Must sees in Barcelona voor City Trippers

Zoals je misschien weet, heb ik een volledig semester in Barcelona gewoond met het Erasmus programma. In die tijd heb ik heel wat kilometers afgelegd en heleboel plekken bezocht. Je kan Mijn Avonturen natuurlijk helemaal doorlopen om een idee te krijgen van hoe mijn queste verliep, maar om het makkelijk te maken lijst ik graag nog even mijn favoriete locaties op die geen enkele city tripper in Barcelona zou mogen overslaan.

 

Hot Spot Tourist Stuff

casa-battlo-barcelona

Bron: ArchDaily

Gaudí

Barcelona is natuurlijk de stad van Gaudi. Supertoeristisch, maar toch de moeite zijn de Sagrada Familia, Casa Mila en Casa Battlo, en natuurlijk Parc Güell. Je moet waarschijnlijk lange wachtrijen trotseren of bekijken of je eventueel online tickets kan bestellen vooraf om de wachttijd te reduceren.

Antoni Gaudi is een architect en kunstenaar die bekend is vanwege zijn modernistische werken. Zeven werken uit zijn portfolio zijn trouwens beschermd door het UNESCO werelderfgoed, waaronder de Casas en de Sagrada Familia en het Palau Güell.

boqueria-barcelona-must-see

Bron: Expedia

Boqueria

De food market van Barcelona is ondertussen drukbezocht door toeristen vanuit de hele wereld. Vele Barcelonezen die in de buurt wonen komen hier hun boodschappen doen: al het vlees, vis, groenten, fruit etc. worden dagelijks vers aangevoerd. Ook voor een versgeperst sapje kan je hier terecht. Rondom de overdekte markt vind je trouwens ook nog wat barretjes en restaurantjes waar je een hapje of drankje kan verorbereren. Pas wel op je zakken, want er geldt een hoge kans op zakkenrollers!

poble-espanyol-barcelona

Poble Espanyol

Het articiële dorp Poble Espanyol werd gebouwd op Montjuïc in 1929 voor de Internationale Expo. Elke Spaanse streek is er in feite gerepresenteerd in de vorm van architectuur, handicrafts, eten, drinken, etc. Het is leuk om er eens rond te lopen en een hapje te eten. ’s Avonds na sluiting vinden er soms openluchtconcerten plaats. Zeker de moeite van het ontdekken waard!

font-magica-barcelona-fonteinen

Bron: Wikimedia

Font Magica

De magische fonteinenshow moet iedereen een keer gezien hebben vind ik. Al moet ik zeggen dat het echt iets toeristisch is, want lokale vrienden van mij heb ik er voor de eerste keer mee naartoe genomen bijvoorbeeld. Font Magica is een 15 à 20 minuten durende lichtshow met fonteinen die dansen op muziek van Disney (deel 1) en Phil Collins (deel 2). Naar gelang het seizoen zijn er 4 tot 6 voorstellingen per avond en elke avond komen er honderden toeschouwers de show meepikken. Ik ben zelf al verschillende keren geweest.

port-vell-barcelona-pier

Port Vell Pier

Het oude deel van de haven van Barcelona bestond ooit uit pakhuizen en industrieel terrein, maar werd voor de Olympische Spelen van 1992 volledig gerenoveerd. Nu vind je er het grootste aquarium van Europa, een IMAX cinema en het shopping center MareMagnum. De pier aan Port Vell is een leuke plek om met enkele vrienden te chillen, zwierend met je benen over de rand met een drankje in de hand.

Parc de la Ciutadella

Het grootste park van Barcelona is heel populair bij de locals. Je vindt er niet alleen lange, brede lanen met bomen, een monumentele fontein/waterval, een vijver waar je met bootjes kan varen en mooie tuinen, maar ook de Arc de Triomf en de Zoo van Barcelona. Hier kan je dus gemakkelijk een paar uurtjes aangenaam doorbrengen.

 

 

Viewpoints voor leuke panorama shots

Overal waar ik kom, probeer ik een panorama shot van de stad te nemen. Ik vind het leuk om aan het einde van mijn reis een overzicht over de stad te hebben, zodat ik alle plaatsen waar ik ben geweest kan proberen te spotten. Een leuke afsluiter van een city trip vind ik persoonlijk! Hier zijn enkele locaties waar je terecht kan voor zulke leuke panorama shots en die makkelijk te vinden zijn.

