10 Fun Things To Do in Kolkata

(Click here for NL)

When people come to India for the first time, chances are they either spend their vacation laying on the tropical beaches in Goa or visiting all the touristic hot spots of the Golden Triangle (Delhi, Agra, Rajasthan). Which is totally fine and I wouldn’t recommend you to do anything else! Go for it!

But hardly anyone makes it to Kolkata (or Calcutta) on their first visit. And that’s a shame if you ask me.

Kolkata still has a lot of visible elements from the British occupation: tree-lined streets, the British cabs, the architecture… It makes for a whole different vibe than other big Indian cities.

The city is a lot easier to understand than Delhi, in my opinion. Yet, Delhi is where most people start their adventure.

If you make it to the capital city of West Bengal, you’ll be in for a treat! I traveled here in a small group, but also alone. I’ve never felt unsafe, but rather soaked up the vibe of the city. I wouldn’t go out alone at night, though, but then I wouldn’t in any place in India. Hotel staff in Kolkata will even recommend you to return to the hotel by a certain time if they see you’re traveling alone.

I went home with a backpack full of books, too! You’ll find book stores everywhere, books are sold on the street as well. And, well, it’s just a lot more affordable than buying them in Europe 🙂

Because I want more people to visit this awesome city, I have made a list of 10 Fun Things To Do in Kolkata when you’re going for the first time.

Fun things to do in kolkata

Source: Travel Marvel

10 Fun Things To Do in Kolkata

1. Visit South Park Cemetery

Visiting a cemetery doesn’t have to be morbid. South Park Cemetery is the biggest Christian cemetery outside of Europe and (almost) looks more like a park than an actual cemetery. This may be because many young couples and groups of “brave” youngsters hang out around the tombs. As you may have guessed by its name, the location of this must-visit is at the popular Park Street. It is definitely worth a visit. Remember to register with the concierge when you enter. You don’t want to get locked up inside a cemetery, do you?

2. Discover the Flower Market

The flower market of Kolkata can be found at the foot of the Howrah bridge and is a colorful, busy, “happening” place. The market is open basically 24/7, but the best time to visit is early in the morning when they deliver the fresh flowers. I haven’t yet been able to visit this place myself because it is a little out of the way, but from what I have heard, read, and seen it is definitely something I’d recommend!

fun things to do in kolkata flower market

Bron: Corbin Stree House

3. Stroll around in the Park Street Area

Park Street is just as lively as the center of London. The fact that Kolkata is full of British cabs and that the roads are lined up with trees instills the feeling even more that Kolkata once used to be occupied by the British. You’ll find many Western restaurants, modern Indian food places, bars and clubs etc. It’s a nice change if you’ve been traveling around India for a while. Basically, if you don’t know what to do, you come here!

4. Go for a Walk by the Howrah River

I, myself, went for a walk on the boulevard by the Howrah River at sundown. As soon as night falls, though, all the mosquitos come out (so come prepared with long sleeves!). Nevertheless, the view of the city lights on the other side of the river and the view on the beautifully lit and iconic bridge of Kolkata make for a very romantic place to stroll with, say, your boyfriend or girlfriend.

fun things to do in kolkata park street cemetery

Source: Flickr

5. Chill in the Gardens of Victoria Memorial

The Victoria Memorial itself is quite beautiful and you can visit the museum inside (don’t enter if you think it will be cool inside the building because it’s even hotter inside than outside). The Memorial was finished in 1921, after 15 years of work, and was built in honor of Queen Victoria of Great-Britain. (You may have guessed that already, right?) The gardens around the building are worth a walk as well. I tend to move here later in the day to avoid the hottest hours of the daytime. In addition, the gardens and Memorial turn out to be beautifully lit at night and the lights reflect beautifully in the pond at the back.

6. Take a Look around in Quest Mall

The Quest Mall is worth a visit just for its architecture, inside and out. Most shops are slightly out of my price range, but you’ll also find the likes of Vero Moda as well as an Inox cinema.

Fun Things to do in Kolkata

Source: questads

7. Have Food at One Step Up and Eat Good Food

A restaurant that was recommended to me by a local is One Step Up in Park Street. We went twice because we missed Western food sooo much and the food was just that good. Another nice looking place I discovered, but didn’t get a chance to eat at myself, is Eat Good Food. It is close to Quest Mall and its menu contains original dishes at a decent price. (Here’s a recent article from the Telegraph India about this place.)

8. Indulge the Book Lover in Yourself

Almost everywhere you go you’ll see books for sale – both on the streets and in stores. On the street you can buy both new and second-hand books at cheap rates. In some stores, like the Oxford Bookstore, you can immediately crawl up in a sofa and start reading the book you just bought with a cup of coffee. Just like in the British Waterstones really! This particular book shop is a landmark in Calcutte. Founded in 1920, but no connection Oxford University Press.


9. Pick the “Boat Ride by Night”

It was actually the second time I went to Kolkata that I did the boat ride on the Howrah river. I was disappointed because it is one of those things my friends really recommended to me. You can take the boat from Princep Gath. Having been on the ride, I have to say it wasn’t worth the money after all. They just take you 100m to the left and 100m to the right. But I guess, if you take some beers with you, it could still be fun.

10. Have a Good Time at Nicco Park

Yes, in India, too, they have amusement parks! Of course, they don’t all look like a Six Flags (although apparently, these kinds are there too). You should imagine Nicco Park specifically to be more like a huge-sized fun fair. The reason we went to Nicco Park was basically that I really wanted to see an Indian theme park. Also, we wanted to leave the overheated city and have some fun.

Budget tip: we chose the day ticket (250 rupees) instead of the all-in pack (500 rupees). The difference is that with the day pass you still have to pay extra for some of the more ‘spectacular’ rides, which is not the case for the all-in pass. We decided that for us the extra rides were not worth the extra pay. There were only three rides we paid a little more for, but this still made the day ticket more economical in the end.


I could live in Kolkata for a while, but not forever. Would I recommend you to add Kolkata on your list of must-visits in India? Definitely! More so than Delhi, Kolkata is a good introduction to India: it is a big city, but not as crowded as Mumbai or Delhi. Only if there is a strike, you can’t count on anyone. (Yes, talking from experience here!)

This list of 10 fun things to do in  Kolkata is obviously relatively short. There’s a lot more to discover. I am looking forward to hearing about your adventures in Kolkata as well!

Pin this post for later!

fun things to do in kolkata pin

Op reis naar India: 4 tips ter voorbereiding

Het staat op de bucket list van velen, maar toch slaagt niet iedereen erin India te bezoeken. En de excuses die ik ook mezelf wijsmaakte, hoeven je droom helemaal niet in de weg te staan! Daarom wil ik je helpen om je voor te bereiden op je eerste reis. Deze handige tips & tricks zijn een handige checklist om niet voor verrassingen te komen staan en wel volop te kunnen genieten. Je hebt geen reisagentschap nodig om India te bezoeken als je dat niet wilt. Heb je na deze checklist toch nog vragen, stel ze me dan gerust!

