Must sees in Barcelona voor City Trippers

Zoals je misschien weet, heb ik een volledig semester in Barcelona gewoond met het Erasmus programma. In die tijd heb ik heel wat kilometers afgelegd en heleboel plekken bezocht. Je kan Mijn Avonturen natuurlijk helemaal doorlopen om een idee te krijgen van hoe mijn queste verliep, maar om het makkelijk te maken lijst ik graag nog even mijn favoriete locaties op die geen enkele city tripper in Barcelona zou mogen overslaan.

 

Hot Spot Tourist Stuff

casa-battlo-barcelona

Bron: ArchDaily

Gaudí

Barcelona is natuurlijk de stad van Gaudi. Supertoeristisch, maar toch de moeite zijn de Sagrada Familia, Casa Mila en Casa Battlo, en natuurlijk Parc Güell. Je moet waarschijnlijk lange wachtrijen trotseren of bekijken of je eventueel online tickets kan bestellen vooraf om de wachttijd te reduceren.

Antoni Gaudi is een architect en kunstenaar die bekend is vanwege zijn modernistische werken. Zeven werken uit zijn portfolio zijn trouwens beschermd door het UNESCO werelderfgoed, waaronder de Casas en de Sagrada Familia en het Palau Güell.

boqueria-barcelona-must-see

Bron: Expedia

Boqueria

De food market van Barcelona is ondertussen drukbezocht door toeristen vanuit de hele wereld. Vele Barcelonezen die in de buurt wonen komen hier hun boodschappen doen: al het vlees, vis, groenten, fruit etc. worden dagelijks vers aangevoerd. Ook voor een versgeperst sapje kan je hier terecht. Rondom de overdekte markt vind je trouwens ook nog wat barretjes en restaurantjes waar je een hapje of drankje kan verorbereren. Pas wel op je zakken, want er geldt een hoge kans op zakkenrollers!

poble-espanyol-barcelona

Poble Espanyol

Het articiële dorp Poble Espanyol werd gebouwd op Montjuïc in 1929 voor de Internationale Expo. Elke Spaanse streek is er in feite gerepresenteerd in de vorm van architectuur, handicrafts, eten, drinken, etc. Het is leuk om er eens rond te lopen en een hapje te eten. ’s Avonds na sluiting vinden er soms openluchtconcerten plaats. Zeker de moeite van het ontdekken waard!

font-magica-barcelona-fonteinen

Bron: Wikimedia

Font Magica

De magische fonteinenshow moet iedereen een keer gezien hebben vind ik. Al moet ik zeggen dat het echt iets toeristisch is, want lokale vrienden van mij heb ik er voor de eerste keer mee naartoe genomen bijvoorbeeld. Font Magica is een 15 à 20 minuten durende lichtshow met fonteinen die dansen op muziek van Disney (deel 1) en Phil Collins (deel 2). Naar gelang het seizoen zijn er 4 tot 6 voorstellingen per avond en elke avond komen er honderden toeschouwers de show meepikken. Ik ben zelf al verschillende keren geweest.

port-vell-barcelona-pier

Port Vell Pier

Het oude deel van de haven van Barcelona bestond ooit uit pakhuizen en industrieel terrein, maar werd voor de Olympische Spelen van 1992 volledig gerenoveerd. Nu vind je er het grootste aquarium van Europa, een IMAX cinema en het shopping center MareMagnum. De pier aan Port Vell is een leuke plek om met enkele vrienden te chillen, zwierend met je benen over de rand met een drankje in de hand.

Parc de la Ciutadella

Het grootste park van Barcelona is heel populair bij de locals. Je vindt er niet alleen lange, brede lanen met bomen, een monumentele fontein/waterval, een vijver waar je met bootjes kan varen en mooie tuinen, maar ook de Arc de Triomf en de Zoo van Barcelona. Hier kan je dus gemakkelijk een paar uurtjes aangenaam doorbrengen.

 

 

Viewpoints voor leuke panorama shots

Overal waar ik kom, probeer ik een panorama shot van de stad te nemen. Ik vind het leuk om aan het einde van mijn reis een overzicht over de stad te hebben, zodat ik alle plaatsen waar ik ben geweest kan proberen te spotten. Een leuke afsluiter van een city trip vind ik persoonlijk! Hier zijn enkele locaties waar je terecht kan voor zulke leuke panorama shots en die makkelijk te vinden zijn.

Bunkers del Carmen

Shame on me dat ik hier nog nooit geraakt ben. Het is zo’n geliefde locatie voor locals om de zonsop- en ondergang te spotten, een picknick te houden met je lief of blikjes Estrella te ledigen met vrienden. Elke keer zeg ik dat ik er eens heen ga, maar het is er nog geen enkele keer van gekomen. Shame. On. Me. Stuur me zeker jouw foto’s als je er zelf naartoe zou gaan!

bunkers del carmen barcelona

Bron: lievelingsdingen.nl

Mirador de Colom

Aan het einde van La Rambla vind je het 60m hoge Columbus monument. Christoffel Columbus vertrok op zijn eerste expeditie naar de Nieuwe Wereld vanuit Barcelona. Het heeft zestien jaar geduurd voor de stad de toestemming gaf om het monument te plaatsen (de constructeur wou dat alleen Catalanen aan de bouw zouden meewerken). Vandaag kan je in het monument naar boven voor een mooi uitzicht over de stad en de zee.

