Zonnige zaterdag in Bokrijk in foto’s

Toen ik werd uitgenodigd voor een sessie pottenbakken zei ik meteen ja: dat heb ik altijd al eens willen doen! Toen ik ontdekte dat de sessie zou plaatsvinden in Bokrijk, het openluchtmuseum en beschermd natuurgebied, was ik dubbel zo blij. Het mag dan wel een standaardlocatie zijn voor schoolexcursies, maar ik was er nog nooit geweest.

Zaterdagochtend vroeg reden we in de richting van Genk, waar het domein Bokrijk zich bevindt. Terwijl we wachtten op de start van de sessie pottendraaien zeiden we dag tegen de varkentjes en geitjes. Nu, ik ben nooit goed geweest in knutselen en ik heb blijkbaar ook twee linkerhanden als het hierop aankomt. Gelukkig heb ik toch een leuke schaal en een vaasje kunnen vormen uit klei die ik kan meenemen als souvenir nadat ze gebakken zijn in de hoogoven.

When I was invited for a pottery class I immediately said yes: I’ve always wanted to try this! When I discovered that the session was taking place at Bokrijk, the open air museum and nature reserve, I was twice as happy. It may be a standard destination for school excursions, but I’d never been there till then. 

Early Saturday morning we drove in the direction of Genk, where the domain is located. While waiting for the class to start, we said hello to some pigs and goats. Frankly, I have never been good at art-like activities and apparently, when it comes to pottery, I also have two left hands. Fortunately, I was able to create a nice bowl and a small vase out of the clay. After they’ve been baked I’ll be able to take them home as a souvenir. 

Bokrijk is meer dan pottenbakken…

In de namiddag scheen de zon en hadden we nog tijd voor een wandeling rond het domein dat is opgedeeld in 4 gebieden:

Haspengouw: acteurs in de rol van dorpsbewoners geven je een idee hoe het was om te leven in het jaar 1913 op het Vlaamse platteland.

Kempen: vakmanschap staat hier centraal en acteurs in rol van vakmensen laten je zien hoe je moet mandenvlechten, ijzer smeden, brood bakken en… pottendraaien.

Oost- en West-Vlaanderen: maak een rustige wandeling in ongelofelijk mooi natuurgebied en klim naar boven in de Duiventoren voor een uitzicht over het prachtige vijvergebied van Limburg.

De Sixties: deze expo ter ere van 60 jaar Bokrijk neemt je mee naar het leven in de jaren ’60 aan de hand van decors met originele objecten en bronnen uit deze tijd.

En om af te sluiten zijn hier mijn favoriete beelden van mijn dagje Bokrijk, allemaal genomen met mijn iPhone deze keer 🙂

In the afternoon the sun was shining and we had some time left for a walk around the domain. There are four areas: 

Haspengouw: here actors play the role of town civilians to give you an impression of what life was like in 1913 in the Flemish countryside. 

Kempen: craftsmanship is the central topic here and the actors take up the role of professional basket weavers, smiths, bakers and… potters. 

East and West Flanders: go for a relaxing stroll in this incredible (protected) nature reserve and climb up the Pigeon Tower to enjoy the amazing view over the beautiful lake area of Limburg.

The Sixties: this expo celebrates 60 years Bokrijk and takes you back to the sixties using original objects and sources to recreate this time period as realistically as possible. 

And to finish things of, here are my favoriete pictures from my day trip to Bokrijk, all taken by iPhone 🙂

 

Zonnige zaterdag in Bokrijk in foto’s

Oh ja, en hier is natuurlijk het resultaat van het pottenbakken! Oh, and of course here is the result of my pottery class!

bokrijk

Back to School: Student Kick-off in Gent

Deze maand ga ik niet op reis, maar want ik heb zeker genoeg te doen. Mijn aandacht gaat deze laatste weken voor het nieuwe schooljaar niet voornamelijk naar mijn nieuwe masterstudie aan de Universiteit van Antwerpen, maar naar het studentenfestival in Gent. Huh? Inderdaad, hoewel ik in Antwerpen studeer, zit ik in het organisatieteam van het grootste welkomstfestival voor studenten in Vlaanderen, genaamd Student Kick-off, en dat vindt plaats in Gent. Hoe is dat zo gekomen? Laat me je dat even vertellen.

SKO14 - Coverfoto

Afgelopen zomer leerde ik via via een van de coördinatoren kennen en die vertelde me over een festival waar hij aan meewerkte. Al wat hij zei, klonk heel interessant – de perfecte balans tussen serieus en plezant – en bij één van meerdere bezoeken aan Gent vorig jaar, kwam ik hem weer tegen en nodigde hij me uit op een personeelsfeestje van Student Kick-off, zoals het festival heet. Ik kreeg er een blik achter de schermen, leerde verschillende organisatoren kennen en voelde meteen dat de sfeer goed zat. Van zo’n team wilde ik wel deel uitmaken. En zeg nu zelf: op je CV kunnen zetten dat jij mee een festival voor 32.000 mensen hebt georganiseerd, dat klinkt toch best goed, hé?