Bunkers del Carmen

Shame on me dat ik hier nog nooit geraakt ben. Het is zo’n geliefde locatie voor locals om de zonsop- en ondergang te spotten, een picknick te houden met je lief of blikjes Estrella te ledigen met vrienden. Elke keer zeg ik dat ik er eens heen ga, maar het is er nog geen enkele keer van gekomen. Shame. On. Me. Stuur me zeker jouw foto’s als je er zelf naartoe zou gaan!

bunkers del carmen barcelona

Bron: lievelingsdingen.nl

Mirador de Colom

Aan het einde van La Rambla vind je het 60m hoge Columbus monument. Christoffel Columbus vertrok op zijn eerste expeditie naar de Nieuwe Wereld vanuit Barcelona. Het heeft zestien jaar geduurd voor de stad de toestemming gaf om het monument te plaatsen (de constructeur wou dat alleen Catalanen aan de bouw zouden meewerken). Vandaag kan je in het monument naar boven voor een mooi uitzicht over de stad en de zee.

 

Ontdek deze verborgen pleintjes

Een van de leukste dingen om te doen in Barcelona (vind ik) is het rondstruinen in een bepaalde buurt en dan “geheime” pleintjes ontdekken. Hoewel ik je zeker aanraadt om die aanpak ook te volgen – zo heb je het gevoel alsof je het zelf gevonden hebt – wil ik je toch een aantal pleintjes aanraden die je kan gaan zoeken in de (kleine) straten van Barcelona tijdens je volgende city trip.

plaça reial barcelona

Bron: skyscrapercity

Plaça Reial

Gelegen naast de Ramblas, is dit een favoriete plek bij zowel toeristen als locals. Je vindt er het restaurant Quinze Nits terug (waarover ik al eerder sprak) en nog een heleboel andere barretjes en restaurant. Onder deze palmbomen hangt er altijd een levendig sfeertje dat onweerstaanbaar is.

plaça reial me

Plaça de Sant Felip Neri

Dit is stiekem een van mijn absoluut favoriete pleintjes. Om de een of andere reden beland ik er altijd per ongeluk, maar ik vind het nooit als ik er bewust naar op zoek ben. Het ligt verborgen in de kronkelde straatjes van Barri Gotic en de kerk waar het aan grenst vertoont nog steeds schade na een explosie die er ooit plaatsvond in 1938 (midden in de Spaanse burgeroorlog) en waarbij vooral kinderen stierven die zich verborgen hadden in de kelders van de kerk. In de Middeleeuwen was het plein een kerkhof en ik vind het leuk dat er altijd zo’n doodse stilte hangt.

plaça de virreina barcelona

Bron: X days in Y

Gracia

In de wijk Gracia vind je ook een heleboel pleintjes terug die echt de moeite zijn. Ga bijvoorbeeld ’s morgens een koffietje drinken op Plaça de la Virreina, tijdens de Fieste de la Mercè kan je concerten bijwonen op Plaça de Rovira, en ten slotte geniet je van gezellige barretjes op het nog net niet overtoeristische plein Plaça de la Vila de Gracia.

 

Als je nu nog durft te zeggen dat je je verveelt in Barcelona… dan weet ik het ook niet meer hoor!

Utrecht

Weekendje weg: Utrecht

Ken je dat moment? Dat moment waarop je je realiseert dat je opeens een weekend vrij hebt, de goesting om er op uit te trekken je erg hoog zit en je van een vriendin hoort dat zij in dezelfde situatie zit?

Wat doe jij op zo’n moment?

Zodra dit moment zich bij mij voordeed een paar weken geleden, ging het razendsnel. In mijn hoofd ging ik de plaatsen af waar ik twee à drie dagen naartoe zou kunnen gaan op een budget tripje; niet te ver, maar wel buiten ons Belgenlandje. Ik stelde uiteindelijk Utrecht en Rotterdam voor.

En zo begon het.

utrecht-zwartwit

1 dag in Utrecht

Na nog geen twee uur rijden kwamen we al aan in Utrecht. We parkeerden ons in de parking onder het winkelcentrum Hoog Catherijne. Via het winkelcentrum kwamen we in het centrum van de stad Utrecht terecht. Aangezien we niets gepland hadden, gingen we naar de Starbucks voor een koffietje to start the day en om eens te bekijken hoe we het ontdekken van de stad zouden aanpakken.

