Review: Kobo Glo E-reader

(Click for NL)

When I used to go on holiday, a quarter of my suitcase used to consist of books. And that’s not even counting my backpack! Hellooo? Isn’t this the 21st century? Yes, we live in a time where everything needs to be smaller and more compact. And if you can put hundreds of CDs into one small music box, then why not make one compact library containing thousands of books?

I’ve been a bookworm for as long as I can remember. As soon as they taught us to read when I was six, I stopped waiting for my parents to read me bedtime stories. I took the book of the shelf myself.

When I discovered the concept of the public library, this is where you could find me every day after school. The librarians greeted me by name. I read everything there was to find. Today, I still love the smell of a new book.

When I was in high school, I was reading 70 books on average per year. So can you imagine how many books I must have carried when traveling! I read fast and on holiday you have loads of free time to spend in story worlds. I was struggling, though: how many clothes would I have to leave behind to be able to bring two extra books?

Even though I love the smell of books and the feel of turning a page and the view of seeing them all next to each other on the shelf, I have to admit the arrival of the E-reader came as a relief to me. It’s compact, light-weight and the ebooks are readable in both dark and sunny environments.

Nevertheless, I took me some time to wrap my head around the fact that I’d be reading books that aren’t… well, books, but it was honestly the best solution for someone who devours stories at a rate like mine.

In the end, I would only be using the E-reader when traveling. After all, you can still read “real” books at home, and ebooks on the road. It’s just an amazing travel hack, an E-reader!


Then came the subject of selecting the right E-reader for my needs. Here’s an overview of the reasons why I decided to go for the Kobo Glo! My E-reader is turning 4 this year, so for newer models  you can take a look on Kobo’s site. I bought mine with a nice cover in physical Fnac store, but you can also order on Coolblue, or Vandenborre – whichever you prefer.

Review of the Kobo Glo E-reader

Excellent battery life

The Kobo Glo can be used intensely for about three weeks or during “normal” use for a month or more without needing a recharge.

Perfect readability in any light

The screen of an E-reader looks like a real page from a printed book. It takes some getting used to, but it’s amazing! I’ve read my Kobo by the pool in San Pedro or at the beach in Barcelona and was always able to read without difficulties. Even better, as some books can painfully reflect the sun!

Perfect readability in the dark

The Kobo Glo was the first model that has inward lighting that is soft on the eyes and doesn’t disturb the people around you.

Extensive memory

The Kobo Glo can hold hundreds of books at once, as well as magazines, newspapers… Just activate your subscription to access your favorite newspaper!


You can easily adjust the settings of the E-reader, including the brightness. There’s a Wi-Fi feature to synchronize the books from your computer with your device, all wireless.

Light and compact

It fits perfectly in all of my handbags and purses. So convenient, you know J


One of the biggest benefits of the Kobo brand, in my opinion, is that you can open almost all formats of eBooks (except Amazon’s mobi-files). Also, you’ll find eBooks in all languages, not just English.

Dictionary on the go

If you do read books in your not native language, you shouldn’t worry: there’s a dictionary included in the Kobo Glo. You just hold the word you don’t understand and the explanation pops up. This doesn’t work with PDF-files though.

Make notes

I personally never ever write in books. I never fold page corners. In short, I try to have my books look like new for as long as possible. However, in my eBooks, I note and fold as much as I feel like. You can undo it anyway J What you can’t do is color-mark things because the screen is black-and-white.

Reading life

The Kobo Glo remembers which books you’re reading and how many hours and days you’ve spent on the device. Kobo also suggests books and new publications based on what you’ve been reading. Nifty little thing, isn’t it?


There’s also an app for Android and iOS that smoothly synchronizes with your E-reader and desktop program (delivered with your device). Wherever you decide to buy an eBook, it will synchronize with all your devices once they are connected to the internet. If you sign up to their mailing list, Kobo also sends promotions and offers to your mailbox.

No fingerprints

Finally! A device with touchscreen that doesn’t show fingerprints. Now, if that isn’t the best benefit of this whole list.


I bought my Kobo Glo in 2014 at Fnac for €139 (excl. cover) and it still works quite well.

Check out for all the newest models!

Do I dare ask… Have you made the step to switch to an E-reader yet? 

(This post does not contain affiliate links. This is my personal review and opinion on the Kobo E-reader.)

Olifantenrit in Thailand

In 2008 trok ik voor het eerste naar Azië. Ik was 15 jaar en dit was een groot moment voor mij, ook al was het niet de eerste keer dat ik Europa verliet. Maar ik denk dat een eerste keer Azië voor iedereen wel een big deal is, ongeacht de leeftijd.

Mijn eerste indruk van Thailand was positief. We landden in Bangkok, een levendige stad waar vrouwen bontjassen dragen in de winter (bij 30°C) en waar het verkeer non-stop blijft door razen, een beetje zoals in New York. Al snel reisden we door naar Chang Rai en daarna Chang Mai. Deze laatste stad is een van de meest bezochte in Thailand en een van de populairste attracties is de olifantenrit.

olifantenrit thailand elephant ride

Simpel gezegd is de olifantenrit een groepsactiviteit. Elk duo neemt plaats op een olifant met elk een gids/bestuurder. Je neemt plaats in bamboe stoeltjes (bereid je voor op rugpijn!). Geloof me als ik zeg dat zo’n olifantenrit een serieuze workout is voor jouw spieren. Als een trein trekt de tocht door de bossen.