 

Ontdek deze verborgen pleintjes

Een van de leukste dingen om te doen in Barcelona (vind ik) is het rondstruinen in een bepaalde buurt en dan “geheime” pleintjes ontdekken. Hoewel ik je zeker aanraadt om die aanpak ook te volgen – zo heb je het gevoel alsof je het zelf gevonden hebt – wil ik je toch een aantal pleintjes aanraden die je kan gaan zoeken in de (kleine) straten van Barcelona tijdens je volgende city trip.

plaça reial barcelona

Bron: skyscrapercity

Plaça Reial

Gelegen naast de Ramblas, is dit een favoriete plek bij zowel toeristen als locals. Je vindt er het restaurant Quinze Nits terug (waarover ik al eerder sprak) en nog een heleboel andere barretjes en restaurant. Onder deze palmbomen hangt er altijd een levendig sfeertje dat onweerstaanbaar is.

plaça reial me

Plaça de Sant Felip Neri

Dit is stiekem een van mijn absoluut favoriete pleintjes. Om de een of andere reden beland ik er altijd per ongeluk, maar ik vind het nooit als ik er bewust naar op zoek ben. Het ligt verborgen in de kronkelde straatjes van Barri Gotic en de kerk waar het aan grenst vertoont nog steeds schade na een explosie die er ooit plaatsvond in 1938 (midden in de Spaanse burgeroorlog) en waarbij vooral kinderen stierven die zich verborgen hadden in de kelders van de kerk. In de Middeleeuwen was het plein een kerkhof en ik vind het leuk dat er altijd zo’n doodse stilte hangt.

plaça de virreina barcelona

Bron: X days in Y

Gracia

In de wijk Gracia vind je ook een heleboel pleintjes terug die echt de moeite zijn. Ga bijvoorbeeld ’s morgens een koffietje drinken op Plaça de la Virreina, tijdens de Fieste de la Mercè kan je concerten bijwonen op Plaça de Rovira, en ten slotte geniet je van gezellige barretjes op het nog net niet overtoeristische plein Plaça de la Vila de Gracia.

 

Als je nu nog durft te zeggen dat je je verveelt in Barcelona… dan weet ik het ook niet meer hoor!

Hotels in Barcelona om even bij weg te dromen

In Barcelona is het een uitdaging om op een budget-vriendelijke manier de tijd van je leven te hebben, maar het kan. Het tegenovergestelde is net iets makkelijker denk ik. Luxe en exclusiviteit kom je overal tegen. Ik lijst enkele tophotels op om je vingers bij af te likken. Want even wegdromen kan geen kwaad, toch?

 

hotels-barcelonaW Hotel

Plaça de las Rosas dels Vents 1 (Barceloneta)
http://www.w-barcelona.com

Zelfs als je het niet kent, heb je het sowieso al eens gezien. Aan de stranden van Barcelona kan je niet om het W Hotel heen. Alles hier schreeuwt XXL als je binnenkomt. De enorme ingang, de indrukwekkende lounge bar… De kamers zijn heel contrasterend minimalistisch. De dresscode wordt strikt opgevolgd. Het lijkt me toch leuk om het hotel ooit eens te testen!

hotels-barcelona

Bron: Architecture Revived

 

barcelona-hotelsHotel Arts

Carrer de la Marina 19-21 (Barceloneta)
http://www.hotelartsbarcelona.com/en

Met zijn vierenveertig verdiepingen en opvallende architectuur is het Hotel Arts een andere blikvanger in Barcelona. Het interieur ziet het er net zo futuristisch uit als de buitenkant. Binnenin vind je twee uitstekende restaurants; het uitzicht moet er echt fantastisch zijn, zo vlak aan de zee. Wil je helemaal over de top gaan, boek dan een van de meest exclusieve penthouses die Barcelona te bieden heeft.

barcelona-Hotels

Bron: Spanish Guides

 

hotel-barcelonaHotel Brummell
Nou de la Rambla 174 (Poble Sec)
https://www.hotelbrummell.com/

Dit boetiek hotel met minimalistisch design lijkt me ook een leuke plek om te verblijven in Barcelona. Het is gelegen in Poble Sec, een opkomende buurt waar er een goede balans is tussen “levendig, maar niet te druk”. Het zonneterras met design zwembad, maar ook het lichte en hipsterachtige interieur… Dit alles geeft me echt zin om zo weer naar Barcelona te vertrekken!

barcelona-hotel

 


hotel-barcelonaHotel
Barcelo Raval

Rambla del Raval 17-21 (El Raval)
https://www.barcelo.com/en-gb/hotels/spain/barcelona/barcelo-raval/

Gelegen in de alternatieve wijk El Raval, is dit hotel opnieuw alternatief ten opzichte van al het ander dat je hier tegenkomt. Kleurrijk, flashy, anders. De inkom kan je niet anders omschrijven dan glamoureus en overdadig. Je weet niet wat je overkomt. Het dakterras is een niet te missen ervaring op zich: het geeft je een 360° uitzicht over de wijk.

barcelona-hotel

Disclaimer: Dit is geen gesponsorde post. De hotels vermeld in dit artikel zijn vrijwillig gekozen.

Barcelona voor foodies: de ultieme checklist

Spanje is tapas. En geen enkele stad doet tapas zo goed als Barcelona. Daarom lijst ik mijn favoriete tapas bars op waar je alvast heen kan voor heerlijke kleine gerechtjes.

Natuurlijk bestaat het leven ook weer niet volledig uit tapas – nee, zelfs in Barcelona gaat men soms naar een restaurant. Mijn toppers lijst ik dan ook meer even voor je op. Enjoy!barcelona-arcano-foodies

Foodies die houden van Spaanse tapas

In Spanje vind je altijd de beste tapas als je gaat waar locals gaan. Et voilà! Hier zijn mijn topfavorieten en die van vele inwoners van Barcelona.

