eerste was, kwam ik ook als eerste aan de beurt. Na een dikke twintig minuten waren de voor- en achterkant van mijn handen versierd met een sterk (maar daarom niet slecht!) ruikend goedje. Dat moest een half uur intrekken en vervolgens ingesmeerd worden met citroensap om de kleuren beter te laten uitkomen. Het sap moest ook nog eens een half uurtje intrekken en ten slotte moest ik met een mes de opgedroogde korsten van mijn armen en handen schrapen. Niet zo makkelijk! Uiteindelijk zouden de tekeningen 1 à 2 weken blijven, naargelang hoe vaak en grondig je je handen wast.

henna-mehendi-3CMGM henna-mehendi-3CMGM

Zodra ik daarmee klaar was en mijn andere aanwezige klasgenoten had geholpen met de procedure, trokken we in twee groepen naar een dansstudio om op een klein halfuurtje een choreo te leren. Ik had er helemaal geen zin in, maar ging toch om Vidisha een plezier te doen. Natuurlijk bakte ik er niets van, maar er zat een danser in mijn groepje, dus hoopte ik haar te kunnen volgen als puntje bij paaltje kwam.

Na de dansles en een lunchbuffet in de tuin van Vidisha’s huis konden we eindelijk naar het hotel om ons klaar te maken voor de eerste avond van de trouwweek. Trouwfeesten duren in India meerdere dagen en de gehele families van beiden kanten zijn er op aanwezig. India is een enorm land en veel familieleden zien elkaar alleen op blije gebeurtenissen als trouwfeesten van andere familieleden.

Die avond zou in het teken staan van allerlei optredens ter ere van de bruid en bruidegom. Ons optreden zou één van de vele zijn en ik hoopte dat het snel vergeten zou worden. Eerlijk is eerlijk, ik heb me eerst wat moed in gedronken. En maar goed ook, want ons dansje liep volledig in het honderd! Gelukkig waren de Indische familieleden zo vereerd dat er buitenlanders op het trouwfeest aanwezig waren dat, wat we ook deden, ze alles geweldig vonden.

De rest van de avond amuseerde ik me met de outfits van de Indiërs te bewonderen, lekkere hapjes naar binnen te steken en eindelijk drinkbare wijn te drinken.

3CMGM-sarees-indian wedding

DAG 2

De volgende ochtend was ik de enige bij het ontbijt. Het buffet was niet geweldig, maar voldoende vullend. Ik amuseerde me met in de zetel plaats te nemen en mijn medestudenten met katers te zien komen en gaan. Zelf heb ik zelden of nooit last van katers (gelukkig) en ik zou nooit mijn ontbijt overslaan. Ook leerde ik enkele andere hotelgasten kennen die me hun levensverhalen vertelden in ruil voor het mijne. En zo ging de ochtend snel voorbij. ’s Middags gingen we opnieuw naar het huis van de bruidegom voor een lunchbuffet.

In de namiddag maakten we ons klaar voor het leukste deel van de trouw: the official wedding ceremony. Nu mochten we de sarees die we vorige maand gekocht hadden uitpakken en – met de hulp van professionele kleedsters – aantrekken. Een saree draperen (want dat is het uiteindelijk) is dus niet zo simpel en je kan het niet bij jezelf doen. Eerst vouwen ze enkele stukken bij elkaar. Dat moet je dan vasthouden terwijl je één of twee keer rondraait in de stof. De kleedster zorgt ervoor dat alles goed hangt en vast zit met veiligheidsspelden die ze handig weet te verstoppen in al die meters stof. Ten slotte hangt ze het laatste deel over je schouder en maakt ook dat slim vast zodat het steeds als een scepter hangt en niet van je schouder kan vallen.

Dan moet je er alleen nog mee leren stappen. Rechtdoor, op de trap, af de trap…

Het leukste was natuurlijk om elkaars sarees te bewonderen. Alle meisjes hadden toevallig een andere kleur gekozen en iedereen stond prachtig met haar keuze. Ikzelf voelde me ook net een prinses. Een queen zelfs. En dat was een geweldig gevoel, ook al duurde het maar voor één avond. Mijn saree was donkeroranje, bijna rood, met een gouden rand. De cropped top was volledig versierd met gouden en witte parels. Heel bling bling, maar het werkte. Het jeukte wel een beetje en dat was ongemakkelijk, maar met plezier verbeet ik dat. Voor geen geld zou ik de saree uittrekken voor de avond om was!