Op reis naar India: 4 tips ter voorbereiding


Bron: m2explore

Tip 1 –  Papierwinkel

Als je als Belg of Nederlander naar India reist, heb je een paspoort en een visum nodig. Je paspoort dient nog zes maanden geldig te zijn en een lege pagina te hebben op moment van vertrek. Je kan het visum drie maanden voor vertrek aanvragen op de Indische Ambassade in Brussel, het Consulaat in Antwerpen of via het eVisa proces. Check ook deze website waar je de lijst aan nodige documenten kan checken en enkele papieren kan afdrukken om je applicatie volledig te maken. Hou er ook rekening mee dat je twee pasfoto’s nodig hebt in een speciaal formaat. Je kan deze normaal gezien laten trekken in de ambassade zelf. Bij mij duurt het aanvraagproces een week, maar hou er rekening mee dat het in sommige gevallen 30-60 dagen kan duren voor je visum goedgekeurd wordt. In die periode beschik je dan niet over je paspoort. De prijs voor een single entry visum (incl. pasfoto’s) kostte een jaar geleden een €86. Ook belangrijk: vergeet je niet van een gepaste reisverzekering te voorzien en je bank op de hoogte te brengen dat er activiteit vanuit India zal komen op je rekening.


Bron: netdoctor

Tip 2 – Prikjes en pilletjes

Het laatste wat je wil op reis is ziek worden. De kans dat je ziek wordt in India is natuurlijk wat groter dan wanneer je naar Spanje gaat (hoewel de kans natuurlijk al veel beperkter wordt als je alle street food achterwege laat, maar dat zou super jammer zijn!). Om het ergste te voorkomen, maak je best een afspraak bij het Tropisch Instituut voor de nodige vaccinaties. Vraag eerst advies bij je dokter. De verplichte vaccinaties die in het gele boekje moeten staan zijn DTP, Hepatitis B en Buiktyfus. Niet verplicht zijn hondsdolheid (India heeft een groot aantal straathonden waar je best gewoon vanaf blijft), Hepatitis A en geelzucht. Verder nam ik bij mijn eerste twee reizen naar India ook reactieve malariapillen mee, omdat ik naar een gebied ging waar het risico wat hoger lag. Ik heb deze medicijnen niet nodig gehad en neem ze sinds mijn derde reis ook niet meer mee. Wel ken ik mensen die twee weken op voorhand Entherol namen en dit soms ook tijdens de hele reis bleven doornemen om maaglasten te voorkomen. Zelf nam ik Probactiol mee en nam dit gedurende een week als ik last had van mijn stoelgang (wat al eens kan voorkomen met al dat pikante eten!).


Bron: bol.com

Tip 3 – Trouwe metgezel: de reisgids

Een van de belangrijkste tips die ik je kan geven om je voor te bereiden op je reis is: check op voorhand hoelang het duurt om van point A naar point B te reizen. En ik bedoel echt hoelang, want je doet over dezelfde afstand vaak bijna twee keer langer in India als in België of Nederland. Maak dus op voorhand een lijstje van jouw must-sees en bekijk op voorhand de beste route. Misschien zal je iets van je lijstje moeten bewaren voor een andere keer (Varanasi ligt bijvoorbeeld wat meer uit de weg van de Golden Triangle Delhi-Agra-Rajasthan).*  Misschien ontdek je wel dat een nachttrein of –bus de beste optie is om je hele programma af te werken (en zo spaar je ook weer een hotelnacht uit). In elk geval: bij een India-reis doet het zeker geen pijn om goed voorbereid te zijn! Schaf alvast een reisgids aan (mijn favoriet is zoals altijd Lonely Planet; ik zag trouwens dat er net een nieuwe versie uit is over India sinds 2017).

*Je vindt mijn ervaringen verspreid in mijn blog posts over mijn studieverblijf in India en in mijn reisverhalen.

rupee notes india

Bron: pixabay

Tip 4 – Money makes the world go round

Hou er rekening mee dat je in India op de meeste plaatsen niet met de kaart kan betalen. In een tuktuk, taxi, marktkraampje of street food stalletje betaal je nu eenmaal met cash. De lokale valuta is de Indische roepie. Er zijn briefjes van 10, 20, 50, 100, 200, 500, 1000 en 2000 (de laatste twee vermijd je beter want die zal je zelden nodig hebben). Verder bestaan er munten van 1, 2 en 5 roepies. Denk logisch na en ga niet met meer geld in je zak op stap als nodig. Zelf had ik altijd een equivalent van €20 bij voor mezelf. En hoewel er niet overal Bancontact is, zijn er wel overal ATM’s. Zelf haalde ik altijd het maximumbedrag af (met mijn Maestro!) om het meeste te halen uit de administratiekosten. Ik bewaarde het geld verspreid in mijn bagage, “achter slot en grendel”. Dit heeft altijd voor me gewerkt tot nu toe. Wat ik uitgaf, vulde ik in mijn hotelkamer weer aan. Het heeft niet veel zin om geld te wisselen in België. Haal geld af in de ATM in de luchthaven bij aankomst, zodat je de prepaid taxi kan betalen. Hou daarna steeds de app XECurrency in het oog om de meest optimale wisselkoersen te kunnen hanteren. Vergeet niet je bankkaarten te laten activeren voor internationaal gebruik!


Tip 5 – Ready, set, go now!

De beste tijd om India te bezoeken is vanaf oktober, wanneer het regenseizoen zo goed als afgelopen is, tot maart/april, wanneer de hete zomer eraan komt. In deze winterperiode neem je hoe dan ook, waar je ook gaat, best een trui mee voor ’s avonds. Hoe noordelijker je gaat, hoe warmer je je zal kleden. In het zuidelijke Kerala kan je heel de winter overdag in je bikini op het strand rondlopen, terwijl je in alles ten noorden van Delhi mogelijk zelfs een sjaal en handschoenen kan verdragen na zonsondergang. Maar dat is nog steeds beter dan de ongelofelijke hitte van de zomer, die tot 50°C kan gaan, en de hevige regenval van juli tot september, waardoor de straten soms (tijdelijk) overstroomd raken.

india reistips

Bron: Flashpacker Guide

Het belangrijkste dat je moet onthouden voor je eerste reis naar India, kort samengevat, is:

  1. Begin op tijd aan je visum aanvraagprocedure
  2. Laat je vaccineren
  3. Bereid je voor op verrassingen en stel verder geen verwachtingen

Wacht, geen verwachtingen stellen? Ja, dat was de beste strategie voor mezelf toen ik in India ging studeren. Het is onmogelijk om op voorhand te weten hoe je India gaat ervaren. Daarom kan je best je route samenstellen en verder alles op je af laten komen. En ja, je zal gaan vloeken op die Indiërs. En nee, je zal niets begrijpen van die hoofdwiebel (betekent dat nu ja of nee???). Maar als je er vanuit gaat dat het gewoon is wat het is, dan zal je meer kunnen meegaan met de flow. Kijk misschien eens een Bollywood film ter voorbereiding! Ik je er wel enkele aanraden. Stuur me gewoon een berichtje!

Wat wil jij specifiek weten om je reis naar India voor te bereiden? Stel je vragen gerust hieronder! Heb je iets aan deze tips, ook dan hoor ik graag jouw feedback!

