March 2016: The Third Month in India Still Feels Like the First

Voor Nederlands, klik hier

Is it really March already? It just seems like two weeks ago that I arrived in India, although at the same time it seems like I have experienced enough to fill a year! Time runs at an extremely weird pace here. On the one hand, you hardly ever feel in a hurry, because “the result is always more important than the due date”. On the other hand, it seems like I’m always short on time to do all the things I wanna do.

March started in a relatively relaxed way. We got a few weeks of to arrange our US visa for the New York trimester and attend the Indian wedding in Patna. During the first week of March, I succeeded in finishing all my schoolwork and most of my part of the master project. I planned it this way, so that I wouldn’t have anything left to do when I went on my trips.

3CMGM-India-group-March

Off the Beaten Track in Bargarh

That Sunday, I left for the small town of Bargarh, where my batchmate Abhisek is from. I met his family – and half the village – while getting a feel of the atmosphere in one of India’s many villages yet to be discovered by tourists. It was a nice and unique experience. Also, I can now confirm that also in India home-cooked meals are the best! Being here during an important festival in honor of the god Shiva, also gave me the possibility to celebrate Shivratri with the locals. During that evening, I visited a Shiva temple and was politely invited to try the strange green goo everybody was having.

3CMGM-India-Bargarh

3CMGM-India-Bargarh-Shivratri

Indian Wedding in Patna

After two days in Bargarh, we took the train to Patna, where the wedding would take place. The journey took 17h (jikes!), but I was exhausted from all the impressions in Bargarh and was able to sleep for a few hours. It definitely required a significant amount of energy to 1) socialize all day long (as an introvert) 2) in my best Inglish. The whole story on attending an Indian wedding and why it’s totally spectacular you can read in this post.

3CMGM-India-Wedding-Patna

The Visa Procedure in Kolkata

On the 13th of March, we arrived in Kolkata. Here, we would attempt to get our US visas for the last trimester at Fordham University in New York. I had been looking forward to coming here, because everyone who had visited the former capital city of India before was really excited about it. The only recurring doubt was that it is even hotter here than in Bhubaneswar! And even though it seemed impossible that this could be the case… it was definitely true! My tips for must-dos in Kolkata you can read in this post from last month.

3CMGM-India-Kolkata-Victoria

The Last Few Days at XIMB

After a long ride on the night bus, we arrived back in Bhubaneswar on a Thursday. The next few days were calmer again. We finished the master project and attended the last few classes of GHRM, for which I also passed an exam.

The last class was canceled because we were too distracted by the explosions that were taking place at Brussels airport and Maalbeek’s subway station. Yes, even in India we heard about it! We watched the Belgian news with the projector on the big screen in the classroom. It was very weird. It was hard to grasp just how tragic these terrorist attacks were, because it was happening so, so far away. We stayed in touch with our homebase while watching the news. Only seeing how affected the news anchor was, gave us an idea of the gravity of the situation. (Note: it is only now that I am home that I can feel how emotional these events still make every single Belgian citizen, and now also myself. Especially because it happened right in front of my former workplace.)

The evening after the exam we had a farewell dinner (we also had one in Antwerp, but this one was obviously with Indian food!) and through all of this I also started packing my suitcase and struggled – but succeeded! – in getting my evening gown and saree in there! Halleluja!

3CMGM-India-XIMB-group

Celebrating the Original Holi Festival

My last full day in Bhubaneswar revolved almost entirely around the Holi festival, which took place on the 24th that year. It started already early in the morning. As soon (and as fast) as we could we poured coconut oil over our hair and body parts that weren’t covered with clothes. Unfortunately, we didn’t take the advice of the students from the previous year seriously enough. They suggested wearing a swimming cap over our hair, because it is super hard to get the paint out (and no, the coconut oil didn’t seem to have helped all that much…

During the first moments of this color war, it is common to have this drink called bhaang. I don’t exactly know what is in it, but afterwards I heard there is some cannabis in it! So that is why I felt so high! Apparently it is a very indian thing, so I had to try it even though I didn’t know what it was. Such a strange experience it was…

When we finished the bhaang, we took all our powder paint to the cricket field to start throwing holi colors at the other XIMB students. People were also throwing water around, students were being dragged over the muddy ground and at a certain moment – apparently this is also a tradition, but specifically from Orissa – the boys literally started ripping each other’s shirts off!

Holi was kinda fun, although you get very filthy and my hair still looked bright yellow and pink after a whole month…. Even my skin kept looking bright pink and green for days, no matter how often I scrubbed and washed my skin. At first I considered it to be a good conversation starter while traveling with my dad, but soon it was just a bit annoying that I would have yellow hair in all the pictures… The clothes I wore I had to throw away, obviously, but I was prepared for that.

3CMGM-Holi-festival-XIMB

3CMGM-India-XIMB-Holi-colors

That evening, when the effects of the bhaang were gone, I got a bit sad. How could the second trimester already be over?? My stay in India had been impressive, unique, life changing, exhausting, educational and so many more things! And now, all of the sudden, it is over… In the blink of an eye. So what a relief it is to know I will be discovering more of this country for three more weeks!

Maart: De derde maand in India die de eerste lijkt

Is het echt al maart? Het lijkt alsof ik nog maar twee weken in India ben en tegelijk lijken die eerste twee weken al een jaar geleden. De tijd loopt heel raar in dit land. Aan de ene kant voel je nooit haast, want “het resultaat is altijd belangrijk dan de due date”. Aan de andere kant lijk ik nooit genoeg tijd te hebben om alles te doen dat ik wil doen.

Maart begon (relatief) heel relaxt. We hadden enkele weken vrij gekregen om ons visum voor de US in orde te krijgen en naar het Indische trouwfeest te kunnen gaan. Tijdens de eerste week van maart slaagde ik erin al mijn taken en mijn aandeel van het master project af te werken, zodat ik zonder zorgen kon vertrekken.

