road-trip-spanje

Road trip in Spanje: Week 1

road-trip-spanje

Nooit eerder heb ik zo lang gereisd aan een stuk door als afgelopen maand. Maar liefst drie weken, exact 21 dagen, verbleef ik in Spanje en het heeft me geen enkel moment verveeld! Vanuit Catalonië trokken we via provincie Murcia helemaal richting het Zuiden, naar Nerja, waarna we via provincie Valencia weer omhoog reden, huiswaarts. Het was een heuse road trip langs de oostkust van Spanje. Vooral de laatste week legden we enorm veel kilometers af. En hoewel ik het vreselijk vind om uren aan een stuk stil te zitten in de auto, waren de tussenstops het meer dan waard.

Wat ik leuk vond aan deze reis, was dat we overal bekenden tegen kwamen – hoewel niet altijd toevallig. De afwisseling van gezelschap bracht ook een aangename variatie in sfeer en activiteiten. Om jullie een beeld te geven van hoe mijn vakantie verliep, zal ik week per week over mijn avonturen in Spanje vertellen.

Mijn vakantie begon echter niet vanzelf. De eerste week probeerde ik eerst en vooral die klik te maken in mijn hoofd dat het effectief vakantie is en dat ik niets hoefde te doen. Dus? De eerste paar dagen was ik continu alert en gespannen, 1) omdat ik me schuldig voelde omdat ik niets nuttigs deed en 2) omdat ik elk moment een opdracht verwachtte te krijgen. Zo ging dat namelijk dit jaar. Als ik niets te doen had, ging ik start-ups contacteren om mijn diensten aan te bieden (Campr was daar één van). En op de universiteit vonden ze niets leuker dan last-minute opdrachten onder onze neus te duwen terwijl we al zo’n grote berg werk hadden. “Niets doen” leek geen onderdeel meer uit te maken van mijn woordenboek.

Terwijl ik de eerste twee dagen op een luchtmatras lag rond te dobberen in het zwembad, kon ik het niet opbrengen om er rustig een boek bij te pakken. Ik lees doodgraag, maar ik kon me er niet toe brengen. Langzaamaan begon het dan toch door te dringen dat ik mocht relaxen. Ik heb geen herexamens, ik begin aan een volledig nieuwe opleiding in september en mijn studentenjob zou pas beginnen in augustus. Zodra die klik er was, kon mijn vakantie echt beginnen!

Mijn travel set is trouwens uitgebreid met een nieuwe camera: de Sony a6000. De kwaliteit van mijn foto’s is er dan ook – denk ik – erg op vooruit gegaan! Ik heb veel geëxperimenteerd, maar ik hoop dat je me kan vergeven als ik er compleet naast zit. Laat me weten wat je ervan vindt!

 

Week 1 – Road trip in Spanje

mechelen-llanca

Llança, Catalonië

Na een rit van 13 uur door België en Frankrijk – over de brug van Millau! – kwamen we aan in Llança. Dit stadje aan de Costa Brava ligt vlakbij Figueres, waar ik al eerder over schreef. We verbleven in hotel Gri-Mar, een beetje vergane glorie, maar heel goed verzorgd en opengehouden door erg vriendelijk personeel. Ik was verkouden toen ik vertrok, maar na de eerste nacht in het hotel had ik totaal geen stem meer, aaargh! Gewoon worden aan de airco… Maar dat hield me niet tegen om te winnen met pingpong en samen met mijn broer het zwembad onveilig te maken.

De eerste avond aten we in restaurant Garbet, net buiten Llança. De setting was perfect en het eten was overheerlijk! De tweede dag verkenden we Llança zelf, maar ontdekten dat er eigenlijk niet veel te doen of zien is. Er is een leuke viewpoint, een gezellige kleine kustlijn, maar algauw trokken we weer naar ons hotel waar we ons klaarmaakten voor een bezoekje aan Roses. In deze oorspronkelijk Griekse havenstad zouden we wat familieleden bezoeken en samen met hen in Sodemar aan de jachthaven een maaltijd nuttigen. We maakten een avondwandeling over de levendige dijk voor we terug naar ons hotel trokken.