Waarom 2016 best nog wat langer had mogen duren

Hoewel de actualiteit in 2016 gekleurd werd door een aantal gebeurtenissen die iedereen zo snel mogelijk zou willen vergeten (lees: de terroristische aanslagen en de dood van Alan Rickman en Toots Tielemans om maar iets te zeggen), mogen we ook niet die positieve dingen vergeten die ervoor gaan zorgen dat we ons 2016 altijd zullen blijven herinneren. Voor mij zijn er zeker heel wat dingen waar ik met een liefdevolle en verheugde blik naar kan terugkijken. En aangezien ik graag zoveel mogelijk positiviteit doorgeef aan jullie, stel ik voor dat we samen even terugblikken op de laatste twaalf maanden met deze samenvatting van 2016 in facts & figures.


Wanderlust: Ik bezocht dit jaar 7 landen

2016 begon voor mij in Spanje, waar we een huis hebben gebouwd, en waar ik nu al drie jaar elke winter nieuwjaar heb gevierd. Van hieruit begon ook mijn avontuur in India, waar ik met mijn medestudenten van het 3CMGM programma drie maanden heb gestudeerd en gewoond, en waar ik nog eens drie weken heb rondgereisd samen met mijn papa nadat we het trimester afsloten met het kleurrijke Holi festival. Ik passeerde even langs Londen voor de Crowdsourcing Week conferentie, de organisatie waarvoor ik een jaar vrijwilligerswerk deed. Daarna keerde ik voor twee weekjes naar België om mijn valies om te wisselen en mijn familie en vrienden even terug te zien.



In mei reisde ik door naar New York, waar ik het laatste trimester van het 3 continenten jaar zou doorbrengen. Ik bezocht ook Miami en Key West tijdens de roadtrip op een motorcycle. In juli kwam ik terug naar België om vrijwel meteen een kleine drie weken opnieuw naar Spanje te trekken voor een 3C-detox. In augustus werkte ik een maandje op de luchthaven van Brussel om centjes te sparen. Die had ik nodig toen ik in september opnieuw naar India trok en naast een bezoek aan Bhubaneswar ook verder op verkenning ging in Kolkata.

Top-Rock-Rockefeller-NY Manhattan-skyline-new-york key-west-sunset

Daarna was het heel even gedaan met reizen, omdat ik met mijn eerste job begon (daar kan ik jullie nog altijd nog wat meer over vertellen als je daar interesse voor zou hebben – laat maar iets weten via een commentaartje hieronder!). Ik ging wel even een dagje op het kantoor in Utrecht werken.

In november ging ik dan weer op pad. Ik trok een weekendje de Zwitserse bergen in en bracht een bezoek aan Engelberg en Titlis, Interlaken en Lake Brienz, Genève en Lyon. Enkele weken later was ik een weekendje terug te vinden in Maastricht. Ik bezocht ook enkele kerstmarkten in Duitsland: met enkele vrienden het 3CMGM ging ik naar de kerstmarkt in Dusseldorf, en het weekend daarna verkende ik met mijn nieuwe collega’s de kerstmarkt in Aachen, waarna ik jammer genoeg terugkeerde met een longinfectie. Ach ja… Het nieuwe jaar zette ik afgelopen weekend opnieuw in in Spanje, zoals altijd trouw aan de traditie!

zwitserland-engelberg Lyon-2016-Frankrijk

Kortom, ik bezocht 7 verschillende landen in 2016:

  • Spanje (x3)
  • India (x2)
  • Nederland (x2)
  • Duitsland (x2)
  • Groot-Brittannië
  • België
  • Zwitserland
  • Frankrijk

Hiervoor reisde ik:

  • Meer dan 25 keer met het vliegtuig
  • 11 keer met de bus
  • 17 keer met de trein


Andere belangrijke mijlpalen in 2016

Maar het leven is toch nog net iets meer dan reizen alleen! Belangrijke mijlpalen die ik bereikte in 2016 en die ik nooit zal vergeten:

  • Reizen rond de wereld gedurende een jaar: het 3CMGM programma heeft het mogelijk gemaakt dat ik de hele wereld kon rondreizen in een jaar tijd. Van Europa, naar Azië, naar Amerika en terug naar huis. Ik besef heel goed dat dit een once in a lifetime thing is dat niet zomaar iedereen kan meemaken, maar ik heb er hard voor gewerkt en het was elke cent waard! (Zo ben ik immers mijn huidige vriend tegengekomen, is het niet?!)
  • Afstuderen van AMS/XIMB/Fordham: hoewel ik veel reisde tijdens het 3CMGM programma, waren de studies voor mij ook best zwaar. Voor ik besloot business management te gaan studeren, heb ik me verdiept in de Spaanse en Engelse taal, cultuur en geschiedenis. Dat heeft natuurlijk niet onmiddellijk iets met business, economie, marketing en finance. Dat maakte de studies superinteressant, maar ook best zwaar. Daarom ben ik dus ook super tevreden dat ik het er goed van heb afgebracht en met drie diploma’s extra naar huis ben gekomen!
  • Starten met de eerste echte job: in oktober begon ik officieel te werken op een headhunters kantoor in België. Momenteel ben ik in opleiding en bied ik ondersteuning in de vorm van research, first screenings en hunting (allemaal termen uit het wereldje!) voor de collega consultants in mijn team.


Nieuwe ervaringen die ik opdeed in 2016

  • Ik bracht 2,5 dagen door op een houseboat in de backwaters van Kerala in een gebied met heel beperkte ontvangst (FOMO alert!)
  • De houseboat ervaring was trouwens ook de eerste keer dat ik met een vriendje op reis ging
  • Ik kreeg voldoende vertrouwen na het rondreizen in India dat ik zelfs het initiatief nam toen mijn papa afkwam en plande de volledige trip naar Delhi, Jodhpur, Jaipur, KashmirGoa en Mumbai volledig zelf
  • Ik leerde samen te wonen met mensen van heel andere culturen; in New York deelde ik zelfs een appartement met alleen maar Indiërs (lang leve elke dag chai!)
  • In Amerika maakte een motorcycle roadtrip van Miami naar Key West via de Overseas Highway (heen en terug in drie dagen)
  • En mag ik er ook even op wijzen dat ik gewoon in India en New York gestudeerd heb?!
  • Ik ging ook zowaar op reis met de bus, en niet één keer maar méérdere keren (zowel in India als in Zwitserland)
  • Ten slotte ging ik ook voor het eerst naar de kerstmarkt, en dan nog in Duitsland zelf (maar na deze hele lijst lijkt dat misschien niet zo indrukwekkend meer he?)




Objectieven voor 2017

Het lijkt wel een trend dit jaar onder de bloggers, maar aangezien ik nooit echt aan “goede voornemens” doe (wie houdt zich daar uiteindelijk aan?!) en ik een fan ben van lijstjes waar ik dingen van kan afschrappen, geef ik je hierbij enkele doelen mee die ik graag wil bereiken dit jaar.