3CMGM-India

Off the beaten track in Bargarh

Die zondag trok ik naar het kleine dorp Bargarh, waar mijn klasgenoot Abhisek woont. Ik ontmoette er zijn familie – en het halve dorp – en snoof de sfeer op in een typisch stadje in India. Het was een leuke en unieke ervaring. Ik kan nu bevestigen dat homecooked meals het beste zijn, ook in India. Ook kreeg ik er de kans om met de lokale bevolking Shivratri te vieren; dat is een feestdag ter ere van de god Shiva. Tijdens deze avond bezocht ik een shiva tempel en at er een vreemd goedje om mijn vrienden te plezieren (het was eetbaar (het smaakte naar niet veel) maar zag er wel een beetje ranzig uit).

Indisch trouwfeest in Patna

Na twee dagen in Bargarh namen we de trein naar Patna, waar het trouwfeest de volgende dag al zou plaatsvinden. De treinrit duurde 17 uur, maar tijdens mijn verblijf in Bargarh was ik erg uitgeput. Gedurende 24 uur continu sociaal zijn in je beste Indisch-Engels (de lokale bevolking van kleine dorpen spreekt niet zo goed Engels) is vermoeiend, zeker voor een introvert! Een geluk eigenlijk dat ik zo moe was, want zo slaagde ik erin een groot stuk van de reis slapend door te brengen, zodat de rit eigenlijk niet zo lang leek. Hoe het was om een Indisch trouwfeest bij te wonen lees je in mijn post van twee weken geleden.

3CMGM-India-wedding

De visa procedure in Kolkata

Op dertien maart kwamen we aan in Kolkata waar we zouden proberen ons US visa te bemachtigen. Ik had er erg naar uitgekeken om naar de voormalige hoofdstad van India te gaan, omdat iedereen me er alleen maar goede dingen over had verteld (behalve dan dat het er nog warmer zou zijn dan in Bhubaneswar, en dat leek me op dat moment eerst nog onmogelijk). Mijn aanraders voor Kolkata lees je in het lijstje dat ik postte vorige week.

3CMGM-India-Kolkata

De laatste dagen op XIMB

Na een nachtrit op de bus kwamen we op donderdag weer aan in Bhubaneswar. De volgende dagen waren redelijk rustig. We werkten het master project verder af, tot in de details, woonden de laatste lessen GHRM bij en legden hierover een examen af.

De allerlaatste les werd geschrapt omdat we te afgeleid waren door de explosies in de luchthaven van Zaventem. Ja, ook in India hebben we hierover gehoord. Op het grote scherm in de klas projecteerden we het Journaal, zodat we mee alles konden volgen. We konden ons niet echt voorstellen hoe erg de situatie was, behalve op basis van wat onze thuisbasis ons vertelde en hoe de nieuwslezer eraan toe was. Iedereen was zo emotioneel…

De avond na het examen hadden we ook nog het afscheidsdiner (Indisch natuurlijk) en tussen al dit alles ben ik er ook nog in geslaagd om mijn valies te pakken. Zelfs mijn avondkleed en saree zijn erin geraakt! Wat een wonder!

3CMGM-India

Het originele Holi festival vieren

Mijn laatste volledige dag in Bhubaneswar was gefocust op het Holi festival, dat op 24 maart plaatsvond. Dat begon al van ’s morgens vroeg. Zo snel mogelijk goten we ons zelf onder de kokosnootolie: over alle niet met kleding bedekte huid en vooral in ons haar. We kregen deze tip van de studenten van vorig jaar, die de kleuren van Holi maar moeilijk uit hun haar kregen, hoe vaak ze het ook wasten. Pas daarna kregen de anderen toestemming, van ons meisjes, om ons onder de kleuren te gooien, kloppen, wrijven enz.

Tijdens de eerste momenten van de kleurenoorlog is het ook de gewoonte om bhaang te drinken. Ik weet niet precies wat erin zit – achteraf hoorde ik dat er onder andere cannabisblaadjes inzitten, en dat was dus waarom ik high was achteraf… – maar het is iets typisch van India, dus natuurlijk zou ik dat proberen! Wat een rare ervaring is het om high te zijn!

Toen de bhaang (zo goed als) op was, trokken we naar het cricketterrein om ook kleuren naar andere studenten van XIMB te gooien. Er werd ook met water gegooid, studenten werden door het modderige gras gesleurd en op een bepaald moment scheurden de jongens traditiegetrouw de t-shirts van elkaars lijf (dat is trouwens alleen in Orissa de gewoonte).

Holi was best leuk, ook al ben je daarna natuurlijk zo smerig als wat. En hoe vaak ik me ook waste, twee dagen later had mijn huid nog steeds een roze schijn en was mijn haar nog steeds kanariegeel met fuschiaroze en gifgroene plekken. Ik bedacht me dan maar dat het een leuke conversatie starter zou zijn tijdens de reis met mijn papa de volgende weken. Mijn kleren heb ik kunnen weggooien, maar dat was ook voorspeld en voorzien.

Die avond was ik, toen de bhaang uitgewerkt was, best wat droevig. Hoe kon het nu al voorbij zijn? Mijn verblijf in India was indrukwekkend, uniek, life changing, vermoeiend, leerrijk en nog veel meer geweest. En nu, schijnbaar zo plots, was het alweer voorbij…

Gelukkig kan ik nu nog wat verder India gaan ontdekken!

 

February 2016: Life Inside and Outside of XIMB

Voor Nederlands, klik hier

I have already told you about the most memorable experiences from this month: I survived a survival camp in the middle of nowhere and flew over to South-Indian Kerala to catch my breath.

