Student Budget Travel: 48 uur in Keulen

Ik had het al een keer laten vallen: het laatste weekend van oktober ben ik een paar dagen naar Keulen gegaan. Mijn eerste keer in Duitsland was het. Echt waar. In totaal was ik 48 uur in de karnavalsstad en spendeerde er niet meer dan een studentenbudget.

Van woensdag 22 tot vrijdag 24 oktober was ik op driedaagse met de opleiding Meertalige Professionele Communicatie. Mijn medestudenten van de Universiteit Antwerpen en ik trokken naar mijn buurstad Willebroek om er te luisteren naar enkele “mensen uit het vak”. Het was veel interessanter dan het klinkt – en dan ik had verwacht, eerlijk gezegd – maar deze driedaagse zorgde er ook voor dat ik voor het eerst een weekend had waarin ik geen deadlines – nu ja, maar één deadline –  moest halen…

Oftewel, ik zag de kans om er nog eens op uit te gaan. En ik greep ze.

 Vrijdagnamiddag carpoolde ik naar Keulen met BlaBlaCar – een rit van maar €12, in tof gezelschap. Ik werd afgezet aan de rand van de stad en nam de tram (kaartje €1,9) naar het station, waar ik nog een keer moest overstappen. Mijn Couchsurfing hosts, een jong Duits koppel, woont in de buurt Hansaring. Ik had er een eigen kamer met zetelbed en leuk gezelschap dat graag de tijd nam om met me op café te gaan de avond dat ik aankwam om het Kölsche bier te proberen in een typisch café (nee, geen Brauhaus!). Nee, het bier is helemaal niet speciaal: gewoon 20cl bier in een tubevormig glas. Ik trakteerde!

Kölsche bier

De volgende dag deden we op het gemak. We ontbeten laat, deden onze jassen aan en trokken erop uit. Onze verkenning van Keulen begon met een wandeling langs de Rijn. Er was een vlooienmarktachtig iets, met interessant uitziende spullen. We kwamen dichterbij de liefdesbrug met een pak meer slotjes aan dan de equivalente brug in Parijs. Aan de overkant gingen we naar boven in de Triangel toren voor een panoramisch uitzicht over de karnavalsstad.

Eenmaal terug langs de andere kant van de brug der slotjes verkenden we de Altstad. We aten een superlekkere versgemaakte pizza in een tentje waar ik zelf nooit zou zijn binnengegaan en eindigden onze wandeling in de supermarkt waar we ingedriënten voor het avondmaal insloegen. Toen we terug thuis waren, was het tijd voor een late siësta – oftewel: ik werkte aan die ene deadline – tot een vriendin van mijn gastvrouw arriveerde. Change of plans: we zouden uit eten gaan.

KeulenToen het eenmaal tijd was om de stad weer in te trekken, was het al laat. Hansaring is ook bekend om zijn Turkse cultuur: het zit er vol Turkse families, Turkse (fastfood) restaurants, Turkse supermarkten en kledingwinkels etc. Dus, raad eens waar we naartoe gingen?

Keulen

Het was een splinternieuw restaurant en zag er heel leuk en modern uit. Het eten was ook nog eens lekker en dat voor een redelijke prijs – en om 23u ’s avonds! Na ons avondmaal leerde ik mijn nieuwe Duitse vrienden nog een nieuw woordje: “een slaapmutsje”. Dat was namelijk wat we nog gingen drinken… in een homobar. Mijn eerste ooit. Ik had er al heel wat verhalen over gehoord – over de homobars in Keulen, bedoel ik – blijkbaar is dat daar een echte… cultuur.

In ieder geval, de volgende ochtend sliepen we allemaal uit voordat mijn hosts, mijn rugzak en ik opnieuw de stad introkken. Ik had namelijk een rit terug naar Brussel geregeld en de afspreekplaats was aan het station in het centrum. Jammer genoeg was er een betoging bezig: de anti-islam nazi’s tegen de pro-allochtonen.