We hadden ergens het kaartje “Ontdek Utrecht… voor het eerst” bemachtigd. Hierin staan sommige straten op de plattegrond in het roze. In deze straten hier zou “van alles te zien zijn”. Ik besloot op basis hiervan min of meer een route uit te stippelen. We hebben wel een heel aantal keren van het plannetje afgeweken. Maar zo hoort het ook!

Bloemenmarkt

Via de grachten zochten we de weg naar het Janskerkhof, waar elke zaterdag een bloemenmarkt plaatsvindt. We liepen eerst een beetje verkeerd en kwamen onderweg een andere markt tegen, maar uiteindelijk vonden we de Bloemenmarkt van Utrecht.

Vanaf de Bloemenmarkt liepen we richting de Neude. Onderweg kwamen we een splinternieuw kip & kreeft restaurant tegen in de Oudkerkhofstraat: Yoepz. Het zou die dag voor het eerst opengaan en het mooie interieur was hetgene dat onze aandacht had getrokken. De menukaart is nog redelijk beperkt, maar misschien wordt die later nog uitgebreider? En de openingsuren zijn ook best raar. Vanaf 15u?!

Mooie interieurs was iets wat we later nog vaak zouden tegenkomen in Utrecht. Ze doen er erg hun best om de originele gevels te bewaren en het interieur hip op te leuken. Zo was dat ook bij koffiewinkel Brandmeesters, woonwinkel Nisha en ontbijt-, brunch-, lunch- en high tea spots Broers en Zussen. En dan was er nog een random gebouw waarbij de stijl volledig oud vs. nieuw was, zoals je ziet op de foto hieronder.

Neude

We lunchten bij een leuk italiaans restaurantje op een hoek van het plein, waar ze een overheerlijke (en grote portie) salade met tomaat en buffalo mozarella serveerden. Ook leuk was dat het mooi weer was. We konden dus buiten zitten en mensen kijken. De Neude is een druk plein en je ziet er heel wat soorten mensen langswandelen en –fietsen.

Op het einde van de dag besloten we hier ook afscheid te nemen van studentenstad Utrecht. Dat deden we in de populaire wijnbar Lefebvre. Wij stapten hier binnen om 16u, maar naarmate 17u naderde, stroomde het volk aan en werd de muziek steeds luider en luider binnen, totdat we elkaar bijna niet meer konden verstaan. Dat was onze cue om naar huis te vertrekken.

Domplein

Na een bezoek aan het drukkere deel van de grachten, waar er veel (pop-up) winkels zijn met leuke kleding, hebbedingtjes, decoratiestukken enz., kwamen we op het Domplein terecht. Deze toren kan je vanop vele plaatsen in Utrecht spotten en kan soms handig zijn als oriëntatiepunt. We namen het Domplein als centraal punt om de omliggende straten nog wat meer te verkennen.

Terug bij de grachten ontdekten we dat je een heel stuk naar beneden, echt vlak naast het water, allerlei terrasjes hebt van restaurants en bars waar je “op het water” kan eten en drinken. Het zag er heel leuk uit en het was jammer dat we al gegeten hadden. Het is een drukte van jewelste langs de Utrechtse grachten op zaterdagnamiddag met honderden mensen die het centrum intrekken om met vrienden af te spreken, te shoppen… Maar het was een erg gezellige drukte.

Utrecht: voor herhaling vatbaar?

Utrecht was mij al vaker aangeraden. En dat ga ik vanaf nu ook doen! De sfeer is er levendig en gezellig, er zijn geweldig leuke winkels (mijn portemonnee vond dat misschien iets minder leuk), de mensen zijn er superaardig… het is gewoon de perfecte plek voor een weekendje weg!

Slapen deden we niet in Utrecht, maar in Rotterdam. Eerst twijfelde ik of we niet beter wat langer in deze studentenstad waren gebleven, maar ik zal je volgende week vertellen (en tonen!) waarom mijn spijt onterecht was.

Ben jij wel eens in Utrecht geweest?

Disclaimer: Deze blog post bevat originele afbeeldingen 
en persoonlijke meningen. De links in dit bericht zijn 
vrijwillig toegevoegd en niet voor commerciële doeleinden.

Op reis in eigen land: Lier in twee uur

Afgelopen week kon ik mezelf niet inhouden en begon ik op Skyscanner maar weer eens te zoeken op de combinatie België → Overal naar de goedkoopste vluchten voor het einde van de maand. Omdat ik grote plannen heb voor volgend schooljaar, is mijn huidige prioriteit echter: sparen, sparen, sparen! Daarom zocht ik het wat dichter bij huis.