Soms beslissen enkele olifanten dat ze liever een omweggetje maken, maar op de een of andere manier sluiten ze zich altijd weer bij de groep aan. Ik weet niet of dat allemaal met opzet gebeurd, maar het was best spannend als je plots merkt dat je je vader niet meer ziet en daar zit je dan op een olifant met je kleine broer in het midden van het bos in Thailand.

Tenslotte moet je een rivier oversteken en dan zie je voor en achter je alle olifanten alles… loslaten. Als je snapt wat ik bedoel. Om af te ronden is er dan nog een gekke show waar de olifanten een boeket bloemen schilderen, op de pot gaan, op hun achterpoten dansen… Het ziet er allemaal maar onnatuurlijk uit… Voor je naar huis gaat mag je hen nog een dikke afscheidsknuffel geven.

Aangezien deze ervaring tien jaar geleden plaatsvond, heb ik geen idee van de organisatie waarmee ik deze activiteit heb ondernomen. Het was wel een leuke ervaring, compleet met river rafting en rit met ossenkar naar de lunch.

olifantenrit thailand elephant ride

Elephant Ride in Thailand

2008 wasn’t the year I went outside of the continent for the first time, but it was my first time in Asia. At the time I was only 15 years old, so this was a big thing for me! Although, I guess a first time in Asia would be a big thing for anyone…

Anyways, when we arrived in Thailand, the first impression was a great one. Bangkok is a vibrant city where women wear fur coats in winter – when it’s still 30°C – and where there’s the same non-stop traffic you’ll find in New York. Very soon we were already off to Chang Rai and then to Chang Mai. This last city is one of the most visited in Thailand and one of its most popular tourist attractions is be The Elephant Ride.

olifantenrit elephant ride thailand

Basically, the elephant ride is a group thing where every duo gets an elephant and a guide. You sit in these bamboo chairs and by then you’re better already prepared for some serious back aches. Believe me when I say riding an elephant like this is painful. Or you could interpret it as some back muscle exercise, depending on how you look at it…  The elephants take mostly the same route through the woods.

Sometimes, though, an elephant decides to take a detour, but they all end up on the same path again somehow. Whether this is on purpose or not, I don’t know – but it is surely a surprise when you’re on an elephant with your little brother and suddenly you realize your dad is nowhere to be seen, and you’re in the woods in Thailand…

Finally, you have to cross this river and in front and behind you every elephant decides to ‘let it all go’, if you know what I mean, simultaneously. Afterwards there is the craziest show where the elephants paint a bouquet of flowers, go potty (literally), dance on their back paws… (it all looks pretty unnatural to me) and finally you get to hug them goodbye.

Specific details of the agency we booked this tour with etc. I cannot remember (being only 15 back then and all). I wouldn’t call this a tourist trap, since it still was a fun activity, complete with a river raft and an oxcart that took us to lunch for a reasonable price.

olifantenrit elephant ride thailand

Disclaimer: I in no way support the use of animals as a tourist attraction. This blog post is a report of an experience that took place ten years ago before I was aware of the conditions in which these animals reside. This blog article was published first on Blonde Gone Travel

Zonnige zaterdag in Bokrijk in foto’s

Toen ik werd uitgenodigd voor een sessie pottenbakken zei ik meteen ja: dat heb ik altijd al eens willen doen! Toen ik ontdekte dat de sessie zou plaatsvinden in Bokrijk, het openluchtmuseum en beschermd natuurgebied, was ik dubbel zo blij. Het mag dan wel een standaardlocatie zijn voor schoolexcursies, maar ik was er nog nooit geweest.

Zaterdagochtend vroeg reden we in de richting van Genk, waar het domein Bokrijk zich bevindt. Terwijl we wachtten op de start van de sessie pottendraaien zeiden we dag tegen de varkentjes en geitjes. Nu, ik ben nooit goed geweest in knutselen en ik heb blijkbaar ook twee linkerhanden als het hierop aankomt. Gelukkig heb ik toch een leuke schaal en een vaasje kunnen vormen uit klei die ik kan meenemen als souvenir nadat ze gebakken zijn in de hoogoven.

When I was invited for a pottery class I immediately said yes: I’ve always wanted to try this! When I discovered that the session was taking place at Bokrijk, the open air museum and nature reserve, I was twice as happy. It may be a standard destination for school excursions, but I’d never been there till then. 

Early Saturday morning we drove in the direction of Genk, where the domain is located. While waiting for the class to start, we said hello to some pigs and goats. Frankly, I have never been good at art-like activities and apparently, when it comes to pottery, I also have two left hands. Fortunately, I was able to create a nice bowl and a small vase out of the clay. After they’ve been baked I’ll be able to take them home as a souvenir. 

Bokrijk is meer dan pottenbakken…

In de namiddag scheen de zon en hadden we nog tijd voor een wandeling rond het domein dat is opgedeeld in 4 gebieden:

Haspengouw: acteurs in de rol van dorpsbewoners geven je een idee hoe het was om te leven in het jaar 1913 op het Vlaamse platteland.

Kempen: vakmanschap staat hier centraal en acteurs in rol van vakmensen laten je zien hoe je moet mandenvlechten, ijzer smeden, brood bakken en… pottendraaien.