Nadat ik me ingeschreven had op de website en opnieuw naar Gent was geweest voor een sollicitatiegesprek, kreeg ik de functie van Coördinator Recruitment toegewezen. Niet waar ik voor gesolliciteerd had, maar zeker een functie die binnen mijn mogelijkheden ligt. Achteraf bekeken, nu ik een beetje meer weet hoe alles werkt, wordt voor elke functie iemand gekozen die echt een krak is in wat hij/zij doet. Dat maakt me alleen maar trotser dat ik óók een plek heb gekregen in het team. Zeker met de studie waar ik dit schooljaar aan zal beginnen, denk ik dat dit een goede combinatie is.

SKO - 2014 team

Mijn taak houdt in dat ik een campagne moet opzetten die nieuwe coördinatoren zoals ik aantrekt. Nu ja, misschien niet exact zoals ik – wie gaat er immers op eigen kosten zoveel keer over en weer naar Gent voor een studentenfestival dat niet eens in haar eigen studentenstad plaats vindt, terwijl die ze in haar eigen stad bovendien tegen betaling aan het festival kan meewerken – maar simpelweg voor de toekomstige studenten die mijn plaats en die van de andere organisatoren willen innemen. Meewerken aan Student Kick-off doe je voor de ervaring en niet voor de centen, want het is een festival voor en door studenten en de organisatie is een vzw, wat betekent dat je in feite vrijwilliger bent. Het geheel van het festival zelf, wat eraan vooraf gaat en wie eraan meewerkt – dat is gewoon veel aantrekkelijker dan wat Antwerpen te bieden heeft. Eerlijk is eerlijk. Ik ben zelfs nooit naar Studay in Antwerpen geweest!

De reden waarom ik denk dat ze mij verkozen hebben voor deze functie, is volgens mij het feit dat ik net vernoemd heb: als absolute buitenstaander voelde ik mij aangetrokken om bij een team vol onbekenden te komen in een stad die mij vreemd is. Grote kans dat ik wat mij interesseert kan vertalen naar een campagne die ook interesse opwekt bij anderen en dat ik een frisse kijk heb op de dingen, ideeën heb vanuit een ander perspectief.

Je vraagt je waarschijnlijk af of ik er dan echt niets voor in de plaats krijg. Natuurlijk wel! Onlangs vond de eerste teambuilding plaats en tijdens het schooljaar gaan we op weekend. Het is logisch dat er voor de anderen meer leuke dingen bijkomen kijken, zoals feestjes met de andere Gentse collega’s. Dat is voor mij iets moeilijker, omdat ik daarna moeilijk nog terug naar huis kan gaan. Een ander voordeel is dat ik Gent nu al beter ken dan tevoren. Het is een geweldige stad en – sorry dat ik het moet zeggen Antwerpen – vol met de vriendelijkste, tofste mensen. Zoveel generositeit en algehele vriendelijk- en behulpzaamheid kom je in Antwerpen niet zoveel tegen.

Zou je dit alles liever met je eigen ogen een keer zien? Je bent van harte welkom om van het eindproduct te komen genieten. Student Kick-off vindt plaats op woensdag 24 september. Van 12u tot 18u kan je voor meer informatie over meer dan alleen SKO zelf terecht in de Student Village, waar je bij mij eens goeiedag kan komen zeggen. Van 14u tot 2u kan je genieten van tientallen artiesten op de twee podia – de recent bekendgemaakte en langverwachte line-up vind je hier. Allemaal goed, maar waar moet je in feite zijn? Het is hoofdzakelijk te doen op het Sint-Pietersplein, maar er staat ook een tweede podium op Sint-Amandplein. Eigenlijk vind je de antwoorden op alle mogelijke vragen hier.

Waarom maak ik nu eigenlijk reclame voor dit studentenfestival? Dat was niet echt de bedoeling. Ik hou jullie gewoon graag op de hoogte van mijn activiteiten! Deze gebeurtenissen vinden dan niet echt plaats in het buitenland, maar zoals al blijkt uit de reeks ‘Op reis in eigen land’, was ik deze zomer niet echt van plan meer dan één keer naar het buitenland te gaan. I’m sticking to the plan! Ik nodig jullie desondanks graag uit om mee te genieten van iets waar tientallen studenten een jaar lang hard aan gewerkt hebben. Voor jou. You know where to go!

En omdat ik het als Coördinator Recruitment toch niet kan laten…

Wil jij tijdens de Student Kick-Off helpen om studenten hun keeltjes te smeren? Schrijf je dan zeker in op http://www.studentkickoff.be/meewerken !

Student Kick-Off vzw is op zoek naar enkele helpende handen om vanaf vrijdag 19 september te helpen opbouwen! Iets voor jou? Schrijf je dan zeker in via http://studentkickoff.be/meewerken !

Wij zijn nog steeds op zoek naar toffe medewerkers om te helpen opbouwen/afbreken! Zin om je medestudenten versteld te doen staan van hoe snel jij je volgende fuif opbouwt? Schrijf je dan zeker in voor de opbouwploeg! http://www.studentkickoff.be/meewerken

Wij dragen duurzaamheid hoog in het vaandel. Daarom belonen wij iedereen die bekers recycleert! Wil jij deel uitmaken van de crew die de recyclagestand in goede banen leidt? Schrijf je dan zeker in als medewerker op http://www.studentkickoff.be/medewerken

Wil je graag op de hoogte blijven van alles en alles? Dan kan je terecht op de eerder vernoemde website en op de Facebook-pagina, waar ook regelmatig wedstrijden gehouden en sneak peeks gegeven worden.