Obviously this was not all that happened this month. Here’s a brief summary of what the whole month of February was like.

Classes

The courses I had this month were very varied. First of all there was the Non-Competitive Strategy course, which looked incredibly interesting on paper – despite the contradicting title – but in practice it sucked. On the other hand, I really enjoyed writing the mandatory paper for this class. I wrote about the strategy of BlaBlaCar.

The second course was a bit strange, because we were learning about a system that we don’t use in Europe. I think I made the best of it though. At least I learned how to determine and calculate KPIs.

Lastly, we had our first Global Human Resource Management (GHRM) classes. This was so interesting and helpful! I am looking forward to the next classes from Sasmit!

survival-camp-february-2016-3CMGM

Other school activities

At the end of February, we also started preparing the application procedure for our American Student Visa. We started together in class so that we would be able to go to the US embassy on our own to collect it. It all seemed incredibly complicated, if you ask me. It’s so Indian to make things seem more complicated then they are you know. (Although I tend to do the same in my daily life, but whatever.) Nevertheless, as soon as we could start taking things into our own hands, things went a lot smoother.

I would be going to the consulate in Kolkata to finish the visa process because it is closest to Bhubaneswar and because the city has been recommended to me so often as the nearest place-to-go. It was also the place where I could get the quickest time slot.

Furthermore, I participated in a survival camp organized by Tata Steel this month. We had to take a quite notorious train ride from Bhubaneswar to Jamshedpur. Apparently, this train track is a relatively dangerous one (but we only heard that afterwards). The camp itself was very educational! I never thought I would succeed or be able to do all the things I did. And I was especially surprised that I actually thoroughly enjoyed most of my time there!

kerala-india-3CMGM-getaway

One-week Holiday

As you may already have read earlier this month, I went on a short getaway trip to the South of India. Discovering Kerala was a breathtaking experience (in all meanings of the word). It was a totally unique experience for me in so many ways.

On Valentine’s Day I first went to Konark, where I visited the famous Sun Temple. The temple of Konark was built in the 13th century and is shaped to look like a gigantic horse carriage. When I was there, some construction works were going on, but that doesn’t stop the thousands of tourists to come and visit every single day. The day I went also happened to be free entrance. Then I continued to Puri, to relax on the beach and chill in the dunes.

Last but not least, we started preparing for the wedding we would be attending in March. My classmate Vidisha invited us. It’s her brother that is getting hitched. The main part of the preparation involved going to the Market Building in Bhubaneswar, which you can compare to the Indian version of a shopping village, to go buy our outfits. Choosing a saree took a lot more effort than I expected. I was hoping to finish everything in an hour or so but it took us almost half a day! Just like with other clothes, you have to find exactly the right shade that makes your skin look good, you know. And there are so many possibilities with the decorations on the fabric, it is hard to find one that has exactly the right amount that you like. Than you have to go find the underskirt and cropped top. The jewelry I would go and find later. This shopping spree was already exhausting enough!

3CMGM-sarees-indian wedding
February was the exact opposite of boring. There was a good balance between classes, travel, and other activities. I am sooo looking forward to the wedding next month. I promise to tell you all about it of course!

Februari: Het leven in en buiten XIMB

De belangrijkste dingen vertelde ik je de afgelopen weken al: ik overleefde een overlevingskamp in the middle of nowhere en trok vervolgens naar Zuid-India om ervan te bekomen. Maar dat was natuurlijk niet alles wat er deze maand gebeurde.

Hier is een kort overzicht van hoe de maand februari in India eruit zag.

3CMGM-XIMB-India

De lessen

De vakken die ik deze maand had, waren erg gevarieerd. Eerst en vooral was er het vak Non-competitive strategies, dat me op het eerste zicht wel had aangesproken ondanks de tegenstrijdige titel, maar dat eigenlijk niet veel voorstelde. De paper dat ik ervoor moest schrijven heb ik dan wel weer met plezier gemaakt (over BlablaCar). Het tweede vak was een beetje raar voor niet-Indiërs, want bij ons bestaat het systeem niet waarover we leerden. Volgens mij heb ik er echter wel het beste van gemaakt. Ik heb ten minste geleerd hoe ik KPI’s moet bepalen. Ten slotte hadden we nog onze eerste lessen over Global Human Resource Management (GHRM) want dan weer wel heel interessant en nuttig was. Ik kijk al uit naar de volgende lessen!

3CMGM-februari

Andere schoolactiviteiten

Aan het einde van februari bereidden we ons ook voor op de visa applicaties voor Amerika. We begonnen de procedure in de klas en zouden uiteindelijk op eigen houtje naar de ambassade gaan (of dat nu in Hyderabad of Kolkata of ergens anders was) om de nodige papieren te presenteren en ons visum op te halen. Het leek allemaal erg ingewikkeld – typisch voor Indiërs om alles moeilijker te doen lijken dan het in feite is – maar zodra we individueel alles mochten regelen ging alles voor de meesten veel vlotter. Ikzelf zou naar Kolkata gaan om mijn visum aan te vragen omdat dat het dichtst bij school is, de stad mij vaak is aangeraden en het de eerste plaats was waar nog plaatsen vrij waren op zo’n korte termijn.

Verder gingen we deze maand ook op overlevingskamp naar Jamshedpur. Het was een erg leerrijke ervaring. Ik had nooit gedacht dat ik het zou aankunnen en het (grotendeels) zo leuk zou vinden!

backwaters-kerala-kollam

Buitenschoolse gebeurtenissen

Zoals je vorige week al kon lezen, ging ik voor de eerste keer op reis in februari. Ik trok naar het Zuiden van India om enkele totaal verschillende steden in de staat Kerala te gaan ontdekken. Het was een geweldig mooie reis en een unieke ervaring. Elke staat in India is net een ander land – met andere voeding, taal, kleding, gewoontes…

Op Valentijnsdag trok ik naar Konark – waar ik de bekende zonnetempel bezocht – en Puri – om er wat te relaxen op het strand en in de duinen. De tempel van Konark werd gebouwd in de 13de eeuw en heeft de vorm van een gigantische koets of draagbed. Het staat momenteel in de stellingen, maar dat houdt de duizenden toeristen die er elke dag een bezoek brengen niet tegen. Op Valentijnsdag was er gratis toegang.