  • Een nieuwe taal leren: eigenlijk begon ik er twee maanden geleden al mee, maar ik wil dus een vlotte babbel kunnen doen en een simpele tekst kunnen lezen in het Hindi!
  • In 2017 wil ik minstens drie nieuwe landen kunnen uitkrassen op mijn scratch map! Liefst zou ik wat meer van het Noorden en (Zuid-)Oosten van Europa ontdekken. Op mijn wishlist staan steden zoals Riga, Tallinn, Ljubljana, Stockholm, Oslo, Kopenhagen, Mostar, Plitvice, Praag, Boedapest… Er zijn zoveel mogelijkheden!
  • Ik wil elke maand minstens twee nieuwe artikels op CGA posten (misschien is dat toch eerder een goed voornemen dan een doel? So be it!)
  • Graag zou ik ook minstens 1 activiteit van mijn bucketlist schrappen. Mijn eerdere ervaringen kan je terugvinden op mijn engelstalige blog: Blonde Gone Travel.


Ik denk dat dit wel kan tellen voor een uitgebreid overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen in mijn 2016! Hopelijk wordt 2017 minstens half zo indrukwekkend. Wat is jouw favoriete gebeurtenis uit 2016 die ervoor zal zorgen dat je 2016 nooit meer vergeet?

Mijn favoriete momenten van 2014 vind je hier.
Jullie favoriete artikels van 2015 vind je hier.

Hoe ga je om met culture shock?

Je hebt er vast al wel eens van gehoord: culture shock. Het is een fenomeen dat je tegen kan komen als je op reis gaat naar een land met een cultuur die heel anders is dan de jouwe. Zeker als dat bijvoorbeeld in Afrika of Azië is. Maar hoe weet je of jij het hebt? Want niemand is immuun.

In navolging van mijn 3CMGM avontuur, besefte ik dat ik het verhaal op de blog nog niet echt afgerond vind. Het is nog onvolledig. Ik vind niet dat ik jullie een goed genoeg beeld heb gegeven van hoe ik dit jaar heb ervaren. Mooie foto’s en boeiende verhalen van alle activiteiten die ik heb ervaren en wat ik eruit geleerd heb, maar de weg ernaartoe… Is die wel goed naar de buitenwereld overgekomen?

Naar India gaan is bijvoorbeeld niet alleen maar rozengeur en maneschijn! Ik dacht bijvoorbeeld dat India me nooit zo hard uit mijn lood kon slaan als het gedaan heeft. Zelfs in Barcelona ging ik een moeilijke periode door. Ook tijdens mijn city tripje in Bratislava liep ik de eerste uren erg op mijn hoede door de straten.

Daarom wil ik jullie nu even wat meer vertellen over hoe ik mijn culture shock heb ervaren, voornamelijk in India.

Mijn eerste indruk van Bhubaneswar was: arm en vuil. De gedachte dat ik hier drie maanden zou moeten blijven, zorgde ervoor dat ik me machteloos en compleet niet op mijn plaats voelde. Ik zou hier nooit passen. Niet alleen vanwege mijn uiterlijk, maar ook vanwege mijn “lichte smetvrees”. Voor ik het wist, was ik excuses aan het verzinnen om zo snel mogelijk terug naar huis te kunnen en mijn nederlaag te erkennen.

Toch ben ik in september vol goede moed opnieuw naar India getrokken, want ik vind India nu een geweldig land!

Culture shock beïnvloedt iedereen op een andere manier en met andere gradaties. Vandaag ga ik een beetje dieper ingaan op dit fenomeen: wat het is, hoe ik het al heb ervaren en hoe ik ermee ben omgegaan.


Wat is een culture shock?

Zoals ik daarnet al zei, komt een culture shock voor als je naar een land trekt waar de cultuur heel anders is dan degene die je gewend bent. Dat kan gaan om de gewoontes, het uiterlijk van de mensen, het klimaat, het eten, de taal… Alles is anders. Je voelt je al snel misplaatst, niet op je plek, maar uiteindelijk gaat dit (meestal) voorbij.


Vaak ga je doorheen verschillende fases. Eerst heb je de honeymoon period. Hoewel het eerst vaak leuk is dat alles inderdaad anders is, wat het net heel spannend maakt, ga je je na een tijdje (gaande van enkele uren tot dagen tot weken) ongemakkelijk en in het algemeen slecht voelen. Alles wat je daarnet nog spannend vond, ga je plots maar niets vinden. Alles valt tegen. Niets gaat zoals je het zou willen. Je wil naar huis en weet niet meer waarom je hier in de eerste plaats aan begonnen bent. Dat is de culture shock period.

Toen ik aankwam in India na een lange tocht, was ik heel moe. Ik had er écht geen zin in om op dat moment ook nog eens moeite te gaan doen om mij aan te passen.

Weet je nog dat ik je vertelde dat ik na de lange vlucht tot in Mumbai echt heel dringend moest plassen maar nog liever een half uur rondliep met een volle blaas dan een hurktoilet te gebruiken?

Toen ik in Bhubaneswar aankwam vond ik het warme klimaat eerst geweldig, maar toen ik een half uur moest wachten voor ze mij kwamen ophalen aan de luchthaven en ik bovendien de opdringerige taxichauffeurs van me moest afbijten, vond ik al dat gezweet maar stom.

En hoewel ik de koeien op de weg eerst grappig vond en ze met veel plezier aanwees, schrok het chaotische verkeer me al snel af van de heilige dieren.

Al snel zag ik helemaal niet meer hoe ik hier ooit gelukkig kon zijn. Was het hele 3CMGM verhaal dit waard? Waarom was ik niet gewoon thuisgebleven en meteen gaan werken?

Dit heimwee-achtige gevoel ging echter na enkele uren alweer grotendeels weg bij mij. Eigenlijk had ik gedacht dat het allemaal wel zou meevallen. Ik heb immers al veel gereisd. Ook naar andere culturen zoals Zuid-Afrika, Thailand en Nicaragua. Maar dat was steeds voor kortere periodes.

Zeker bij langere periodes heb ik gemerkt dat ik culture shock ervaar. Zelfs toen ik naar Barcelona op Erasmus ging heb ik culture shock ervaren. Dat heb ik achteraf pas beseft. Maar ik ken mezelf ook wel een beetje en ik realiseerde me in India dat ik gewoon moest doen wat ik destijds in Barcelona ook had gedaan. En ja, het gevoel van iets van controle te hebben over de situatie had daar heel veel mee te maken. Dat is de adjustment period. De periode waarin je een manier vindt om met alles dat anders is om te gaan. En de periode leidt na lange tijd soms, maar zeker niet altijd, tot adaption en, nog zeldzamer, integration.


First night in Bhubaneswar


Hoe ga je om met culture shock?

Iedereen ervaart culture shock op een andere manier. Sommigen worden ziek, voelen zich depressief, lusteloos en continu moe (of kunnen net niet slapen!), wenen veel, worden snel boos of gefrustreerd, voelen zich soms zelfs angstig.

Ikzelf stond de eerste uren continu op het punt om te huilen. Zowel in India als in Barcelona. Waar was ik toch aan begonnen? Ik kon dit sowieso niet aan. Het zou een soort gevangenisstraf zijn die ik zou moeten uitzitten. Dit werd puur overleven. Ook in Bratislava was het gelijkaardig: het leek helemaal niet veilig toen ik aankwam in de donker en ik bedacht me dat ik best wel een dagje in mijn Airbnb kon doorbrengen zonder al te veel buiten te moeten komen.

