1 jaar bloggen: een reis terug in de tijd

claudia goes abroad

Ik kan het bijna niet geloven! Ik heb

  1. dit project maar liefst een volledig jaar volgehouden en ik heb het me nog geen enkele keer beklaagd.
  2. zoveel gezien en gedaan de afgelopen twaalf maanden dat ik het zelf amper besef.
  3. de smaak goed te pakken en wil ik er graag nog een jaartje bij doen!

Voor mij is het heel leuk om alles eens op een rijtje te zetten. Terugkijken naar foto’s is iets waar ik me af en toe mee bezig hou en ik wil jullie graag een terugblik gunnen in de laatste twaalf maanden van mijn leven.

Laten we terug in de tijd gaan, naar 28 augustus 2013.

Augustus 2013

Tot de dag voor mijn vertrek heb ik gewerkt, maar daarna vertrok ik voor 5 maanden op Erasmus naar Barcelona! Hier had ik 4 jaar naar uitgekeken en nu was het moment eindelijk daar. In twee keer legden we de 1200km die zich tussen mijn thuis en Barcelona bevinden af. Ik kreeg nog enkele dagen de tijd om afscheid te nemen voor ik in trok bij mijn gastmoeder, Cristina. Die werden volop benut!

September 2013

Terwijl ik gewoon werd aan het beklimmen van de soms zeer steile heuvels in mijn buurt (San Gervasi) leerde ik mijn gastmoeder beter kennen, trok ik naar het strand (niet Barceloneta!) en verkende de buurten die ik al kende in de stad (inside of the comfort zone eigenlijk). Maar ik begon mezelf te leren niet bang te zijn om een straat in te gaan waar ik nog nooit geweest was en niet in paniek te raken als ik niet meer wist waar ik was (buiten de comfort zone).

Mijn reisjes begonnen al in de tweede week van mijn verblijf. Het begon met de spectaculaire uitzichten van Montserrat, de witte stranden van Sitges en de kunst in Figueres. Ondertussen verkende ik nog verder mijn nieuwe thuisstad, leerde mijn Amerikaanse gastzussen kennen en bereidde me mentaal voor op de eerste schoolweek aan de Universitat de Barcelona (want dat was immers de reden waarom ik überhaupt in Spanje was).

Montserrat

Montserrat

Eind september kreeg ik dan eindelijk – derde keer, goeie keer – de kans om Barcelona’s feestweek bij te wonen: Fiesta de la Merced, de (eigenlijke) verering van de stadsheilige. Daar leerde ik dat Barcelonezen iets hebben met vuur en vuurwerk. Elke gelegenheid is goed genoeg… O ja, en dat ik hun volksmuziek wel even leuk vind, maar er na enkele minuten wel hoofdpijn en genoeg van heb.

The correfoc during Fiesta de la Merced

De correfoc tijdens Fiesta de la Merced

Ten slotte leerde ik leuke en interessante mensen kennen via Couchsurfing meetings, een eye-opener.

Oktober 2013

In oktober leerde ik dat Spanjaarden altijd tien à vijftien minuten te laat komen en dat ik het daar heel moeilijk mee had (in het begin). Niet omdat ik me eraan ergerde – okeee, jawel – maar vooral omdat ik zélf niet te laat kan komen. Het enige waarin ik uiteindelijk veranderd ben, is dat ik nu op het uur aankom in plaats van een kwartier te vroeg.

Bovendien kan ik vanuit de bron bewijzen dat de lessen in Spanje niet makkelijker zijn dan in België. Het is te zeggen, als het over hun eigen taal en cultuur gaat tenminste. De Engelse vakken waren poepsimpel, maar dat wil niet zeggen dat de professoren met punten smeten. Je moest nog wel steeds je best doen.

Mijn time-management skills werden ook aangescherpt deze maand. Ik had veel lees- en huiswerk, deelexamens enz. Toch slaagde ik erin het te combineren met uitstapjes naar San Pedro del Pinatar, Alicante en Sevilla. Ik zag flamingo’s (in Europa!), woonde een flamencoshow bij, sprong in fonteinen en proefde voor het eerst tinto de verano en montaditos.