Oost- en West-Vlaanderen: maak een rustige wandeling in ongelofelijk mooi natuurgebied en klim naar boven in de Duiventoren voor een uitzicht over het prachtige vijvergebied van Limburg.

De Sixties: deze expo ter ere van 60 jaar Bokrijk neemt je mee naar het leven in de jaren ’60 aan de hand van decors met originele objecten en bronnen uit deze tijd.

En om af te sluiten zijn hier mijn favoriete beelden van mijn dagje Bokrijk, allemaal genomen met mijn iPhone deze keer 🙂

In the afternoon the sun was shining and we had some time left for a walk around the domain. There are four areas: 

Haspengouw: here actors play the role of town civilians to give you an impression of what life was like in 1913 in the Flemish countryside. 

Kempen: craftsmanship is the central topic here and the actors take up the role of professional basket weavers, smiths, bakers and… potters. 

East and West Flanders: go for a relaxing stroll in this incredible (protected) nature reserve and climb up the Pigeon Tower to enjoy the amazing view over the beautiful lake area of Limburg.

The Sixties: this expo celebrates 60 years Bokrijk and takes you back to the sixties using original objects and sources to recreate this time period as realistically as possible. 

And to finish things of, here are my favoriete pictures from my day trip to Bokrijk, all taken by iPhone 🙂


Zonnige zaterdag in Bokrijk in foto’s

Oh ja, en hier is natuurlijk het resultaat van het pottenbakken! Oh, and of course here is the result of my pottery class!


10 Musts voor je eerste bezoek aan Lissabon

Lissabon is een stad met een eigen karakter. Het is een levendige, culturele bestemming dat ongelofelijk veel te bieden heeft. Hier beleefde ik trouwens ook mijn eerste Couchsurfing ervaring.

Tijdens mijn Erasmus in Barcelona ging ik op city trip naar Lissabon, mijn eerste keer in de stad en in Portugal zelf. (Pas nadat ik er was aangekomen besefte ik dat er een uurverschil is, haha!) Tijdens mijn drie dagen in Lissabon heb ik de belangrijkste dingen kunnen meepikken. En dat waren deze tien musts die je absoluut niet mag missen!

Lisbon is a city with its own character. Being a lively, cultural destination, it has a lot to offer. By the way, my first couchsurfing experience actually happened here!

During my Erasmus in Barcelona, I flew over to Lisbon for a city trip. It was my first time in the city. Well, in Portugal, too. (And only after I landed I realized there was a time difference of one hour, haha!) I stayed in Lisbon for three days and was able to visit the most important sights. Here are the ten musts you absolutely cannot miss when visiting Lisbon!

10 Musts voor je eerste bezoek in Lissabon

lisbon sao cristovao fado vadio

1. Escadinhas de São Cristovão

In de Mouraira wijk vind je de iconische trappen Escadinhas de São Cristóvão. De muurschilderingen zijn een eerbetoon aan de fado die hier is ontstaan. Er hebben verschillende kunstenaars aan meegewerkt die in de straat zelf wonen en dus elke dag hun eigen werk kunnen bewonderen.

In the Mouraira neighborhood, you’ll find the iconic Escadinhas de São Cristóvão stairs. The murals in this street are a tribute to the fado music which was founded here. Different artists, all living in this same street, worked together on the graffiti. And every day, they get to enjoy their own work. 

2. Tram 28

De gele Tram 28 neemt je mee doorheen verschillende wijken in Lissabon. Het is een echte must voor toeristen en daardoor kunnen de wachttijden in de piekseizoenen hoog oplopen. Zelf ben ik opgestapt aan Martim Moniz en uitgestapt boven op de heuvel in de Alfama wijk. Het kost €2,9 als je een ticket koopt aan boord. Oppassen voor dieven!

The yellow Tram 28 takes you for a ride around different neighborhoods of Lisbon. It’s a must-do for tourists and therefore the waiting lines can get very long in the high season. I boarded at Martim Moniz and got off on top of the hill in the Alfama neighborhood. Buying a ticket on the tram will set you back €2,9. Beware of pickpockets!

feira de ladra lisbon lissabon

3. Feira de Ladra

Als je boven in Alfama uit de tram stapt en je weg vervolgt naar beneden, kom je onderweg aan je linkerkant een mooie kerk tegen met daarachter de dievenmarkt. Deze heet zo omdat er superveel pickpockets rondhangen! Leuk om er eens rond te neuzen. Je komt er de gekste dingen tegen! Bovendien is het nog relatief onontdekt door het grote publiek!

Get off the tram up in Alfama and make your way back down. On your left, you’ll see a pretty church and behind it you’ll discover Feira de Ladra, the thiefs market. This bi-weekly flea market is called this way because of the great number of pickpockets hanging around this place. It’s a fun market to wander around in. And most importantly: it’s relatively undiscovered by the big crowds!

4. City lights gezien vanuit het vliegtuig

Toen ik naar Lissabon vloog, was het al donker toen ik aankwam. En wat een uitzicht! Lissabon is een van de mooiste verlichte steden die ik ooit al uit een vliegtuig gezien heb. Echt waar! Probeer een van je vluchten zeker ’s avonds te plannen en reserveer je stoel naast het raam. (Jammer genoeg zijn mijn foto’s echt té slecht om hier te plaatsen. Het zal dus een verrassing voor je zijn!)