Ik voelde me niet zozeer depressief of bang. Ik voelde me super ongemakkelijk. Niet op mijn plek. Ik dacht dat ik het niet zou aankunnen. Dat ik niet goed genoeg was. Niet sterk genoeg. Zulke dingen. Ik dacht mezelf eigenlijk een put in. Maar ik besefte, zeker in India, dat ik eerst en vooral compleet uitgeput was van de reis. Ik besefte dat ik het een kans moest geven en geen overhaaste conclusies mocht trekken. Bovendien stond ik er, in India in elk geval, niet alleen voor.


Daarom deed ik wat me altijd rust geeft: plannen en organiseren. Dat gevoel van controle dat ik nodig heb, had ik door me te installeren in mijn kamer. Koffer uitpakken. Kleren een plaatsje geven. Mijn spulletjes uitstallen op mijn bureau en in de badkamer. De twee single beds tegen elkaar schuiven om er een groot bed van te maken. Winkelen. Lakens, schoonmaakspullen en lokale kleren gaan kopen met mijn klasgenoten. Dingen die ik normaal ook thuis zou doen. Het gaf me rust.

’s Avonds trok ik met mijn klasgenote Hellen, een fervent couchsurfster en wereldreizigster, de straat op. Mensen zoals zij proberen graag dingen uit en komen altijd op hun pootjes terecht. Onder haar vleugels zou het allemaal wel goed komen.

Ze overtuigde me om de Indische streetfood te proeven en naar de expo aan de overkant van te straat te gaan. Dat is exact wat ik doe als ik (alleen) op reis ga. Ik vergat dat ik langs alle kanten werd aangestaard, omdat ik lang en blond met blauwe ogen ben. Ik genoot er gewoon van om alle smaken, geuren en kleuren in me op te nemen. Met Hellen aan mijn zij als steun. Bovendien gaf het me een goed gevoel de buurt te leren kennen en al wat namen van gerechtjes te leren kennen, die ik allemaal noteerde in mijn gsm.

In Barcelona deed ik ongeveer hetzelfde: ik installeerde me in mijn kamertje en mijn honger dwong me de straat op te gaan en de buurt te verkennen, op zoek naar lunch. Een nieuwe plek verkennen put je uit, omdat er gewoonweg zoveel nieuws te beleven valt. En ik was al supermoe. Maar het gaf me ook de energie die ik nodig had om alles met een nieuwe blik te bekijken. Eigenlijk is India niet eens zo vuil. Dit is gewoon India. De kleuren van de sarees, de versieringen met lampions en lichtjes en kaarsen, de geuren van de kruiden en al dat lekkers… Hoe boeiend allemaal!

Het was letterlijk een rollercoaster aan emoties dat ik die dag eerste dag beleefde op mijn nieuwe bestemming. Ook in Barcelona, maar uiteraard voornamelijk in India.


Kortom, welke stappen kan je ondernemen?

  1. Bereid je voor op je reis. Lees erover, praat erover, bekijk foto’s en video’s. Ga alvast eens de lokale keuken proeven voor je vertrekt. Vind een buddy door aan je mede-wanderlusters te vragen of zij ginder misschien contacten hebben die je kunnen opvangen bij aankomst. Of kijk eens op websites als expatica of couchsurfing of je iemand vindt die je advies kan geven.
  1. Verwacht niet te veel van jezelf. Je bent moe, hebt mogelijk een jetlag en je mag gerust een goed potje huilen als je daar behoefte aan hebt. Doe rustig aan en doe alleen dat waar je zin in hebt. Richt alvast even je plekje in en maak het je eigen. Ga op je gemak eens rondlopen in de buurt. Leer de buurt kunnen. Ga in de buurt iets eten of drinken. Je zal al snel zien dat het allemaal zo erg niet is. Laat jezelf wennen aan je nieuwe omgeving.
  1. Doe dingen die je thuis ook energie geven. Lees je graag, luister je graag muziek of hou je van films? Doe dat gerust. Ga je graag winkelen? Super! Niemand houd je tegen! Kijk ook eens rond op blogs en in reisgidsen. Wie weet ontdek je wel een leuke bar waar je een drankje zou kunnen gaan nuttigen of ontdek je een leuke winkel waar je inkopen kan doen. Loop je graag rond? Ga dan lekker buiten wat rondstruinen en blijf gerust dicht in de buurt van je verblijfplaats als je bang bent de weg kwijt te raken.
  1. Ga op tijd slapen en slaap uit. Ik raad steeds iedereen aan om meteen op de eerste dag te proberen te gaan slapen op het uur dat je thuis ook zou doen – dus als je thuis gaat slapen om elf uur ’s avonds, begin dat op je bestemming dan onmiddellijk ook te doen – zodat je de volgende dag meteen op het juiste biologische schema zit. Dat maakt alles ook alweer een pak makkelijker. Maar als je thuis de gewoonte hebt om veel te laat te gaan slapen, ga dan hier op een deftig uur slapen zodat je de volgende dag zeker uitgerust bent. Hopelijk ziet alles er dan al een pak rooskleuriger uit!

Heb jij wel eens een culture shock ervaren? Hoe ging jij ermee om?

Pin it for later!

Culture shock    Culture shock (1)

Mumbai is meer dan Slumdog Millionaire

Het voelde een beetje onwerkelijk, aankomen in Mumbai. Mumbai stond op dat moment niet gelijk aan metropolitan city, Slumdog Millionaire en Bollywood. Mumbai betekende het einde van mijn verblijf in India. En eerlijk is eerlijk, daar werd ik een beetje verdrietig van. Maar ik sloeg erin de onprettige gedachte dat ik India weldra zou verlaten opzij te zetten en het beste te maken van mijn drie dagen in de hoofdstad van India.

Met een Ola vertrokken we naar het appartement van Karan, een Indische vriend van me die ik had leren kennen op het trouwfeest in Patna een maand eerder. (Was dat echt nog maar een maand geleden?!) Hij had mijn vader en mij uitgenodigd om bij hem te komen logeren en ons de stad te laten zien.

Het was nog steeds mijn verjaardag nadat we Goa hadden verlaten. Daarom mocht ik kiezen hoe ik mijn verjaardag wou vieren en dat deden we uiteindelijk, na het genieten van (eindelijk!) échte goede champagne, op de beste rooftop van de stad, Aer, dat zich op de 36ste verdieping van het Four Seasons Hotel bevindt en een mooi uitzicht biedt op de twinkelende lichtjes van een modern deel van Mumbai. Daarna, om middernacht, dineerden we aan de zee in het leuke restaurant Corniche. Eenmaal terug in het appartement liet Karan nog wat frisse biertjes leveren en hadden we een aantal interessante gesprekken voor we uiteindelijk in onze nest kropen.


De volgende ochtend genoten we een klein ontbijtje en trokken de stad in. We reden wat rond met Karan en onze eerste stop was aan het “Mumbai” standbeeld aan het water. Nadat we een vriendin hadden opgepikt, stopten we bij een Starbucks voor een verfrissing. (Mag ik hierbij even vermelden dat dit de eerste keer was in 3,5 maanden dat ik in een Starbucks ben geweest? Echt waar.) Daarna deden we verder met onze rondrit en verkenden een grafittibuurt dat er uitziet zoals ik me een niet-toeristische wijk in Rio zou voorstellen. Zelfs vele inwoners van Mumbai weten niet eens dat deze buurt bestaat.