De Guadalquivir rivier in Sevilla

De Guadalquivir rivier in Sevilla

Had ik er genoeg van? Absoluut niet! Wetende dat ik beiden aankon – studeren en reizen – boekte ik meteen twee nieuwe uitstappen voor november.

November 2013

De kleerkastwissel – van zomer naar winter – kwam op een passend moment. Mijn eerste uitstap was naar het prinsdom dat Andorra heet. Het was er tien graden kouder dan in Barcelona en mijn dikste trui was niet dik genoeg! Het feit dat ik me er ook nog eens doodverveelde, zorgde ervoor dat ik niet snel genoeg terug naar ‘huis’ kon.

Lissabon was een pak leuker, maar ik heb hier beseft dat je een grootstad niet in 3 dagen kan bezoeken. Ik zal dus nog eens terug moeten… Is dat een goed excuus of niet?! In afwachting van mijn allereerste reis ooit naar Portugal, bezocht ik nog de nabij Barcelona gelegen stad Tarragona, waar de sporen van de bezettingen uit de Oudheid nog duidelijk zichtbaar zijn.

Het Monument of Discoveries, de Vasco da Gama brug en Cristo Redendor in Lissabon

Het Monument of Discoveries, de Vasco da Gama brug en Cristo Redendor in Lissabon

Eindelijk zette ik de stap om eens churros con chocolate te proeven en ik had gelijk: zonder chocolade vind ik ze veel lekkerder, maar ik wilde graag de echte Spaanse wijze beleven. Een andere belevenis was mijn eerste bezoek aan een Barcelonese discotheek, en dat viel absoluut tegen.

December 2013

Na een verkenning van het doolhof in het Parque d’Horta en een weekend in Malaga, waar ik een beginnende bronchitis opliep ondanks dat het 28°C was, bracht ik Kerstmis door thuis in België.

El Muello Uno, de nieuwe wandelboulevard aan de haven van Malaga

El Muello Uno, de nieuwe wandelboulevard aan de haven van Malaga

Januari 2014

De week van Nieuwjaar bracht ik door in Granada en San Pedro del Pinatar met mijn papa… om af te sluiten in Barcelona met een voetbalmatch van FC Barcelona in Camp Nou! Eenmaal terug bij Cristina, mocht ik met haar familie en beste vriendinnen Drie Koningen vieren, wat in Spanje zowat gelijk staat aan Sinterklaas en Kerstmis samen. En de volgende dag begon het studeren voor de examens… Dat moet natuurlijk ook gebeuren.

Zonsondergang tijdens de match van FC Barcelona.

Zonsondergang tijdens de match van FC Barcelona.

En dan was het tijd om afscheid te nemen. In tegenstelling tot de anderen ging ik niet mijn favoriete plekjes in Barcelona bezoeken (ik ga er de volgende keer nog wel eens naar toe!). Ik liep wel nog eens de kustlijn af, omdat ik in België nu eenmaal niet zo vaak naar de zee ga, en bezocht een laatste keer Sitges. Het afscheid met mijn Erasmus-vriendinnen vond maar liefst 3 keer plaats, maar jah… zo gaat dat nu eenmaal… Ik kan je vertellen dat ik de nacht voor ik voorgoed naar huis terugkeerde niet geslapen heb.

De boulevard in Sitges

De boulevard in Sitges

Februari 2014

Niet alleen voor mij zaten de examens erop. Om dat (en natuurlijk mijn terugkeer) te vieren, liftte ik (voor de eerste keer!) met mijn beste vriend naar Parijs. Dit was niet alleen de eerste keer dat ik met een vriend op reis was (en ja, onze vriendschap heeft stand gehouden), maar ook de eerste keer dat ik bestolen werd. Als ik eerlijk ben, vond ik het erger dat ze mijn iPhone hadden gestolen dan als het mijn portemonnee was geweest. Maar goed, moving on!