Kom jij eind deze maand eens langs? Voor het plezier of om te helpen? Of om eens dag te komen zeggen? Of is het welkomstfestival voor studenten leuker in jouw stad?

Op reis in eigen land: Kortrijk

Begin augustus trok ik er een weekend op uit. Eerst bezocht in Brussel en Ieper, en tenslotte eindigde mijn uitstap in Kortrijk. Wat er te doen zou zijn, wist ik niet. Dat zou ik wel ontdekken als ik daar was! Net als Ieper kent Kortrijk heel wat geschiedenis dat met de Eerste Wereldoorlog te maken heeft. Verder is de stad ook bekend als Guldensporenstad, wat verwijst naar de gelijknamige gebeurtenis uit 1302. Daarom hoopte ik erop dat er wel iets interessants te doen zou zijn in deze West-Vlaamse stad.

Met de trein is het nog geen half uur van Ieper naar Kortrijk. Bovendien was dat ook nog eens meteen de route die ik naar huis moest nemen. Een tussenstop in Kortrijk was dus niet zo onverwacht. Twee vliegen in één klap! Lees gerust verder als je wil weten wat er te doen is en wat ik had willen doen als ik meer tijd had.

Kortrijk

Wat te doen op 2 uur in Kortrijk

Aan het station sloeg ik een willekeurige straat in en kwam terecht op het Schouwburgplein. Behalve de kunstige fontein wordt je blik meteen getrokken door het statige gebouw van de Schouwburg. Via de Doorniksestraat, die je meteen een idee geeft waarom zo vele mensen naar Kortrijk gaan om te shoppen, kom je op de Grote Markt terecht. Hier bevindt zich het het Belfort dat alle aandacht naar zich toe zuigt. Dit is een eerste voorbeeld van een overblijfsel uit de middeleeuwen dat nu tot het UNESCO-werelderfgoed behoort. In de nok van het gebouw staat een beiaard met 48 klokken. Aangezien ik zelf uit dé beiaardstad kom, laat me dat niet helemaal koud.

Na een omweg – ja, ik liep weer compleet verkeerd – vond ik uiteindelijk het ca. 800 jaar oude Begijnhof, iets wat ik zeker niet wilde missen. Na het begijnhof in Antwerpen en Brugge te hebben gezien, wil ik zoiets nu altijd bezoeken. Waarom? Euh, vanwege de stilte en de sfeer die er hangt. Het is net een andere wereld en je vindt bijna nergens anders zulke authentieke plekjes terug in grote steden. Jammer genoeg zijn er geen bewoonde begijnhoven meer in België. De laatste traditionele begijn overleed afgelopen jaar in Kortrijk.

Vanuit het Begijnhof kom je terecht aan de Onze-Lieve-Vrouwenkerk en uiteindelijk passeer je terug langs de Sint-Maartenskerk, waarlangs je vlot de weg kan (of zou moeten) vinden naar de winkelstraten. Ik merkte natuurlijk al snel dat Kortrijk een perfecte stad was om een dagje te gaan shoppen en dat is ook wat ze promoten. Onlangs is het splinternieuwe winkelcentrum K in Kortrijk geopend, wat de kers zou moeten zijn op de shoppingtaart. Jammer genoeg kon het hele gebeuren me niet zo zeer bekoren. Ik ben er snel eens binnen gelopen tijdens een regenbui. Het ziet er mooi uit, maar het is niet groot en niet bijzonder. Als het droog is buiten, is het veel aangenamer om in de historische straten rond te struinen.

Kortrijk

Waarvoor ik geen tijd had

Achteraf bekeken zijn er enkele dingen waar ik geen tijd voor had, maar die ik wel had willen bezoeken. Ik had wel een keer over de 14de-eeuwse Broelbrug, die verbonden wordt door de twee Broeltorens, willen wandelen. Kortrijk 1302 heb ik bewust overgeslagen. Dat weekend ging ik immers steden bezoeken, geen musea. Jammer genoeg heb ik daardoor de voormalige Groeningekouter gemist, waar ook de bekende Groeningepoort staat, die toegang biedt tot het Groeningheveld waar in de 17de eeuw het oefenterrein van het leger lag. Op foto’s ziet dat er best wel de moeite waard uit.

Als ik een fiets en wat meer tijd tot mijn beschikking gehad had, zou ik misschien ook langs de zeven bruggen van Kortrijk zijn gefietst, langs de Leie, en naar de artistieke Budabuurt. Kortrijk heeft ook een bekroonde Rozentuin, maar als het goed weer was, denk ik dat ik toch meer zou genieten van de ligweide in het Budapark.

Het Budapark (www.kortrijk.be)

Uiteindelijk heb ik het meeste dat ik wilde doen gedaan. Ik had wel een extra uurtje kunnen gebruiken, net als in Ieper, maar uiteindelijk zijn de twee steden goed te doen op één dag.

Ben jij al eens in Kortrijk geweest? Zijn er plekjes die ik gemist heb?

Heb je nog aanraders voor een volgende stad die ik zou kunnen bezoeken in België?

Laat gerust een commentaartje achter hieronder!