KeulenAangezien de afspreekplaats nu onbereikbaar was, trokken we wat dieper het centrum in om een koffietje te gaan drinken terwijl we wachtten tot ik een nieuwe afspreekplaats had geregeld. Het centrum binnengeraken bleek niet makkelijk, eruit geraken gelukkig wel. Nog geen half uur nadat we op de snelweg reden, kreeg ik een sms van mijn host dat het serieus uit de hand aan het lopen was in Keulen. Er waren echte rellen uitgebroken en dingen kapotgemaakt.

Ik zweer je, ik had er niks mee te maken!

KeulenEenmaal terug thuis, moest ik nog met de metro en trein om terug naar huis te raken, maar dankzij de nieuwe vriend die ik op de heenweg gemaakt had – en die ik heb meegesleurd op de terugweg – vloog de tijd voorbij. Er zijn al plannen voor een reisje binnen een paar maand. Ik kan al niet wachten om jullie erover te vertellen!

Ik zal nu even in categorieën opdelen hoeveel ik heb uitgegeven, zodat je een idee krijgt van hoe reizen helemaal niet duur hoeft te zijn zonder aan luxe in te boeten:

  • Eten & drinken: €24,8
  • Vervoer: €45
  • Souvenir: €1,1
  • Giften & traktaties: €10,79

Totaal: €81,69

Zoals je ziet: geen verblijfskosten en alle vervoer (metro, trein, tram, carpool) aan een redelijke prijs. Dat is eigenlijk hoe het meestal gaat: ik geef veel uit aan vervoer en voeding en krijg een verblijfplaats, vrienden en een onbetaalbare ervaring in de plaats. Ik ben relatief verwend geweest en ik kan best wel een beetje comfort verdragen. Ik heb aan niet veel luxe moeten inboeten om aan dit bedrag te komen. Met een beetje vindingrijkheid kan je meer uit je reis halen dan je erin steekt. Probeer het gewoon een keer!

 

Hoeveel geef jij uit op een citytripje zoals dit? Ben jij wel eens naar Keulen geweest?

5 favoriete momenten van afgelopen jaar

Om het vieren van één jaar Claudia Goes Abroad af te ronden, deel ik met jullie graag 5 momenten waar ik meteen aan denk ik als terugkijk op een jaar dat uit zoveel topmomenten bestaat dat het moeilijk is er slechts 5 uit te kiezen die er echt bovenuit steken. In een blogbericht uit de Erasmusserie  schreef ik over hoe het in de lessen aan de Universitat de Barcelona vaak ging over het idee dat je geheugen selectief is en dat wat je je herinnert iets meer zegt over jou. Wel, ik nodig je uit om tijdens het lezen uit mijn opsomming op te maken wat je wil!

5 topmomenten van de laatste 12 maanden

[Deze opsomming is opgesteld in willekeurige volgorde.]

1. Liften naar Parijs

Velen verklaarden me gek, maar liften wordt minder en minder een taboe. Ik heb afgelopen jaar heel wat mensen leren kennen – eerder mannen dan vrouwen, dat geef ik wel toe – die eens of meerdere keren gelift hebben naar verschillende locaties op verschillende afstanden. Als ik zo’n verhalen hoor, dan word ik vanzelfsprekend nieuwsgierig en wil ik dat ook eens proberen. Is dat naïef? Misschien. Voor mijn vertrek heb ik verschillende mensen om tips en waarschuwingen gevraagd, het internet uitgepluisd naar hulp en vooral veel gestrest over wat er allemaal zou kunnen mislopen. De opluchting toen onze eerste chauffeur een vriendelijke Hollander bleek te zijn, nam een groot deel van de stress weg! Toen het daarna ook steeds vlotter ging, kreeg ik er meer en meer plezier in. Het enige wat tegenviel, was het weer. Na een hele dag koukleumen, wil je het liefst alleen maar in een zetel kruipen met een grote tas warme chocolademelk en een leuke serie op tv. Eigenlijk moest de reis nog maar net beginnen. Parijs bezoeken vanuit het idee dat ik was komen liften – en zo ook terug naar huis zou gaan – maakte de ervaring heel anders. Ik heb dit nu geprobeerd en wil het zeker nog een keer doen! Het is spannend, omdat je niet weet in wiens wagen je terecht gaat komen en of het zal klikken met die persoon. Het is een avontuur, omdat je je eigenlijk volledig in het onbekende stort. Voor ik op Erasmus ben geweest, zou ik dit nooit gedurfd hebben!