Op de trappen voor de Scaré Coeur in Parijs

Op de trappen voor de Scaré Coeur in Parijs

April 2014

Mijn verjaardagsmaand wilde ik spenderen… in het buitenland! Verrassing! April is natuurlijk de maand van de paasvakantie. Ik had de vorige twee maanden mijn werk goed bijgehouden, zodat ik eropuit zou kunnen trekken. En dat heb ik gedaan! Met city trips naar Dublin (in Ierland), Edinburgh en Glasgow (in Schotland) en London (in Engeland) kon ik weer wat hoofdsteden aan mijn lijstje toevoegen. Hoewel het couchsurfen absoluut de beste manier was om de eerste drie steden te ontdekken, was ik toch blij dat ik mijn ‘familie’ in London kon bezoeken. Het kost me heel veel moeite om wat uiteindelijk vreemde mensen zijn te vertrouwen (een goede oefening, hoe dan ook), maar het is altijd leuk om vertrouwde gezichten te zien en goede banden nog extra te verstevigen.

Bezoek aan The Elephant House, waar J.K. Rowling het grootste deel van het eerste boek over Harry Potter schreef

Bezoek aan The Elephant House in Edinburgh, waar J.K. Rowling het grootste deel van het eerste boek over Harry Potter schreef

Juni 2014

Eind juni maakte ik eindelijk eens een echte toeristische wandeling door mijn studentenstad: Antwerpen. Ik hou van Antwerpen, maar hoe geloofwaardig klinkt dat als ik er niet eens deftig mijn weg kan vinden. Daar heb ik na de examens maar eens verandering in gebracht.

Het uitzicht op Linkeroever van aan t' Steen

Het uitzicht op Linkeroever van aan t’ Steen in Antwerpen

Juli 2014

Na bijna drie volledige maanden in België te zijn gebleven, was de nood om te reizen hoog. Ik had heel erg mijn best gedaan alle promoties in mijn mailbox te negeren en zelf geen reisje meer te boeken. Om mij af te leiden, ben ik voor het eerst in mijn leven met een luchtballon gaan varen. Iedereen zou dat eens moeten doen! Half juli trokken mijn papa, broer en ik richting Spanje. Na een tussenstop in Collioure kregen we problemen met de auto en de dagen dat we onverwacht in Barcelona “moesten” verblijven, bleven maar oplopen. Het was geluk bij een ongeluk dat het toch nog in mijn geliefde Barcelona was! Nadat we onze wagen terug hadden, reden we naar San Pedro del Pinatar, Alicante, Murcia en eindigden in Moraira, nabij Calpe.

Met een luchtballon over België varen

Met een luchtballon over België varen

Augustus 2014

Nu is de cirkel weer rond. Net als vorig jaar in augustus werkte ik deze maand in de Starbucks op de luchthaven van Brussel. Ik kan dan misschien niet op reis gaan, maar dan kan ik me nog steeds in tussen de reizigers begeven om de sfeer op te snuiven, niet waar? Ik trok er ook een weekendje op uit om Brussel, Ieper en Kortrijk te verkennen, op uitnodiging van mijn vriend Bart die ik via Couchsurfing in Malaga leerde kennen. Dat kwam goed uit in verband met mijn plan om niet buiten België te reizen deze maand en het was nog leuk ook! Op 28 augustus vorig jaar kwam ik aan in Barcelona en dat is zowat het begin van Claudia Goes Abroad. Ik heb mijn blog zien groeien, maar ik heb ook mijn aantal vriendschappen zien groeien tijdens mijn reizen en de vraag naar Engelse versies van mijn blogposts wordt groter. Daarom start ik in september met Blonde Gone Travel, in de hoop dat ik met mijn verhalen een grotere groep mensen kan bereiken die iets aan mijn verhalen hebben.

Een wandeling over de stadsmuren van Ieper

Een wandeling over de stadsmuren van Ieper

Dus, ter conclusie:

  • ik bezocht dit jaar 7 verschillende landen
  • ik ging ca. 20 keer alleen op reis
  • ik woonde 5 maanden in Barcelona
  • ik liftte naar Parijs met mijn beste vriend
  • én ik haalde mijn Bachelor diploma.

Hoeveel beter kan het nog worden?! Ik ben al benieuwd naar volgend jaar!

90 dagen weg van huis

Zoals je aan de titel kan zien ben ik (vanaf morgen) reeds 3 maanden niet meer woonachtig in België. Dat vond ik tot vorige week helemaal niet zo erg, aangezien het weer hier volledig op mij afgestemd leek te zijn. Dat is ondertussen helemaal veranderd. Ook hier hebben we nu regelmatig regen en is de temperatuur plots stevig aan het dalen. Mijn zomerkleren zitten al in mijn valies en mijn dikke truien heb ik in de plaats op de lege plekken in de kast gelegd.