Onze lunchbreak ging door in Colaba Social, een populaire burgertent. En ja, ik heb er een echte, overheerlijke burger gegeten. Daarna wandelden we naar het bekende Taj Hotel dat in 2008 slachtoffer was van een reeks aanslagen door een terroristische groep. Er was veel materiële schade en 167 onschuldige burgers stierven. Tegenover het intussen heropgebouwde hotel bevindt zich de Gateway of India. De laatste Britse troepen verlieten door deze poort het land nadat India een onafhankelijke republiek werd. De poort is een van Mumbais meest populaire attracties, ook voor Indiërs zelf. Dus zodra ik gevraagd werd om een selfie te maken met een Indische toerist, ontstond er onmiddellijk een rij met anderen die een foto met mij wilden. Uiteindelijk moest mijn papa mij wegsleuren, want Karan had geregeld dat we een boottochtje konden maken en anders mistten we de boot.



Die avond mochten we Karan vergezellen naar een album launch party in Bonobo. Het is een uitgaansgelegenheid waar we anders nooit terecht zouden zijn gekomen. De muziek is niet echt mijn stijl – ik weet zelfs niet meer hoe het noemt, het leek wel trance ofzoiets – en tegen dat we daar vertrokken, was het al zo laat dat het (zelfs voor een stad als Mumbai in een land als India) moeilijk was om nog een plek te vinden dat eten serveerde. Dat vonden we uiteindelijk in het restaurant van het Sun-n-Sand Hotel.

De volgende dag bezochten we Mount Mary Church, een andere populaire toeristische atrtactie. Het is heel kleurrijk binnenin, voor een kerk. Dichtbij deze kerk is er een ander altaar waar je een wens kan doen. Maar, waarschuwde Karan me, be careful what you wish for because it always comes true. Ik wenste dat ik nog wat langer in India kon blijven, want ik was er écht nog niet klaar voor om die nacht aan de terugreis naar huis te beginnen…

Daarna vervolgden we de rit en gingen naar Bandra Sea Face. Hier is een park dat ook wel couple’s park wordt genoemd en al snel bleek waarom. Het leek wel alsof elk koppeltje op voorhand hun metertje ruimte had gereserveerd. Want letterlijk elke één à twee meter was bezet door verliefde koppeltjes. Het was een beetje ongemakkelijk allemaal. Het park ligt op een heuvel en onderaan kan je op de rotsen lopen langs de zee. Blijkbaar is het er echter niet zo veilig, want veel mensen zijn al uitgegleden en gestorven op deze plek.


Onze lunch nuttigden we in Pali Village Café, opnieuw een aanrader dat we zonder Karan nooit zouden hebben gevonden. Bovendien ontdekte ik hier dat niet alle Californische wijn zoals Gallo is, de wijn die ik liet proeven aan shoppers in supermarkten tijdens mijn dagen als promo girl. De witte Californische wijn die we hier drinken was heerlijk!

In de namiddag maakten we een wandeltocht over de promenade van Marine Drive, waar op dat moment het Worli Festival doorging. Er stonden wat stalletjes waar ze indische producten verkochten en er was aan elk uiteinde een podium waar concerten doorgingen van artiesten waar ik nog nooit van gehoord had. Daarna eindigden we de dag in Doolally Taproom, dat me een beetje aan een alcoholische versie van Anti-Café in Parijs, en waar we Uno en Jenga speelden met een andere vriend van Karan die toevallig in de buurt was. We trokken ook even naar het appartement van deze vriend voor een hapje en een drankje.


Al gauw begon het inpakken. Mijn papa zou vier uur eerder vliegen dan ik, dus hij vertrok al snel naar de luchthaven. Ik zou proberen nog twee à drie uurtjes te rusten alvorens zelf ook met een taxi naar de luchthaven te vertrekken.

Op de luchthaven begonnen de problemen echter al bij het inchecken van mijn koffer. Ik zal je het hele verhaal besparen, maar het komt erop neer dat een jonge vrouw die voor Turkish Airlines werkt ervoor gezorgd heeft dat ik het land niet mocht verlaten omdat ik een bepaald formulier niet had. Nu moet je weten dat ik wel drie keer achter dat papier heb gevraagd tijdens mijn tijd op XIMB en telkens is mij gezegd dat ik dat niet nodig zou hebben. Bovendien hadden mijn klasgenoten die dat formulier ook niet hadden zich er uit kunnen praten. Ik had dus de pech dat ik een bemoeizuchtige werknemer aan mijn been had. Ze scheurde mijn vliegticket doormidden en zette me midden in de nacht op straat in Mumbai. No guilt whatsoever.

Daar stond ik dan.

Gelukkig mocht ik van Karan terugkomen en van zijn appartement mijn crash location maken. Ik ging dan maar opnieuw slapen om de volgende dag fris mijn problemen op te kunnen lossen. De volgende ochtend ging ik dus inderdaad op weg naar de FRRO (Foreign Regional Registration Office) aan het politiebureau in Mumbai. Het heeft twee dagen geduurd (en een hoop bureaucratisch en administratief gezever gekost) om dat papier te kunnen bemachtigen. En dan moet je weten dat het al een uur heen en een uur terug duurt om tot daar te geraken. Mumbai is best groot en er is best druk verkeer…


Bron: Thousand Wonders

Na mijn eerste tocht lunchte ik dan maar bij Leopold Café, op aanraden van Karan. Je kan best op het eerste verdiep gaan zitten. Daar is het rustiger en is er airco. Dan wandelde ik wat rond en begon aan de rit terug naar Karans appartement. Daar praatten we wat bij, dronken we een biertje, luisterden naar muziek en keken naar de Amerikaanse versie van Loft. Daarna verhuisde ik naar een hotel dichter bij de luchthaven.

Ondertussen had ik ook een nieuw vliegtuigticket moeten boeken, want Turkish Airlines was niet van plan mij een nieuw ticket te gunnen of mijn geld terug te storten. (Je kan je vast wel voorstellen hoe ambetant ik was door die hele situatie.) De Antwerp Management School was zo vriendelijk om alle kosten die ik door XIMB had opgelopen te vergoeden tijdens de extra dagen dat ik in India moest blijven. (Maar weet je, misschien is dit allemaal ook mijn fout… Ik had immers gewenst dat ik wat langer in India kon blijven, toch?)

Omdat ik geen tijd meer had om langs huis te gaan (en mijn zomerkleren om te wisselen voor warmere, min of meer regenbestendige kleren), vloog ik dan maar rechtstreeks naar London. Daar zou ik de volgende dag immers de Crowdsourcing Week conferentie bijwonen. Na een koude nacht op het vliegtuig, kreeg ik te horen dat de lokale temperatuur in de Britse hoofdstad 4°C bedroeg… Dat was best een shock na de dagelijkse 40°C die ik die maand gewoon was beginnen worden!