 

tapas-barcelona

Bar La Cañete

Carrer de la Unió 17 (Raval)
http://www.barcanete.com

Terwijl je het gevoel hebt dat je in een Franse brasserie zit, kan je kiezen of je enkele snelle tapas wil verorberen aan de bar, of dat je liever de tijd neemt om rustig van meerdere gangen culinaire kunstjes te genieten.

 

tapas-barcelonaCañota

Carrer de Lleida 7 (Poble Sec)
http://www.casadetapas.com (neem zeker een kijkje op hun leuke website!)

Er zijn twee dingen die me altijd zullen bijblijven na mijn bezoek hier: 1) het lange, maar leuke menu en 2) de unieke kijk op patatas bravas en overheerlijke croquetes de jamón. We belandden hier toevallig omdat Tickets (zie onder) gesloten was… blijkt dit toch wel van dezelfde eigenaars te zijn zeker! Prijs-kwaliteit is dit een pareltje.

 

tapas-barcelona-foodiesCiutat Comtal

Rambla de Catalunya 18 (vlakbij Plaça Catalunya)

Dit is voor velen hun favoriete plek voor een tapasavond. Ja, er zijn lange wachtrijen en het is er best lawaaiierig, maar het ouderwetse decor en de tot in de puntjes verzorgde tapas maken het allemaal waard!

 

Meer lekkers voor onze foodies!

Het gaat natuurlijk niet alleen om het eten. Gerechten smaken nog eens zo lekker als het decor de juiste sfeer creëert. Hier zijn enkele must goes die voor mij de perfecte balans hebben gevonden!

 

restaurant-arcano-foodiesArcano

Mercaders 10 (El Born)
http://www.arcanobcn.com

Voor een overheerlijke steak met een streepje Catalaanse muziek op de achtergrond ga je naar Arcano. Het restaurant ziet eruit als een wijnkelder en ligt verborgen in El Born; het is een pareltje dat je niet mag missen!

 

restaurant-barcelona-foodiesLes Quinze Nits

Plaça Reial 6 (Barri Gotic)
http://www.grupandilana.com/es/restaurantes/les-quinze-nits-restaurant

Ik denk dat veel mensen deze plek al wel kennen. Elke dag staat er een enorm lange rij op de Plaça Reial en al die mensen willen hier absoluut een keer hun avond doorbrengen. Gelukkig moet je nooit héél lang wachten (je kan er niet reserveren), want het restaurant is met twee verdiepingen en terras zeker omvangrijk genoeg. De prijs-kwaliteit en ligging van het restaurant maken het een favoriet bij vele locals en toeristen. Persoonlijk vind ik het ondertussen een beetje overgewaardeerd, maar als je er nog niet geweest bent kan je deze plek zeker in beschouwing nemen.

 

restaurant-barcelona-foodiesEn Ville

Carrer Doctor Dou 14 (El Raval)
http://www.envillebarcelona.es

El Raval is de alternatieve wijk van Barcelona. Het is bijna choquerend om hier op zoiets stijlvols te botsen als een van mijn persoonlijke topontdekkingen: En Ville. Het lijkt als oude glorie met een moderne toets. Overheerlijke menu in een landelijk decor. I love this place. Ik kan er niets dan goeds over zeggen.

 

restaurant-barcelona-foodiesTickets

Avenida del Paralel (vlakbij Plaça Espanya)
http://www.ticketsbar.es/

Eigenlijk moet je dit zien als het laboratorium van een topchef die zijn eigen ideeën combineert met de ziel van Barcelona. Twee maanden op voorhand reserveren is geen onnodige luxe. Het prijskaartje zal je misschien iets dieper in je buidel doen tasten, maar ik denk dat voor de echte foodie dit maar een kleinigheidje is in “the bigger picture”.

 

restaurant-barcelona-foodiesOval

Carrer de València 199 (Eixample)
http://www.ovalbcn.com

Hier ben ik nog niet geweest, maar sinds ik het ontdekt heb, wil ik er hele graag eens heen. Oval is een van de gourmet hamburgertenten die de “trend periode” hebben overleefd en nu een vast gegeven zijn geworden in de stad. In de stijlvolle, moderne ruimte kan je je eigen burger samenstellen.

 

bestial-barcelona-foodiesBestial

Carrer de Ramon Trias Fargas, 2-4 (Barceloneta)
http://grupotragaluz.com/restaurante/bestial

Ik ontdekte deze plek dankzij een tv-programma. Intussen ben ik er al twee keer geweest. Bestial heeft een leuk terras met zeezicht, maar is ook binnen leuk om te zitten. Het personeel staat erom bekend niet al te vriendelijk te zijn. Het eten is zeker de moeite. Zonder reservatie kom je er – zeker ’s avonds – waarschijnlijk niet in.

Heb je al honger gekregen? 😉

1 jaar bloggen: een reis terug in de tijd

claudia goes abroad

Ik kan het bijna niet geloven! Ik heb

  1. dit project maar liefst een volledig jaar volgehouden en ik heb het me nog geen enkele keer beklaagd.
  2. zoveel gezien en gedaan de afgelopen twaalf maanden dat ik het zelf amper besef.
  3. de smaak goed te pakken en wil ik er graag nog een jaartje bij doen!

Voor mij is het heel leuk om alles eens op een rijtje te zetten. Terugkijken naar foto’s is iets waar ik me af en toe mee bezig hou en ik wil jullie graag een terugblik gunnen in de laatste twaalf maanden van mijn leven.

