roadtrip-spanje

Road trip in Spanje: Week 2

roadtrip-spanje

Afgelopen week vertelde ik jullie over mijn eerste week road trippen door Spanje. De eerste vier dagen legden we al 2000km af. Na het vertrek van onze buren en na het omdraaien van de stress-knop richting “relax” begon de tweede week van onze reis door Spanje.

Tijdens deze week legden we niet zoveel kilometers af, maar bleven redelijk ter plaatse. We bezochten enkele van onze favoriete plekjes in de buurt. Over de meeste schreef ik al eerder, maar ze opnieuw bezoeken met vrienden maakt de ervaring toch net iets anders.

Ik heb met ook enorm geamuseerd met mijn nieuwe camera. Geniet van de foto’s!

Week 2 – Road trip in Spanje

roadtrip-spanje

Santiago de la Ribeira

Met twee huurfietsen reden mijn papa en ik door de straten van San Pedro del Pinatar en het buurstadje Santiago de la Ribeira. Dit tweede kuststadje is heel levendig tijdens de dag en als je op zoek bent naar strand- en watersporten dan vind je hier zeker je gading. Een beach rugby match trok een groot publiek. Toevallig kwamen we hier wat bekenden tegen! We nodigden hen prompt uit voor een bezoekje aan ons huis (aka zwembad).

De dag nadien deden we niets. Ik wilde het marktje twee straten verder graag eens bezoeken, maar om de een of andere reden was het toevallig geen markt?! Just my luck… Als ik niet toevallig op een markt bots, geraak ik er niet. Zo gaat dat altijd! ’s Avonds aten we in een van onze favoriete tapasbars, Tropical, in Los Alcazares. Het was nog altijd 32°C toen we om middernacht naar buiten kwamen! Lang leve airco.

Natuurpark Calblanque

In de kerstvakantie bezocht ik Calblanque voor de eerste keer. We maakten een lange wandeling over het strand en door de duinen en genoten van de pure schoonheid en kleurcontrasten van het natuurpark. Deze keer was het iets te warm om een urenlange wandeling te maken – zweet, zweet – maar het was wél ideaal weer om met de voetjes door het warme water te lopen. En warm was het water zeker! Ook heb ik me ontzettend geamuseerd met mijn nieuwe camera!

Faro de Cabo de Palos

Na de bumpy ride naar de uitgang van het park – als je me volgt op Snapchat heb je vast gezien hoe bumpy het echt was – trokken we richting de vuurtoren van Cabo de Palos. Ook hierover schreef ik al eerder. Elke keer als ik de Faro – da’s Spaans voor vuurtoren – zie, moet ik denken aan het boek Into the Lighthouse van Virginia Woolf. En allerlei herinneringen aan Erasmus schieten dan weer door mijn hoofd: de plekken waar ik het boek las, de lessen bij mijn favoriete prof van Engelse literatuur… Maar ik wijk af! Verder heb je vanaf de Faro nog een mooi uitzicht over La Manga, dat een van de armen vormt die de Mar Menor nét niet afsluit.

Cartagena

Opnieuw, net als in de kerstvakantie, trokken we vervolgens naar Cartagena. Vroeger was dit de hoofdstad van de Romeinse provincie Cartagenensis. Je vindt er nu nog steeds overblijfselen uit die periode. De meest gekende is natuurlijk het Romeins amphitheater. Als je helemaal onderaan gaat staan en naar boven praat met een luide stem, kan iedereen je perfect verstaan!

Cartagena is altijd een belangrijke plek geweest op het Iberisch schiereiland. De stad heeft een haven die vandaag de dag nog steeds belangrijk is voor de scheepvaart. Deze keer lag er ook het grootste cruiseschip dat ik ooit in mijn leven heb gezien. Het vaarde net de haven uit, op weg naar nieuwe oorden, toen wij er waren. Iedereen op de kade zwaaide het schip uit – wij ook.

De volgende dag trokken onze gasten naar Murcia, maar wij zijn niet meegegaan. Ik ging al een paar naar deze stad en schreef al waarom ik er niets mee heb. ’s Avonds gingen we opnieuw naar Los Alcazares voor een gezellig – maar winderig, serieus, niet normaal veel wind – diner met uitzicht op de zee (ik weet het, dat rijmt!).

Kortom, week twee had voldoende afwisseling tussen rust en activiteit.

Volgende week vertel ik jullie over de derde week van onze road trip, waarbij we onze road trip verder zuidwaarts zetten richting de Costa del Sol. Hier heb ik prachtige foto’s gemaakt en ik kan al niet wachten om ze met jullie te delen! Ik geef al een hint: blauw. Heel veel blauw.

Tot de volgende!

