December 2015: Einde van het eerste semester – let the adventure begin!

December stond maar voor één ding: het einde van het eerste semester, het eerste continent en het eerste deel van mijn jaardurende avontuur. December kwam veel sneller dan ik ooit had kunnen denken. Ik heb dan ook zoveel geleerd en meegemaakt dat het  lijkt alsof er een heel jaar al gepasseerd is en tegelijkertijd alsof het nog steeds oktober is.

December begon in Montpellier, waar ik bij mijn beste vriend Aaron op bezoek ging. Ik kon er mijn batterijtjes opladen na enkele zware werkdagen – terwijl ik ook nog eens goed ziek was – en kon er weer tegenaan voor de laatste loodjes.

3CMGM-farewell-vaarwel

Laatste loodjes

De laatste weken aan de Antwerp Management School waren opnieuw goed gevuld. Naast bezoeken aan en van bedrijven – Materialize, het grootste 3D bedrijf van de wereld, en McKinsey, een groot consultingbureau – moest ik de deadline voor ons Master Project halen, studeren voor een examen waarvoor ik zou moeten rekenen (aaargh!) en moest ik datzelfde Master Project tenslotte ook nog eens verdedigen voor een jury.

Tussendoor gidste ik een collega van AMSlife rond in Mechelen op een vrije woensdagnamiddag, bezocht ik mijn tante in Hasselt en woonde ik een lezing bij in Brussel over hoe je de wereld kan rondreizen met bijna geen geld.

We eindigden het semester aan de AMS met een afscheidsdiner in een Spaans restaurant met lekkere tapas. Het was het perfecte einde van een geweldig semester.

(Trouwens, ik kan ondertussen met plezier melden dat ik voor alles geslaagd ben en dus met volle moed kan vertrekken naar India!)

Kerstvakantie

Tijdens de laatste dagen aan de AMS stond ik voor de moeilijke taak om een koffer te vullen voor twee weken Spanje en drie maanden India. Het heeft me nog nooit zoveel moeite gekost, maar het is gelukt! Jammer genoeg had ik niet zoveel t-shirts die bij mijn broeken pasten, maar dood ben ik er niet van gegaan. Ik was er wel in geslaagd om van de eerste keer mijn koffer precies onder de maximum van 23kg te vullen. Katching!

In Spanje duurde het eerst even voor ik kon ontstressen, zoals altijd het geval is wanneer ik voor het eerst eens niets moet doen voor school en dergelijke. Mijn papa en ik deden een roadtrip langs de kustlijn van Murcia, gingen heerlijk eten in een schijnbaar willekeurig dorpje in de bergen, vierden Kerst en Nieuw en genoten vooral van het goede weer.

Het was de eerste dagen echt moeilijk om zonder mijn 3CMGM klasgenoten te zijn. Ze zijn tot nu immers mijn hele leven – mijn vrienden en familie zag ik bijna niet meer. In Spanje had ik dan ook steeds de neiging om te zeggen “Ashley zou hier zo hartelijk om lachen” of “Madeline zou hier X op zeggen”. Het was raar om deze dingen niet met hen te kunnen delen. Maar ook deze twee weken zijn voorbij gevlogen!

Op januari vertrek ik eindelijk naar Bhubaneswar, in de staat Orissa. Het wordt een hele reis – maar liefst vijf connecties die ik moet halen! Maar ik zie het alvast helemaal zitten!!

Next stop: India!

Advertenties

Vaarwel, 3CMGM, Vaarwel!

Na vier maanden in Europe trekken wij, de 3CMGM’ers, terug naar onze respectievelijke thuislanden om Kerst te vieren en onze koffers te pakken voor het volgende avontuur. Sommigen zullen eerst nog wat rondreizen in Europa om die laatste plekjes nog te ontdekken die ze nog willen zien voor ze naar huis gaan. Sommigen blijven liever nog wat langer in België. Ikzelf schreef deze blogpost op een vliegtuig naar Alicante, vanwaar mijn papa, broer en ik de bekende één uur durende rit zouden maken naar Villa Perla Azul.