1 jaar bloggen: een reis terug in de tijd

claudia goes abroad

Ik kan het bijna niet geloven! Ik heb

  1. dit project maar liefst een volledig jaar volgehouden en ik heb het me nog geen enkele keer beklaagd.
  2. zoveel gezien en gedaan de afgelopen twaalf maanden dat ik het zelf amper besef.
  3. de smaak goed te pakken en wil ik er graag nog een jaartje bij doen!

Voor mij is het heel leuk om alles eens op een rijtje te zetten. Terugkijken naar foto’s is iets waar ik me af en toe mee bezig hou en ik wil jullie graag een terugblik gunnen in de laatste twaalf maanden van mijn leven.

Laten we terug in de tijd gaan, naar 28 augustus 2013.

Augustus 2013

Tot de dag voor mijn vertrek heb ik gewerkt, maar daarna vertrok ik voor 5 maanden op Erasmus naar Barcelona! Hier had ik 4 jaar naar uitgekeken en nu was het moment eindelijk daar. In twee keer legden we de 1200km die zich tussen mijn thuis en Barcelona bevinden af. Ik kreeg nog enkele dagen de tijd om afscheid te nemen voor ik in trok bij mijn gastmoeder, Cristina. Die werden volop benut!

September 2013

Terwijl ik gewoon werd aan het beklimmen van de soms zeer steile heuvels in mijn buurt (San Gervasi) leerde ik mijn gastmoeder beter kennen, trok ik naar het strand (niet Barceloneta!) en verkende de buurten die ik al kende in de stad (inside of the comfort zone eigenlijk). Maar ik begon mezelf te leren niet bang te zijn om een straat in te gaan waar ik nog nooit geweest was en niet in paniek te raken als ik niet meer wist waar ik was (buiten de comfort zone).

Mijn reisjes begonnen al in de tweede week van mijn verblijf. Het begon met de spectaculaire uitzichten van Montserrat, de witte stranden van Sitges en de kunst in Figueres. Ondertussen verkende ik nog verder mijn nieuwe thuisstad, leerde mijn Amerikaanse gastzussen kennen en bereidde me mentaal voor op de eerste schoolweek aan de Universitat de Barcelona (want dat was immers de reden waarom ik überhaupt in Spanje was).

Montserrat

Montserrat

Eind september kreeg ik dan eindelijk – derde keer, goeie keer – de kans om Barcelona’s feestweek bij te wonen: Fiesta de la Merced, de (eigenlijke) verering van de stadsheilige. Daar leerde ik dat Barcelonezen iets hebben met vuur en vuurwerk. Elke gelegenheid is goed genoeg… O ja, en dat ik hun volksmuziek wel even leuk vind, maar er na enkele minuten wel hoofdpijn en genoeg van heb.

The correfoc during Fiesta de la Merced

De correfoc tijdens Fiesta de la Merced

Ten slotte leerde ik leuke en interessante mensen kennen via Couchsurfing meetings, een eye-opener.

Oktober 2013

In oktober leerde ik dat Spanjaarden altijd tien à vijftien minuten te laat komen en dat ik het daar heel moeilijk mee had (in het begin). Niet omdat ik me eraan ergerde – okeee, jawel – maar vooral omdat ik zélf niet te laat kan komen. Het enige waarin ik uiteindelijk veranderd ben, is dat ik nu op het uur aankom in plaats van een kwartier te vroeg.

Bovendien kan ik vanuit de bron bewijzen dat de lessen in Spanje niet makkelijker zijn dan in België. Het is te zeggen, als het over hun eigen taal en cultuur gaat tenminste. De Engelse vakken waren poepsimpel, maar dat wil niet zeggen dat de professoren met punten smeten. Je moest nog wel steeds je best doen.

Mijn time-management skills werden ook aangescherpt deze maand. Ik had veel lees- en huiswerk, deelexamens enz. Toch slaagde ik erin het te combineren met uitstapjes naar San Pedro del Pinatar, Alicante en Sevilla. Ik zag flamingo’s (in Europa!), woonde een flamencoshow bij, sprong in fonteinen en proefde voor het eerst tinto de verano en montaditos.

De Guadalquivir rivier in Sevilla

De Guadalquivir rivier in Sevilla

Had ik er genoeg van? Absoluut niet! Wetende dat ik beiden aankon – studeren en reizen – boekte ik meteen twee nieuwe uitstappen voor november.

November 2013

De kleerkastwissel – van zomer naar winter – kwam op een passend moment. Mijn eerste uitstap was naar het prinsdom dat Andorra heet. Het was er tien graden kouder dan in Barcelona en mijn dikste trui was niet dik genoeg! Het feit dat ik me er ook nog eens doodverveelde, zorgde ervoor dat ik niet snel genoeg terug naar ‘huis’ kon.

Lissabon was een pak leuker, maar ik heb hier beseft dat je een grootstad niet in 3 dagen kan bezoeken. Ik zal dus nog eens terug moeten… Is dat een goed excuus of niet?! In afwachting van mijn allereerste reis ooit naar Portugal, bezocht ik nog de nabij Barcelona gelegen stad Tarragona, waar de sporen van de bezettingen uit de Oudheid nog duidelijk zichtbaar zijn.