Ten slotte bereidden we ons ook voor op het trouwfeest in maart waarop we door onze klasgenote Vidisha, de zus van de bruidegom, uitgenodigd waren. We trokken naar de Market Building in Bhubaneswar om er een saree uit te kiezen voor de officiële wedding night. Mijn jurk voor de avond ervoor had ik al eerder in een winkelcentrum in de buurt van XIMB gevonden (FYI: de trouw zou vier dagen duren en voor elke avond heb je een andere outfit nodig). Een saree kiezen is niet zo simpel. Ik had gehoopt het op een uurtje te klaren maar het heeft bijna een halve dag geduurd! Je moet precies de juiste tint van de juiste kleur vinden met de gewenste versiering erop. Dan ga je nog op zoek naar de onderrok en – als dat er niet bij geleverd werd – de cropped top die je onderaan aandoet. De sieraden ga ik wel later een keer erbij zoeken…

3CMGM-saree-februari

Februari was opnieuw een goed gevulde maand met goede balans tussen les, reizen en andere activiteiten. Ik kijk er erg naar uit om volgende maand de trouw bij te wonen en zal jullie er natuurlijk alles over vertellen!

Januari: Alles in India is een avontuur

Zoals je al kon lezen in mijn vorige post, had ik enorm veel geluk dat ik in één ruk tot in India ben geraakt. Laat me je nu een overzicht geven van wat er in de rest van de maand januari allemaal gebeurd is.

XIMB-India_3CMGM

School op zijn Indisch

De eerste maandag was, net zoals in Antwerpen, gericht op formaliteiten: we moesten allerlei formulieren invullen en de schoolregels werden ons in detail uitgelegd. Enkele voorbeelden:

  • Om 23u moet je terug op de campus zijn
  • Als je een uitstap plant, moet je eerst een formulier invullen waarin je in detail uitgelegd waar en wanneer je ergens naartoe gaat
  • Alcohol, drugs en roken zijn niet toegelaten op de campus

De volgende dagen hadden we dan effectief les: afwisselend werden we onderwezen in Sustainability en Innovation Management. De eerste week hadden we les van maandag tot zondag – nee, da’s niet om te lachen! En daarna hadden we elke avond ook nog eens een introductie in yoga. En aangezien ik een lange stijve hark ben is ook dat niet om te lachen. Maar na deze eerste week was het zwaarste van de maand alweer voorbij…

In de tweede, derde en vierde week van januari gingen we op bezoek bij twee staalbedrijven en een seafood bedrijf – op zich niet erg interessant voor mij maar bij de eerste kregen we na het bezoek wel een fris biertje aangeboden, wat met deze temperaturen natuurlijk zeer geapprecieerd werd en bij TK Marine kregen we de kans om zelf eens garnalen te wassen. Om op deze uitstappen te gaan maakten we ofwel gebruik van de schoolbus of een AC Sleeper Bus. De eerste is een kanariegeel voertuig met raster voor de vensters. Niemand die weet waarom een schoolbus zo erg beschermd moet worden, maar ok. De Sleeper Bus is dan weer enkele stapjes hoger. Deze bus kregen we ter beschikking voor de iets langere ritten, zodat degenen die wilden de bedden konden gebruiken om een dutje te doen.

We hebben ook een nieuw onderwerp gekregen voor het master project van dit semester. Ditmaal is het voor ons Bhubaneswar as a Smart City waarbij we ons vooral focussen op hoe ze omgaan met afval (waste management) want dat is hier toch een significant probleem. Ben best wel benieuwd wat ik daaruit allemaal zal leren!

Tenslotte gingen we ook nog op bezoek in het meisjes weeshuis dat wij steunen: Asha Kiran, wat Straal van Hoop betekent. We bezorgden de meisjes een zorgeloze namiddag door met hen te spelen, Engels te oefenen en onze snacks en gsm’s met hen te delen. Een lonende, vermoeiende en onvergetelijke dag! We gaan ook geld in

3CMGM-India-RuralVisit

Het platteland ontdekken

Om de een of andere redenen hadden velen onder ons – eigenlijk ook een beetje incl. mezelf – de idee dat een bezoek aan het platteland een bezoek aan het “echte, pure India” zou zijn. Maar als je erover nadenkt, is dat uiteindelijk hetzelfde als zeggen dat een bezoek aan het platteland in België een bezoek aan het “echte, pure België” is. Redelijk stereotiep dus. Het stadsleven is evenzeer echt Indisch.

India-ChilikaLake-RuralVisit-3CMGM

In ieder geval, tijdens de derde week in India waren we dus al op weg naar ons eerste grote avontuur. Ik denk dat we allemaal wel min of meer verwachten in hutjes te moeten slapen in the middle of nowhere, maar waar we terecht kwamen was een heus onderzoekershotel. De matrassen waren zowaar nog harder de matrassen op school, maar we hadden tenminste een bed! En toiletpapier! En een echte wc! Zo snel waren we al content. En het uitzicht over Chilika Lake – het grootste meer van de staat – was alleen maar een extra bonus.