Afgelopen donderdag had ik examen en daarna, zoals alle Belgen wel weten, was het bijna een verplichting om te genieten van ongelofelijk goed weer: zon, warm, ijsjes, terrasjes… Zulke dingen. Omdat ik goed vooruit heb gewerkt voor mijn volgende examen, kon een namiddagje vrij er wel vanaf. Ik vroeg aan een vriendin die al klaar is met haar examens of ze zin had om er een paar uurtjes op uit te trekken en ze zei meteen ja! Dat heb je als je als eerste van al je vrienden klaar bent met studeren…

Uiteindelijk viel de beslissing op Lier, een stadje op een twintigtal minuten van waar ik woon. Vroeger ben ik er wel eens geweest met mijn tante die er toen woonde, maar dat was vooral voor de jaarlijkse kermis (smoutebollen!!). Zes jaar geleden was ik er ook voor mijn eerste job als promogirl. Maar ook toen zagen mijn kranten, flyers en ik alleen de winkelstraat en het Zimmerplein.

Nu, ouder en wijzer (yeah, right), wou ik graag nog eens teruggaan. Donderdagnamiddag reden mijn vriendin en ik naar het Brugge van Antwerpen. De stad is omringd door het water van de Nete rivier. We zochten een van de zes parkings (maar vonden die niet) en uiteindelijk parkeerden we gedurende twee en half uur in een straat in het centrum voor nog geen €2!

Op de website van het toeristisch centrum van Lier vind je een handig kaartje waarop een wandeling langs de belangrijkste bezienswaardigheden aangeduid staan. We namen dit kaartje als (losse) leidraad om het centrum te verkennen.

Wat kan je zoal zien en doen op twee uur in Lier:

  • De Fortuin: als je het centrum binnenloopt kan je er niet naast kijken. Dit ca. 17de-eeuws gebouw waar vroeger graan werd opgeslagen en later voor verschillende andere doeleinden werd gebruikt, is leuk om te zien!

Fortuin-Lier-Nete-City-Trip

  • Buyldragershuisje: dit huisje staat vlak naast De Fortuin, dateert uit dezelfde periode en was het vroegere gildehuis voor de dokwerkers.

Lier-Nete-City-Trip

  • Zimmerplein: we staken de brug over en belanden op het Zimmerplein, genoemd naar de alom bekende Zimmertoren. Er zijn hier een aantal aangename terrasjes, die we voorlopig links lieten liggen. Ons drankje moesten we verdienen!

Zimmerplein-Lier-Nete-City-Trip

Zimmertoren-Lier-Nete-City-Trip

  • De Gevangenenpoort: vervolgens liepen we richting het begijnhof en passeerden daarbij een oude poort, die blijkbaar De Gevangenenpoort heet en dateert uit 1375! Gedurende vier eeuwen deed de poort ook dienst als Prison (of gevangenis).

Prison-Lier-Nete-City-Trip

  • Het Begijnhof: ik hou van begijnhofjes! Ik bezocht gelijkaardige plekjes in Brugge, Antwerpen en Kortrijk maar het is toch elke keer anders. Het begijnhof in Lier is een van de grootste die ik al heb gezien! De details maken het af en ik hou van de details in Lier. Je kan hier ook de Sint-Margaretha Kerk bezoeken, maar wij kozen ervoor om enkel van het exterieur te genieten.
  • Vestingen: inmiddels nood aan een beetje schaduw en verkoeling, vervolgden we onze wandeling langs een park richting de Kleine Nete. Daar stond een leuke, roze ijskar. We kochten allebei een potje en ik analyseerde met de ijsventer zijn bedrijfscommunicatie vaardigheden. We deden slechts een kort stukje van de vestingenwandeling, want zoveel tijd was er nu ook weer niet. Bovendien begonnen we allebei wel wat dorst te krijgen en mijn gedachten begonnen langzaam aan af te dwalen naar die terrasjes…
  • Grote Markt: in mijn thuisstad heb ik al een wondermooie Grote Markt en de markt van Lier heb ik in mijne jongere jaren al vaak gezien, dus hier spendeerden we niet zoveel tijd. Na een blik op het stadhuis liepen we naar rechts richting de Sint-Gummarus Kathedraal. De bouw van de kathedraal duurde 200 jaar!
  • Sint-Goemmerdeursgangeke: met mijn oog voor het ontdekken van kleine, pittoreske straatjes ontdekte in dit gangetje per toeval. Ik sleurde mijn vriendin er mee naartoe, gluurde door de spleten van houten hekken om de goedverzorgde tuinen van de bewoners te bewonderen en we belanden bij een fancy uitziende bar/brasserie.
  • Kijkpunt: ondertussen compleet gedesoriënteerd, leidde mijn vriendin ons terug naar het Begijnhof. Toevallig merkte ik een leuk kijkpunt op. Het is een soort klok waardoorheen je de Sint-Gummarus kathedraal kan zien.