Parijs

2. Voor de eerste keer Couchsurfen

Mijn reis naar Lissabon was in veel opzichten erg spannend. Ik was voor het eerst in Lissabon, maar ook voor het eerst in Portugal, een land waar ik de taal niet van sprak en eigenlijk bijna niets over wist. Ik was er bijvoorbeeld niet eens van op de hoogte dat er een uurverschil is! Maar goed. Wat nog voor een extra tikje spanning zorgde, was dat ik voor de eerste keer zou gaan couchsurfen. Wat houdt dat in? Op de website zocht ik tussen de profielen van beschikbare hosts in Lissabon naar een man of vrouw die een slaapplaats voor me had en met wie ik enkele interesses deelde. Wat me een gerust stelde, was dat mijn allereerste host een jonge vrouw was. Het was avond toen ik het centrum inwandelde op zoek naar de plek waar we hadden afgesproken en als ze niet kwam opdagen of me op straat zou zetten, had ik nergens om naartoe te gaan. Ik had geen adressen van hotels of hostels (die ik me trouwens ook niet kon veroorloven) en wist ook net precies waar ik was. Ik volgde gewoon blindelings de instructies die ik had gekregen. Slim? Niet echt, nee. Dat heb ik me toen ook bedacht. De opluchting toen mijn host de supertoffe en lieve Cilene was die ik ook had verwacht te ontmoeten na haar profiel gelezen te hebben, was overweldigend. De adrenaline stroomde nog de rest van de avond en nacht door mijn lijf. Na deze superervaring, ben ik opnieuw couchsurfend gaan rondreizen in de paasvakantie, met hosts in Dublin, Edinburgh en Glasgow.

Quote

3. Op Erasmus vertrekken

Sinds mijn zestiende heb ik mijn ouders lastig gevallen met de vraag of ik een jaar naar Amerika mocht om er naar school te gaan. Vier jaar lang hebben ze me gezegd dat ik maar moest wachten tot ik op Erasmus ging. Mijn dromen en plannen voor dat semester stapelden zich torenhoog op en de opwinding was bijna niet te houden. Kleine uitbarstinkjes van geluk ontstonden onder andere toen ik van de UA te horen kreeg dat ik naar Barcelona zou gaan en nogmaals toen de UB mij een officiële welkomstbrief stuurde. Het heeft enkele dagen geduurd, eenmaal gearriveerd, voor ik voldoende gekalmeerd was om nuttig met mijn tijd te beginnen omgaan. Ik hoop ooit nog eens met zoveel spanning en plezier naar iets te mogen uitkijken (ook al hoeft dat niet meer zó lang te duren)!