Eerlijk gezegd is dat één van de enige speciale dingen die er is gebeurd de laatste weken. De kleerkastwissel, bedoel ik. Verder was ik continu een evenwicht aan het zoeken tussen het inhalen van anderhalve maand gemiste leerstof van Feminisme in een tijdspanne van slechts 3 weken, het bijhouden van Spaans-Amerikaanse literatuur en het lezen van mijn Engelstalige boeken. Ik denk dat het geen verrassing is als ik zeg dat mijn hoofd verschillende keren op exploderen stond. Ik heb heel wat leuke activiteiten afgezegd – zoals een laatste keer gaan pingpongen met Steffen voor hij terugkeerde naar Denemarken, Halloween vieren met de Amerikaantjes, (vegetarisch) koken met de Erasmusmeiden, tapas eten, Poble Español bezoeken met Laurien, een klein rolletje spelen in een webserie,… – allemaal opdat ik toch maar zou slagen voor mijn deelexamens en niet in juni/juli zou moeten terugkomen naar Barcelona, enkel en alleen om herexamens te doen. Ik wil Barcelona helemaal niet met examens associëren!

Maandag 4 november had ik ’s avonds mijn eerste examen van de week: Feministische Literatuurkritiek. Hier heb ik nog steeds geen uitslag van. Ik heb geen idee hoe ik het heb gedaan, maar ik kan tevreden zijn met mezelf. Ik heb alles gedaan wat ik kon doen en als ik er niet door ben, tjah… Meer dan mijn best kon ik niet doen. Bovendien is de professor helemaal geen gemakkelijke. Een week nadat ik deze les begon, kwam er nog een Erasmusstudent binnen en hij werd door de professor weggestuurd omdat zijn inschrijving nog niet volledig afgerond was. Het is allemaal haar probleem niet. No mercy! Voor dit examen plaatsvond, moest ik ook nog een tweede essay indienen voor US Literature, maar dat had ik al een week op voorhand af, zodat ik de hele week en het weekend vrij had om voor mijn twee examens te studeren.

Dinsdag 5 november, om half negen ’s morgens, had ik dan mijn tweede examen: Spaans-Amerikaanse Literatuur. Ik was ondertussen stikkapot van een hele maand van ’s morgens bij het opstaan tot ’s avonds vlak voor het slapengaan 100% geconcentreerd met mijn Spaanse vakken bezig te zijn, m.a.w. 11u per dag te studeren in mijn verlengde weekend. Bovendien had men mij verteld dat als ik zou slagen bij déze professor, ik best trots op mezelf mocht zijn. Ik had er dus geen goed oog op. Mijn twee examenvragen bestonden uit één vraag die ik perfect kon beantwoorden, maar die ik – ik vermoed in al mijn vermoeidheid – grotendeels verpest heb. De tweede vraag was een fragment van een boek van 900blzn. dat ik niet kon lezen wegens tijdsgebrek. Ik wist wel over wat het ging omdat we het hierover hadden gehad in de les, maar de vraag ging gedeeltelijk over leerstof van vorige jaren – die ik dus niet gezien heb – dus kon ik alleen datgene antwoorden wat ik in de les had gezien. Ook hier geen medelijden met Erasmus-studenten! In ieder geval, mijn uitslag was niet al te best, maar kan nog perfect opgehaald worden in het eindexamen in januari. Daar zal ik mijn troost in moeten zoeken, want het is best een teleurstelling, na een maand hard werken… Zoveel moeite heb ik aan de UA nog niet vaak moeten doen.

De rest van de week heb ik enorm veel geslapen, minstens 10u per nacht, wat veel is voor mij.