Het was een goede keuze om naar London te gaan. Ik kreeg er de kans om te bekomen van mijn Indisch avontuur. Er is best een grote populatie daar aan Indiërs en de eerste mensen die me aanspraken bij aankomst op Heathrow waren toevallig ook Indiërs. Ik denk dat als ik meteen naar België was teruggekeerd, ik een veel grotere culture shock zou ervaren hebben.

Eerlijk is eerlijk, de eerste nacht heb ik me toch in slaap gehuild. Ik weet dat ik voornamelijk de goede kanten van India te zien heb gekregen, maar ik miste het land op dat moment al enorm. Ja, ook al was ik dan in London of all places! Het duurde dan ook amper twee dagen voor ik opnieuw een retourtje naar India had geboekt… Oeps.

Hoewel het 3CMGM avontuur natuurlijk officieel eindigde in maart, had ik het gevoel dat het pas echt voorbij was toen ik in London aankwam. Mumbai was een leuke afsluiter van de rondreis in India. Het is er perfect mogelijk om er alleen als vrouw rond te lopen. Hoewel je, net als overal in de wereld eigenlijk, ’s avonds toch twee keer moet nadenken of je wel op straat zou willen komen.

Extra informatie over Mumbai:

Mumbai van A-Z door Bombay Jules

Wat je ook niet mag missen bij jouw bezoek aan Mumbai:

Elephanta Island: je kan met een “deluxe boot” (slechts €2) naar het eiland varen, waar je kan ronddwalen in de grotten en tempels. Pas wel op voor de apen die alles stelen of het nu los of vast zit. Het is er ook best wel toeristisch, wat ook de reden is dat ik het deze keer heb overgeslagen.

Sealink: Mumbai bestaat uit zeven eilanden. De Sealink verbind Bandra met Juhu en het is zeker de moeite om de toll te betalen om er een keer overheen te rijden.

Koli fisherfolk: de Koli stam bevindt zich op verschillende locaties in Mumbai. Ze zijn de oudste en oorspronkelijke inwoners van de stad. Je kan hen bezoeken in Sassoon Docks, Worli Fishing Village en Khar Danda Market.

De twee gezichten van party capital Goa

Als ik twee staten in India moet noemen die compleet van elkaar verschillen, dan zeg ik Kashmir vs. Goa. Het toerisme en klimaat, de natuur en activiteiten, de sfeer en geschiedenis zijn compléét verschillend – tegenovergesteld zelfs. Maar wij maakten de overstap van het ene extreme naar het andere. Van oorlogsgebied naar party capital.

Noord- en Zuid-Goa hebben verschillende dingen te bieden, zoals je zometeen zal merken. Wij trokken op aanraden van een Indische kameraad eerst naar het Zuiden.



Hoe blij was ik om de warme zon opnieuw te voelen en de palmbomen te zien overal waar ik keek. Vooral na het koude, natte, grauwe Kashmir achter te hebben gelaten! Tegelijkertijd was het ook verschrikkelijk om opnieuw India te ervaren tussen honderden toeristen (vnl. Britten natuurlijk). Zoals ik al eerder beschreef, zag ik tijdens mijn studieperiode in Bhubaneswar amper blanken, omdat die niet zo vaak de oostkant van India bezoeken. Aan het toeristische India moest ik me dus altijd even mentaal aanpassen.


We verbleven in het Zuri White Sands Resort dat ons door dezelfde Indische kennis was aangeraden. Het was een wondermooi en modern hotel met ruime kamers. Overdag kon je me aan een van de zwembaden terugvinden – etend, lezend, zwemmend. Het werd me echter al snel duidelijk dat dit zo een van die hotels was waar gezinnen naartoe komen. Ik snapte al dat de Indische kameraad mijn vader een beetje verkeerd had ingeschat…


Zuid-Goa is echt bedoeld om tot rust te komen. Je komt aan in je hotel en gaat er eigenlijk niet buiten tot je verblijf om is. We maakten een wandeling over het witte zand (dat kraakt alsof je in verse sneeuw aan het wandelen bent!) naar het Taj hotel. Daar kregen we een rondleiding. Maar ik was toch blij dat ik in Zuri zat dan – minder stijf.

Maar we zijn natuurlijk niet in India om in het hotel te blijven! Na twee dagen trokken we dan ook naar het Noorden van Goa, waar het veel levendiger is (en dat is eigenlijk nog een understatement).



Het was ongeveer twee uurtjes rijden naar de volgende bestemming. We ontdekten een klein lokaal barretje op vijf minuten wandelen van het hotel de vorige avond. Daar leerden we een driver kennen met wie we iets konden regelen om ons naar Noord-Goa te voeren.

We verbleven nog twee nachten in hotel Acacia in Candolim. We hadden een mooie, ruime kamer. Het was opnieuw een modern hotel, in een O-vorm. Het gat van de O was open en liet elke ochtend om vijf uur het lawaai van de nabijgelegen moskee vlotjes binnen. Onderaan de O bevond zich het zwembad en een van de restaurants. Het hotel is heel goed gelegen aan de hoofdstraat, maar er is geen geluidsoverlast. Op het dak van het hotel is er ook een leuk restaurant met zeezicht. Het strand ligt op een dikke tien minuten wandelen van het hotel.


Het zand in Noord-Goa is ruwer met meer schelpjes. Het is er drukker met meer barretjes en ambiance. Candolim is levendig maar niet overbevolkt. Voor drukte ga je meer noordelijk dan Candolim: Calangute, Baga, Anjuna en Vagator. Je kan langs het strand van dorpje naar dorpje lopen of een taxi nemen. Taxi’s (en tuktuks trouwens) zijn in Goa héél duur, maar de rest (eten en drinken bijvoorbeeld) is dan weer goedkoop.


De avond dat ik 23 jaar werd

In Candolim kan ik je aanraden het fusion restaurant aan de overkant van hotel Acacia zeker te proberen! Calangute staat bekend om de feestjes. Baga wordt eerder afgeraden omdat vrouwen er vaker lastiggevallen worden en het er gewoon té druk is. Anjuna huist de populaire beach bar Curlies Beach Shack. In Vagator, het meest noordelijk in Noord-Goa, vindt het superbekende festival Sunburn elk jaar plaats rond de Nieuwjaars periode. Maar wat je zeker niet mag overslaan, is Thalassa. Dit is een van de mooiste en lekkerste restaurants in Goa. Zorg ervoor dat je reserveert en doe dat rond zonsondergang voor een wondermooie culinaire ervaring!


Wil je echt een exclusieve night out? Ga dan een keer naar Club Cubana. Gelegen tussen Baga en Anjuna neem je een van de jeeps naar boven op een heuvel. Sommige avonden mogen vrouwen gratis binnen, dus da’s misschien iets om rekening mee te houden. Drankprijzen vallen er ook best mee. De Club lijkt net een jungle waarin je af en toe een open ruimte ontdekt met weer een bar, een in-house disco en zelfs een open-air pool! Het is niet meteen “mijn scene”, maar ik vond het ongelofelijk om er een keer rond te lopen.