We besloten een extra dag in Llança te verblijven. De dag brachten we grotendeels aan het zwembad door en onze laatste avond spendeerden we wandelend en knabbelend in het centrum van Llança. Een rustig begin van de vakantie. Exact wat ik nodig had.

 

llanca-sanpedrodelpinatar

San Pedro del Pinatar, Murcia

Iets vroeger dan gepland vertrokken we op een zes uur durende rit naar ons huis in Spanje – door mij Villa Perla Azul gedoopt. Onze Belgische buren huurden de villa op dat moment nog, maar ze hadden ons uitgenodigd om mee de verjaardag van onze buurvrouw te vieren. Wat vreemd om gast te zijn in je eigen huis!

In de kerstvakantie verbleven we voor het eerst in Villa Perla Azul, maar omdat het zwembadwater toen maar 10°C was, kon ik nog niet eerder een duikje nemen. Maar je kan het vast al raden: na nog geen half uur plonsde ik in onze witte, L-vormige oase. Ik kan veel superlatieven verzinnen om ons zwembad te beschrijven. Voor mij is het simpelweg het zaligste zwembad ter wereld… en ik heb er al veel getest! Misschien daarmee dat de lokale hangjongeren zo graag de zwembaden in onze straat komen crashen?

De eerste dagen ben ik niet buiten de muren van Villa Perla Azul geweest. Eerst moest ik nog wennen aan het warme klimaat van de Mar Menor – en eerlijk gezegd, het zwembad was té aanlokkelijk. De enige keren dat ik me naar buiten waagde, waren voor het marktje twee straten verder – en dan waren we verdorie nog te laat! – en om ’s avonds naar de Kleine Zee te wandelen voor een bezoekje aan de kermis en de barretjes. De villa ligt op nog geen 10 minuten wandelen van de zee en net buiten de drukte van de strandbezoekers. Ideaal!

Elke avond genoten we van de BBQ-kunsten van onze buurman – bedankt trouwens! Slechts één avond gingen we uit eten, naar de nieuwe locatie van een van onze favoriete restaurants in de buurt: Sal y Pimienta. Het is een typische, Spaanse familie uit de buurt die gallicisch vlees, paella en vis en zeevruchten uit de Mar Menor serveert. Nu Sal y Pimienta uitgebreid is, was het op sommige momenten niet meer zo gezellig als vroeger. Maar uiteindelijk maak je zelf de sfeer vind ik! Af en toe vond de kleine kitten die er ronddartelde het leuk om op onze schoten te springen en haar nieuwsgierige neusje in onze borden te duwen. Nu vind ik dat niet erg als we gedaan hebben met eten, maar verdorie wat een arrogantie in zo’n klein poesje!

Na het vertrek van onze buren ging onze tweede week in. Maar daarover later meer.

Geniet van jouw vakantie!

Heb jij een tweede verblijf? Of is het iets dat je zou willen? Of doe je niets liever dan telkens opnieuw andere plekken te ontdekken? 

Mar Menor

Mooi Mar Menor

Twee weken kerstvakantie doorbrengen in Spanje, in een splinternieuwe villa met een zwembad, elke dag zon – zalig, zeg je? De neiging om het hierbij te laten, is heel verleidelijk, maar dit is slechts een kant van het verhaal.

San Pedro del Pinatar

Credits: Ann Van den Eynde

Kerstvakantie voor studenten uit het hoger onderwijs betekent blokvakantie. Verblijven in een nieuw huis betekent elke dag werkmannen die binnen en buiten lopen om de laatste dingen af te werken. Het feit dat dit alles in zonnig Spanje plaatsvindt, betekent dat je de zon regelmatig moet laten voor wat ze is om bouwtermen enz. te gaan vertalen van het Nederlands of Engels naar het Spaans en terug. Studeren – ook wel zonnen, in mijn geval – komt er dan niet echt aan te pas. Ik schreef al eerder over het huis dat we aan het bouwen waren in Spanje.