Quote

4. Vliegen met een luchtballon

Toen mijn mama voor mijn veertiende verjaardag een luchtballonvaart had verwisseld voor een rit in twee limousines naar een diner en de bioscoop, was ik heel even teleurgesteld. Toen ik echter het plezier van mijn vrienden zag – ik geef toe dat mijn hart ook wel sneller begon te slaan toen ik een zwarte en witte limo zag voorrijden (ik was destijds niet op de hoogte van wat er zou gebeuren) en dat dat nogmaals gebeurde toen de limo’s voorreden aan de trappen van de Kinepolis Antwerpen en iedereen nieuwsgierig naar ons keek – was dit echter het perfecte verjaardagsfeestje. Toen ik dit jaar hoorde dat ik een luchtballonvaart mocht maken, greep ik dan eindelijk mijn kans! Het is iets speciaals, vliegen in zo’n luchtballon. Het enige wat het nog leuker had kunnen maken, was als de vaart over mijn eigen stad had plaatsgevonden. Jammer genoeg mag er buiten bepaalde regio’s niet gevlogen worden. De stilte up in the air is drukkend, maar toch galmden mijn groeten naar de mensen beneden luid en duidelijk door de straten. Een beetje te luid – oeps!

BMW Balloon

5. Al reizend en studerend mijn Bachelor diploma halen

Tijdens mijn Erasmus ging ik zowat elk weekend wel ergens naartoe. Tussendoor had ik 5 deelexamens te maken, 19 boeken te lezen en 7 papers te schrijven. Dat combineren vergde veel discipline en het beste van mijn planningsvaardigheden, maar uiteindelijk slaagde ik voor al mijn vakken en ging daarbovenop maar liefst 42 dagen van de 150 op reis/uitstap. Ik had al wel verwacht dat, als ik terug in België naar school moest, ik deze combinatie van reizen en studeren niet vol zou kunnen houden. Ten eerste moest ik terug wat geld verdienen en ten tweede kosten vluchten vanuit België nu eenmaal een pak meer dan vanuit Spanje. Terwijl dat mijn verjaardag – en de paasvakantie – naderden, besefte ik dat ik juli niet zou halen zonder een reisje te maken. Oorspronkelijk zou ik slechts een week gaan, maar dat zijn uiteindelijk 11 dagen rondtrekken in Ierland en de UK geworden. De druk om mijn masterscriptie op tijd af te krijgen werd groter en groter. Uiteindelijk werd het zelfs even te veel. Na de examens is gebleken dat ik dat jaar uitstekende cijfers had gehaald. Misschien is studeren en reizen dan toch the way to go voor mij! Mij zal je niet horen klagen!

Bron: Telegraph

Wat volgens mij steeds terug keert, is dat de opgesomde momenten gebeurtenissen zijn waarop ik voelde dat ik leefde. Ik was alert, deed niets op automatische piloot, genoot van elk ogenblik en nam risico’s door uit mijn comfort zone te stappen. Ik sprong met beide voeten tegelijk in het diepe en vloog. Het zijn momenten waar ik reikhalzend naar uitkeek en die dan eindelijk plaatsvonden. Momenten waar ik trots op ben en met veel plezier naar terug kijk. Momenten die mij doen hopen dat er snel nog meer zullen volgen. Maar uiteindelijk is het altijd je eigen keuze. Jij beslist of ze plaatsvinden of niet. Dit jaar heb ik besloten, dat als ik iets wil het ook zal gebeuren. Mijn favoriete quote, las ik voor het eerst op een random houten kist: Happiness is not a destination, but a way of life. En daar ga ik helemaal mee akkoord!

Quote

 

Ierland: 48 uur in Dublin

Mijn verjaardag is voorbij, de 21ste lente alweer. Dat moest op een gepaste manier gevierd worden. Ik kocht een vliegtuigticket naar Dublin, de hoofdstad van de Ierse Republiek. Dat was al in maart, dus had ik nog genoeg tijd om te beslissen of ik zou rondreizen in Dublin of zou overvliegen naar het Verenigd Koninkrijk. Ook moest ik nog  inschatten hoelang ik zou wegblijven, want de paasvakantie is immers blokvakantie. Uiteindelijk zou ik op 8 april (mijn verjaardag) ’s avonds aankomen in Dublin en 10 april ’s ochtends weer doorvliegen naar Edinburgh, Schotland.