When I was on my flight to Lisbon, it was already dark outside upon arrival. What a view, though! Lisbon is by far one of the most beautifully lit cities I’ve ever seen from a plane. Try to make one of your flights here a night flight. Oh, and take the window seat, of course! (Unfortunately, my pictures are way too bad to post here. I guess the view will remain a complete surprise for now!)

torre de belem lisbon lissabon

5. Belém

Volgens mij kan je wel zeggen dat enkele van de belangrijkste bezienswaardigheden van Lissabon in het westen liggen en meer bepaald in Belém. Je kan de bus of de tram nemen om erheen te gaan. Bekijk zeker Torre de Belém (naar binnen gaan kost meer dan het waard is), overweeg een pasteis de nata te proeven bij Pasteis de Belém (het bestaat al sinds 1837!) en bewonder het Monument of Discoveries. Rust even uit op de oevers van de Taag rivier.

I think I can safely say that some of the most important sights of Lisbon are located in Belém. Take the tram or bus to get there. Make sure to take a look at the Torre de Belém (but don’t go inside, it costs a lot more than its worth), consider trying the typical pasteis de nata at Pasteis de Belém (which exists since 1837!), and admire the Monument of Discoveries. Relax for a while on the banks of the river Taag. 

6. Praça de Comercio

Een van de grootste pleinen van Europa ligt hier in Lissabon: Praça de Comercio. Vroeger was een belangrijke locatie in Portugal om handel te drijven. Verken het plein en ontdekt alle leuke details.

One of Europe’s biggest squares can be found right here in Lisbon: Praça de Comerio. It used to be a place of great importance to Portugal, as it was a main gateway for trade. Wander around and discover all the details of this huge square. 

rossio lisbon lissabon

7. Rossio Plein & Station

In hartje Lissabon ligt een plein zoals ik er nog geen ander heb gezien: het Rossio plein. Spring zeker eens binnen in het gelijknamige station, dat er trouwens meer uit ziet als een stadhuis dan als een station. Hier neem je de trein naar Sintra, de ideale dagtrip vanuit Lissabon. Je bent er op een half uur en betaalt een paar euro heen en terug.

In the heart of Lisbon you’ll bump into the one of a kind Rossio Square. Pop in to the Rossio train station as well (which, by the way, looks more like a town hall than a station). If you wanna go to Sintra, here’s where you catch your thirty-minute ride. It’s just a few euros for a return ticket. 

8. Chiado & Bairro Alto

Chiado is de populaire shoppingbuurt. Het is een geliefde plek voor kunst, literatuur en good food liefhebbers. Loop zeker eens door Rua Garret en Avenida de Liberdade en kijk of je een plaatsje vindt bij A Brasileira, een van de oudste cafés in de wijk. Naar Bairro Alto ga je voornamelijk om ’s avonds een stapje in de wereld te zetten.

Chiado is the popular shopping area of Lisbon. It is a favored place for art, literature and good food. Stroll down the Rua Garret and Avenida de Liberdade, and see if you can get a seat at A Brasileira, one of Chiado’s oldest cafés. If you want to hit the town at night, Bairro Alto is the place to go! 

lisbon lissabon
lisbon lissabon sao jorge castelo

9. Panorama uitzicht vanaf Castelo de San Jorge

Hoewel de ruïnes van Castelo de San Jorge op zich al de moeite van een bezoek waard zijn, ging ik vooral voor het uitzicht over de rivier Taag en de rode daken van de stad. Het kasteel bevindt zich op een hoge heuvel in de Alfama wijk en overleefde amper de zware aardbeving van 1755 die destijds vernieling zaaide in de stad. Nu is het kasteel grotendeels gerestaureerd.

Even though the ruins of the San Jorge Castle are worth a visit in their own right, I mostly went to enjoy the view over the river Tagus and the red roofs of the city. The castle is located on a high hill in Alfama and barely survived the earthquake of 1755 which caused so much destruction all over Lisbon. Now, the castle is mostly restored to its former glory. 

10. Elevador de Santa Justa

Een andere manier om van het uitzicht over Lissabon te genieten, is door de Santa Justa lift te nemen. De constructie werd in de 19de eeuw gebouwd uit smeedijzer en afgewerkt in neogotische stijl. De bedoeling is wandelaars snel en efficiënt naar de kerk te brengen op de Carmo heuvel, maar vandaag genieten toeristen dus vooral van het uitzicht. Een retourtje in de lift kost iets meer dan €5. Als je een 24-uurs ticket neemt voor het publiek transport in plaats van de ViaViagem kaart, dan is een ritje met de lift inbegrepen (maar niet het uitkijkplatform).

Another way to enjoy panoramic views over Lisbon, is by going up in the Santa Justa elevator. It was constructed in the 19th Century, built out of wrought iron and designed in neo-gothic style. The original purpose was to make it easy for visitors of the Carmo church the go up the Carmo hill, but today it’s mainly tourists going up to enjoy the view. A return ride costs a little more than €5. If you have a 24h ticket for Lisbon’s public transport, than you can take the ride for free (but you’ll still have to pay the fee for the viewing platform). 


Ten slotte zijn hier nog enkele tips om het meeste uit je trip te halen. 