Het 3CMGM programma was geweldig onverwacht en overwacht geweldig. Bergen werk en plezier, ups and downs, bedrijfsbezoeken en hoorcolleges. We hebben elkaar vervloekt tijdens groepswerken terwijl we deadlines najaagden en we hebben gevochten en ons in alle bochten gewrongen om een positieve dynamiek in de groep te behouden. We hebben verjaardagen en traditionele feestdagen gevierd, aan de buitenlanders geleerd hoe je op de Belgische manier een pintje besteld, hoe je Indian style moet dansen en hoe je eet als een Afrikaan. We moeten natuurlijk nog steeds ons best doen om de verschillen te accepteren in de manier waarop we dingen doen en hoe we zijn, maar het is zeker een lonende ervaring geweest!

3CMGM-vaarwel-India

Aangezien onze klas altijd de tijd neemt om iets uitgebreid te vieren telkens wanneer we de kans krijgen, vierden we op onze laatste dag samen ons afscheid van AMS. Tijdens onze walking tapas dinner overat ik me met patatas bravas (mijn favoriet!!) en genoot van heerlijke Spaanse wijn en cava. We deelden onze secret santa cadeautjes met elkaar en dat was leuker dan ik ooit had kunnen denken! Er werd ook veel geknuffeld (ja, zelfs met leerkrachten).

Ik heb echter niet geweend, wat ik wel had verwacht, maar ik wist immers dat ik mijn klasgenoten snel terug zou zien in India. Maar na vier maanden nauw samen te hebben geleefd, gewerkt en gereisd zal het volgens mij erg raar zijn om hen twee weken niet te zien. Sommigen zullen nieuwjaar vieren in Goa en sommigen vieren de jaarwisseling met hun familie. Persoonlijk zal ik weer bezig zijn met te proberen te bevatten dat de Spaanse lucht vol wondermooie kerstverlichting hangt en dat de kerstbomen prachtig versierd naast de palmbomen zullen staan (want serieus, hoe wordt je daar nu ooit gewoon aan?!).

3CMGM-vaarwel-AMS

Ik begon aan 3CMGM met niet al te veel verwachting en dat heeft heel goed uitgepakt. Het heeft me beschermd tegen teleurstellingen, maar heeft ook voor enkele geweldige verrassingen gezorgd. Behalve dat ik meer economische en business kennis vergaarde, heb ik geleerd wat mijn beste kwaliteiten en werkpunten zijn op zo’n manier dat je alleen maar kan leren in een programma als dit. Bovendien heb ik (willen of niet) geduld geoefend en ben nog steeds aan het oefenen op “loslaten”. Wetende dat ik een controlfreak ben, hoop ik dat India zowel een uitdagende als bevrijdende ervaring voor me zal worden. Ik zal in ieder geval vele mensen missen op AMS (vooral mijn collega’s en vrienden van AMSlife), maar ook de Foyer, onze klas, de gratis koffie en koekjes, de avonden bij Patje en… Maar ik kijk ook zo ongelofelijk hard uit om op dat vliegtuig naar Bhubaneswar te stappen in januari!

Dus voorlopig zeg ik Vaarwel AMS, Vaarwel 3CMGM!

Disclaimer: Mijn artikel verscheen eerst op AMSlife.

3CMGM ging uitzoeken waar chocolade vandaan komt!

Met de hele klas bezochten we het wereldberoemde bedrijf Barry Callebaut. Het 3CMGM programma begint in België en aangezien het voornamelijk een business management programma is, zal het je niet verbazen dat bedrijfsbezoeken aan Belgische industrieën onmisbaar zijn!

En een bezoek aan een chocoladefabriek? Is dat niet het meest Belgische dat er is?!