Laten we terug in de tijd gaan, naar 28 augustus 2013.

Augustus 2013

Tot de dag voor mijn vertrek heb ik gewerkt, maar daarna vertrok ik voor 5 maanden op Erasmus naar Barcelona! Hier had ik 4 jaar naar uitgekeken en nu was het moment eindelijk daar. In twee keer legden we de 1200km die zich tussen mijn thuis en Barcelona bevinden af. Ik kreeg nog enkele dagen de tijd om afscheid te nemen voor ik in trok bij mijn gastmoeder, Cristina. Die werden volop benut!

September 2013

Terwijl ik gewoon werd aan het beklimmen van de soms zeer steile heuvels in mijn buurt (San Gervasi) leerde ik mijn gastmoeder beter kennen, trok ik naar het strand (niet Barceloneta!) en verkende de buurten die ik al kende in de stad (inside of the comfort zone eigenlijk). Maar ik begon mezelf te leren niet bang te zijn om een straat in te gaan waar ik nog nooit geweest was en niet in paniek te raken als ik niet meer wist waar ik was (buiten de comfort zone).

Mijn reisjes begonnen al in de tweede week van mijn verblijf. Het begon met de spectaculaire uitzichten van Montserrat, de witte stranden van Sitges en de kunst in Figueres. Ondertussen verkende ik nog verder mijn nieuwe thuisstad, leerde mijn Amerikaanse gastzussen kennen en bereidde me mentaal voor op de eerste schoolweek aan de Universitat de Barcelona (want dat was immers de reden waarom ik überhaupt in Spanje was).

Montserrat

Montserrat

Eind september kreeg ik dan eindelijk – derde keer, goeie keer – de kans om Barcelona’s feestweek bij te wonen: Fiesta de la Merced, de (eigenlijke) verering van de stadsheilige. Daar leerde ik dat Barcelonezen iets hebben met vuur en vuurwerk. Elke gelegenheid is goed genoeg… O ja, en dat ik hun volksmuziek wel even leuk vind, maar er na enkele minuten wel hoofdpijn en genoeg van heb.

The correfoc during Fiesta de la Merced

De correfoc tijdens Fiesta de la Merced

Ten slotte leerde ik leuke en interessante mensen kennen via Couchsurfing meetings, een eye-opener.

Oktober 2013

In oktober leerde ik dat Spanjaarden altijd tien à vijftien minuten te laat komen en dat ik het daar heel moeilijk mee had (in het begin). Niet omdat ik me eraan ergerde – okeee, jawel – maar vooral omdat ik zélf niet te laat kan komen. Het enige waarin ik uiteindelijk veranderd ben, is dat ik nu op het uur aankom in plaats van een kwartier te vroeg.

Bovendien kan ik vanuit de bron bewijzen dat de lessen in Spanje niet makkelijker zijn dan in België. Het is te zeggen, als het over hun eigen taal en cultuur gaat tenminste. De Engelse vakken waren poepsimpel, maar dat wil niet zeggen dat de professoren met punten smeten. Je moest nog wel steeds je best doen.

Mijn time-management skills werden ook aangescherpt deze maand. Ik had veel lees- en huiswerk, deelexamens enz. Toch slaagde ik erin het te combineren met uitstapjes naar San Pedro del Pinatar, Alicante en Sevilla. Ik zag flamingo’s (in Europa!), woonde een flamencoshow bij, sprong in fonteinen en proefde voor het eerst tinto de verano en montaditos.

De Guadalquivir rivier in Sevilla

De Guadalquivir rivier in Sevilla

Had ik er genoeg van? Absoluut niet! Wetende dat ik beiden aankon – studeren en reizen – boekte ik meteen twee nieuwe uitstappen voor november.

November 2013

De kleerkastwissel – van zomer naar winter – kwam op een passend moment. Mijn eerste uitstap was naar het prinsdom dat Andorra heet. Het was er tien graden kouder dan in Barcelona en mijn dikste trui was niet dik genoeg! Het feit dat ik me er ook nog eens doodverveelde, zorgde ervoor dat ik niet snel genoeg terug naar ‘huis’ kon.

Lissabon was een pak leuker, maar ik heb hier beseft dat je een grootstad niet in 3 dagen kan bezoeken. Ik zal dus nog eens terug moeten… Is dat een goed excuus of niet?! In afwachting van mijn allereerste reis ooit naar Portugal, bezocht ik nog de nabij Barcelona gelegen stad Tarragona, waar de sporen van de bezettingen uit de Oudheid nog duidelijk zichtbaar zijn.

Het Monument of Discoveries, de Vasco da Gama brug en Cristo Redendor in Lissabon

Het Monument of Discoveries, de Vasco da Gama brug en Cristo Redendor in Lissabon

Eindelijk zette ik de stap om eens churros con chocolate te proeven en ik had gelijk: zonder chocolade vind ik ze veel lekkerder, maar ik wilde graag de echte Spaanse wijze beleven. Een andere belevenis was mijn eerste bezoek aan een Barcelonese discotheek, en dat viel absoluut tegen.

December 2013

Na een verkenning van het doolhof in het Parque d’Horta en een weekend in Malaga, waar ik een beginnende bronchitis opliep ondanks dat het 28°C was, bracht ik Kerstmis door thuis in België.

El Muello Uno, de nieuwe wandelboulevard aan de haven van Malaga

El Muello Uno, de nieuwe wandelboulevard aan de haven van Malaga

Januari 2014

De week van Nieuwjaar bracht ik door in Granada en San Pedro del Pinatar met mijn papa… om af te sluiten in Barcelona met een voetbalmatch van FC Barcelona in Camp Nou! Eenmaal terug bij Cristina, mocht ik met haar familie en beste vriendinnen Drie Koningen vieren, wat in Spanje zowat gelijk staat aan Sinterklaas en Kerstmis samen. En de volgende dag begon het studeren voor de examens… Dat moet natuurlijk ook gebeuren.