Lier

  • Andere leuke gebouwen: onderweg terug naar het Zimmerplein kwamen we nog allerlei leuke gebouwen tegen. Wat ik zo leuk vind aan Lier is dat ze de oude vormgeving bewaren maar gebouwen toch opnieuw in gebruik nemen. Zo vond een cultureel centrum een nieuwe thuis in een voormalig meisjesweeshuis en een leescafé in een oud kerkachtig gebouw.

In Lier kan je dus makkelijk op een namiddag alles zien. Ik verkende ook kort de winkelstraten, maar ik was niet gekomen om te shoppen. Mijn lust naar nieuwe oude dingen verkennen was wel voldaan! Het laatste half uur spendeerde ik op een terrasje met zicht op de Zimmertoren. Zalig!

Hoeveel heeft dit uitstapje gekost?

  • Parking: €1,9
  • Benzine: €2
  • Ijsje: €2,6
  • Drankje op terras: €2,2

Totaal: €8,7

Ben jij al eens naar Lier geweest? Welke plekjes in België kan je nog aanraden voor een daguitstapje?

Ik wil naar… Boedapest!

Nu ik geslaagd ben in het zodanig organiseren van mijn schoolwerk dat ik ook nog tijd heb voor andere dingen – zoals mijn werk bij de Starbucks, afspreken met vrienden en natuurlijk blogberichten schrijven – had ik ook de neiging om te gaan nadenken over een reisje. Voorlopig zit dat er toch nog steeds niet in. Ten eerste blijft reizen vanuit België duur en ten tweede blijf ik veel schoolwerk hebben. Bovendien heb ik net een nieuwe laptop gekocht en staat de iPhone 6 ook op mijn verlanglijstje. Soms moet je (jammer genoeg) prioriteiten stellen en als student in Communicatie is mijn bereikbaarheid momenteel belangrijker.

Ik blijf natuurlijk wie ik ben en wie ik ben, is iemand die doodgraag op reis gaat. Momenteel ben ik vaak intensief (i.e. nog intensiever) aan het luisteren als mensen over hun reizen vertellen. Ik moet toch op de een of andere manier aan mijn trekken komen, niet waar? Er zijn twee dingen die ik altijd antwoord als reactie op andermans reisanekdotes: “O, daar ben ik ook geweest!” of “Cool! Daar wilde ik ook altijd al eens naartoe!” Daarom heb ik besloten jullie de komende weken te vertellen waar ik graag (dit jaar) naartoe zou gaan als de mogelijkheid zich voordoet. Het zijn haalbare locaties – binnen Europa dus – maar ik droom natuurlijk wel van iets onhaalbaardere locaties (*kuch* Australië *kuch*).

Ik wil naar Boedapest omdat…

1. Boedapest een hoofdstad is

Ja duh! Wie weet nu niet dat de hoofdstad van Hongarije Boedapest is? Of op z’n minst dat het een hoofdstad is! Als je mijn blog al even volgt, weet je dat het mijn doel is om alle hoofdsteden van Europa te bezoeken. Ik zou het niet erg vinden om te beginnen met Buda en Pest!

Credit: Aaron Swartjes

 2. Boedapest in het Oost-blok ligt

Ik ben nog nooit in Oost-Europa geweest. Budapest lijkt me dus een mooie plek om mee te beginnen! Na enkele inwoners uit de stad te hebben ontmoet, denk ik dat ik mijn weg er wel zal weten te vinden.

3. Boedapest schoonheid in al haar pracht voorstelt

Boedapest staat hoog op mijn verlanglijstje omdat ik er al zoveel positieve dingen over heb gehoord en er zo’n mooie foto’s van heb gezien. Tik “Budapest” maar eens in in je favoriete zoekmachine en verwonder je ook maar over die wonderlijke foto’s. Je zou voor minder onmiddellijk willen vertrekken!