Mar Menor

Mooi Mar Menor

Twee weken kerstvakantie doorbrengen in Spanje, in een splinternieuwe villa met een zwembad, elke dag zon – zalig, zeg je? De neiging om het hierbij te laten, is heel verleidelijk, maar dit is slechts een kant van het verhaal.

San Pedro del Pinatar

Credits: Ann Van den Eynde

Kerstvakantie voor studenten uit het hoger onderwijs betekent blokvakantie. Verblijven in een nieuw huis betekent elke dag werkmannen die binnen en buiten lopen om de laatste dingen af te werken. Het feit dat dit alles in zonnig Spanje plaatsvindt, betekent dat je de zon regelmatig moet laten voor wat ze is om bouwtermen enz. te gaan vertalen van het Nederlands of Engels naar het Spaans en terug. Studeren – ook wel zonnen, in mijn geval – komt er dan niet echt aan te pas. Ik schreef al eerder over het huis dat we aan het bouwen waren in Spanje.

Toegegeven, moest het huis in San Pedro del Pinatar helemaal af zijn geweest en had ik inderdaad op mijn gemak in de zon achter – of onder – mijn boeken kunnen kruipen, dan had ik een heel ander verhaal kunnen vertellen (denk ik). Het is stiekem ook best leuk om buiten te eten bij 20 graden terwijl het in je thuisland sneeuwt en vriest.

Maar genoeg geklaagd – een student in de examens moet al eens haar hart kunnen luchten! Laat ik het nu hebben over de momenten die jullie het meest boeien: de momenten waarop ik het huis uit ging om nieuwe dingen en plekken te ontdekken. Want ik ben natuurlijk geen machine – tenzij het op reizen aankomt misschien.

Mar MenorEnkele dagen hadden we bezoek in Spanje en, nu ja, dan ben ik maar mee op een daguitstap geweest. Ik had al foto’s gezien van een natuurreservaat in de buurt en… let’s just say it took my breath away. Natuurlijk moest ik er mee naartoe!

Calblanque

Calblanque is een natuurpark met woenstijnachtige duinen, donkerblauw zeewater, ruige heuveltoppen en zoutmijnen. De kleuren combinatie van de zandstranden met het de donkere zee geeft een heel speciaal effect. Elke foto die ik maakte was mooi!

Een wandeling over kliffen was precies wat ik nodig had. Op de heenweg was de wind fel en koud, maar op de terugweg konden onze jassen uit. Jep, zelfs de mijne!

Hoewel iedereen me afraadde het te doen, zag ik niet meteen het gevaar in tot ik weer recht moest staan, maar ik wilde per se onderstaande foto op die klif. Gelukkig is ie goed gelukt. Toch?

Calblanque

Cabo de Palos

Vorig jaar zag ik de bekende vuurtoren van Cabo de Palos al eerder. Geloof het ook niet, maar op het uiterste puntje van dit vissersdorpje is het licht ook perfect voor mooie foto’s te maken. De vuurtoren staat er al sinds 1865 en werkt nog steeds!

Vanaf de voet van de vuurtoren heb je een mooi uitzicht op de achterkant van La Manga.

Cabo de Palos

La Manga

San Pedro del Pinatar ligt pal aan de Mar Menor, ook wel de Kleine Zee genoemd. Dat komt omdat het nét geen zee is. De lagune vormt een soort baai die net niet gesloten is en nog steeds een doorgang van een paar honderd meter heeft naar de zee. Daardoor zijn er geen getijden, is het water lekker warm en het oppervlak steeds rustig.

Vanuit San Pedro heb je steeds een uitzicht op La Manga, wat Spaans is voor “de mouw”. Het ziet eruit als de Strip in Las Vegas, maar dan omringd door zee in plaats van woestijn. Normaal zie ik altijd de de voorkant – of de kant die aan de Mar Menor grenst – maar vanaf Cabo de Palos zie ik de achterkant van de mouw.

La Manga

La Manga Mar MenorEigenlijk is het licht aan de Mar Menor overal wonderlijk. De ondergaande zon kleurt de lucht altijd fel oranje en roze. Als je me volgt op Instagram, heb je misschien al gemerkt dat ik enorm kan genieten van een mooie zonsop- en ondergang.

San Pedro del PinatarNu neem ik weer even afscheid om nog twee weken verder mijn hoofd te breken over de theorie van de Bedrijfscommunicatie, Marketing en Financiën. Als je je verveelt zonder mijn wekelijkse posts, kan je steeds het leesvoer ontdekken dat ik verschillende keren per week deel op de facebookpagina van Claudia Goes Abroad.

Veel succes aan mijn medekoppenbrekers! En hasta la proxima aan de rest!