Zonsondergang tijdens de match van FC Barcelona.

Zonsondergang tijdens de match van FC Barcelona.

En dan was het tijd om afscheid te nemen. In tegenstelling tot de anderen ging ik niet mijn favoriete plekjes in Barcelona bezoeken (ik ga er de volgende keer nog wel eens naar toe!). Ik liep wel nog eens de kustlijn af, omdat ik in België nu eenmaal niet zo vaak naar de zee ga, en bezocht een laatste keer Sitges. Het afscheid met mijn Erasmus-vriendinnen vond maar liefst 3 keer plaats, maar jah… zo gaat dat nu eenmaal… Ik kan je vertellen dat ik de nacht voor ik voorgoed naar huis terugkeerde niet geslapen heb.

De boulevard in Sitges

De boulevard in Sitges

Februari 2014

Niet alleen voor mij zaten de examens erop. Om dat (en natuurlijk mijn terugkeer) te vieren, liftte ik (voor de eerste keer!) met mijn beste vriend naar Parijs. Dit was niet alleen de eerste keer dat ik met een vriend op reis was (en ja, onze vriendschap heeft stand gehouden), maar ook de eerste keer dat ik bestolen werd. Als ik eerlijk ben, vond ik het erger dat ze mijn iPhone hadden gestolen dan als het mijn portemonnee was geweest. Maar goed, moving on!

Op de trappen voor de Scaré Coeur in Parijs

Op de trappen voor de Scaré Coeur in Parijs

April 2014

Mijn verjaardagsmaand wilde ik spenderen… in het buitenland! Verrassing! April is natuurlijk de maand van de paasvakantie. Ik had de vorige twee maanden mijn werk goed bijgehouden, zodat ik eropuit zou kunnen trekken. En dat heb ik gedaan! Met city trips naar Dublin (in Ierland), Edinburgh en Glasgow (in Schotland) en London (in Engeland) kon ik weer wat hoofdsteden aan mijn lijstje toevoegen. Hoewel het couchsurfen absoluut de beste manier was om de eerste drie steden te ontdekken, was ik toch blij dat ik mijn ‘familie’ in London kon bezoeken. Het kost me heel veel moeite om wat uiteindelijk vreemde mensen zijn te vertrouwen (een goede oefening, hoe dan ook), maar het is altijd leuk om vertrouwde gezichten te zien en goede banden nog extra te verstevigen.

Bezoek aan The Elephant House, waar J.K. Rowling het grootste deel van het eerste boek over Harry Potter schreef

Bezoek aan The Elephant House in Edinburgh, waar J.K. Rowling het grootste deel van het eerste boek over Harry Potter schreef

Juni 2014

Eind juni maakte ik eindelijk eens een echte toeristische wandeling door mijn studentenstad: Antwerpen. Ik hou van Antwerpen, maar hoe geloofwaardig klinkt dat als ik er niet eens deftig mijn weg kan vinden. Daar heb ik na de examens maar eens verandering in gebracht.

Het uitzicht op Linkeroever van aan t' Steen

Het uitzicht op Linkeroever van aan t’ Steen in Antwerpen

Juli 2014

Na bijna drie volledige maanden in België te zijn gebleven, was de nood om te reizen hoog. Ik had heel erg mijn best gedaan alle promoties in mijn mailbox te negeren en zelf geen reisje meer te boeken. Om mij af te leiden, ben ik voor het eerst in mijn leven met een luchtballon gaan varen. Iedereen zou dat eens moeten doen! Half juli trokken mijn papa, broer en ik richting Spanje. Na een tussenstop in Collioure kregen we problemen met de auto en de dagen dat we onverwacht in Barcelona “moesten” verblijven, bleven maar oplopen. Het was geluk bij een ongeluk dat het toch nog in mijn geliefde Barcelona was! Nadat we onze wagen terug hadden, reden we naar San Pedro del Pinatar, Alicante, Murcia en eindigden in Moraira, nabij Calpe.

Met een luchtballon over België varen

Met een luchtballon over België varen

Augustus 2014

Nu is de cirkel weer rond. Net als vorig jaar in augustus werkte ik deze maand in de Starbucks op de luchthaven van Brussel. Ik kan dan misschien niet op reis gaan, maar dan kan ik me nog steeds in tussen de reizigers begeven om de sfeer op te snuiven, niet waar? Ik trok er ook een weekendje op uit om Brussel, Ieper en Kortrijk te verkennen, op uitnodiging van mijn vriend Bart die ik via Couchsurfing in Malaga leerde kennen. Dat kwam goed uit in verband met mijn plan om niet buiten België te reizen deze maand en het was nog leuk ook! Op 28 augustus vorig jaar kwam ik aan in Barcelona en dat is zowat het begin van Claudia Goes Abroad. Ik heb mijn blog zien groeien, maar ik heb ook mijn aantal vriendschappen zien groeien tijdens mijn reizen en de vraag naar Engelse versies van mijn blogposts wordt groter. Daarom start ik in september met Blonde Gone Travel, in de hoop dat ik met mijn verhalen een grotere groep mensen kan bereiken die iets aan mijn verhalen hebben.