  1. Getting around

De goedkoopste verbinding tussen de luchthaven en het centrum is de metro: je koopt een Viva Viagem kaart voor 50 cent en laadt een bedrag op naar gelang hoe vaak je de kaart wenst te gebruiken.

The cheapest connection between the airport and the city center is the subway. Buy a Viva Viagem card for 50 cents and top it up with a certain amount of money (depending on how often you’re planning to use it). 

  1. Time difference

Ik heb het eerder al vermeld, maar je kan dus best de klok een uurtje terugdraaien als je vanuit de Brusselse tijdszone vertrekt.

I’ve mentioned it above, but you might wanna consider turning the clock back one hour coming from the Brussels timezone. 

  1. Bring the right shoes

Lissabon is gebouwd op heuvels. En de straten zijn meestal aangelegd met kasseien. Hou hier dus rekening mee en laat je hoge hakken misschien best thuis 🙂

Lisbon was built on hills. And most roads are covered with cobblestones. So keep this in mind and maybe leave your high heels home 🙂

Wat te doen in Parijs als het regent

Visit my Instagram page to get inspired in English!
Tijdens het weekend van 1 mei was ik 48 uur in Parijs terug te vinden. Het was de zevende keer dat ik er op reis ging en de eerste keer in de regen. In mijn gidsen over Parijs kon je al lezen dat ik zelf graag een keer de Promenade Plantée zou bewandelen, Belleville zou verkennen en Montmartre verder ontdekken, maar door het koude, natte weer zat dat er niet echt in.
Eigenlijk heb ik best een leuk weekend gehad! Ik heb heel veel dingen gedaan en plekken bezocht waar ik nog niet eerder was geweest. Alle populaire toeristische attracties achterwege gelaten, is hier een overzicht dat je kan inspireren wat te doen in Parijs als het regent.

Wat te doen in Parijs als het regent

parijs saint germain


Deze buurt wordt beschouwd als een meer upper-class neighborhood, wat ook de reden is dat ik er nooit veel tijd aan heb besteed. Maar je kan deze wijk perfect bezoeken op een budget, en ook als het regent!

Ga bijvoorbeeld een keer binnen in de mooie Eglise Saint-Germain-des-Prés, die verrassend kleurrijk is vanbinnen, maar momenteel wel in de stellingen staat. En dan is er natuurlijk de Saint-Sulpice, vooral bekend na haar passage in De Da Vinci Code. De “rose line” die leidt naar de heilige graal loopt namelijk ten einde in deze kerk. Het plein voor dit enorme gebouw is ook de moeite waard in mei, wanneer de bomen in bloei staan.

Dwaal ook een beetje rond in de straten van de wijk. Vooral kunstliefhebbers en fashionistas zullen het hier naar hun zin hebben. Zelf vond ik het de Rue Guisarde leuk, het deed me een beetje denken aan de Temple Bar wijk in Dublin, en de Rue de Furstemberg, die uitkomt op het oudste ronde punt in Parijs, Place Furstemberg.

Toevallig kwam ik tijdens de wandeling langs Hôtel Monnaie de Paris, het munt museum, waar er een tentoonstelling plaatsvond van de Indische kunstenaar Shubodh Gupta. Hij gebruikt alledaagse voorwerpen uit de Indische keuken (in het typische roestvrij staal) en het Indische straatbeeld. De grootste blikvangers zijn het uit het doodshoofd Very Hungry God en de People Tree, beiden samengesteld uit het typische keukengerief van roestvrij staal dat elke Indische keuken vult. Er is allemaal goed over nagedacht en het feit dat ik zelf ben ondergedompeld in de Indische tradities helpt me natuurlijk alles nog beter te begrijpen.

parijs saint germain bon marché

Ten slotte kan je altijd eens binnenstappen in de lokale Harrods van Parijs: Le Bon Marché. De iconische trap heb je misschien gezien in de nieuwste videoclip van Stromae, die hier ook zijn exclusieve modecollectie voorstelt. Als lunch at ik hier een gezond, lekker broodje in de voedingsafdeling.

musée des arts forains parijs

Musée des Arts Forains

De Paviljoenen van Bercy bestaan uit vier hallen. Vroeger deden ze dienst als wijnopslag, nu herbergen ze authentieke kermisattracties uit de negentiende en twintigste eeuw.

Het kermismuseum van Parijs is een evenementenhal die plaats biedt aan 40 tot 4000 gasten. Je kan het museum uiteraard ook het hele jaar door bezoeken als toerist (€16 voor volwassenen). Je moet wel op voorhand boeken, want een bezoek is altijd met een gids. Een groep bevat gemiddeld 25-30 personen wat best veel is, want niet iedereen kan altijd aan elke attractie deelnemen.

Had ik al gezegd dat je sommige attracties kan testen? Leuk toch!

musée des arts forains parijs musée des arts forains parijsmusée des arts forains parijs

Vooral door het slechte weer was dit een ideale plek om te bezoeken. Binnen is het voldoende warm en door de gedempte verlichting heb je geen besef van tijd. Volgens mij is het bij goed weer wel een heel andere ervaring. Ik vermoed dat de huisjes op de verbindingswegen dan mee betrokken worden in de bezoekerservaring.