To do in Goa

Eet zeker eens de zeegerechtjes waarvoor Goa bekend staat. Maak ook van de gelegenheid gebruik om een keer van een massage te genieten of yogales bij te wonen; die mogelijkheid is er namelijk in overvloed! Ga ook eens naar de grootste vlooienmarkt van de stad in Anjuna (moeilijk te voet bereikbaar). Ben je een echte durver, huur dan een scooter. Het verkeer in Goa valt eigenlijk nog best mee. Er zijn ook een heleboel forten die je kan bezoeken die dateren vanuit de tijd dat Goa nog bij Portugal hoorde.

Je zal je zeker niet vervelen in Goa!

Ook handig om te weten, is dat Goa letterlijk zo toeristisch is dat je kan dragen wat je wil qua outfits. Enkel in de regio van Baga Beach is het op eigen risico.


Mijn laatste avond in Goa vierden we mijn 23ste verjaardag. De volgende dag zouden we dit verder zetten in Mumbai, onze volgende bestemming…

City trip in Rajasthan: twee dagen Jaipur

In de late voormiddag kwamen we aan in de hoofdstad van Rajasthan na een vijf uur durende treinrit vanuit Jodhpur. De aprilse hitte in Jaipur is als een slag in het gezicht. Je kan niet anders dan zweten. Bovendien was het alsof er tien treinen tegelijk waren aangekomen – het was er verschrikkelijk druk.

Gedurende de bijna twee uren dat we stonden te wachten op onze driver aan het station bleven we maar aanbiedingen naar ons hoofd geslingerd krijgen van mannen die ons wilden helpen met onze bagage, ons de weg naar hun tuktuk wilden wijzen of hun taxi services aanboden voor een “special price, only for you my friend”.


Uiteindelijk vond Paras ons dan toch in de drukte. Paras is een werknemer van de ouders van Nipun, die ons verwelkomd hadden in hun huis in Delhi een week eerder. Paras zou met ons de stad verkennen en telkens een driver regelen die de hele dag met ons zou rondrijden. Hij was een kleine, enthousiaste kerel die best goed Engels sprak en overbezorgd om ons heen drentelde. Nog voor we onze bagage konden afzetten wou hij al aan onze tour beginnen, dus we beseften al snel dat we hem af en toe wat zouden moeten intomen.

Nadat we ons geïnstalleerd hadden in onze kamer in het moderne Metropolitan hotel (maar wifi was niet inbegrepen? fail!) begon de city tour. Tijdens de rit naar onze eerste bezienswaardigheid werd het duidelijk waarom Jaipur bekend staat als de Pink City: alle gebouwen hebben er een roestkleur. Met wat verbeelding dus roze, denk ik.

Jaipur-rajasthan Jaipur-rajasthan

We begonnen met een bezoek aan Hawa Mahal, ook bekend als het Paleis der Winden. De gevel is relatief bekend vanwege de 365 vensters die het kenmerken. De raampjes met kleurrijk glaswerk dienden om de koninklijke vrouwen die in het paleis wonen te verbergen van de buitenwereld. Zij mochten van hun religie en vanwege de koninklijke gewoontes niet op straat komen. Daarna wandelden we verder naar de City Palace, waar we een kleine snack verorberden en de sfeer opsnoven in de monarchistische omgeving. Jantar Mantar hebben we wegens tijdsgebrek overgeslagen.

In de namiddag gingen we verder naar Jal Mahal en Fort Amer, het meest bekende fort van de stad. Jal Mahal is een privédomein met een groot, geel, “verzonken” paleis midden op een meer. Je kan het bekijken vanop een gezellige boulevard waar veel kramers prulletjes verkopen. Na het bezoek aan Fort Amer en een verfrissend drankje in het Mayfair hotel kwamen we terug om de lichtjes van het paleis te zien blikkeren over het water.

Amber fort is opnieuw anders dan alle andere forten die we al bezochten en nog zouden bezoeken. Het is amberkleurig (surprise!) en wordt “bewaakt” door een hele familie aapjes. Ik denk dat we wel twintig minuten naar de speelse beestjes hebben staan kijken, gewoon omdat ze zo’n grappige streken bleven uithalen.

Volgens mij kan je wel een halve dag in Fort Amer doorbrengen. Het is énorm groot en je raakt zo verdwaald. Er is zelfs een Starbucks aan de uitgang! Trouwens, als iemand je aanbiedt om je een rondleiding te geven, wordt er natuurlijk van je verwacht een fooi te geven. Niemand doet dit uit pure goedheid in toeristische trekpleisters natuurlijk… (Ja, ik had me laten vangen.) ’s Avonds gingen we lekker eten in een restaurant dat we hadden gevonden op TripAdvisor.

De volgende dag voelde mijn vader zich opnieuw ziek. Het was al snel duidelijk waarom dat zo was ondanks de medicijnencocktail die hij aan het innemen was en die onmiddellijk had lijken te helpen. De vorige dag terwijl hij op mij aan de uitgang van Fort Amer stond te wachten had hij een typisch Indisch drankje gedronken aan een streetfood stalletje. Indiërs vinden het geweldig (en mijn papa blijkbaar ook, want hij had nog een tweede besteld); ik vind het verschrikkelijk. Het is water met zout en citroen, maar het is lauw want je kan niet zomaar een koelkast zetten in India natuurlijk. Het is heel waarschijnlijk dat dat water bovendien niet gezuiverd is. Vandaar dat mijn vader waarschijnlijk opnieuw ziek werd – u zijt bij deze gewaarschuwd!

Jaipur-rajasthan-jal-mahal Jaipur-rajasthan-jal-mahal

De meeste zaken dat we de volgende dag bezochten heb ik dus alleen gedaan. In het gezelschap van Paras weliswaar, die bovendien zijn jongere zus mee op sleeptouw had genomen. We bezochten nog twee forten: Jaigarh Fort, dat over Amer Fort uitkijkt en bovendien het grootste ooit in gebruiken genomen kanon plek geeft, en Nahargarh Fort, een enorm gangencomplex dat vanop het dak een mooi panoramisch uitzicht biedt over Jaipur.

De namiddag bracht ik door aan het dakzwembad van ons hotel terwijl mijn papa wat ging uitrusten op de kamer. ’s Avonds bezochten we eerst de ouders van Paras, die ons “op de chai gevraagd hadden”, en proefden we huisgemaakte Indische zoetigheden.

Daarna bezochten we het Disney-achtige dorpje (maar dan op zijn Indisch natuurlijk) Choki Dhani. Het is een geweldig mooi verlicht artificieel stadje waar je de geschiedenis van de staat kan verkennen, typische gerechtjes kan proeven en naar allerlei performances kan gaan kijken. Ook deed ik er, op vraag van Paras’ zusje, mee een olifantenritje. Het is een leuke manier om de cultuur en geschiedenis van Rajasthan te bewaren, ook voor de locals.

Lang zijn we er niet kunnen blijven, omdat ik moe was van een hele dag rond te lopen in die ongelofelijk hitte en omdat mijn papa zich nog steeds niet goed voelde. Maar Choki Dhani was absoluut een hoogtepunt van ons bezoek aan Jaipur!

De volgende ochtend heel vroeg vertrokken we naar de luchthaven, op weg naar de bestemming die het hoogtepunt van onze reis zou moeten worden: Kashmir.