Toegegeven, moest het huis in San Pedro del Pinatar helemaal af zijn geweest en had ik inderdaad op mijn gemak in de zon achter – of onder – mijn boeken kunnen kruipen, dan had ik een heel ander verhaal kunnen vertellen (denk ik). Het is stiekem ook best leuk om buiten te eten bij 20 graden terwijl het in je thuisland sneeuwt en vriest.

Maar genoeg geklaagd – een student in de examens moet al eens haar hart kunnen luchten! Laat ik het nu hebben over de momenten die jullie het meest boeien: de momenten waarop ik het huis uit ging om nieuwe dingen en plekken te ontdekken. Want ik ben natuurlijk geen machine – tenzij het op reizen aankomt misschien.

Mar MenorEnkele dagen hadden we bezoek in Spanje en, nu ja, dan ben ik maar mee op een daguitstap geweest. Ik had al foto’s gezien van een natuurreservaat in de buurt en… let’s just say it took my breath away. Natuurlijk moest ik er mee naartoe!

Calblanque

Calblanque is een natuurpark met woenstijnachtige duinen, donkerblauw zeewater, ruige heuveltoppen en zoutmijnen. De kleuren combinatie van de zandstranden met het de donkere zee geeft een heel speciaal effect. Elke foto die ik maakte was mooi!

Een wandeling over kliffen was precies wat ik nodig had. Op de heenweg was de wind fel en koud, maar op de terugweg konden onze jassen uit. Jep, zelfs de mijne!

Hoewel iedereen me afraadde het te doen, zag ik niet meteen het gevaar in tot ik weer recht moest staan, maar ik wilde per se onderstaande foto op die klif. Gelukkig is ie goed gelukt. Toch?

Calblanque

Cabo de Palos

Vorig jaar zag ik de bekende vuurtoren van Cabo de Palos al eerder. Geloof het ook niet, maar op het uiterste puntje van dit vissersdorpje is het licht ook perfect voor mooie foto’s te maken. De vuurtoren staat er al sinds 1865 en werkt nog steeds!

Vanaf de voet van de vuurtoren heb je een mooi uitzicht op de achterkant van La Manga.

Cabo de Palos

La Manga

San Pedro del Pinatar ligt pal aan de Mar Menor, ook wel de Kleine Zee genoemd. Dat komt omdat het nét geen zee is. De lagune vormt een soort baai die net niet gesloten is en nog steeds een doorgang van een paar honderd meter heeft naar de zee. Daardoor zijn er geen getijden, is het water lekker warm en het oppervlak steeds rustig.

Vanuit San Pedro heb je steeds een uitzicht op La Manga, wat Spaans is voor “de mouw”. Het ziet eruit als de Strip in Las Vegas, maar dan omringd door zee in plaats van woestijn. Normaal zie ik altijd de de voorkant – of de kant die aan de Mar Menor grenst – maar vanaf Cabo de Palos zie ik de achterkant van de mouw.

La Manga

La Manga Mar MenorEigenlijk is het licht aan de Mar Menor overal wonderlijk. De ondergaande zon kleurt de lucht altijd fel oranje en roze. Als je me volgt op Instagram, heb je misschien al gemerkt dat ik enorm kan genieten van een mooie zonsop- en ondergang.

San Pedro del PinatarNu neem ik weer even afscheid om nog twee weken verder mijn hoofd te breken over de theorie van de Bedrijfscommunicatie, Marketing en Financiën. Als je je verveelt zonder mijn wekelijkse posts, kan je steeds het leesvoer ontdekken dat ik verschillende keren per week deel op de facebookpagina van Claudia Goes Abroad.

Veel succes aan mijn medekoppenbrekers! En hasta la proxima aan de rest!