Callebaut-3CMGM-Chocolade

Wat zou jij doen op een vrije dag? Werkstukken schrijven? Tv kijken? Op café gaan met vrienden? Nee, niet wij 3CMGM’ers! Wij wilden wat meer van België zien. Fred, een Belgisch-Britse student uit mijn klas, stelde het bezoek aan Callebaut voor: “Ik had opgevangen dat de buitenlanders in ons programma graag een Belgische chocoladefabriek wilden bezoeken en ik dacht dat het eveneens voor ons een leuke ervaring zou zijn.”

Callebaut-3CMGM-Chocolade

Tijdens de twee uur durende rondleiding, werden we overweldigd door de heel aanwezige geur van verbrandde cacao, bittere vloeibare chocoladesaus en zoete chocoladepuree die door de fabrieksgebouwen heen zweefde. Er klonken verzuchtingen en uitgelaten kreetjes. Ashley, mijn Keniaanse medestudente, riep uit: “Het ruikt hier zo lekker dat het net is alsof ik in de hemel ben!”
Callebaut-3CMGM-Chocolade
We leerden meer over het importproces van de cacaobonen, die uit de gebieden nabij de evenaar komen, maar ook over de eerste stappen van het pellen, verbranden en pletten van die bonen. En uiteindelijk kregen we te zien hoe het residu in chocoladeblokken veranderde. Het zijn die blokken die chocolatiers zoals Neuhaus, Godiva en Leonidas gebruiken om hun respectievelijke pralines te maken. Vidisha, een Indische studente uit de klas, liet weten dat ze de strikte hygiëneregels en -procedure opmerkelijk vindt: “Als ik vanaf nu nog eens Belgische chocolade eet, weet ik dat ik er zeker van kan zijn dat chocolade goed behandeld werd.”
Chocolate made in Belgium? Ik wil, ik wil, ik wil!
Net voor we terugkeerden naar Antwerpen, beantwoordde Callebaut onze stille wens: elk van ons kreeg een zakje dat we mochten vullen met zoveel chocolade als we konden en zoveel verschillende smaken als we wilden. Jah, dat moesten ze geen twee keer zeggen!
 Callebaut-3CMGM-Chocolade
Disclaimer: Mijn artikel verscheen eerst op AMSlife.

September 2015: Ontmoetingen, ontdekkingen, ontplooiingen

September ging er helemaal om mijn klasgenoten beter te leren kennen. We gaan immers een vol jaar samenleven en dan wil je wel weten met wie je dat precies gaat doen! Laat me even de leukste, memorabele gebeurtenissen op een rijtje zetten.

3CMGM-AMS

Citytrip & City Game Antwerpen

Na de teambuilding nodigde ik iedereen die wou uit voor een een leuk uitstapje in Antwerpen waarbij ik hen het beste van ’t stad liet zien. De Meir, de Stadsschouwburg, De Stadsfeestzaal, Den Botanique, de Kathedraal, de Grote Markt, het Steen, het Vleeshuis, de Vlaeykensgang… You get the picture. En wafels van Desirée de Lille konden natuurlijk niet ontbreken!

Zo een tour deden we opnieuw tijdens de Antwerp City Game, een virtueel spel in de stad waar de hele school aan meedeed. We hadden die dag een volledig semester inleiding tot financiële verslaggeving in zes uur tijd gehad. Dat zo’n intensief spel er nog eens achter kwam, zorgde er wel voor dat ik doodop was tegen het einde van de dag. Het was echter superleuk – we moesten in teams van vier allerlei opdrachten uitvoeren en virtueel op andere teams schieten. Echt iets voor mij! Het was dan ook de eerste keer dat ik eens meteen de leiding nam. We hebben niet gewonnen, maar dat was slechts bijzaak. En ook dan waren er wafels aanwezig! Die werden die dag gratis uitgedeeld tijdens een promotieactie van een kledingwinkel. Leuk toeval!

  

Welcome to my hometown!