Mijn groep bestond vooral uit Franse gezinnen met kinderen. De gids spreekt maar weinig Engels (en heel snel Frans). De vier Australiërs hebben aan de uitleg niet al te veel gehad. Bereid je daar dus wel op voor! Maar uiteindelijk spreken pianospelende eenhoorns, een luchtballon in de vorm van een olifant en draaimolens aangestuurd door fietsen wel min of meer tot zich toch?

gare de lyon parijs

Bron: Europe by rail

Le Marais

Vooral bekend voor de Place des Vosges en de jodenbuurt, hebben ik en vele anderen deze wijk wel eens bezocht. Het is leuk om er bij slecht weer in en uit winkeltjes te hoppen.

Maar heb je al eens van de Rue Crémieux gehoord? Waarschijnlijk niet! Dit kleurrijke straatje ligt op wandelafstand van de Gare de Lyon en is nog relatief onontdekt, onder andere omdat het niet echt op de kaartjes van Parijs is aangeduid waarschijnlijk. Je vergeet als het ware dat je in Parijs bent zodra je deze verborgen gekasseide straat in wandelt. Mij deed het een beetje denken aan foto’s van Burano in Venetië of mijn bezoek aan Portobello in Londen en Colmar in Frankrijk.

rue crémieux la marais parijs rue crémieux la marais parijs rue crémieux la marais parijs

Als je terug wandelt naar Gare de Lyon, is het de enorme klok van het station dat de aandacht trekt. Je kan het simpelweg niet missen. Elk jaar passeren er 90 miljoen reizigers via dit station!

Tijdens mijn laatste bezoek liep ik ook even binnen in het shopping center BHV dat in Parijs redelijk bekend is. Zelf vond ik Au Bon Marché toch meer  de moeite, maar tijdens de koude en regen was dit een aangenaam bezoek. Lunchen deed ik bij Yummy & Guilt-free, dat ik per toeval ontdekte tijdens mijn wandelen in Le Marais. Je kan er normale en gourmet wafels bestellen, allemaal gluten-vrij. Er is niet veel zitplaats, dus bij beter weer kan je overwegen om je wafel mee te nemen.  Naar de Seine of zo?

place dauphine parijs

Square du Vert Galant & Place Dauphine

Niet iedereen beseft het, maar midden op Seine liggen twee eilanden: Île Saint Louis en Île de la Cité. Op dit laatste eiland werd het middeleeuwse Parijs gesticht! En je bent er ongetwijfeld al eens geweest, de Notre Dame staat immers hier.

Nu, aan de andere kant van het eiland vindt je twee pleintjes, één badend in het groen en het andere ongelofelijk schattig met roze bloemetjes.

le square du vert galant parijs le square du vert galant parijs

Square du Vert Galant ligt op het uiteinde van Île de la Cité en is een groene oase, zeker in de zomer wanneer het een favoriete plek wordt voor picknickers. Als je de bordjes volgt naar de Seine-cruises kom je ook uit aan de ingang van het park. Het is er best romantisch als de zon schijnt en de bomen fris in bloei staan in de lente. Vanop het uiterste punt van het park heb je een mooi zicht op het Louvre en het Hôtel de la Monnaie.

Als je de trappen terug opklimt en je je opnieuw in de eerste straten van het eiland begeeft, kom je misschien wel op het eveneens driehoekige Place Dauphine. Hoewel het nog koud was de ochtend dat ik hier voor het eerst kwam, was het wel droog. En hoewel het bewolkt was, kreeg ik af en toe toch een dankbaar streepje zon.

place dauphine parijs place dauphine parijs

Na de Place des Vosges is dit het tweede koninklijke plein van Parijs en dat straalt het ook wel een beetje uit vind ik. Aangezien ik er was begin mei stonden de roze bloemetjes net in bloei, wat heel mooi afstak tegen de pastelkleurige residenties en het Paleis van Justitie.

Parijs in de regen kan best leuk zijn! Hopelijk helpen deze tips je om er het beste van te maken. 

Een magisch bezoek aan het mooiste bos van België: Hallerbos

“And above all, watch with glittering eyes the whole world around you because the greatest secrets are always hidden in the most unlikely places. Those who don’t believe in magic will never find it.” (Roald Dahl)

Van midden april tot begin mei zakken natuurliefhebbers af naar het anders schijnbaar weinig bijzondere Hallerbos, een gebied van 552 hectare ten zuidoosten van Halle. In die periode gebeurt er namelijk iets magisch: de bloei van de boshyacint.

Op de bodem van het woud, dat er anders uitziet gelijk elk ander bos, verschijnt er plots een enorm paarsblauw bloementapijt dat iedereen versteld doet staan. Uit alle uithoeken van de wereld komt men samen om dit magische moment van Moeder Natuur te aanschouwen.

From mid-April till early May nature lovers from all over the world travel down to the seemingly one-in-a-dozen Hallerbos. It’s an area of 552 hectares in the southeast of Halle. In this specific spring period something magical happens: the flowering of the “bluebell” flowers.

All of a sudden, the soil of the forest, that usually looks like any other soil, turns into an amazing purple blueish flower carpet that stops everyone in their tracks (to take pictures and stuff, you know). From all corners of the world people gather to adore this magical moment created by Mother Nature. 