(Bron: placesonline.com)

4. er van die helderblauwe thermische baden zijn

Als je dat ziet, dan wil je er toch meteen eens inspringen? Bovendien zegt iedereen dat je niet naar Boedapest kan gaan zonder eens gebaad te hebben in een van de thermen. Ik zou er geen nee tegen zeggen!

(Bron: brooklynpaper.com)

5. er een historische wind waait

Er blaast een historische wind door Buda en Pest en ik zou graag die wind eens door mijn eigen haren voelen waaien. Ideaal om gewoon rond te kuieren door de straten. Dus… Wanneer mag ik gaan?

Ben jij wel eens naar Budapest geweest? Alle tips zijn welkom – echt waar!

Paris – City of Lights and Gypsies

paris 3

A walk about Paris will provide lessons in history, beauty, and in the point of Life. -Thomas Jefferson

Deze quote is zo relevant voor mijn city trip naar Parijs dat ik het niet kon laten om hem hier te vermelden. In dit blogbericht zullen jammer genoeg geen foto’s te zien zijn – sorry, het wordt geen prentenboek zoals anders. Als je nog niet kan raden waarom (cf. de titel, hint hint) dan kom je dat zo meteen wel te weten.

1. Lessons in History

Veel Amerikaanse schrijvers zijn al in Parijs gaan wonen. Denk maar aan Gertrude Stein en Ernest Hemingway. Waarom? Dat legt Owen Wilson een pak beter uit dan ik in de film Midnight in Paris. Het komt er gewoon op neer dat elke straat in Parijs geschiedenis uitademt. Samen met de geur van verse baguetten en macarons.

Gil: This is unbelievable! Look at this! There’s no city like this in the world. There never was.
Inez: You act like you’ve never been here before.
Gil: I don’t get here often enough, that’s the problem. Can you picture how drop dead gorgeous this city is in the rain? Imagine this town in the ’20s. Paris in the ’20s, in the rain. The artists and writers!
Inez: Why does every city have to be in the rain? What’s wonderful about getting wet?

Dit zijn de openingszinnen van de film Midnight in Paris, geschreven en geregisseerd door Woody Allen en een must-see voor iedereen die van Engelse literatuur houdt. En van Owen Wilson en Rachel Adams. En van Parijs natuurlijk! Hier krijg je nog een leuke blik op Parijs, waarvan je de helft van de scènes vast wel herkent en dat vergezeld gaat van een leuke melodietje.

Maar deze trip naar Parijs ging natuurlijk niet om de Amerikaanse schrijvers die naar de lichtstad kwamen om er in elk hoekje en gaatje inspiratie voor hun meesterwerken te vinden. Aaron, mijn beste vriend, en ik misten deze stad en wilden graag nog eens terug. De plekjes die ik noodzakelijk nog eens opnieuw wilde zien omdat ik er zo graag ging toen ik twee weken op taalstage was, waren het Quartier Latin, waar je een driegangenmenu kan eten voor €10, waar je in kleine theaterzaaltjes naar absurd toneel kan gaan kijken (zoals wij op schoolreis deden) en waar het elke dag van de week gezellig druk is.

Quote by Ernest Hemingway

Quote by Ernest Hemingway

Hier bevindt zich ook één van de meest bekende boekenwinkels ter wereld: Shakespeare & Company. De eerste keer vond ik deze winkel per ongeluk en was me niet bewust van de historische belangrijkheid ervan. Het was gewoon een leuke librairie stampensvol Engelstalige boeken. Rijen kasten sieren de muren met drie achter elkaar – telkens wanneer ze de ene kast opzij schoven kwam er een andere tevoorschijn. Bergen boeken op tafels waarvan de poten krombogen van het gewicht, waarnaast nog meer stapels boeken lagen. Als je hier niet vind wat je zoekt… Dan bestellen ze het voor je! How awesome is that?!

Verder wilde ik nog rondkuieren op de Place du Tertre en hoopte ik de zon te zien ondergaan over Parijs, zittend op de trappen voor de Sacré Coeur terwijl iemand voor achtergrondmuziek zorgde. Lucky me, I got all of my wishes!