Het Monument of Discoveries, de Vasco da Gama brug en Cristo Redendor in Lissabon

Het Monument of Discoveries, de Vasco da Gama brug en Cristo Redendor in Lissabon

Eindelijk zette ik de stap om eens churros con chocolate te proeven en ik had gelijk: zonder chocolade vind ik ze veel lekkerder, maar ik wilde graag de echte Spaanse wijze beleven. Een andere belevenis was mijn eerste bezoek aan een Barcelonese discotheek, en dat viel absoluut tegen.

December 2013

Na een verkenning van het doolhof in het Parque d’Horta en een weekend in Malaga, waar ik een beginnende bronchitis opliep ondanks dat het 28°C was, bracht ik Kerstmis door thuis in België.

El Muello Uno, de nieuwe wandelboulevard aan de haven van Malaga

El Muello Uno, de nieuwe wandelboulevard aan de haven van Malaga

Januari 2014

De week van Nieuwjaar bracht ik door in Granada en San Pedro del Pinatar met mijn papa… om af te sluiten in Barcelona met een voetbalmatch van FC Barcelona in Camp Nou! Eenmaal terug bij Cristina, mocht ik met haar familie en beste vriendinnen Drie Koningen vieren, wat in Spanje zowat gelijk staat aan Sinterklaas en Kerstmis samen. En de volgende dag begon het studeren voor de examens… Dat moet natuurlijk ook gebeuren.

Zonsondergang tijdens de match van FC Barcelona.

Zonsondergang tijdens de match van FC Barcelona.

En dan was het tijd om afscheid te nemen. In tegenstelling tot de anderen ging ik niet mijn favoriete plekjes in Barcelona bezoeken (ik ga er de volgende keer nog wel eens naar toe!). Ik liep wel nog eens de kustlijn af, omdat ik in België nu eenmaal niet zo vaak naar de zee ga, en bezocht een laatste keer Sitges. Het afscheid met mijn Erasmus-vriendinnen vond maar liefst 3 keer plaats, maar jah… zo gaat dat nu eenmaal… Ik kan je vertellen dat ik de nacht voor ik voorgoed naar huis terugkeerde niet geslapen heb.

De boulevard in Sitges

De boulevard in Sitges

Februari 2014

Niet alleen voor mij zaten de examens erop. Om dat (en natuurlijk mijn terugkeer) te vieren, liftte ik (voor de eerste keer!) met mijn beste vriend naar Parijs. Dit was niet alleen de eerste keer dat ik met een vriend op reis was (en ja, onze vriendschap heeft stand gehouden), maar ook de eerste keer dat ik bestolen werd. Als ik eerlijk ben, vond ik het erger dat ze mijn iPhone hadden gestolen dan als het mijn portemonnee was geweest. Maar goed, moving on!

Op de trappen voor de Scaré Coeur in Parijs

Op de trappen voor de Scaré Coeur in Parijs

April 2014

Mijn verjaardagsmaand wilde ik spenderen… in het buitenland! Verrassing! April is natuurlijk de maand van de paasvakantie. Ik had de vorige twee maanden mijn werk goed bijgehouden, zodat ik eropuit zou kunnen trekken. En dat heb ik gedaan! Met city trips naar Dublin (in Ierland), Edinburgh en Glasgow (in Schotland) en London (in Engeland) kon ik weer wat hoofdsteden aan mijn lijstje toevoegen. Hoewel het couchsurfen absoluut de beste manier was om de eerste drie steden te ontdekken, was ik toch blij dat ik mijn ‘familie’ in London kon bezoeken. Het kost me heel veel moeite om wat uiteindelijk vreemde mensen zijn te vertrouwen (een goede oefening, hoe dan ook), maar het is altijd leuk om vertrouwde gezichten te zien en goede banden nog extra te verstevigen.

Bezoek aan The Elephant House, waar J.K. Rowling het grootste deel van het eerste boek over Harry Potter schreef

Bezoek aan The Elephant House in Edinburgh, waar J.K. Rowling het grootste deel van het eerste boek over Harry Potter schreef

Juni 2014

Eind juni maakte ik eindelijk eens een echte toeristische wandeling door mijn studentenstad: Antwerpen. Ik hou van Antwerpen, maar hoe geloofwaardig klinkt dat als ik er niet eens deftig mijn weg kan vinden. Daar heb ik na de examens maar eens verandering in gebracht.

Het uitzicht op Linkeroever van aan t' Steen

Het uitzicht op Linkeroever van aan t’ Steen in Antwerpen

Juli 2014

Na bijna drie volledige maanden in België te zijn gebleven, was de nood om te reizen hoog. Ik had heel erg mijn best gedaan alle promoties in mijn mailbox te negeren en zelf geen reisje meer te boeken. Om mij af te leiden, ben ik voor het eerst in mijn leven met een luchtballon gaan varen. Iedereen zou dat eens moeten doen! Half juli trokken mijn papa, broer en ik richting Spanje. Na een tussenstop in Collioure kregen we problemen met de auto en de dagen dat we onverwacht in Barcelona “moesten” verblijven, bleven maar oplopen. Het was geluk bij een ongeluk dat het toch nog in mijn geliefde Barcelona was! Nadat we onze wagen terug hadden, reden we naar San Pedro del Pinatar, Alicante, Murcia en eindigden in Moraira, nabij Calpe.