Hallerbos Hallerbos

Het Hallerbos is eigenlijk redelijk nieuw

Oorspronkelijk maakte het Hallerbos deel uit van het Kolenwoud, dat zich voor de komst van de Romeinen in dit gebied uitstrekte van de Zenne tot de Maasvallei en in feite één geheel vormde met het Zoniënwoud. Doorheen de geschiedenis is het woud versnipperd en het Hallerbos is een van de laatste resten dat overblijft.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog heeft het Hallerbos erg afgezien. De Duitse bezetters kapten heel wat bomen om en gebruikten het vergaarde hout onder andere voor de loopgraven. Er schoot uiteindelijk niet zo veel meer over van het Hallerbos.

In 1930 werd het gebied teruggeven aan de Belgen, die er gedurende twee decennia hard aan werkten om het bos in haar originele glorie te herstellen. Dit maakt deel uit van de reden waarom het Hallerbos er vandaag uitziet zoals het is: alle bomen zijn ongeveer even oud en de grond is ideaal voor de hyacinten om volop te groeien.

Originally, the Hallerbos was part of the Kolenwoud, which before the arrival of the Romans spread from the Zenne valley to the Maas valley. In fact, the entire whole that used to be the Sonian Forest used to include the Hallerbos. Throughout history the forest dispersed and the Hallerbos is one of the last peaces that remain today. 

During World War I, the Hallerbos had a lot to endure. The German occupiers cut down a lot of trees for the trenches. In the end, not much was left of the Hallerbos. 

In the thirties, the area was given back to the Belgians, who worked hard for two decades to restore the forest in her former glory. This is partly the reason why the forest looks like it does today: all trees had to be replanted and that’s why all the trees are more or less the same age and height and the ground is ideal for bluebell flowers to grow galore. 

Hallerbos Hallerbos

Magisch moment, maar wel tijdelijk

Verspreid in het glooiende landschap van het Hallerbos, leiden oude, holgelopen wegen naar de magische, wondermooie landschappen die je ziet in mijn foto’s. Tussen de beuken, eiken en essen van het Hallerbos groeien de befaamde paarsblauwe hyacinten. Dat gebeurt alleen in de periode van midden april tot begin mei (soms wat vroeger of later naar gelang het weer). De bloemetjes groeien dus in totaal maar een paar weken per jaar. Alles hangt af van het weer en de hoeveelheid zonlicht die door de frisgroene beukenblaadjes glipt, de temperatuur, de hoeveelheid regen…

Het Hallerbos dateert van de vorige ijstijd, is een unicum in de wereld en daarom ook van enorme ecologische waarde!

The magical moment only lasts for three short weeks. All over the rolling landscape of the Hallerbos old, hollowed out pathways lead to the magical, mesmerizing landscapes you see in my pictures. Between the beech, oaks, and ash in the Hallerbos grow the famous purple bluebell flowers. It only happens in the period between mid-April till early May (sometimes a bit more early but it all depends on the weather). The flowers bloom only a few weeks per year and the condition of the flowers fully depends on the weather, the amount of sunlight creeping through the fresh green beech leaves, the temperature, the amount of rain…

The Hallerbos dates back to the previous Ice Age, is a unicum in the world and because of that it has also enormous ecological value!

Hallerbos Hallerbos


Wat je moet weten voor jouw bezoek

Op de website zal je zien dat er verschillende parkings beschikbaar zijn en dat er ook bij het openbaar vervoer rekening wordt gehouden met de groeiende interesse in het zogenaamde hyacintenfestival (ze leggen extra bussen in en er zijn B-dagtrip tickets van de NMBS verkrijgbaar). Kom je toch met de auto, gebruik dan best Waze en niet de gewone GPS. Ik ben zo vlot tot op Parking 1 geraakt.

Het belangrijkste dat je moet weten als je het bos gaat verkennen, is dat je op het hoofdpad moet blijven. Overal in het bos zie je kale stroken en plekken. Het feit dat er geen bloemetjes staan, betekent dat er in de vorige jaren te veel mensen gewandeld hebben. Uit de zaadjes in de bloemblaadjes van de hyacinten groeien namelijk wortels die niet kunnen doordringen in platgetrapte grond. Zo drogen ze uit en zal die plek het volgende jaar niet deel uitmaken van het magische bloemenspektakel.

Blijf dus op het zandpad en ga ook geen bloemen plukken (dat is verboden). Het zijn echter niet de bloemenplukkers die vandaag het probleem zijn, maar wel de zelfbenoemde fotografen die met hun camera of smartphone selfies maken en fotoshoots houden. En ik moet eerlijk zijn: ik had niet door dat de weggetjes die vanaf het hoofdpad tussen de bloemen lopen niet bedoeld zijn om te wandelen… totdat iemand me erop wees. Maar je kan dus even mooie foto’s maken vanop het pad terwijl je de bloemetjes de kans geeft om vrij te groeien! Voor professionele fotoshoots (tussen het paars) moet je eerst toestemming vragen via

On the site you’ll find several parking lots available and they also add more busses and special B-daytrip train tickets to keep up with the growing interest for the so called Hyacintentfestival. If you decide to come by car, use Waze and not your usual GPS. It got me to Parking 1 smoothly. 

The most important thing you should know when you go out discovering the forest, is to stay on the main road. Everywhere in the forest you’ll see bald spots and strips scarring the flower carpets. The fact that there are flowers in those places means that too many people walked there. Out of the seeds from the flower petals of bluebells roots spring but they can’t penetrate crushed soil. So the seeds dry out and there won’t flowers in that spot the next year to finish the magical flower spectacle. 