2. Lessons in Beauty

Op vraag van Aaron gingen we de eerste dag naar Centre Pompidou, waar ik al wel enkele keren langsgelopen was, maar nog nooit binnen was geweest. Blijkbaar zijn enkele verdiepingen gratis voor EU-studenten (nl. die met de vaste collectie, die 2 verdiepingen beslaat), dus hebben we binnen een kijkje genomen. Ik ben geen museumpersoon en ik weet niet of het daardoor komt, maar ik kreeg zo’n verschrikkelijke hoofdpijn toen we bijna de eerste verdieping gedaan hadden, dat ik niet veel van de tweede verdieping gezien heb. Desondanks vind ik Centre Pompidou zeker een aanrader. Het gaat hier allemaal om moderne kunst en is zeker interessant om naar te kijken, ook voor een museumleek als ik. Hoe recenter de kunst, hoe mooier ik het vond. Ook het restaurant op het dak, Georges, is de moeite waard om eens een kijkje te nemen, hoewel de prijzen om iets te consumeren niet bepaald in mijn budget pasten.

Na een wandeling in de Beaubourg, de buurt waarin het museum gesitueerd is, liepen we alle trappen op naar de Sacré Coeur, keken er naar de zonsondergang, trokken tientallen foto’s en trokken naar Place du Tertre. In de winter is het hier heel wat minder druk dan in de zomer. Dan zijn staat het er vol met artiesten die hun schilderijen verkopen. Toen wij er rondliepen, waren enkel de portrettekenaars nog steeds prominent aanwezig.

De tweede dag zagen we de Notre Dame bij daglicht. We hebben lang gezocht naar de ingang om naar boven te mogen, maar toen we die eenmaal vonden stond er een lange rij. Bovendien was de gevoelstemperatuur in Parijs heel laag, dus hadden we niet veel zin om in de kou te wachten.

Een wandeling langs de Seine is heel aangenaam. De bruggen, het snelstromende water, de restaurantboten… In de zomer is het heel leuk om naar beneden te wandelen en vlak aan het water te picknicken. Deze tijd van het jaar staat er een koude wind, maar de kraampjes die vintage posters, kaarten, boeken, platen enz. verkopen, leiden je daar makkelijk van af. ’s Avonds zijn de bruggen en gebouwen in Parijs mooi verlicht, vandaar de nickname Ville Lumière.

Aaron wilde graag naar het Parc de la Villette. Hij had daarover geleerd in zijn architectuurlessen en ik wilde hem deze kans niet ontnemen. Ik moet bekennen dat ik nog nooit van dit park had gehoord en vond dat eigenlijk vreemd toen ik er eenmaal een bezoekje aan had gebracht. Het is zeker de moeite van een visite waard, zowel overdag als ’s avonds, want ook dit park is dan mooi verlicht.

Wat minder mooi genoemd kon worden, was het appartement waar we verbleven en dat ik gevonden had via AirBnB. Dit was de derde keer dat ik met deze organisatie een verblijf boekte, maar het was de eerste keer dat het eerder tegenviel. Gelukkig moesten we niet veel betalen en kregen we een korting omdat het appartement niet goed onderhouden was. Het kan niet altijd meevallen…

3. Lessons in the Point of Life

Dankzij Aaron heb ik heel wat bijgeleerd over dingen waar ik nooit eerder op gelet had, zoals de folies die strategisch gepositioneerd staan in Parc de la Villette en enkele architecturale kunstwerken die in Centre Pompidou staan. Maar ik heb ook enkele andere dingen moeten ondervinden.

Paris

Mijn iPhone is één van mijn dierbaarste bezittingen. Ik draag er goed zorg voor, want ik gebruik het heel de dag door. En een stuk van de nacht als ik heel eerlijk ben. Het is een verlengstuk van mij. Het bevat mijn herinneringen, ideeën en foto’s. Het zorgt voor mijn communicatie met de buitenwereld. Ik was voor de allereerste keer in mijn leven op stap zonder horloge, een grote stap voor mij. Mijn iPhone was mijn klok. Ik ben iemand die altijd moet weten hoe laat het is, hoeveel tijd ze nog heeft om dingen te doen. Toen enkele zigeuners in Parijs mijn iPhone van me roofden, heb ik me dan ook onbewust verzet. De twee allochtone meisjes die deden alsof ze niet konden praten en met hun klipborden en pennen zwaaiden begonnen opeens tegen ons te duwen en te trekken. Zulke meisjes staan letterlijk overal in Parijs en Aaron en ik hadden al eerder gemerkt dat de meisjes wel degelijk een stem hebben. Het was echter de eerste keer dat we ze zo agressief zagen. Op een bepaald moment waren de meisjes met z’n tweeën tegen mij aan het stompen en porren, maar ik liet me niet doen en duwde gewoon terug, ervoor zorgend dat mijn iPhone die in mijn jaszak zat steeds bedekt was door mijn handtas, die ik stevig tegen mij aanklemde, zoals ik altijd doe. Enkele seconden later, toen ik besefte dat ze toch mijn gsm hadden meegegrabbeld, stortte mijn wereld dan ook even in elkaar. Alles weg – mijn foto’s, mijn contact met thuis, mijn klok, mijn notities, mijn nieuwe hoesje, mijn foto’s, mijn foto’s, mijn foto’s…