Eerst en vooral werden we naar het startpunt van de bharat gebracht. Dat is een soort parade die door de stad trekt, waarbij de bruidegom in een paardenkoets werd voorgegaan door alle familie en vrienden die uitbundig dansten op de typische muziek dat daarbij hoort. Hoewel ze dansten als wilden leken ze ongelofelijk veel plezier te hebben. Ondanks de hitte – zelfs ’s avonds in de donker – was het een genot om te zien. Bharati symboliseren de wandeling vanaf het huis van de bruidegom – door de bruidegom en zijn dierbaren – naar het huis van de bruid. Dezer dagen wonen koppels vaak heel ver uit elkaar en is de effectieve wandeling dus onmogelijk. Daarom liepen we vanaf een random punt in de stad naar een hotel waar de ceremonie zou plaatsvinden.

De ceremonie zelf, daar heb ik niet veel van gezien. Al snel leidde Vidisha ons naar een aparte receptieruimte waar we konden eten én drinken. Veel interessanter voor ons zei ze. Ik vroeg of ze ook wijn hadden en ze zijn dat speciaal voor mij gaan halen! Indische gastvrijheid. Dat had natuurlijk helemaal niet gehoeven voor mij, maar voor hen wel.

Het eten was suuuper lekker en ik had leuke gesprekken met de Indische vrienden van Vidisha. En mijn eigen klasgenoten natuurlijk. Er volgde veel fotosessies met onze sarees waar we allemaal breed glimlachend opstaan. Na het dinner waagde ik het er nog even op de ceremonie te bezichten, maar – eerlijk is eerlijk – die duurt drie uur en is ongelofelijk saai. Alles wordt gezegd in een taal die niemand verstaat, enkel de priesters die de trouw bezegelen, en niemand weet waarom al die handelingen nodig zijn. Na een half uurtje heb ik het opgegeven en ben naar huis gegaan.

3CMGM-indian-wedding

DAG 3 & 4

Dag drie was onze “vrije dag”. De meeste van mijn klasgenoten gingen vandaag al naar huis, want zij hadden de eerste week al veel gereisd en moesten aan het schoolwerk beginnen dat ik dan al had afgemaakt. Met ons vieren werden we uitgenodigd bij Vidisha voor het avondeten. De dag hadden we gewoon in het hotel doorgebracht omdat Patna niet echt een veilige stad is en er is ook niet zoveel te doen. We bezochten enkel nog een streetfood gebied in de namiddag.
3CMGM-india-wedding

Ook de vierde dag deden we niet zoveel. We pakten onze spullen in en bereidden ons voor op de 8 uur durende rit van Patna naar Kolkata, waar we met ons vieren ons visum zouden proberen te krijgen. Vlak voor we naar het station gingen, passeerden we nog even langs het laatste evenement van de trouw: het diner om te vieren dat het koppel nu effectief getrouwd was. Het was enorm! Zelfs de burgemeester van Patna was aanwezig. We gingen snel met het bruidskoppel op de foto, verorberden het eerste eten dat klaar was aan het buffet en sprongen in de auto met driver die ons met de snelheid van het licht naar het station bracht, zodat we nog net de nachttrein haalden.

IMG_9856

We waren allemaal doodmoe van al het gefeest, alle indrukken… Mijn dromen deze week waren heel kleurrijk – hoe zou dat nu komen? – en mijn buik was alweer een beetje dikker van al dat lekkere eten dat we er hadden voorgeschoteld gekregen. Ik heb nog nooit een trouwfeest in België bijgewoond – of eender waar – maar ik kan nu al zegegn dat ze allemaal in het niet gaan vallen bij de Indian wedding van Aman en Smytha. Bovendien heb ik er geleerd dat, zeker voor de Indiërs zelf, het gearrangeerde huwelijk vaak best goed uitpakt. India heeft een divorce rate van slechts 1%!

Slapen was die nacht geen probleem. En bovendien was er iets nieuws om naar uit te kijken: we zouden een nieuwe stad (en de voormalige hoofdstad van India) gaan bezoeken!