De eerste dag gingen we al meteen op pad… of moet ik het zeggen: het water op. Met z’n zessentwintig klommen we in een boot waar normaal maximum tien personen in horen te zitten… maar dat vertelden ze ons natuurlijk pas achteraf! We moesten continu samenwerken om de boot in evenwicht te houden. Het was best wel grappig allemaal. Na een hele tijd bereikten we het eilandje waar we een half uurtje aan birdwatching deden, fotoshoots hielden en van het uitzicht genoten. Daarna keerden we weer om en hervatten onze hachelijke tocht.

Diezelfde avond kwamen de lokale jongeren ook een dansshow voor ons opvoeren en nadien zaten we allemaal samen in het gras met biertjes en genoten van het heerlijke avondweer in Odisha terwijl we tegen de muggen vochten.

De tweede dag splitsten we ons op in drie groepen en deden elk een typische activiteit van de Chilika regio. Mijn groep ging naar Mangalajodi, waar we leerden hoe het ecotoerisme omgaat met wildvissers en birdwatchers. We kregen te zien hoe vissersboten gemaakt worden en gingen dan effectief met zo’n boot het water op – de wetlands genoemd – waar we tientallen soorten vogels spotten. Het was vooral een heel relaxerende ervaring en onze gids Sanjay was ook super.

Toen we terug waren in het hotel had iedereen natuurlijk reuzehonger! Gelukkig was het eten in het hotel heel erg lekker (alleen heb ik er wel vaak vegetarisch gegeten, omdat ik geen vis, scampi of krab lust). Maar ik heb gehoord dat die ook erg lekker waren.

In de namiddag kregen we tijd om onze presentaties voor te bereiden.

De derde dag gingen we opnieuw het water op – in twee boten deze keer. Ditmaal was een andere eilandje in het meer de bestemming. Het was er heel erg toeristisch, deels omdat er een tempel is die veel locals graag bezoeken. We doolden er wat rond en aten wat streetfood zoals de typische samosa alvorens terug te keren. Gelukkig zaten wij niet op de lekke boot waarin het water scheppen was!

De laatste dag begon hectisch. De iPhone van een klasgenote was verdwenen en het was superduidelijk dat iemand van het personeel verantwoordelijk moest zijn – ook al geloofden zelfs de Indiërs van onze klas daar niet in – maar zij hielden zich natuurlijk van den domme. Het was een heel gedoe waarbij de securitybeelden van de bewuste tijdspanne onvindbaar bleken en dan plots toch gevonden werden en waarbij er eerst gedreigd moest worden naar de politie te stappen voordat de gsm “plots” opdook op een plek waar men al vijfentwintig keer gekeken had. Ja hoor!

India-ChilikaLake-RuralVisit-3CMGM

Na alle heisa konden we dan toch nog een uurtje genieten van het strand en de zee in Gopalpur, waar de jongens voetbalden, de meisjes aan hun kleurtje werkten en ik wat meer van de typische strandsnacks ging proberen. Voor we de rurale trip afronden, hadden we nog een uitgebreide lunch in een hotel.

Puri-3CMGM-India

De zoo en de zee

Naast het bezoek aan het platteland deden we ook nog twee uitstapjes op eigen houtje. De eerste zondag – na de les – gingen we naar Nandan Kanan Zoo, wat de oudste dierentuin van India is. Het is er enorm groot en wij hebben maar een klein stukje gezien, omdat we de safari niet op een saunabus wilden doen.

Het was een eigenaardige ervaring. Eerst en vooral moesten wij als buitenlanders 100 rupees betalen (€1,5) terwijl Indiërs maar 20 rupees hoefden voor te leggen (30 cent). We hebben het foreigner tax genoemd.

In de zoo zelf dan bleek al snel dat wij een grotere attractie waren dan de bengaalse tijgers en de met uitsterven bedreigde sneeuwleeuwen. Of ze het nu vroegen of niet, ik denk dat we zowat met alle bezoekers wel op de foto staan.

Na enkele uren waren we compleet uitgeput van rondwandelen in de hitte en poseren voor foto’s, dus keerden we snel terug naar de campus waar we ons opfristen en onze rugzak pakten voor alweer een volgend avontuur: we zouden de trein nemen – in de general class! – naar Puri.

Oké, laat ik even de tijd nemen om de treinrit te beschrijven. Als je aankomt in het treinstation van Bhubaneswar moet je onderweg naar je perron allereerst goed uitkijken dat je op niemands ledematen stapt. Overal liggen en zitten mensen te wachten op hun trein, mensen van alle klassen en standen. Vanzelfsprekend worden we langs alle kanten openlijk aangestaard. En dat voor vijfenveertig minuten langer dan gehoopt, omdat de trein te laat was.

Uiteindelijk konden we dan met ons ticket van 40 rupees (70 cent) de trein op. Het was vechten voor een zitplek. Het gangpad stond ook vol met lokale bevolking die hun zakken, valiezen en weet ik veel wat op hun hoofd droegen omdat er anders simpelweg niet genoeg plaats was voor iedereen. En daardoor liepen er dan ook nog eens mannen die eten en drinken verkochten. Het meest voorkomende is toch wel

  • Chai: de typische thee die ik voordien al vermeldde
  • Pani: water (wordt vaak ook genoemd met de merknaam Bisleri)
  • Biryani: een typisch rijstgerecht van India

Maar ook verse groenten kwamen regelmatig voorbij. Het zal je niet verbazen dat we allemaal redelijk onder de indruk waren na de twee uur durende treinrit.

Toen we aankwamen in Puri kregen we te maken met het Indische fenomeen van “plannen”: het hotel waar we zouden verblijven was helemaal niet geboekt! Gelukkig hadden ze nog twee suites vrij waar we (mits wat extra bedden) allemaal zouden kunnen slapen. Toen het hotelpersoneel echter zag dat er zoveel blanken aanwezig waren, rekenden ze ons de foreigner tax aan… Hoewel het voor ons niet veel geld is, kan 1000 rupees (€14) wel tellen in dit land!