Al snel had ik echter door dat er niets meer aan te doen was. Ik liet mijn gsm-nummer blokkeren en probeerde mij erbij neer te leggen. Natuurlijk was het een grote domper op de rest van mijn dag, maar ik was vooral verbaasd dat ik er zo goed mee om ging. Ik denk dat dat iets is dat ik geleerd heb de laatste maanden. Er zijn belangrijkere dingen in de wereld. Ze hebben mij geen pijn gedaan, ik heb mijn identiteitsbewijs en portemonnee nog. Het was niet alsof ik in the middle of nowhere zat, helemaal alleen, zonder enige uitweg. Uiteindelijk vond ik het naast spijtig vooral irritant. Hoe vaak ik wel niet op automatische piloot naar mijn iPhone heb willen grijpen om dan te beseffen dat die er niet meer was. En dan zeggen ze dat we afhankelijk worden van technologie. Mijn nieuwe doel was te bewijzen dat dat niet zo was! Bovendien kon ik zo nog extra genieten van mijn omgeving, in plaats van altijd van alles een foto te willen maken, in plaats van altijd te willen in checken op Foursquare. Het lastige is dat ik alles wat we gedaan hebben zelf moet herinneren, omdat ik geen chronologische lijst van foto’s heb en een lijst met namen om de plaatsen te benoemen.

Misschien vraag je je ook af hoe ik eigenlijk naar Parijs ben gegaan – zeker als je weet dat ik niet met de trein of het vliegtuig ben gegaan. Ik zal het maar gewoon zeggen: ik heb gelift! En het meest verrassende van al: ik ben geen enkele keer mijn geduld verloren! Het duurde dan wel zeven uur, maar het was een avontuur en de spanning hield het leuk. Zou er iemand stoppen? Zouden ze de juiste richting uitgaan? Is het een life lesson? Nee. Maar het is wel een les die ik de afgelopen maanden heb geleerd. Zoals wij dat zeggen: “Geduld is een schone zaak.”

In ieder geval zou ik er nog graag op willen wijzen dat pickpocketting niet alleen in Barcelona, maar ook in Parijs erg veelvoorkomend aan het worden is. Bovendien heb ik gehoord van een Parijzenaar dat er de laatste weken opvallend meer underground activity is. Ik ben nog nooit bestolen – behalve van mijn fiets, maar daar was zelf ik niet bij. Het moest ooit eens gebeuren, denk ik dan. Ik heb al veel te veel geluk gehad.

Behalve de vals-stomme zigeunermeisjes is er nog een andere techniek waar we mee in aanraking zijn gekomen. In Montmartre, beneden aan de funiculair en de trappen om naar de Sacré Coeur te gaan, staan er enkele zwarte mannen met touwtjes die ze rond je vinger willen strikken zodat je niet meer weg kan. Daar hebben ze Aaron zelfs bij zijn jas gegrepen om hem tegen te houden, maar gelukkig zijn we er ook dan weer heelhuids en met al ons gerief vanaf gekomen.

Mijn bedoeling is niet om mijn lezers schrik aan te jagen, maar om hen bewust te maken. In drie jaar tijd zijn de dieven niet alleen slimmer geworden, maar is ook hun aantal vermeerderd. Ik ben heel voorzichtig met mijn spullen en heb steeds slotjes aan mijn rugzak hangen zodat niemand er in kan zitten als ik even niet kijk. Maar je mag dit je beeld van Parijs niet laten verpesten. Het is nog steeds één van mijn favoriete steden waar ik al geweest ben. Ik raad het nog steeds aan als city trip. De boodschap waar ik de nadruk nog eens op wil leggen, ook al ken je deze ongetwijfeld al, is: be aware of pickpockets, because they are everywhere!

Paris

//