So, please, stay on the sand road and don’t pluck any flowers (it is forbidden, actually). Although it’s not people plucking flowers that are the main problem today, but the self-proclaimed photographers taking their cameras into the flowerbeds and taking selfies from within the flower carpet. Just know that there are enough opportunities to take pictures from the main pathway. To be honest: I didn’t realize at first that the narrow winding strips crawling up between the flowers aren’t meant to walk on… until someone pointed it out to me. Give the flowers the chance to grow freely. For professional photoshoots (between the purple madness if you prefer) you have to ask permission via 


Je kan het bos best bezoeken op een zonnige dag zodat de bloemen hun mooiste kleur kunnen tonen. In zonlicht en warmte groeien ze nu eenmaal beter. Als de bloemen twee dagen geen zonlicht zien, verliezen ze hun kleur. Je kan ook best ’s ochtends gaan, zodat het licht optimaal is en je de grote drukte van de namiddag voor bent.

Zorg ervoor dat je je eigen snacks en water meebrengt, want je kan nergens iets kopen (behalve in de omliggende steden en dorpen). Breng een zakje mee om je afval in te verzamelen bijvoorbeeld. Er zijn wel mobiele toiletten op de parking voor wie nodig moet.

Tenslotte, het Hallerbos is niet de enige locatie waar je de hyacintenbloei kan aanschouwen, maar het is wel de grootste. Je kan ook van dit jaarlijkse magische moment genieten in bijvoorbeeld het Helleketelbos, Scherpenberg of het Brakelbos. Mogelijk spot je op eender welke van deze locaties ook wel een ree, vos of wezel! Meer info op

You can best visit the forest on a sunny day so that the flowers can really show off their color. In the sunlight and warmth they simply grow better. When the flowers don’t see sunlight for two days, they loose their bright purple color. It’s also best to go in the morning, so that the light is great for pictures and you are ahead of the masses visiting in the afternoon.

Make sure to bring your own snacks and drinks, because you can’t buy anything there (unless you go to the neighboring towns and cities). Bring a bag with you to store your garbage. There are some festival toilets near the parking lot though. 

Finally, you should know that the Hallerbos isn’t the only location where you can admire the Hyacintfestival, but it is the biggest. You can also enjoy this yearly magic moment in for example the Helleketelbos, Scherpenberg or the Brakelbos. Possibly you’ll spot a deer, fox or weasel in one of these places! More information on

Voor meer reisinspiratie in België kan je hier kijken!
Look here for more travel inspiration in Belgium!

5 foto’s om je reis naar Montserrat te inspireren

Montserrat was een kandidaat-wereldwonder. Dus ik moet er eens geweest zijn! Het bergdorpje ligt op anderhalf uur met de trein uit Barcelona, wat het tot een leuke daguitstap maakt.

De Catalanen zijn trots op deze unieke bergtoppen, met de hoogste piek op 1236m waardoor het ook het hoogste punt van Catalonië is. De fierheid komt niet alleen door de spectaculaire vorm van de berg, maar ook vanwege het Mariabeeld dat er gevestigd is en dat jaarlijks duizenden pelgrims en toeristen aantrekt. Catalonië beschouwt het beeld als de beschermvrouw van de regio. Ze beschermde de Catalanen die weggedreven waren tot het moment dat het gebied eindelijk onafhankelijk werd verklaard.


In Montserrat is er ook een mooie benedictijnse abdij waar een heerlijke rust heerst. Op een bepaald moment (sorry, spoiler) kom je in een hal met honderden kaarsen. Je kan zelf ook een kaars kopen. De gewoonte is recent overleden familieleden een goede reis te wensen naar het hiernamaals.

Het dorpje Montserrat zelf is heel aangenaam om even in rond te lopen. Er zijn kleine, gezellige straatjes. Het dorp is erg compact, dus je hebt alles snel gezien. Genieten doe je vooral van de uitzichten over de vallei in combinatie met een uitgebreide bergwandeling. Voor dat laatste heb je geen speciale wandelschoenen nodig, een goed paar sneakers volstaat. Breng zeker water mee als je de wandelpaden gaat verkennen!

Hier zijn alvast wat foto’s van mijn eigen bezoek om je trip naar Montserrat te inspireren.

5 foto’s om je reis naar Montserrat te inspireren

montserrat foto's inspireren montserrat foto's inspireren

montserrat daguitstap barcelona

montserrat foto's inspireren

Nog wat handige tips

Neem R5 richting Manresa vanuit het station Espanya (€20,1). Het kan moeilijk zijn om het spoor te vinden. Vraag gerust hulp! Je kan rekenen op een trein elk uur.

Als je je ticket koopt, kies je best voor de funicular (Aeri de Montserrat) om vanaf de voet van de berg naar boven te gaan. Via deze weg geniet je een volle vijf minuten van adembenemende uitzichten voor  €9,9 (retour), iets wat de andere optie (kabelbaan) niet biedt. In het hoogseizoen moet je rekenen op mogelijk lange wachttijden, want er is telkens maar 1 bak die naar boven gaat en 1 naar beneden.

Ik raad je aan om rond 17u terug te keren, want de laatste kabelbaan en trein vertrekken redelijk vroeg (tussen 18-19 uur).

Voor de meest recente prijzen en reisschema’s kijk je hier.