Uiteindelijk was ik dus 48 uur in Dublin. Tijdens mijn vorige reisjes had ik niet bijzonder veel voorbereidingen getroffen, maar aangezien ik nu onder tijdsdruk zat, had ik toch een lijstje opgesteld met dingen die ik wilde doen en ook heb gedaan.

5 Things To Do in Dublin

1. Saint Patrick’s Cathedral

Ik was ruim te laat voor  Saint Patrick’s Day dat op 17 maart wordt gevierd. De feestdag is genoemd naar deze kathedraal. Wat houdt dat feest voornamelijk in? Zuipen, onnozel doen, zuipen, feesten, en nog meer zuipen. O ja, en de straten zien dan niet zwart, maar groen van het volk.

Hoewel ik niet binnen ben geweest – er was een mis bezig op dat moment – is de kathedraal vanbuiten ook al de moeite waard om te zien.

Saint Patrick's Cathedral

2. Molly Malone

Op Grafton Street staat het beeld van Molly Malone, dat haar naam te danken heeft aan het liedje dat je hier kan beluisteren. Sommigen kennen het misschien als Cockles and Mussels of In Dublin’s Fair City. Het beeld staat er sinds 1988. Molly kreeg niet alleen een plekje op een van de drukst bezochte kruispunten in Dublin, maar ze werd ook geëerd met haar eigen feestdag: 13 juni is sindsdien Molly Malone Day.Molly Malone Dublin

Traveler

3. Trinity College

De universiteit van Dublin is gebouwd in 1592, waardoor het de oudste universiteit van Ierland is. Dat wil zeggen dat dit gebouw nog dateert uit de tijd van Elizabeth I! Verschillende delen van Trinity College zijn opengesteld voor bezoekers, zoals de bibliotheek waar je The Book of Kells kan bekijken. Dit boek bevat o.a. vier evangeliën in het Latijn uit de Bijbel. Mede dankzij The Book of Kells is Trinity College de tweede meest bezochte attractie van Ierland!

Natuurlijk had ik geen tijd om binnen te gaan, maar ik heb het wel langs buiten gezien. Eerlijk gezegd had ik ook de tip gekregen dat ik, als ik dan toch maar twee dagen in Dublin was, mijn tijd daar niet aan hoefde te verspillen. Er zijn nog zoveel andere dingen te doen die minder tijd vergen!

Trinity College - Ingang aan College Green

4. Kilmainham Gaol

Ten eerste, ‘gaol’ is de Ierse schrijfwijze voor ‘jail’, wat ‘gevangenis’ betekent. Eerlijk is eerlijk, de voornaamste redenen waarom ik hier wel een toegangsticket voor nam en niet naar Trinity College zijn 1) ik wilde altijd al eens een gevangenis binnenin zien en 2) de toegangsprijs voor studenten is €2. De busrit vanaf College Green duurt een kwartier en ik raad een bezoek aan deze gevangenis zeker aan (ook al was het binnen op een bepaalde manier nog kouder dan buiten).

Kilmainham Gaol werd gebouwd in 1792 en is bekend omdat er zoveel Ierse politieke leiders opgesloten werden door de Britten. De cellen waren bedoeld voor 1 à 2 personen, maar zaten propvol met 8 à 9 mannen. Vrouwen en kinderen bleven op de gangen, die wel de gaten voor ramen hadden, maar dan zonder de vensters erin. De bouwers dachten dat de hallen zo goed verlucht werden, zodat ziektes zouden vermeden worden. Natuurlijk was net eerder het omgekeerde van toepassing: toen ik door de gangen liep, waren er wel vensters, maar was het nog steeds steenkoud.

Welkom in Kilmainham Gaol

Aan dit kruis werd een verrader geëxecuteerd. Aan de andere kant staat er ook zo'n kruis waar 11 anderen hetzelfde lot ondergingen.

Aan dit kruis werd een verrader geëxecuteerd. Aan de andere kant staat er ook zo’n kruis waar 11 anderen hetzelfde lot ondergingen.