Een wandeling over de stadsmuren van Ieper

Een wandeling over de stadsmuren van Ieper

Dus, ter conclusie:

  • ik bezocht dit jaar 7 verschillende landen
  • ik ging ca. 20 keer alleen op reis
  • ik woonde 5 maanden in Barcelona
  • ik liftte naar Parijs met mijn beste vriend
  • én ik haalde mijn Bachelor diploma.

Hoeveel beter kan het nog worden?! Ik ben al benieuwd naar volgend jaar!

Barcelona, La Ciutat Sense Temps

In de tweede helft van juli ging ik zoals gewoonlijk met mijn papa en broer op reis. Aangezien we daar momenteel een huis aan het bouwen zijn, was het logisch dat we, net als vorig jaar, naar Spanje gingen. De tocht verliep echter niet zoals verwacht…

Na ons korte bezoek aan Collioure begonnen de problemen. We waren net een klein half uurtje voorbij Barcelona toen onze auto opeens een raar geluid begon te maken, vermogen verloor en begon te beven. Natuurlijk zijn we meteen de eerstvolgende afrit van de snelweg af gereden. Er bleek inderdaad een probleem te zijn met één van de cilinders van de motor. Dat wist een lokale garagist in the middle of nowhere – een stadje genaamd Gelida – ons te vertellen.

//

Na bijna zes uur telefoneren, wachtend in de schaduw (en soms in de zon) zonder eten, kwam er eindelijk hulp. Onze wagen werd getakeld en in de luchthaven van Barcelona konden we een vervangwagen ophalen. (Er is nog veel meer gebeurd, maar ik zal jullie de hele uitleg besparen. Maar zo zie je maar dat het allemaal op korte tijd kan mislopen.)

“Barcelona, la ciutat sense temps” – Enrique Moriel (Barcelona, de tijdloze stad )

Eerst stelde men voor onze auto naar Terrassa te laten voeren, maar aangezien we even dicht bij Barcelona waren (ook al was dat dan in de tegengestelde richting van waar we naartoe moesten), heb ik ervoor gepleit daarheen te gaan. Het was zaterdagnamiddag – weekend dus – en niemand zou tot maandag iets aan onze wagen doen. Maar toch, waar kan je nu beter in panne vallen dan in Barcelona?

PicQTD42

Natuurlijk, Barcelona ligt nog altijd in Spanje. En iedereen kent de manier van werken van Spanjaarden (en hun heilige siësta bijvoorbeeld). Van de positieve kant bekeken, zes dagen zouden we uiteindelijk vastzitten in Barcelona. Ik had eerlijk gezegd nooit gedacht dat ik hier in 2014 nog eens naartoe zou gaan na mijn Erasmus daar in het eerste semester van dit schooljaar!

Onze voormiddagen bestonden voornamelijk uit uitslapen (het is en blijft immers vakantie) en telefoneren om te horen hoe ver ze al zaten met de auto, zodat we wisten wat we die dag konden doen. We wilden immers niet aan de andere kant van Barcelona zitten als we dan eindelijk onze auto mochten gaan halen. Tegen de vroege namiddag wisten we dat dan en konden we eindelijk naar buiten.

PicQTD38

Natuurlijk was ik in mijn element. Ik kon van dingen vertellen wat ze waren en waar ze zich bevonden – ook al was dat wat moeilijker omdat we nooit met de metro gingen. Het hotel dat we hadden gekregen, Catalonia Catedral, bevond zich midden in het centrum, net tussen La Catedral en Portal d’Angel, die uitkomt op Plaza Cataluña. Alles lag min of meer op wandelafstand, dus dat is dan ook wat we hebben gedaan: wandelen.

Plotseling op concertjes botsen

Plotseling op concertjes botsen

Potje watermeloen van de Boqueria

Potje watermeloen van de Boqueria

Aangezien het historisch centrum van Barcelona dat ook echt is – historisch bedoel ik dan – is het telkens raar om uiteindelijk in modernere delen van de stad terecht te komen. Ik ken Barcelona ondertussen redelijk goed, maar elke keer word ik toch weer door haar diversiteit overrompeld.

We hebben onder andere een wandeling langs de kustlijn gemaakt, gegeten en gedronken in Bestial en de nieuwe, bijhorende bar Palmito (wat er gezelliger uitziet dan het lijkt). Bij het avondeten moesten we naar binnen spurten omdat het opeens vanuit het niets begon te regenen. Zo is gebleken dat het binnen in Bestial minstens even gezellig is als buiten. We brachten opnieuw een bezoekje aan CDLC (Carpe Diem Lounge Club) en aten in restaurants die prijs-kwaliteit echte aanraders bleken: Arcano, La Cañete en En Ville. Supergezellig en leuk personeel ook. Na al die tijd heb ik ook eens in het Hard Rock Café van Barcelona gegeten! Is het al dat aanschuiven in de zon waard? Misschien niet. Maar mijn broer en ik wilden er heel graag heen.

Mijn broer en ik in Beach Bar Palmito

Mijn broer en ik in Beach Bar Palmito

Het gezellige restaurant Arcano, verstopt in El Born

Het gezellige restaurant Arcano, verstopt in El Born

Genieten van een Cava Sangria

Genieten van een Cava Sangria

Overheerlijke tapas in Bar La Cañete, in een zijstraat van de Ramblas

Overheerlijke tapas in Bar La Cañete, in een zijstraat van de Ramblas

Verder heb ik het andere deel van Parque de la Ciudadela eindelijk eens bezocht en heb ik mijn vader mee genomen naar Sitges, terwijl mijn broer voor zijn herexamens studeerde.