Met een luchtballon over België varen

Met een luchtballon over België varen

Augustus 2014

Nu is de cirkel weer rond. Net als vorig jaar in augustus werkte ik deze maand in de Starbucks op de luchthaven van Brussel. Ik kan dan misschien niet op reis gaan, maar dan kan ik me nog steeds in tussen de reizigers begeven om de sfeer op te snuiven, niet waar? Ik trok er ook een weekendje op uit om Brussel, Ieper en Kortrijk te verkennen, op uitnodiging van mijn vriend Bart die ik via Couchsurfing in Malaga leerde kennen. Dat kwam goed uit in verband met mijn plan om niet buiten België te reizen deze maand en het was nog leuk ook! Op 28 augustus vorig jaar kwam ik aan in Barcelona en dat is zowat het begin van Claudia Goes Abroad. Ik heb mijn blog zien groeien, maar ik heb ook mijn aantal vriendschappen zien groeien tijdens mijn reizen en de vraag naar Engelse versies van mijn blogposts wordt groter. Daarom start ik in september met Blonde Gone Travel, in de hoop dat ik met mijn verhalen een grotere groep mensen kan bereiken die iets aan mijn verhalen hebben.

Een wandeling over de stadsmuren van Ieper

Een wandeling over de stadsmuren van Ieper

Dus, ter conclusie:

  • ik bezocht dit jaar 7 verschillende landen
  • ik ging ca. 20 keer alleen op reis
  • ik woonde 5 maanden in Barcelona
  • ik liftte naar Parijs met mijn beste vriend
  • én ik haalde mijn Bachelor diploma.

Hoeveel beter kan het nog worden?! Ik ben al benieuwd naar volgend jaar!

Op reis in eigen land: Ieper

De nood om weer eens ‘ergens’ naartoe te gaan, zat twee weekends geleden weer hoog. Toen Bart, een Belg die ik via CS leerde kennen in Malaga, me vroeg om een paar dagen af te komen, zei ik dan ook geen nee. Nu terugkijkend, was het nog niet eens twee weken geleden dat ik terug was van Spanje… Ach ja. Als het jeukt moet je krabben. In ieder geval, het was de perfecte gelegenheid om gezamenlijk – Bart, zijn kameraad Gabriel en ik – Brussel te verkennen en wat bij te praten.

Volle Bros

Brussel is een internationale stad. Dat voelde ik eens te meer toen ik Bart tegemoet kwam en hem ontmoette in Fin de Siècle in Brussel, waar hij zat te lunchen met Gabriel uit Argentinië en nog een Spaanse vriendin. Bleek dat naast ons ook nog eens een Valenciaans koppel zat te eten! Ik heb mijn beste Spaans nog eens mogen bovenhalen! Dankzij Couchsurfing heb ik nogmaals beseft hoe klein de wereld is. Maar genoeg over Couchsurfing…

De volgende dag trok ik op mijn eentje naar Ieper, terwijl Bart met Gabriel – die een enorme fan van Belgische bieren is en zelf bier brouwt in Argentinië – naar Poperingen zouden fietsen om er een brouwerij te bezoeken. Misschien vraag je je net als zovelen af: wat is er nu in hemelsnaam te doen in Ieper? Goeie vraag. Ik gaf mijn familie als antwoord: euhm, zijn daar geen graven enzo van de Eerste Wereldoorlog?

Ieper

Er is eigenlijk niet bijzonder veel te doen in Ieper in vergelijking met Brussel en Antwerpen. Desondanks vond ik het een plaats waar ik toch eens geweest moest zijn. Op het internet is er niet zoveel over de Flanders Fields stad te vinden. Er zijn helemaal geen blogberichten en de enige nuttige informatie die ik kon vinden zijn op de typische plaatsen: de toeristische website van de stad en TripAdvisor.

Tijd dus om daar eens verandering in te brengen! Ieper zit vol Engelsen die hun overleden (over)(over)grootouders komen bezoeken. Misschien is het tijd dat mijn Vlaamse en Nederlandse lezers deze stad ook eens gaan verkennen. Er heeft zich immers toch een serieus stukje geschiedenis afgespeeld, niet waar?

 

Wat kan je zoal doen in Ieper?

1. Flanders Fields Museum in de Lakenhalle

Ik ben geen museummens, zoals je weet, maar dit museum zag er toch wel interessant genoeg uit om €5 (studententarief) aan te besteden. Aangezien ik maar een halve dag in de stad was, heb ik mijn tijd echter in de buitenlucht besteed (ondanks de regenbuien die mij mijn huidige verkoudheid hebben bezorgd).

Flanders Fields

2. Menenpoort

Dit herdenkingsmoment is bekend van de ceremonie die er élke avond om 20u plaatsvindt: The Last Post. Het monument zelf ziet eruit als een Romeinse triomfboog waarin de tienduizenden namen ter nagedachtenis van de Britse soldaten uit de Eerste Wereldoorlog zijn gegraveerd. Het was bovendien mijn startpunt op de vestigwandeling op de stadsmuren van de stad (en mijn schuilplaats tussen twee regenbuien door).