Een van de kille gangen in Kilmainham Gaol

De nieuwe vleugel werd als locatie gebruikt voor zeven verschillende films, waarvan The Italian Job en Indiana Jones er slechts een paar zijn. Vijf andere films spelen zich af in andere delen van de gevangenis.

Traveler

Traveler

IMG_3573

5. Jameson Distillery

Meest bezocht is waarschijnlijk de Guinness Brewery & Storehouse, maar ik had een goede reden om toch voor Jameson te kiezen: gratis toegang. De prijs om beiden te bezoeken is niet goedkoop, in tegenstelling tot vele andere musea die je bijvoorbeeld kan bezoeken. Mijn host bij wie ik verbleef in Dublin had echter nog een uitnodiging gevonden bij zijn fles Jameson whiskey, die hij een keer cadeau had gekregen. Aangezien zo een bezoek hem helemaal niet interesseerde, mocht ik de oude Jameson Distillery een bezoekje brengen.

Persoonlijk vind ik de rondleiding zijn prijs niet waard. Wat ik wel leuk vond – hoewel ik er niet aan mocht deelnemen – was de whiskeyproeverij, waarbij Schotse, Amerikaanse en Ierse whiskey vergeleken werden. Acht mensen – of moet ik zeggen: mannen – mochten deze tasting uitvoeren en kregen achteraf aan ‘officieel Jameson diploma’ dat aantoonde dat ze nu professionele whiskey-proevers waren.

Traveler

IMG_3579

IMG_3585

Nog enkele andere dingen zijn een korte vermelding waard:

Henry en Mary Street lopen op elkaar verder en zijn eigenlijk een ouderwetse winkelstraat gevolgd door een straat arbeidershuisjes.

De Smithfield Chimney Tower in Smithfield Village. Eerlijk gezegd is de enige reden waarom ik er niet ben geweest dat ik de ingang niet kon vinden. Anders had ik wel van een uitzicht over Dublin willen genieten. (Toegang €3,5)

Ik liep elke ochtend en avond onderweg naar mijn verblijfplaats langs Christ Church Cathedral. Net zoals bij de Sagrada Familia in Barcelona voelde ik dan ook de behoefte niet om er ook effectief naar binnen te gaan.

Hoewel ik er zelf niet geweest ben, heb ik vaak gelezen over The Celt, de bekendste Irish pub waar ’s avonds live music gespeeld wordt en dat zowel voor locals als toeristen een geliefde plek is. Zelf ben ik naar The Temple Bar in de uitgaanswijk Temple Bar geweest. Dit is de beroemde rode pub van op de postkaartjes die een van de hoeken van een kruispunt in deze wijk vormt. Het is enorm binnenin en er wordt eveneens live music gespeeld.

Nog een laatste tip: zorg ervoor dat je steeds genoeg klein geld bij hebt als je gebruik wil maken van het openbaar vervoer. De Ieren hebben immers een slimme manier gevonden om wat extra geld uit de zakken van toeristen te slaan: ze geven geen wisselgeld! Een busrit kost €2,35 en wie heeft dat nu steeds exact op zak? Ik niet in ieder geval. Als je niet gepast kan betalen, krijg je een ticketje dat je het resterende bedrag ‘ergens’ kan gaan ophalen. Ten eerste moet je die plek dan nog zien te vinden en ten tweede gaat een toerist die maar 48 uur in Dublin is zich daar niet mee bezighouden. Zoals gezegd, een uitstekende manier voor de Ieren om een centje bij te verdienen!

Ben ik nog iets belangrijk vergeten te vermelden? Ken jij nog leuke plekjes in Dublin of heb je nog iets leuks te vertellen over de bezienswaardigheden die hier opgelijst staan? Laat het dan maar weten in een berichtje achter hieronder!

Pin voor later!

48 uur dublin
48 uur dublin