Uiteindelijk hadden we geen andere keuze dan toe te geven – waar zouden we anders zo last minute met twintig man terecht kunnen? – en onze zakken neer te zetten en avondeten te gaan zoeken. Terwijl enkele jongens eropuit trokken om een liquor store te zoeken – een verhaal voor een andere keer – ging de rest van de groep naar het strand om de kraampjes te bekijken en alvast wat snacks te eten. Na het avondeten trokken we dan terug naar het hotel waar we tot in de vroege uurtjes aan het zwembad biertjes dronken en interessante gesprekken voerden. De volgende ochtend lonkte het zwembad uitnodigend naar ons en ging ik samen met enkele anderen het water in voor een (heel heel heel) verfrissende duik.

In de namiddag bezochten we de stad en bewonderen van buitenaf de Shree Jagannath tempel waarvoor Puri bekend staat. Het is echt een enorm bouwwerk waar alleen hindus binnenmogen – en ze komen echt van alle omstreken om deze tempel te bezoeken! Het was echter super warm die dag, dus na enkele uurtjes gingen alle niet-Indiërs naar huis. Ik bleef nog wat achter omdat het echt zalig was op het strand. En het moest waarschijnlijk zo zijn: eindelijk kreeg ik een nieuwe kans om op een kameel te rijden! Het was dan wel maar voor een dikke tien minuten en ik werd ook ongelofelijk in het zak gezet (jep, foreigner tax again), maar het was een superervaring zo langs de zee met de ondergaande zon.

Om het simpel te zeggen: of het nu een bedrijfsbezoek, een dagje naar de zoo, een tripje naar de zee of een meer is… alles is één groot avontuur in India. Het is vermoeiend en interessant tegelijk en ik ben zo blij dat ik de kans krijg om dit allemaal mee te maken. Elke dag is een uitdaging and I am loving it!

January 2016: Everything in India Is an Adventure

As you may have read in my last post, I was incredibly lucky that I made it to India in one try. Now, let me give you an overview of what else happened during the month of January.

3CMGM-XIMB-campus-India

Going to school the Indian way

The first Monday was, just like in Antwerp, all about formalities: we had to fill out several forms and were explained the school’s rules in detail. Some examples:

  • Be back on school grounds by 11PM
  • Fill out a permission slip if you want to make a trip and explain in detail where you will be going and staying
  • Alcohol, drugs and smoking are not allowed on campus

The next few days we had classes, which varied between Sustainability and Innovation Management. The first week we had classes from Monday until Sunday (!!). I am not kidding. After that, we also had yoga classes in the evening. Which wasn’t nice to see if you are standing behind a stiff like me. But after this week the worst was over for the month.

3CMGM-schoolbus-XIMB

3CMGM-XIMB-Yoga

3CMGM-Fair-Orissa

In the second, third and fourth week of January we went on company visits at two steel plants and a seafood company – none of these were incredibly interesting to me, but I have to admit it was nice to get a free, cold beer after the first company visit. Especially in these temperatures!

When we went on these trips we either used the yellow schoolbus (with rails in front of the windows – why?!) or an AC Sleeper Bus (which had beds above the regular seats).

Furthermore, we got to choose the subject for our new master project of this semester. We choose Bhubaneswar as a Smart City as our research object and will focus on how they manage waste, which is a significant and well-known problem in India. I am curious to see what all I will find out during this project!

3CMGM-Asha-Kiran-India

Asha-Kiran-India

XIMB-India-Company-Visit

And to round it up, we also went to visit the Asha Kiran girls, which is the girls’ orphanage we have been supporting for a few months now. We made sure the girls had a few hours with any cares or worries in the world by playing games with them, practicing Engels and sharing our snacks (and phones) with them. A very rewarding, exhausting and memorable day!

XIMB-India-rural

Discovering rural India

For some reason, many of us – including me, I guess – thought that visiting rural India meant visiting “the real India”. But if you think about it, isn’t that the same as saying that visiting the rural areas in Belgium is the same as visiting “the real Belgium”? That’s kind of stereotyping to the extreme, no? City life is just as much “typical India”.

3CMGM-India-Wetlands

Anyway, during our third week in India we already headed for our first big adventure. I think we were all more or less expecting to end up in little huts in the middle of nowhere, but we arrived at a “research hotel” where biology researchers who come to this area usually stay. The mattresses in our rooms were even harder than the mattresses at school, but at least we had a bed! And toiletpaper! And a toilet! We were all learning to appreciate the little things, I guess. The view over Chilika Lake – the biggest lake in Orissa – from our room was just an added bonus.

The first day we already hit the road… or should I say “hit the water”. All 26 of us climbed into one little boat… which is normally meant for 10. But that they only told us afterwards of course! We had to work together continuously to keep the boat balanced. I thought it was kind of funny actually. After what seemed like hours we reached a little island in the lake where we spent about half an hour birdwatching, doing photo shoots and enjoying the view. Then we went back on our perilous boatride.

XIMB-3CMGM-Mangolajodi

XIMB-3CMGM-India-Chilika

That same evening the local kids came to the hotel to put on a dancing performance for us. After that we spent some time sitting down in the grass with the group, drinking beer and enjoying the fine evening temperature while fighting the endless stream of mosquito attacks.

The second day we split up into three groups. Each group would head out on a different expedition in the Chilika area. My group went to Mangalajodi, where we learned more about how they go about ecotourism, dealing with the illegal fishing problem and attracting more birdwatchers. We saw how they make the boats that they use to go into the wetlands. We actually went on one of those boats to do some birdwatching. It was a very relaxing experience for most of us and our guide Sanjay was also great.