Menenpoort

3. Vestingwandeling (van Menenpoort tot Rijselsepoort)

Aangezien ik mijn oortjes niet bij had en dus geen muziek kon luisteren tijdens mijn wandeling, vreesde ik er een beetje voor dat ik mij zou vervelen… maar dat was helemaal niet zo. Tijdens mijn wandeling was ik vrijwel alleen, behalve die vijf wandelaars die ik zo hier en daar eens tegenkwam en die in de tegengestelde richting liepen (jep, that’s me, altijd tegendraads doen). Het was echter niet mijn bedoeling tegendraads te zijn door de Rijselsepoort niet te gaan bezichtigen. Ik vrees dat ik daar straal voorbij ben gelopen toen ik van het uitzicht aan het genieten was.

Ypres

4. Ramparts Cemetery

Ik wilde een oorlogsbegraafplaats bezoeken? Wel, dat heb ik ook gedaan. De zon brak even door de wolken toen ik voet zette op het gras van een 60-tal graven met uitzicht op het overstromingsgebied net buiten de stadsmuren. Het is er heel vredig en, eerlijk gezegd, als ik dood was, zou ik ook wel met zo’n uitzicht begraven willen worden. Ik ben blij dat er zoveel moeite gedaan wordt om alles mooi te onderhouden.

Ramparts Cemetery

5. Grote Markt en Vismarkt

De Grote Markt van Ieper is mooi, ook al stond er een kermis op de moment dat ik er was, waardoor ik niet ten volle van de gezelligheid kon genieten. Ook de Vismarkt is op z’n minst een kijkje waard. Er staat hier een bekend tolhuisje, waar de visverkopers vroegen tol moesten betalen. Er staan ook nog twee stenen verkoopsstanden (die bovendien goede schuilplaatsen zijn tegen regenbuien!) waar je bij mooi weer waarschijnlijk gezellig met je vrienden een drankje achterover kan slaan.

Tolhuisje Ieper

Ik zou je graag nog vertellen dat ik koffie heb gedronken in een van de leuk uitziende coffee- en tearooms, maar alles is verdorie gesloten op maandag! Just my luck… Smoutebollen van de kermis dan maar?

Dit was de eerste keer dat ik in West-Vlaanderen was voor een andere reden dan een bezoek aan Brugge of de zee. Ben jij wel eens in Ieper geweest of staat dat nog op je to-do list?

Die keer dat ik in een luchtballon vaarde

Vorige week woensdag werd een van mijn dromen werkelijkheid: ik mocht meevliegen in een luchtballon! Een echte once in a lifetime opportunity. Als ik zo enthousiast over iets ben, is het moeilijk voor me om een evenwicht te zoeken tussen ‘van het moment genieten’ en ‘alles vastleggen op foto en film om er geen enkel detail van te vergeten’. Zij die me volgen op Facebook en Instagram hebben al (enkele) foto’s kunnen bekijken van de vlucht – slechts een selectie van tientallen foto’s natuurlijk.

Hot air balloon

BMW Balloon

Onze groep van 9 personen werd bij het volledige proces betrokken. We zagen hoe de ballon gevuld werd met opgewarmde lucht en moesten dan met ons gewicht op de mand gaan hangen, zodat die niet de lucht in zou gaan zonder ons. Daarna klommen we er één voor één in. Mijn papa en ik zouden de vlucht meemaken en mijn broer en opa volgden ons naar de landingsplek.

Enkele feiten: de ballon was 5 verdiepingen (of 28m) hoog en mag volgens de Belgische wet maximum 750m hoog gaan – dat is dus net onder de hoogte waarop de vliegtuigen vliegen die vertrekken uit Zaventem (we zouden immers geen botsing willen veroorzaken, toch?). Aan een snelheid van 12 à 13km per uur vlogen we vanaf Waasmunster in de richting van Zele.

Luchtballon

Luchtballonvaart

 

In het kielzog van enkele andere ballonnen dreven we mee met een noordelijke luchtstroom, genoten van de landschappen en uitzichten, zwaaiden (en, in mijn geval, riepen) naar de toeschouwers onder ons en landden uiteindelijk in de wei van een boerin die ons reeds met de handen in de zij stond op te wachten. Mijn eerste reactie: O-oo. Die kwaaie boerin gaat ons de les komen lezen! Maar niets was minder waar: blijkbaar zijn de boeren het in die regio gewend dat er luchtballonnen in hun wei landen. Ze weten ondertussen al dat ze er iets voor in de plaats krijgen (in dit geval een pakketje bier flesjes).

Belgian Countryside

Rode daken

Na de vlucht van ongeveer een uur – wat veel te snel voorbij was eigenlijk – was het weer tijd voor wat teamwork. Iedereen hielp mee om de mand op de remork te landen/plaatsen/duwen. Daarna ruimden we de ballon op en kreeg iedereen – ook de bestuurders van de volgwagens – een drankje. Wij, de flight crew, kregen natuurlijk ook een luchtdoopdiploma.

Zonsondergang luchtballon

Landen met een luchtballon

luchtdoop diploma

Met deze luchtballonvaart heb ik weer een droomactiviteit van mijn bucketlist kunnen schrappen! Heb jij een bucketlist? Staat vliegen in een luchtballon er bij jou ook op? Wat zou jij wel eens willen doen als je mocht kiezen?