Parque de la Ciutadella

Parque de la Ciutadella

Al bij al hebben we het beste gemaakt van ons verblijf in Barcelona, een verblijf van pure onzekerheid – onzekerheid over de staat van onze wagen en zo dus ook over onze verblijfsduur. Soms is positief blijven het enige wat je kan doen. En dat is net iets makkelijker in gevallen zoals dit, een geluk bij een ongeluk.

eleanor roosevelt

Waar zou jij wel eens willen stranden als je gedurende een week met je auto in panne valt?

Finish: 150 days!

DE EXAMENS ZITTEN EROP!

Elk semester opnieuw realiseer ik me niet dat ik toch wel stress over de examens, totdat ze erop zitten. Plots keert mijn eetlust weer terug bijvoorbeeld, en dan kan ik niet geloven dat het alweer drie weken geleden is sinds ik voor het laatst patatas bravas at. Van het enige examen waar ik voor vreesde, nl. het eerste: Spaans-Amerikaanse Literatuur, weet ik al dat ik er door ben. Ik denk dat ik dit semester heel tevreden zal kunnen afsluiten. Daar ben ik niet alleen blij, maar ook opgelucht om! Zoals opa er me ook vaak op heeft gewezen: als ik slechte resultaten zou halen, zouden al mijn reisjes een averechts effect kunnen hebben. Dat was natuurlijk niet de bedoeling. Daarom dat ik ook heel hard mijn best heb gedaan, zodat de reisjes mijn beloning zouden kunnen zijn en niet de oorzaak van herexamens.

Dit is en blijft natuurlijk een reisblog. Laten we het dus over leukere dingen hebben!

sitges

Zoals ik tijdens het afgelopen semester al heb aangetoond, studeer ik al eens graag op verplaatsing. Aangezien ik voor mijn laatste examen veel tijd had, besloot ik nog eens een laatste bezoekje aan Sitges te brengen, mijn favoriete badstadje buiten Barcelona. Misschien herinner je je het nog, maar deze plek staat bekend als dé gay beach town van de Costa Brava. De vorige twee keren zag ik er letterlijk geen één, maar de helft van de mensen die ik afgelopen vrijdag tegenkwam, toen ik in de winkelstraatjes rondstruinde en over de promenade kuierde, waren koppeltjes bestaande uit twee mannen. Opeens snapte ik waar de reputatie van Sitges vandaan kwam!

sitges

sitges

sitges

sitges

sitges

sitges

De bedoeling was eigenlijk dat ik de Amerikaantjes, mijn twee nieuwe gastzussen, zou meenemen. Ze waren de vorige dag echter laat uit geweest (en gedurende twee uur verloren gelopen) en geraakten de volgende ochtend niet uit hun bed. Met mijn cursus voor het volgende examen in mijn handtas vertrok ik dan maar op mijn eentje. Geloof het of niet, ik heb gestudeerd! Op de trein en later ook nog op een bankje en een terrasje (met patatas bravas) in de zon, met zicht op zee. Het nuttige aan het aangename koppelen, I love it! Het was een zonnige dag, T-shirt-weer (zolang je in de zon zat) en mijn wangen waren op het einde van de dag net ietsje roder dan normaal.

Wisdom found in a Buddhist store in Sitges

Wisdom found in a Buddhist store in Sitges

Nu wat meer over mijn nieuwe gastzussen: Molly 1 en Molly 2. Toen Cristina me zei dat er twee Molly’s van de zelfde school in Chicago zouden komen, was ik er van overtuigd dat ze dat verkeerd verstaan moest hebben. Ik bedoel, hoeveel kans is er nu dat zoiets gebeurd? In ieder geval, het is echt zo. Molly 1 is een kleinere, mollige brunette en Molly 2 is een struise, sportieve blondine. Molly 1 is nogal gereserveerd, maar met Molly 2 kan ik het heel goed vinden! Vorig weekend zijn we met z’n drieën naar de splinternieuwe cinema twee straten van het appartement gegaan om The Wolf of Wall Street, een 3u-tellende film met Leonardo DiCaprio, te gaan kijken. De drie uur zijn echter voorbij gevlogen! Daarvoor wilde ik met hen naar Belgious gaan voor een Belgische wafel, maar omdat dat gesloten was – ik was wéér vergeten dat het pas open gaat om 17u – heb ik hen in de plaats geïntroduceerd in de wereld van de churros.

Ik heb ook nog enkele keren afgesproken met mijn andere vrienden. Afgelopen zaterdag wilde ik met Anna, Johanna en Kerry naar de bekende shotjesbar Chupitos in Calle Aribau – een straat vol bars, pubs, cafés enz. – gaan, maar aangezien dat gesloten was eindigden we in de plaats in Espit, een andere zaak uit dezelfde familie. Daarna belandden we bij een andere klasgenoot van mijn vriendinnen waar we de verjaardag van Jake vierden.

Dinsdag nam ik afscheid van mijn Spaanse klasgenoten. Na het examen gingen Fran (aka BatFran), Marta, Frederico en ik naar Nostrum voor lunch, zoals we ook deden toen we ’s middags na de les iets wilden eten. Na het eten en het vrolijke afscheid, keerde ik op mijn voetstappen terug, want ik had met Anna en Kerry aan de UB afgesproken om een koffietje te gaan drinken. We bespraken onze examenpapers voor de Engelse vakken die we delen, we mijmerden over hoe het zou zijn als we terug moeten naar onze respectievelijke scholen en of we nog naar Barcelona zouden terugkomen.