By the time we came back to the hotel we were all starving of course! Thankfully the food that was served at the hotel was all very tasty (although I mostly ate like a vegetarian – as was to be expected, there was a lot shrimp, fish and crab on the menu). But I was told those dishes were very tasty as well.

In the afternoon we got some time to work on our presentations.

3CMGM-XIMB-Chilika-Wetlands

Wetlands-Mangalajodi-Chilika

On the third day, we went out on the water again. But this time, we took two boats. We went to another island in the lake this time. This one was extremely touristy, partly because the locals like to visit the temple there. We strolled around a bit, ate some streetfood (such as the typical samosa)… When we went back I learned we were lucky to be on the “good” boat – apparently the other one had a leak!

The last day started out quite hecticly. One girl’s iPhone had mysteriously disappeared. To most of us it was clear someone from the personnel must have taken it, but the Indians of our batch didn’t want to believe that. The staff of course pretended not to know what had happened. There was a whole scene where the staff could provide whatever security tapes we wanted but not those of the timeslot during which we knew the phone must have been taken. Only once we started threatening to take the case to the police, the phone magically appeared again in the place where many people had looked like 25 times. Yeah, right…

Chilika-Mangalajodi-Wetlands

After all this hoopla, we were able to enjoy the beach at Gopalpur for an hour or so. The guys played football, the girls got their tan on and I went to try some typical Indian beach snacks. Before finishing up our rural exposure trip, we enjoyed an extensive lunch at a hotel in Gopalpur.

 

India-Puri-3CMGM

The zoo and the sea

Besides the visit to rural India, we also took off twice on our own. The first Sunday – after class – we went to Nandan Kanan Zoo, which is the oldest zoo in India. It is so huge! We only saw a small part of it, because we didn’t feel like going on a packed, unairconditioned safari (or should I say sauna?) bus.

It was a peculiar experience. First of all, we, as foreigners, had to pay Rs. 100 entrance fee (€1.5) while the Indians only paid Rs. 20 (€0.3)! We call this the foreigner tax.

3CMGM-Zoo-Tiger

3CMGM-Nandan-Kanan-Zoo

In the Zoo itself, we soon discovered that it was not the rare Bengal tigers that were the main attraction… it was us. Whether they politely asked for it or not, I think I must be in at least one picture of every visiting family that day.

After a few hours, we were completely exhausted from walking around in the humid hot climate while posing for pictures, so we returned back to campus where we freshened up and packed our backpack for our next adventure: we were taking the train… in India… in general class… to Puri!

3CMGM-Zoo-Nandan-Kanan

3CMGM-Monkey-Zoo

Now, let me take some time to describe the trainride for you. When you arrive in the trainstation of Bhubaneswar you have to be careful that you don’t step on anyone’s limbs when you make your way to the platform. On every possible surface people are lying down or sitting, waiting for their train. People of all types and social classes.

Obviously we were openly being stared at again. And this went on for 45 minutes extra because our train was late.

3CMGM-Puri

3CMGM-Puri-train

In the end we were finally able to hop on our train with our ticket of 40 rupees (€0.7). Can you imagine going to the beach in Belgium for that price?! We had to struggle for a seat in general class. The pathway was also full of locals with bags, cases and I don’t know what exactly they were carrying on their heads (simply because there was no other place to put it). In between the crowd, men wurmed their way through selling food and drinks. The things I saw them selling most often were:

  • chai: the typical tea that I mentioned before
  • pani: water (also often named after one popular brand Bisleri)
  • biriyani: a typical Indian rice dish

But I also saw large metal plates full of fresh vegetables that didn’t even look all that bad.

It shouldn’t come as a surprise that we were all quite impressed when, upon arrival in Puri, we experienced the Indian phenomenon called “planning”: the hotel where we were supposed to be staying wasn’t even booked! There we were, all sixteen of us, crowding the lobby. Luckily, they still had two suites vacant where we would all be able to sleep after they put in some extra beds. However, as soon as the staff saw that the group contained so many white skinned people, they of course charged us with the notorious foreigner taks. And even though it is not that much to us Europeans, in India Rs. 1000 (€14) does make a big difference!

3CMGM-Puri-beach

3CMGM-Puri

3CMGM-Puri_XIMB

In the end we had no other choice than to give in – where else would we find a place to crash with such a large group of people? We were also tired of carrying our bags around and getting hungry on top of that. While some of the boys went out to find a liquor store – maybe I will tell you how the liquor store system works some other time – the rest of us headed out to the beach to look at the stalls and have some snacks. After dinner we returned to the hotel where we had drinks and interesting talks until early in the morning.

The next morning the pool was eyeing us seductively and some of us (including me) couldn’t resist its siren call. Others went to visit a temple. In the afternoon, we visited the town a bit and admired from outside the Shree Jagannath temple that Puri is so famous for. It is a huge construction where only hindus can enter – and they come from all the corners of India to visit! It was super warm that day, so after a few hours all non-indians went home. I stayed behind with the Indians to enjoy the beach some more.

I guess it just had to happen that way… I finally got the opportunity to ride a camel! Even though it was only for 10 minutes and even though I was incredibly ripped off (you guessed it, foreigner tax), it was an amazing experience. Riding a camel at sunset by the beach… Sounds quite romantic doesn’t it? If you aren’t scared of camels…

3CMGM-Camel-Ride

3CMGM-Puri

To put it in simple words: whether it is a company visit, a day-trip to the zoo, a day at the beach or a lake… everything is one big adventure in India. Nothing comes easy. That makes living here incredibly exhausting but interesting at the same time. I am so happy I get the chance to experience all of this. Every day is a challenge, it makes you feel alive. And I am loving it so far!