Een bezoekje aan een echte Vlaamse stad zoals Mechelen, waar ik al mijn hele leven woon, kon natuurlijk niet ontbreken! Wat ik leuk vond, was dat mijn nieuwe klasgenoten echt de moeite deden van wat op zoek werk te doen en dingen voor te stellen die ze wilden zien. Ik was zelf bijvoorbeeld nog nooit naar onze brouwerij ’t Anker geweest, dus brachten we daar een bezoekje. We beklommen ook de bekende Sint-Romboutstoren en aten typisch Belgische maaltijden, zoals stoofvlees. Het doet me deugd dat ik nog vaak mag horen dat ze blij waren dat ik mijn thuisstad in alle geuren en kleuren heb laten zien!

Rotterdam-3CMGM

De grens over naar Rotterdam

Natuurlijk zijn we ook eens de grens over gegaan. Enkele meiden spraken over een uitstapje naar Nederland en meer bepaald Rotterdam. Meteen vroeg ik of ik mee mocht gaan en bood ik aan te rijden. Ik voelde me nog steeds een beetje verantwoordelijk om de buitenlanders te “begeleiden” bij hun eerste uitstapjes in Europa. En laat ons eerlijk zijn… ik zeg nooit nee tegen een leuk tripje! Wat je zoal kan doen in Rotterdam lees je hier.

3CMGM-AMS

Soms ook nog eens naar de les…

Natuurlijk is het niet allemaal rozengeur en maneschijn. We moesten ook af en toe eens naar de les! Ik was een beetje zenuwachtig: zou ik het wel aankunnen? Naar een management school gaan als talen- en communicatiestudentje is best een grote stap!

Zowat elke week komt er een nieuwe leerkracht uit telkens een ander deel van de wereld: Ierland, UK, Iran, België, Zuid-Afrika, Australië… We hebben ze allemaal gehad!

Onze eerste les was met de inspirerende Jamie Anderson. Een betere introductie konden we niet hebben! We spraken over de strategie achter Lady GaGa en bekeken wat het betekent om “succesvol” te zijn. Verder leerden we ook hoe de Europese Unie in elkaar zit, leerden we een “marrrket analaajsis” op te stellen en kwam Wayne Visser ons meer vertellen over Corporate Social Responsibility. Een andere prof legde ons dan weer uit wat business drivers zijn. En wie had ooit gedacht dat microeconomie zo leuk kon zijn?

We kregen een les over hoe je moet presenteren en ik had mijn eerste ervaring in groepswerk met mensen uit verschillende culturen. Wat op zich best een culture shock was. Indiërs hechten duidelijk belang aan andere dingen! En ze hebben later ook toegegeven dat ze nog nooit in teams hebben gewerkt en het concept ook niet helemaal snappen. Dat belooft voor de toekomst! Uiteindelijk hebben we er het beste van gemaakt.

3CMGM

Het was een geweldige, volle, boeiende eerste maand en het smaakte naar meer! Ik leerde meer over de economische en business wereld, ervaarde meer en grondiger de cultuurverschillen tussen België en India en had nog tijd over voor leuke dingen. Oktober ziet er al even veelbelovend uit!

 

Op vakantie met 19 vreemdelingen

Ik begeef me graag in internationale omgevingen, dus wilde ik graag een studentenjob op de luchthaven doen. Zo werkte ik deze zomer voor de derde keer op rij bij Starbucks. Dat ik bij Starbucks geplaatst werd, is gewoon puur geluk hebben (want jullie weten ondertussen wel dat ik een coffee addict ben).

Uiteindelijk zat de laatste werkdag er ook op voor mij. Ik was een beetje melancholisch, want mogelijk was het zelfs de allerlaatste dag ooit! Ik begon in september immers aan een nieuwe studie die maar liefst 12 maanden zou duren (in plaats van de gewoonlijke 10 maanden) en dan zou ik na de zomer sowieso écht moeten gaan werken. (slik)

Maar dat bande ik dus maar even uit mijn gedachten en ik focuste me vooral op het feit dat ik eindelijk nog eens mocht inpakken voor een tripje. Dat was immers (al) geleden sinds mijn vakantie in Spanje afgelopen juli. Eindelijk ging ik nog eens nieuw terrein verkennen!