//

Op reis in eigen land: Antwerpen

Het afgelopen semester, na mijn Erasmus, heb ik beseft dat ik na drie jaar studeren in Antwerpen deze stad eigenlijk nog steeds niet zo goed ken en dat vond ik best wel schandalig aangezien ik een reisblog heb en desondanks maar zelden de tijd neem om mijn eigen studiestad te verkennen. Beetje hypocriet niet?

Vorig semester nam ik uitgebreid de tijd om Spanje en omstreken te verkennen, maar in eigen land heb ik die neiging nooit. Daar hoop ik deze zomer verandering in te brengen. Ik doe al een maand erg mijn best om geen reisjes meer te boeken omdat ik probeer te sparen. Ja, inderdaad… En het is on-ge-lo-fe-lijk moeilijk.

Daarom heb ik besloten om in het kader van “Op reis in eigen land” dit blogbericht te wijden aan een van mijn favoriete steden in België: Antwerpen. Ik ben namelijk zot van A!

Hieronder deel ik zes van mijn favoriete plekken met jullie.

Koffie, thee en chocolademelk bij Vandoag Is’t

Als ik een springuur heb tijdens de schoolweken, kan je me steeds terugvinden in Vandoag Is’t voor een warme chocomelk. Op minder koude dagen kies ik voor de Cappu Obama (een cappuccino met mellowcake on the side). De coolste drank op de lijst vind ik echter de Orlando (of Disney koffie) met slagroom en een crumble van M&Ms.

Vandoag Is’t is populair bij studenten en professoren omdat het centraal gelegen is tussen alle gebouwen van de Stadscampus. Er zijn bepaalde spitsuren wanneer de kans op een plekje heel erg klein is (bvb. om 10u en om 16u). Als je net te laat bent, kan je voor €0,2 korting een to go cup vragen.

Vandoag Is't antwerpen

Vandoag Is't antwerpen

Gourmet Burgers bij Ellis en de Burgerij

Op ’t Eilandje en een aantal andere locaties kan je tegenwoordig terecht voor de lekkerste hamburgers die je ooit hebt gegeten. De eigenaars van Ellis zochten de wereld af naar de perfecte hamburger. Het resultaat kan je nu gaan proeven! Als drank kies je natuurlijk voor de homemade sweet tea, net zoals de echte Amerikanen dat doen. De Burgerij biedt naast burgers ook wraps aan. Als dessert kies ik persoonlijk altijd voor mijn favoriete ijs: Ben & Jerry’s!

Ellis Burger antwerpen

Ellis Burger antwerpen

De Burgerij antwerpen

IJsjes bij The Ice Shop

The Ice Shop vind je op de Vlaamse Kaai op ’t Zuid. Het decor is retro – wat ik wel eens leuk vind – en de bediening moet nog wat ervaring opdoen – ze zijn nog niet zo lang open – maar de eigenaar is supervriendelijk en de locatie is uitstekend, zeker nu tijdens de Sinksenfoor!

The Ice Shop antwerpen

Ondanks de slechte kwaliteit van deze foto ziet The Ice Shop er toch uitnodigend uit, niet?

antwerpen

Terug in de tijd in de Vlaeykensgang

Niet ver van de Grote Markt ligt de Vlaeykensgang goed verstopt achter gelijk eender welke andere deur. Ik had al eerder van deze straat gehoord, maar had geen idee waar die deur was tot iemand me er effectief naartoe loodste. Toen ik door de deur liep, ervoer ik wat ik niet anders kan omschrijven dan het Narnia-effect: al het lawaai van de binnenstad verdwijnt onmiddellijk en tegelijkertijd kom je in het Antwerpen van de 16de eeuw terecht. Het is net een andere wereld. Je weet ondertussen al dat ik hou van het historische van een stad; de nauwe, authentieke straatjes enz. Er zijn maar weinig plekken waar je dat meer hebt in Antwerpen, dan in de Vlaeykensgang. Had ik ook al gezegd dat je er goed kan gaan eten? Toegang is gratis.

Vlaeykensgang antwerpen

Enkele van deze locaties heb ik ontdekt dankzij de Ghostwalk. Deze gegidste toer doorheen Antwerpen is zo origineel en leuk dat ik er zelfs €10 voor over had (en waarschijnlijk  weet je ondertussen wel dat ik niet zo van gidsen en georganiseerde groepsactiviteiten hou, tenzij ze net dat tikkeltje anders zijn en dat was deze keer zo).

Enkele maanden geleden deed ik deed deze tour samen met een vriendin. De redenen waarom de uitstap zo leuk was, waren dat de gids zijn uitleg deed in het plat antwaarps, dat hij een gepaste outfit droeg (inclusief wandelstok en hoge hoed) en dat zijn verhalen een rode draad volgden (het draaide vrijwel altijd rond het thema van de Lange Wapper, de stadsreus die de inwoners al eeuwen lang kwelt door hen in de luren te leggen en hen hard te laten verschieten met zijn unieke lach).

Heb je eens een zaterdagavond vrij en wil je Antwerpen op een leuke manier leren kennen? Kijk dan hier voor meer informatie over de Engelstalige en Nederlandstalige gegidste wandelingen.

Wat zijn jouw favoriete plekjes in Antwerpen?