The Eventful Journey from Lo Pagan to Bhubaneswar

Voor Nederlands, klik hier

36 hours, 5 connections and 12.000km – how I succeeded in making all the connections and arrive on my destination in one piece at the predicted time… I don’t know, but I did it! Today, let me tell you all about my eventful journey from Lo Pagan, where I spent the Christmas holidays, to Bhubaneswar, the place I will call home for the next three months. And let me also share with you a couple of my first impressions about India.

3CMGM-Bhubaneswar-Journey

On January 3, 2016 I arrived in Bhubaneswar after a long, eventful journey. On Saturday early morning, my dad drove me from our holiday house in Spain to the trainstation of Alicanta. For the first time, I took the AVE train (alta velocidad or high–speed train) to Madrid. I had never been on one and it was kind of an exciting experience for me! Next, I took a local train to the airport and, since I had arrived at the wrong terminal, had to get on a transfer bus to reach my plane to Istanbul. It was an omen for what was yet to follow.

The big question was whether I would be able to fly to Istanbul and, if I did, whether I would be able to fly to Mumbai or not. You see, since the day before my departure, I was notified that Istanbul was experiencing it’s most harsh winter storm in 26 years. Even though I succeeded in containing my stress, I was a bit worried about not reaching India in time for class. But I had no reason to panick, because I was able to get on the plane to Istanbul on time. The arrival there didn’t go so smooth, though… Even though we landed on time, because of the large amounts of snow and frozen ground, we had to wait in line with the other plans for a really long time before we were able to connect with the terminal. And since I had to make my connection to Mumbai, I got a bit nervous. In the end I had less than half an hour to make my connection, but I made it!

3CMGM-XIMB-Bhubaneswar-India

The flight from Istanbul to Mumbai was slightly delayed because of that same snow storm, but the journey to Mumbai itself flew by (pun intended). I watched the movie Everest, had an interesting conversation with my Indian neighbor (who was a student in Dallas), and even succeeded in getting some shut-eye (which was partly to make my Indian neighbor stop sharing all aspects of his life with me). When I reached Mumbai, I had a couple of hours before I had to make my connection to Bhubaneswar. You should know, though, that I was pleasantly surprised with the ease with which I was able to get through security in the airport. Because I am blonde and pale? Maybe, I dunno.

I was not so happy when I was urgently looking for a bathroom after the long flight and when I found one, discovered the Indian toilet inside (i.e. a squatting toilet). I really couldn’t handle that after 30 hours of no sleep. I decided to hold it up until I found a western toilet. But after twenty minutes of walking down a really long hallway, I had to give in. Fortunately, I bumped into a friendly cleaning lady who showed me where the western toilet was. I could have cried of happiness at that moment!

When I headed for my transfer in the domestic terminal, I was finally presented with the famous “Indian efficiency”. I had to wait 45 minutes before they let me on the transfer bus! Even though I was the first one to arrive there and even though the bus was only half full. Nevertheless, I wurmed my way in that bus a bit before my time, because I was tired of waiting. I desperately wanted to get a normal breakfast before I made it to my last connecting flight (I mean, who knew what my next breakfast would look like?!).

3CMGM-XIMB-Bhubaneswar-India

The journey on the transfer bus was an eye-opener. It was my first experience with Indian traffic, so when I saw some crazy people crossing the street seemingly without a care in the world, through the seemingly chaotic and deadly zigzagging of cars, tuktuks and motorcycles, I was 100% convinced they were trying to commit suicide. But not long after I realized: this is India, this is normal here.

In the end, I arrived in one piece at the domestic terminal of the Mumbai airport. There new problems arose as soon as I arrived and had to check in my luggage. Apparently you can only bring 15kg with you. That meant: extra charges of €20! O well… Nothing to do about it. I did hide my heavy backpack from the lady’s sight though. Or they would have charged me for that as well, I’m sure!

Finally I was able to have my breakfast in some coffeebar – afterwards I found out I was at the famous Indian coffee chain CCD (Cafe Coffee Day). I immediately felt a lot better. At that time, the lack of sleep also really started weighing me down. When I was searched by the security guards, had to unpack my carefully packed and puzzled backpack and lost my secret santa gift (a swiss pocket knife I forgot I put in there), I got really rude.

I did make it to the other end of the baggage control, though, and was finally able to make my way over to my gate. The further I walked down the hallway, the less white people I saw. And indeed, when I reached my gate, I was only surrounded by Indians. I would be the only European on the flight to Bhubaneswar. I also had my first celebrity experience here. I was openly stared at by almost everyone and even had to be in a selfie with someone who didn’t even ask. Your welcome!

3CMGM-India-XIMB After a two-hour flight, during which I wasn’t able to keep my eyes open any longer (even though it was really uncomfortable being stared at like that) but couldn’t sleep well anyway because the girls in front of me were continuously leaning back and forward with their chair, I arrived in sunny, hot, humid Bhubaneswar. I waited for more than half an hour for Krishna, one of my Indian batchmates who lives here, came to pick me up and take me to my new home/school. Hellen arrived an hour after me, so we waited for her to join.

And again we made our way into the Indian traffic.

Cows. Everywhere.

On the side of the road, in the middle of the road, on the sidewalk… really everywhere.

I really had to bite my tongue to not keep pointing them out. They almost distracted me from the chaotic zigzagging of vehicles around our car (which, by the way, didn’t have seatbelts). Then there was also the fact that everything I saw was dirty. Shabby stalls along the road, street dogs amongst the trash… At that moment I could only yet imagine how it must smell like out there.

But, like I said, I made it to campus. Sweaty and exhausted, yes, and wondering why the hell I decided to enroll in this program. Was three months in India really worth it? Could I still cancel this whole thing? How could I not get sick and dirty in this place?

I think it is pretty obvious that I was experiencing a big culture shock. But whether my first impression of India is a consequence of my exhaustion and whether my superficial glance at my new temporary home is what is seems, you will find out next time. But I promise I will keep you posted!