Mijn nieuwe studie begon al meteen op de juiste toon. Zoals ik al eerder beschreef, gaat het om een internationaal programma waarbij we drie continenten zullen bereizen. Dat we er meteen op uit trokken vond ik dus niet zo raar. Ook al gingen we dan maar naar De Hoge Rielen.
3CMGM-Hoge-Rielen
Al mijn vrienden zijn wel een keer in de bossen van Kasterlee geweest, maar ik nog niet. Ik hoorde hen daarom uit en kwam de volgende dingen te weten:
  1. De Hoge Rielen is één groot woud. (Maar ik ben een stadsmeisje!)
  2. De accommodatie kan je vergelijken met kamperen, maar dan binnen. (Wat betekent dat voor hygiëne en comfort?!)
  3. De wifi is er niet zo goed. (Maar dan krijg ik last van FOMO!)

Ik was dus best een beetje zenuwachtig om te vertrekken. Meer dan ik normaal ben, want ik zou dus de “wildernis” intrekken met 19 vreemdelingen. Voor een introvert is dat geen piece of cake. Twee vragen bleven maar door mijn hoofd spoken: What if they don’t like me? What if I don’t like them?

Vrijwel meteen had ik door dat mijn twijfels ongegrond waren. Er was meteen een goede klik in de groep – wat een opluchting!

Na een uur-durende rit op een bus zonder airco (het was toen 30°C buiten, dus het was zweten geblazen!), kwamen we inderdaad aan in een bossig gebied. Vroeger bracht ik hele zomers door in bossen, maar die ben ik dus ontgroeid. Ahem.

Ik vreesde voor de accommodatie. Ja, dat kan ik eerlijk bekennen. Ik mag dan wel een voorstander van Couchsurfing zijn en dergelijke (waarbij je soms een beetje flexibel moet zijn qua hygiëne) maar op deze schoolreis waren eerste indrukken belangrijk (of voor mij toch in ieder geval). Ik vond de context (in een bos met 19 vreemdelingen) al ingewikkeld genoeg dat ik een gebrekkige accommodatie er echt niet bij wilde hebben.

Ik was zo gelukkig toen we het nieuwe, moderne gebouw naderden waar we twee nachten zouden verblijven! Alles was splinternieuw en netjes! De kamer deelde ik met twee Vlaamse meisjes en een derde meisje uit het Brusselse die uiteindelijk uit het programma besloot te stappen, wat jammer was.

3CMGM

Tijdens de teambuilding hadden we verschillende workshops en deden we van die typische teamwork activiteiten. De bedoeling van de driedaagse was dat we meer leerden over wie we nu zijn (ook in groep) en wie we willen zijn. Het Leadership & Development Track zal ons uiteindelijk helpen om onze doelen te bereiken op persoonlijk en professioneel vlak. Cool hé?

Tijdens een van de workshops ontdekte ik dat ik volgens het DISC-model een “high C” ben, wat staat voor Conformist. (D staat voor Dominant, I voor Influencer en S voor Security). Dat resultaat klopt helemaal!

Voor de high C’s is er namelijk niets leukers dan procedures, regels en structuur. Waar ze niet van houden is conflict en dat vermijden ze dan ook zoveel ze kunnen. Ik ben diep van binnen nog steeds een control freak, zeker op momenten waarop het gewoon heel moeilijk wordt om alles in de hand te houden. Maar door te reizen heb ik wel geleerd om in veel gevallen los te laten. Natuurlijk kan je de aard van het beestje wel onder controle proberen te houden, maar niet veranderen!

Na de teambuilding had iedereen het gevoel dat we elkaar veel beter hadden leren kennen dan in een klaslokaal ooit het geval had kunnen zijn. Ik ben er vrij zeker van dat ik dus kan stellen dat de teambuilding een groot succes was: een knaller van een opener voor een bangelijk jaar!

3CMGM-Team