Eenmaal thuis kon ik de drang niet langer onderdrukken en met veel plezier – nee, dit is niet sarcastisch bedoeld! – begon ik mijn koffer te maken. Al een geluk dat ik dat dinsdag al heb gedaan! Ik had helemaal geen plaats genoeg! Woensdag ben ik alleen naar buiten gegaan om een extra koffer te kopen: een Samsonite-lookalike maar véél goedkoper. Cristina kon me exact vertellen waar ik moest zijn! Zo’n informatie krijg je nu eenmaal niet door een studentenappartement te delen, haha!

Donderdagvoormiddag heb ik mij officieel laten uitschrijven aan de UB. Opeens voelt het veel echter allemaal. Ik kom hier nooit meer terug. Toch niet om te studeren in ieder geval. Of ik daar nu blij om moet zijn of niet is mij nog niet helemaal duidelijk. ’s Middags hadden ook Kerry en Anna gedaan met hun examens en konden we samen lunchen bij BuenAsmigas. Voor de laatste keer wandelde ik de Ramblas af richting de zee, waar we met ons drieën gezellig nog wat babbelden op de brug voor het Mare Magnum. Zalig! Ondergaande zon, zee en bijkletsen met vriendinnen. Dit was eigenlijk al de derde keer dat ik dacht dat ik voor altijd afscheid zou nemen, maar nee! Vanavond gaan we nog een laatste keer uit! Zo leuk, we blijven het afscheid vieren en het is geweldig!

barcelona port vell

barcelona port vell

Die middag had ik ook een verrassend bericht gekregen, een bericht waar ik al maanden op wachtte maar de hoop om het nog te ontvangen al had opgegeven: Esther had eindelijk tijd om een café con leche met me te gaan drinken! Om 17u ontmoette ik haar in Llibreria Laieeen enorme boekenwinkel met een gezellig café aan – voor de Mechelaars: vergelijkbaar met het concept van de Zondvloed – waar alleen Barcelonezen komen. Daar konden we eindelijk eens een goed, degelijk gesprek voeren. Even een opfrissing van het geheugen: Esther was 2,5 jaar geleden mijn gastmoeder gedurende een maand tijdens mijn taalstage in Barcelona. Het contact liep toen wat stroef omdat ik amper een woord Spaans sprak, maar daarom was ik dan ook in Barcelona: om de taal te leren. Anderhalf uur later namen we afscheid. Ik ging tevreden naar huis met een uitnodiging op zak dat ik altijd mag blijven logeren als ik nog eens naar Barcelona kom. Daarom, en omdat Esther me in contact heeft gebracht met Cristina, mijn huidige gastmoeder, ben ik haar ontzettend dankbaar!

Ondertussen ben ik ook een city tripje naar Parijs aan het plannen met Aaron voor de eerste week van februari. Ik ben in het verleden al enkele keren naar Parijs geweest: met de papa en broer naar Roland Garros, een dagje op-en-af met de mama voor een schaatstoernooi gesponsord door haar werkgever, twee weken taalstage Frans, een schooluitstap… Deze keer is het echter allemaal op eigen houtje, en nu pas besef ik wat men bedoelt als men zegt dat Parijs een dure stad is. Gelukkig heb ik al een garantie op een studentenjob tegen dat ik terug kom naar België!

PicQTD PARISMaar de belangrijkste boodschap die ik wil meegeven in deze blog…

HET ERASMUSSEMESTER IN BARCELONA ZIT EROP!

Het is voorbij gevlogen, zoals verwacht, maar dat betekent niet dat het niet nog wat langer had mogen duren. Natuurlijk ben ik blij dat ik over een paar uurtjes thuis ben en weer in mijn eigen bed zal slapen, maar… Ik zal mijn leven in Barcelona wel missen. Niet het Spaans! Ik zal blij zijn als ik weer een tijdje lekker makkelijk in het Nederlands kan converseren. Anderzijds zal ik waarschijnlijk niet zo veel reisjes doen als ik de laatste tijd gedaan heb. Maar ik heb er dan ook verschrikkelijk hard van geprofiteerd hier! Het zal afkicken worden. Ik had gehoopt nog naar Valencia en Madrid – en misschien zelfs naar Valetta (in Malta) – te gaan, maar dat is er niet meer van gekomen. Aan de andere kant had ik niet verwacht naar Andorra te reizen! Of Lissabon! Nooit gedacht dat Sitges mij zo zou bevallen. Nooit gedacht dat ik vrienden zou maken via zoiets als Couchsurfing of dat zelfs een keer zou proberen! Natuurlijk had ik gehoopt niet bestolen te worden – wat eerder wel dan niet gebeurd in Barcelona – en dat is uitstekend gelukt! Ik moet wel toegeven dat de twee cijferslotjes, die ik altijd bij had om diefstal op reis tegen te gaan, ben kwijt gespeeld… Ironisch, niet? In de Sagrada Familia ben ik uiteindelijk nog altijd niet binnen geweest, noch in Casa Milá, noch in Casa Battló, en in Parque Guëll had ik verwacht nog wel eens een keer van het uitzicht op Barcelona te genieten, maar dat werd betalend. Geldwolven! Bovendien had ik nooit verwacht dat de kerstverlichting in Spanje niet alleen zo mooi en uitgebreid zou zijn, maar dat het ook nog eens mooier en uitgebreider zou zijn dan in een land waar er soms effectief sneeuw valt met Kerst, zoals in België! Veel van mijn plannen heb ik kunnen voltooien, maar er hebben ook veel verrassingen plaatsgevonden en soms heb ik mijn plannen zelfs overtroffen op een manier waarop ik nooit had durven hopen. En dat in 150 dagen!

More wisdom from that store in Sitges

More wisdom from that store in Sitges

See you soon!

Besos,

Claudia