Vrijdag 8 november naar Andorra. De busrit duurde 3,5u en de bus was halfleeg, waardoor ik veel ruimte had om in alle mogelijke posities in mijn boek voor Modernism te lezen – ik moest immers al mijn ander werk beginnen in te halen nu de twee deelexamens voorbij waren. Gelukkig had ik mijn jas gereed, want in de Pyreneëen was het natuurlijk gevoelig kouder dan aan de Costa Brava. Eerst ben ik mijn rugzak gaan afzetten in mijn hotel – dat géén aanrader is, maar een supergoede ligging heeft! – om dan de winkelstraat af te lopen, te windowshoppen en een bezoekje te brengen aan Caldea, één van de grootste wellness centra van Europa. Ik heb hier een korte rondleiding gekregen van een vriendelijke receptioniste, maar mijn budget liet een paar uurtjes dobberen in hot springs van 72°C jammer genoeg niet toe. Na een korte terugkeer naar het hotel om een dikke trui aan te trekken – het was opeens fel aan het afkoelen – heb ik wat in de duurdere winkelstraat van Andorra La Vella rondgewandeld, dat trouwens mijn 10e Europese hoofdstad is nu. Misschien vroeg je je al af Wat gaat Claudia daar nu zoeken? Wel, dat is het antwoord: ik wil mijn collectie bezochte Europese hoofdsteden uitbreiden. ’s Avonds ben ik dan nog naar één van de shoppingcenters gegaan om een pizza te eten – mijn tweede nog maar sinds ik in Barcelona ben – en een uurtje te studeren (er was gratis wifi) met een slechte warme chocomelk (ik had gehoopt dat, nu ik dichter bij Frankrijk was, de kans groter was dat ik een deftige chocomelk zou kunnen drinken, maar tevergeefs…). Terug naar het hotel dan, nog wat lezen en proberen niet afgeleid te raken door de geluiden die door mijn niet-soundproof muren weerklonken. Bijna twaalf uur later werd ik wakker. Het was vijf graden buiten. Ik had alles van Andorra La Vella zowat gezien. [Eigenlijk is de hoofdstad van het prinsdom Andorra niet veel meer dan een shopping village met daarin nog wat winkelcentra en een spa. Als je buiten de hoofdstad gaat, kan je bergklimmen, skiën en natuursporten doen, maar zonder auto was dat niet echt een optie.] Aangezien ik geen zin had om nog langer in dit hotel te blijven en verder niks anders meer te doen had (én omdat het zo koud was), besloot ik, zodra ik verplicht moest uitchecken, naar het busstation te gaan en te vragen of ik een vroegere bus terug naar Barcelona kon nemen. Eigenlijk mag dat niet, maar de buschauffeur kon me moeilijk weigeren aangezien er maar twee anderen op de bus zaten. Aan de douane stond er minstens 4km file om Andorra binnen te mogen. Er was die zaterdag dan ook vanalles te doen. Maar zelfs als ik daarbij had willen zijn had het nog geen zin, want de activiteiten begonnen om 15u en dan vertrok mijn eigenlijke bus. Twee uur en vijfenveertig minuten later stond ik weer in het 10-graden warmere Barcelona. Meteen na thuiskomst ben ik weer beginnen te studeren. Ondanks mijn uitstapjes kan je mij niet verwijten dat ik geen toegewijde studente ben, toch?

De douane van Andorra

wellness spa andorra Caldea

Andorra La Vella

andorra

andorra

Andorra

Andorra

Zondag 10 november ben ik er eindelijk eens in geslaagd met de Amerikaantjes – Shannon en Anjelica – een stapje in de wereld te gaan zetten. Ze wilden in een bar naar de match van FC Barcelona tegen Sevilla gaan kijken en nodigden me uit om met hen en hun vriendinnen mee te gaan. We hebben enkele Ierse pubs gedaan tot we er één vonden waar de match werd uitgezonden. Onderweg werden we bestookt met aanbiedingen: free glass of champagne for the ladies, one free shot with every bought drink,… Wij hebben voor de shotjes – chupitos in het Spaans – gekozen. Maak je geen zorgen, ik heb pas les om 13u op maandag. Ik had genoeg tijd om uit te slapen.

Donderdag 14 november had ik slechts één les – van 8.30-10u – dus besloot ik van deze aangename dag gebruik te maken om naar Tarragona te gaan, één van de hoofdsteden uit de tijd van de Romeinse overheersing op het Iberisch schiereiland. Een andere is Carthagena, waar ik deze zomer ook geweest ben. In ieder geval, het zou daar een laatste keer 20 graden worden, en als ik ergens de zon zie, dan ben ik er niet weg te slaan! Uiteindelijk stond er een frisse wind, waardoor een vest op z’n minst nodig was. Ik was blij nog eens wat in de Romeinse cultuur ondergedompeld te worden. Dat is toch al weer even geleden. Voor zij die dit niet weten: ik heb 6 jaar Latijn en 5 jaar Grieks gedaan; de antieke cultuur van de Oudheid was ooit dagelijkse kost voor mij. Tarragona was een mooie, aangename stad. Ik had veel meer toeristen verwacht, maar waarschijnlijk zijn die er voornamelijk in de zomer. Zelfs het toeristische centrum is alleen maar open op zaterdag en zondag, van 14.30-16.30u. Leek me een beetje vreemd… Zonder kaart heb ik na een lange omweg dan toch het historische centrum gevonden, met de Kathedraal, het Amfitheater, het Circus Maximus en het Forum Romanum. Ik heb ’s middags superlekkere croquettes de jamon gegeten met onmisbare patatas bravas.

tarragona Costa Daurada

Rambla Nova tarragona

markt in tarragona

markt in tarragona

tarragona

tarragona historische centrum

Tarragona...

tarragona Kathedraal

 

Romeinse fresco tarragona

Mooi roosvenster kathedraal tarragona

 Kathedraal tarragona

tarragona

lunch in tarragona tapas

Circus Maximus tarragona

tarragona Amfitheater!

Tarragona jachthaven

Vrijdag 15 november heb ik gestudeerd voor mijn allerlaatste deelexamen dat komende maandag plaatsvindt. Het is er weer eentje van Filosofie. Jeeeeej… In de late namiddag ben ik met Shannon en Anjelica naar Belgious gegaan. Ik had al een paar keer afgesproken met Laurien om een Belgische wafel te gaan eten – ik herinnerde me nog van mijn bezoek aan dit ijskraam van Belgische eigenaars dat de wafels hier supersupersuper lekker waren, net als thuis – en aangezien er steeds iets tussenkwam, zag ik dit als een perfecte mogelijkheid om mijn roomies eens wat Belgische cultuur bij te brengen. En ze gaan het nooit vergeten! Het was overheerlijk! Daarna hebben we nog de Ramblas afgewandeld – ik kan er maar niet overheen hoe leeg het daar tegenwoordig is! Mijn gastzussen waren van plan om de volgende dag te gaan paardrijden in een stadje een dik half uur buiten Barcelona. Volgens Cristina was dit een supermooi landschap om te paardrijden. Eerst was ik natuurlijk een beetje jaloers, maar het feit dat ze onweer voorspelden voor de rest van het weekend – en geloof me, geonweerd heeft het al! – deed me dan weer eerder medelijden met hen hebben. En inderdaad, ze zijn niet kunnen gaan vandaag.

Zaterdag en zondag bestaan weer grotendeels uit studeren voor het examen van maandag. Aan het einde van de maand heb ik nog een presentatie voor Modernism en een laatste essay voor US Literature en dan zitten alle taken en examens en weet-ik-veel-wat erop. Behalve het leeswerk natuurlijk, dat lijkt nooit op te houden…

Over 13 dagen vertrek ik naar Lissabon – inderdaad, mijn 11e hoofdstad! – en daar kijk ik naar uit. Ik ben nog nooit in Portugal geweest en heb al veel over Lisboa gehoord. Als er nog iemand tips heeft voor must-sees, zoals Ann (danku daarvoor trouwens!), dan mag je mij dat zeker laten weten! Ik kan ook al vertellen dat ik een allerlaatste vlucht heb geboekt naar Malaga. Daar ga ik naartoe het weekend voordat ik een week terugkom naar België. Ik ben dat trouwens ook al aan het plannen: wat ik wil eten, de mensen die ik wil zien/bezoeken, de dingen die ik wil doen… Hierbij wil ik ook laten weten dat ik natuurlijk niet voor iedereen een souvenir kan meebrengen. Als ik toevallig iets tegenkom dat ik passend vind, dan breng ik dat echter zeker mee!

Zo, dat was het weer voor nu. Ik hoop dat jullie het even interessant vonden als ik. Ben eens benieuwd wat er nu weer zal gaan gebeuren!

Hasta pronto!